947 resultaten.
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zachte adem stroomt
binnen fluistert het licht zacht
stilte draagt mijn stem
Ik voel het licht in mij als
een zachte adem die door eeuwen heen
fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.
Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Gedachten wiegen
wolken glijden door de lucht
ik adem rustig
De hemel strekt zich uit,
wolken ontvouwen zich en lossen op in
eindeloos blauw, hun vormen glijden mee met de adem
van de wereld, en ik voel hoe mijn gedachten meedeinen, licht en open.
Zon breekt door zilvergrijze
sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt
diep door in mijn…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 Ogen ontmoeten
stilte weeft een zachte band
handen vinden thuis
In gezichten lees
ik verhalen van tederheid en
terughoudend verlangen. Elke blik onthult
iets breekbaars, een glimp van wat niet durft te worden gezegd.
Stemmen horen die aar-
zelen, woorden die zoeken naar evenwicht.
In hun trilling leeft menselijkheid — de poging om elkaar…
Het ritme van de aarde
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
545 Boom wacht op de wind
lucht kleurt in voorbijgaan blauw
de aarde luistert
Hoe geruststellend het
is de adem van de aarde te voelen
stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte
dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen.
Ochtend ontvouwt zich
zonder haast, het licht beweegt als
een zachte stroom over bladeren…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
280 Je staat op mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get Here/ na de afrit
zo rijd jij de nacht uit
Je gaat…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.
Wanneer je in mijn rustige
nabijheid beweegt wordt de stille ruimte
in mij helderder alsof mijn zintuigen…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.
In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Laat hen maar schitteren
in het licht van anderen.
Titels dragen,
namen verzamelen
alsof herinnerd worden
bestaan verlengt.
Macht houdt van gezichten
tot ze ouder worden.
Vandaag opent men deuren voor hen,
later herkent niemand hen nog.
Roem is een bloem
die bloeit uit aandacht
en sterft aan stilte.
Zelfs de man
die alles overleeft…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens. Geur…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.
En wij,
wij noemen het probleem,
terwijl het vaak een antwoord is.…
SsMm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
195 Ik zie mensen uit dwang
en gemakzucht vervallen
in oude, simpele patronen
waarin ze klem lijken te zitten
en ik vraag me af of ikzelf vrij ben
- geen afhankelijke meester
van drogidealen
geen bedillende slaaf
van eigenbelang
en ook geen buitenstaander
die moeilijke mogelijkheden bedenkt
- schemas en patronen
die alles klem zetten…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.
Zijn warme vleugels
vangen het zonlicht zonder het vast
te houden, en ook in mij opent zich een ruimte
waarin elke indruk…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.
Wie zich afsluit,
verliest niet alleen de ander -
maar ook…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Met de wens om werelden te verbinden
zonder hun eigenheid te verliezen.
Hier, bij julllie
vond ik ruimte om te landen,
om te kijken, te leren,
te zoeken in een schatkist
van kennis, aandacht en ontmoeting.
Want wanneer standpunten uiteenlopen,
hoeft het gesprek niet te eindigen.
Misschien begint het daar pas.…
"Wachtkamer"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
16 WACHTKAMER
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
pieptoon geen gehoor
in de wachtkamer doodstilte
iedereen gefocust op de gsm
in de wacht
nog tien wachtende voor u
in de wachtkamer
wachten op jouw beurt
in de wacht
ik ben aan de beurt
DE VERBINDING VALT WEG…
Als je komt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
3.155 van je in
de gang
Want:
ik
zal je mijn
stoel
en
steun
geven
De wonden
likken
en
verbinden…
Verband
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
600 Emoties
Versterken de herinnering
Verbanden aangebracht
In het brein van scheiding
Naar intuïtie
Of het aangeleerde gedrag
Tijd om bij te sturen
In het systeem van het gezag
Analyse van informatie
Verbinding verliezen
Scenario's bedacht
In emoties die wij verkiezen...
