335 resultaten.
in natura
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 zins van een beloning gelinkt aan
geldelijke behoeftes
de drang van de vlucht naar het excentrieke
warmt het vlees als lippen blijven haken
aan het woord van dank en genitaliën zich
kruisen aan de beweging van het spel
de fantasie is als een drone in de vlucht
naar het ongrijpbare en dromen maken
het hof naar de vallei waar orgasmes
vloeibaar…
vertelt in steen verhalen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
859 zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse talen
ik zie het vloeibaar…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 In het snijpunt van de dag glanzen
paddenstoelen in het schemerlicht,
vloeibare sporen zonder naam, uit
de maan sluipen schaduwen over
hun kantelen als een monotoon gebed,
om steeds langer te worden en zichzelf
te delen die door de wijzers van de
klok zijn uitgezet waarin ik mij
verpoppen laat in een cocon van de
naderende winterslaap…
dorpsgod
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 crème-des-levens-filosofie
één lichtstraal
en de schaduw
rolt naar de zon
of ‘t licht tolt
als ’n dwaling
[rond]
cirkels in cirkels in cirkels
‘t lepeltjesmeisje gedraaid
in één omlijsting gegrepen
met ’t oudemannenprieel
gezaaid in grondijzervijlsel
spuwt de fontein galstenen
als klein klinkende kopjes
in schilderachtige grijstint
met vloeibare…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 ze kwam uit het onzichtbare
gedragen door een adem die
niet van deze wereld leek
een vlinder als vloeibaar zonnegoud
haar vleugels trilden als gebed
elke aanraking smolt oude schaduwen
laat los wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde…
De vorm van de vloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Het botst,
het splitst,
voegt zich weer samen,
vloeibaar, ongetemd en eindeloos rijk.
Je kunt het water niet bezitten,
je kunt er enkel middenin gaan staan.
En voelen hoe de dynamiek
je meeneemt,
verder,
in de stroom van het bestaan.…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 Een vloeibare zin flitst aan,
de kamer dimt haar laatste toon.
Het scherm vangt mijn eerste blik,
mijn gedicht staat ruisend online...
Ik slaap nog.…
Denkend aan Holland
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.296 Holland
zie ik slome rivieren
relaxed door oneindig laagland gaan
de wolken daarboven
stukken sneller
hoog op de Veluwe
in dorpen tussen bomen
die helemaal niet eens
zo oud zijn
gaat het leven eigenlijk
net zo snel
voorbij
daarom koop ik hier in de straat
het nationaal produkt
gekweekt in ruimtes
met afgeplakte ramen
waarachter de vloeibare…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 Slaande molenstenen
schuim gespaand
ratelend de drooglopende
houten tanden, niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Gloeiende kolen branden door mijn leden
mijn gedachten worden met vuur geblust
mijn lichaam weert elke druppel water
handen tasten gloeiend ijzer
ogen kijken in verblindend licht
en voeten dansen op rode platen
van sulfer en vloeibaar glas.…
Lisboa, mijn zwanenzang
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
676 Werveling van Fados in brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeibaar goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen,
aan de oevers van mijn
zwanenzang, in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Leegte is gevangen binnen verstomde muren,
verlamde benen ontberen vaste grond,
seconden vertragen tot kwellende uren
en een vloeibare overdaad stolt terstond.
Stemmen gaan op
om de muren te slechten,
niet langer onverdroten
de tijd te bevechten.
De vlag kan in top,
de deur is voorgoed gesloten.…
Springtij?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Zij dansen om de oude zerken
van gemarteld marmer,
waar geaderd bloed
moest stromen en te spitten
naar vloeibaar goud uit de
schoot van het ongedeelde.…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Vloeibaar worden, massa die verbrandt
zuurstof nodig heeft en vuur
spiegelbeeld zijn van al wat buiten
ook verkleind binnen is
in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij…
Onversneden raadsel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft
botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes
een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
- het perspectief -
nergens…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Marmeren zerken
gelardeerd met geaderd bloed
dat moest stromen, om te kiemen
zoektocht naar vloeibaar goud
uit de schoot van het ongedeelde,
gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het
diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen
de geplukte oogst van een verre droom,
verdeling…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons reservoir loopt vol herinnering:
Een wolk momenten: liefdes, plannen, hopen
Wat eerst doet bloeien door beregening
Zal onze emmer eens doen overlopen
Blijf vloeibaar…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 Langzaam ontdaan van
gepolijste materie en van
willekeur ontlokte zinnen
uit elke pas, werd een
film van vloeibare pixels
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar maakten,
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan…
De Nachtradio
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
659 een beginnetje met troostende klanken
de zielsverheffende stem van Hannah Reid
zingt de wereld toe
wie haar hoort wordt vloeibaar
verlaat dit ondermaanse
alles vindt zijn wonderlijke weg
streeltjeszacht haalt zij haar hand
over mijn hart dat sneller slaat
zij ademt, huilt, hoopt
met gesloten ogen vraagt zij om liefde
een liefde sterker…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
drie-eenheden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
364 Vast
vloeibaar en vluchtig.…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Elke stap is een poging tot begrenzing,
een paaltje slaan in de vloeibare grond,
maar de kustlijn trekt zich altijd terug
wanneer ik denk dat ik de branding raak.
Mijn taal is slechts een lantaarn
in een kathedraal zonder muren;
hoe meer ik bijlicht, hoe verder de schaduw
zich uitrekt naar een diepte die niet opraakt.…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Niets is aanwezig buiten dit verband,
geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken,
de ruwe nacht wordt in het woord gebroken,
het helder baken van een vloeibaar land.
Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.…
Be The Ocean
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.987 zonnestralen als mokerslagen
zwoel zuigt zij onbehagen
het zachte zeezand op mijn huid
brandt mijn netvlies vol vragen
die ik wegspoel met water
dat jouw ogen weergeeft
jouw 'waterwazigogen'
waarin jij vloeibaar verder leeft
ver weg van hier
onder mijn huid
waar jij telkens weer
boven water komt.…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van onze vleugels wijd uit de plooi vouwen
op de dragende wind
Als de thermiek verdwenen is
strijken we vederlicht neer
tot onze dromende zielen zijn opgelost
in een dauwdrop van de geest
waar mijn ziel zich vloeibaar…
Monte Perdido
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
637 Oude stemmen bouwen monumenten
in post scriptum; dopen oeroude hoofden
in vloeibaar goud. Zij overzien de gespleten tong
in de waas van de eeuwigheid, en de waan van
eigen heiligheid. Helden worden vastgehouden
in de spanningsboog van eergisteren tot overmorgen.…
Vandaag in Groningen
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
932 Ook hier waren sterren in een koude nacht
voorbodes van een Elfstedentocht
Snurken en schurken eindelijk voorbij
een warme douche wacht, nadat
bokalen met vloeibaar goud zijn gevuld
Wat de dag verder nog brengt
hij kan niet meer stuk
Hoe afwezigheid van slaapgeluid
een nieuwe morgen vult
Ik hoop dat jij nog slaapt
het is hier zes uur drie…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 's nachts weet ze waar ze is
ze komt vanzelf thuis
in het donker valt ze
vloeibaar samen met tijd en ruimte
de locaties plakt ze naadloos aan elkaar
in een eeuwenoude, holle ruimte
vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar…