2838 resultaten.
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Trillend als een naakthond in de sneeuw.
Immer ben ik ondergedompeld in deze lava eeuw.
Hart en handen koud en klam.
Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam.
De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart.
Ik ben een vrij gebroken hart.
De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht.…
WIJ
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
568 Elk met een onbetwistbaar eigen smaak
(dus 't heeft geen zin een ander na te apen)
We zijn bezield met heel fijn Sterrenpoeder
zoals de witte sneeuw van onze slaap
die ons hypnotiseert en wakker maakt
Wij zijn één Mens: jij-ik-wij-zuster-broeder:
Jood, Moslim, Hindoe, Boeddhist, Tao, Paap
zijn allen door één lichtflits aangeraakt...…
emigreren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
626 Het leven is soms iets ingewikkelds,
Als het gaat sneeuwen
zitten de bikkels naast de schoorsteen op het dak.
Hagelwit zijn de meeuwen,
het koolmeesje is geel.
Er zijn er zo velen,
met goud gezang in de keel.
De nachtegaal met naam,
pracht en praal onder de maan,
geprikt op zwart fluweel.…
Nachtwandeling
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
734 van de nacht
Kwispelt het pad dat we lopen
Familie gans glijdt over het water
Onder een hemel van tinten donkergrijs
Een nieuwe maan die nergens te zien is
Wolken tekenen zich af op een reis
Naar waar de wind ze waait
Langs het pad is een nieuwe boom geplant
Als teken van nieuw leven
In een winter die als lente voelt
Wie kent de sneeuw…
Ommezien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 volgens de Grote Bosatlas
heeft een bestemming twee
plaatsen, heen en terug, op
Street View is daarvan niets
terug te vinden, misschien
zijn we voorbijgegaan zonder
er bij stil te staan, hangen
natte sneeuw en kale regen
met hoofden uit het raam,
gewoon, voor de volledigheid
onze beide stipjes hebben nog
één lege witte vlakte te…
Soms
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
819 Soms denkt zij zich Sneeuwwitje,
die na een gretige hap uit een
mooie rooie ronde appel
een droomloze slaap slaapt
waaruit zij dan korte tijd later
fris en fruitig zal ontwaken
en dat dan alles wat er nog ‘moet'
is verdwenen als
sneeuw voor de zon
en dan - na de kus
van het ontwaken
staan vóór haar de prins
én de goede fee…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 Januari de somberste maand van het jaar
als de wolken somber en grijs hangen
geen tekens verschijnen van het voorjaar
om naar een bloeiende lente te verlangen
wij kunnen alleen binnenshuis genieten
knusjes bij de haard, met een thee of wijn
ons lekker in een goed boek verdiepen
of met gans de familie gezellig samen zijn
januari is nog sneeuw…
Zonovergoten winterpret
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
847 In de sneeuw staat een eenzame reiger.
Te rillen langs de kant van de bevroren sloot.
Kans om een visje te vangen is niet erg groot.
Is alleen nog water in een wak rond een aanlegsteiger.
De witte wereld straalt uitbundig om me heen.
Geeft een winters plaatje als uit mijn eigen kinderjaren.…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.133 Reeds is de winter ons voor goed gescheiden,
de lente ergens ver, aadmende, wacht,
de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht,
en komt met ploffen van de daken glijden.…
Zangstukje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.485 En op wier sneeuwen top 't verruklijk kersje wast,
Dat Lente en zomergloed aan 't lustgraag oog doet wachten.
Maar geef mij 't hart terug, u argloos toevertrouwd,
Dat ge in hun roofspelonk in ijzren banden houdt.…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 storm rukt de bladeren van de bomen
Die door de straten dansen langs de puien
Om ergens in luwe plek tot rust te komen
Maar ook dagen straal je met volop zon
Benader je bijna de warmte van zomer
En ieder geniet in ‘t park of op balkon
Of ergens op het gazon als een dromer
En verder willen wij niet aan toekomst denken
Aan winterse kou en sneeuw…
De brief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Mijn antwoord is al lang beslecht:
de sneeuw verdwenen in het bos
onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
De brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Mijn antwoord is al lang beslecht:
de sneeuw verdwenen in het bos
onder het lover wacht een nieuw gevecht.…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt in de schatkamer van jouw hart
je weet hoe vreemde noten moeten klinken
wanneer het verdriet ontdooit
zullen de engelen over blijdschap zingen
met dat prachtige lied over vallende sneeuw…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.
Liefdevol op schoot
met dat vakantiekiekje
alleen op die plek
waar kleuren theater straalt
weer samen in het zonlicht.…
Winter in stad (Groningen)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Maar nergens ook wat sneeuw of ijs te bekennen,
in de parken hebben de bomen al knoppen.