© MaWaStyle…
WEGWIJS.....
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
820 Je wilt
lopen
loper zijn
in beweging
komen en zijn
Natuur
het decor
landschap
-aanraakbaar-
met decorstukken
De weg
wijst je
als vanzelf
je hebt geen
bord nodig
Maar
op het bord
staat meer dan
die lijn
de knooppunten
de verbindingen
het treffen
van elkaar
het ontmoeten
van jezelf.…
Het doolhof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 ik wist in
verbinden weer
stukjes wereld
te vinden die ik
was kwijtgeraakt
in openstellen
zijn zij losgemaakt
uit het doolhof
van niet meer
weten door vergeten
ik heb ze
verwelkomd als
schepping in
tweede termijn
manifesterend in zijn
mijn wereld groeit
in verbondenheid
die was ik kwijt door
diepgaand segmenteren
de breuken…
De laatste link
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
524 in klein bewegen
stribbelt materie
met vasthoudende
weerspannigheid tegen
waar eigenschappen
karakteristieken zijn
voelt aantasting
als structurele pijn
net als in het
organisch leven is
er respectvol bestaan
in met elkaar gaan
juist verbinding
is nog altijd de
laatste link die voor
het leven kenmerkend is…
Zoals jij...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 de zee
ik zag haar huilen
in zilvertranen
drijvend naar de kust
zover van de einder
zoekt zij naar rust
zoals jij…
die tussen grijs geglinster
naar witte zeilen zoekt
zweefvogels in wolkenstrepen
naar de verbinding
van eens en ooit
in een zeker weten
van niet meer
nooit…
(Voor Liesbeth)…
Onsterfelijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Verborgen onder lentegras
ligt haar leven
ademloos
wanneer trompetklanken
het licht voorzichtig
begroeten ziet zij,
terwijl nevel nog over
verloren leven danst,
twee gouden cirkels
gisteren verbinden
verborgen onder lentegras
ligt zijn leven
grenzeloos…
verlichten
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
600 het is werkelijkheid
die men van binnen
door begeestering ervaart
en zich komende dagen
fijn besnaard
over ons verspreidt
gelijk een duif verbindingen legt,
zich aan het ongrijpbare wijdt
dat licht schenkt
aan elkanders zielenwegen
opdat leven liefde zegt
en naar het voelbare inzicht wenkt…
Voorbij is de vriendschap
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.526 Altijd gedacht,
dat vriendschap ons zou blijven verbinden
Altijd gehoopt
er een balans in te vinden
Altijd verwacht,
dat we elkaar konden vertrouwen
Altijd.
Maar niks is minder waar,
want je betrad mijn vriendschap met voeten,
dus hield de verbintenis op, te bestaan,
onze vriendschap is finito, compleet naar de maan!…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
verbonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik ben met je verbonden
Ik voel je pijn, je angst , je lach
We hebben elkaar mentaal gevonden
Maar samen zijn is iets wat niet mag
Ik weet zelfs hoe je er uit ziet
Jou op straat vinden is nu simpel zat
Maar onze paden kruisen helaas niet
Er is een reden voor onze verbinding
Maar wat?…
Sprakeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Zonder oogcontact
was de gereserveerde verbinding
voelbaar als een zegen.
De T-splitsing
legde beslag door de wijzers van de klok
op een teder moment.
Met gedachte vol zinnen
koester ik je zonder woorden gezegd
van het kostbaar fragment.…
Achter mijn liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
768 Eeuwige zoete liefde
Verloren zal ik voor je zijn
Hier in dit heilige oord
Verbind ik me
In diep droevige inkt…
Dankbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 jij mooie man
jij wijze man
die het cement vormde
tussen dat, wat toen nog
in het verschiet lag
maar waar ik nu
dankzij jou
de vruchten
van pluk
door jouw
rotsvaste geloof
in verbinden
ben ik nog
iedere dag
dankbaar
dat jij
mijn vriend
bent…