Het schijnt dat wij daaraan zullen moeten wennen,
als we de CO2-uitstoot niet snel kunnen stoppen.…
VROEGER WAS ALLES ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 bovenop de berg zo sober en koud
lag onveranderlijk eeuwenlang
de sneeuw zo stil en oud
ze kon het niet langer lijden
en ging zachtjes
heel zachtjes verglijden
vormde zichzelf een sneeuwbal
op zoek naar het verlossende
alles belovende welvarende dal
daar beneden lijkt alles veel beter
de bal wordt al rollend
groter en groter
steeds dichter…
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Een minzame, luchtige toverstaf zweeft
speurend boven het hart van Zwitserland,
danst met zonnestralen langs de bergwand,
terwijl sneeuw vol knipogende kleuren beeft.
Zij daalt, ziet hoe de mensenwereld leeft,
strijkt over de steen- en beeldhouwershand.
Statige muren en daken zijn omrand
door kunstwerken, die de rots kwistig geeft.…
Schaduw van dagen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 Strenge winter-
de radio gaf ruis en de
tv bracht sneeuw.
Transistorradio-
liedje uit de sixties
'and then I kissed her'.
Zwarte vlakken
met witte blokken
noemden we pop art.
Meisje kwamen en
gingen, bleven hooguit
een seizoen.
Flower power-
de geur van bloemen en wiet
verwelkten snel.…
de loop der dingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 boven zijn letterkast zwoegde
de stratenmaker op zijn stamper leunde
het wintergraan in de aarde viel
zwermden immigranten over steigers en kades uit
toen ze samen opliepen met de zacht invallende nacht
pakten de eeuwige loop der dingen zich samen
nu we in files koppig stil blijven staan
vertier zoeken in een zee van opschuimende sleur
de sneeuw…
WEERSPIEGELING VAN MIJN LICHAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
701 "
Was vanmiddag op het strand, ging vooral kijken
als sneeuw voor de zon veranderde mijn zelfbeeld
ik voelde mij als een jonge slanke God te midden
van een massa aan buiken, borsten, benen en billen
dik, dikker, dikst, lagen meer voor dood dan levend
een glimlach bevestigde: m'n uiterlijk nog in prima doen!…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 eldoradische sferen
werden haar appels
zachter dan peren
de spaanse navels
in de citruspers
glommen en zwollen
als honingbijen
dansend in hun
limbisch systeem
waar riten ontwaakten
van Dionysos' menaden
heuvels bestormend
rukkend aan takken
*
o Zeus, heb genade
ik kon het niet aanzien
het matineus vocht
in de aubade
op de sneeuw…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 ooit liep zij langs de randen
van de wereld
een stille wolf
de vacht vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 In deze donkere nacht van gedragen bezinning
Verdampt ras de wijn tot een bloedrode lust.
Het kaarslicht vervormt tot haar fraaie verschijning
Door de bloedrode lippen van schoonheid gekust.
Beneveld vervlieg ik door de krochten des tijds
Aanschouw in haar ogen de vragende lach.…
Mooi zijn is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Mooi zijn is dat beetje aandacht
Vanuit jezelf, en niet gestuurd
Een warm gevoel terwijl ze glimlacht
als je zegt: „’k was in de buurt"
Mooi zijn is te kunnen leven
zonder afgunst, haat of nijd
Het vermogen te vergeven
Nobel toegeeft: ”Ik heb spijt…”
Mooi zijn zit dus diep van binnen
Potentieel in ieder mens
Ieder moet zich eens bezinnen…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Hoe bezinning stroomt in mijn lichaam tegelijk voel ik een
sluier als een dichte uitgestrekte verstilling bedekkend bloemengeur
geritsel van bladeren, vogelgefluit waarin ik ook creativiteit en inspiratie inadem
Een nieuwe tijd breekt aan: het is de winter die met haar natuur terug is van weggeweest.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Bovendien is het meditatief ontspannend om
te luisteren naar het geluid van stromend water waar bezinnen
en reflecteren elkaar kruisen tegelijk ervaar je meer kalmte en rust terwijl hun
liederen vol lyriek en lieflijk versierd nog even blijven hangen in het hoofd; een zalige stilte nabij.…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Ik wens je een kerst van bezinning en rust,
waarin elk gemoed door de vrede wordt gesust
Vrolijk kerstfeest iedereen…
De stad verhief zich...
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.963 De stad verhief zich uit de wijde sneeuw,
En ‘k zag een donkre schaar uit het loodgrijze
Komen op het geelwitte van de sneeuw.
Het leek een groep van afgematte slaven.
Het waren arbeiders en ‘k sloot mij aan,
Zoals een broeder doet,
En door het donker licht trokken wij daar heen.…
Vredige Kerstdagen
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.241 En dat is Kerst is al zijn glorie zonder dat je al teveel hoeft te geloven
Dat is Kerst, om stil te staan bij Hem, dat is
Kerst niet perse wit, omdat je nooit van tevoren zeggen kunt
Dat de sneeuw zal vallen, net zomin als we zeggen kunnen dat er overal
Vrede op aarde zijn zal.
Vredig Kerstfeest.…