3341 resultaten.
Van Lotje getikt
gedicht
2.9 met 23 stemmen
10.341 Een kennis van Jan Kal die woont zowaar
precies op nog geen uur van Zevenaar
en zeven is net een geluksgetal,
dus die z'n zus woont weer in Nijverdal
toevallig naast een rijwielhandelaar
en de ex-overbuurvrouw nu van haar
heet door een vreemde samenloop Chantal,
zodat haar nicht uit Bennekom aldaar
tijdens het plaatselijk Oranjebal,
exact…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Overstijgt het angstgevoel,
jezelf te moeten zijn, wat
tevens doel moet zijn, vreemd en
verwant als je de vrijheid claimt,
klonk het moment van overgang, zoals
we onszelf kenden, de klokken te verleiden,
de wijzers van het uurwerk te stoppen,
de pijn te vermijden, en de tijd te
schenden, van onszelf te scheiden,
zonder de natuurwetten te…
Jij bent schatrijk geboren
gedicht
2.3 met 54 stemmen
16.094 Ik viel jou in de schoot
Van goud, ik woeker met wissels
Van ons en koop je terug
Nu ik ons doorverkoop
Aan vreemden, de truc is gelukt.
Wij staan op hetzelfde biljet.
-----------------------
uit: 'Derwisj', 2003.…
Eiland rond een droom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
696 Zeven werelddromen lang
zwierf jij in dwaze gedachten
in een onbegonnen rugzak
verstopte jij jouw enig hart
tezamen sliepen wij druilerige nachten
gekoesterd in droombuien uit
met vreemde gedachten
liepen wij langs kusten
van het eiland, onze voeten
bewogen in het rulle zand
het strand leek eindeloos, getogen
tussen onvolkomen en verpozen…
TROUWLIED
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.663 Pas eerst in hare bloesem,
het blozen op de wangen,
de Vrouw voelt in de boezem
een vreemd gedurig langen
naar een aanbeden wezen dat, rustig in zijn macht,
haar tederheden lonend, haar steunt en op haar lacht.
Eens daagt voor 's jonglings ogen
zijn droom - een levend wezen.…
Het klikt niet
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.470 Ik dacht dat het wel goed zou komen
als we elkaar beter leerden kennen
want jij en ik, eerst nog vreemden
moesten aan elkaar toch even wennen.
"k Heb altijd de deur voor je open gedaan
heb nooit "niet thuis" aan jou gegeven
jouw bezoekjes bleven steeds vaker uit
totdat je helemaal bent weggebleven.…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 het duurt vast niet
lang meer
de terugkeer naar mezelf
vaak zo stil
als vogels die naar de nacht vliegen
en daar gaan luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk…
Een wens voor een woord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 de manier van gedachtegoed
geduld vult zijn taak
van stromen naar stemming
en bestemming
dat verandert alles
op de glimlach van mond
loven mijn lippen het licht van de wereld
bij het vrouwbeeld voor jouw ogen
zal ik wachten voor adem
met gelijkmoedigheid
maar zie, weet ik maar hoe
jouw charmeglimlach glimlacht
als echt, en niet vreemd…
Maxime's regime
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
637 De vreemde die hij altijd is gebleven?
Een duivels stukje liefde van haar leven?
Of kijkt ze liever naar Nederland twee?
Ze noemen hem wel rat, ik noem hem kikker
een kikker stikkend in zijn eigen dril
een machtsgerichte denker, koud en kil
de C van CDA doet hem geen flikker…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig schrijdend
rij na rij
een winterbos van steels
gesprokkelde taligheid
om het gemis
een naam te geven
altijd al
heb ik mij willen koesteren
in de schaduw van dit woord
dat zo reikhalzend
de armen spreidt
en de onrust
uit het hart verdrijft
maar wat het betekent
is mij volkomen vreemd…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt chocomelk
een roomboterstaaf
warmt het geheel
kaarslicht wakkert
de sfeer van winters genoegen aan
buiten dwarrelen sneeuwvlokken
ze vraagt zich af
zal Piet het niet koud hebben
daar op het dak
dan wordt er aan de deur geklopt
wie zal dat zijn
een vreemde…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Maar dan heb ik de straat al voleind,
en ik loop op het heldere plein;
voor 't raam, waar de zon in schijnt,
sluit een vreemde vrouw het gordijn.…
Galerij van wensen,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
555 Vreemde gedachten verlopen
in een goede orde en in hun
gemeten pas en tempo die
niet zinloos zijn, slechts
herinneringen die voorbij
gaan in hun intrinsieke schijn
in een vervallen aards gerief,
wanneer het oude stierf nooit
meer in z’n originele lijst te
zijn gehangen in de galerij
van onvervulde wensen.…
Aan Dorothy H.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.774 Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!"
En keerden weer naar de eigen grijze dagen.
Doch geen van hen gaf mij 't verwachte loon.
En 'k schreidde zacht wijl sinds wij beiden scheidden
Geen warme hand mij leidde bij mijn dwalen,
Mij die alleen zo droef ben en zo zwak.…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Zo vol die huizen - en zo leeg de straat,
Waar, hol en vreemd, nog enkle stappen klinken,
Maar nooit de stap, die tot haar woning gaat!
Zij laat haar hoofd in de open handen zinken.
Haar hart moet eenzaam de eigen tranen drinken.
Nooit komt hij weer en kust haar blij gelaat.…
Boom
gedicht
2.7 met 11 stemmen
5.705 Ik maak me van je los, zo vreemd verward,
zoveel nog hier, alleen wij samen niet.
-----------------------------------------------
Bekroond met de Concept Poezieprijs 2000.
Publieksprijs literair festival '100 jaar Sonsbeek'.
Opgenomen in verzamelbundel 'Als je weggaat'…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd,
Der voog'len zwijgen en de diepe rust,
Die als een angst beklemmend alles sust,
Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid,
Die langzaam nadert, en de vlammendos
Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos.
-------------------------------------
uit: Tonen en…
Mijn merels en jouw kerels.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
717 Doe jij me ondertussen dan maar
kond van je eigenlijk toch wel
vreemde, late lusten
en je gescharrel steeds maar weer
met andere kerels
Maar wat ik me dan afvraag schat:
Is dit nu wat je uiteindelijk
ook wilde, geef eens eerlijk toe?
Ligt je leven niet
een heel klein beetje aan puin?…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 die moeten vluchten, naar vreemde volken.
Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam,
waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond
als vlinders voor een donker, open raam.
Tussen riet en deinende oevergrond
verblijft soezende doollust, tóch waakzaam,
wekt het leven op met waaiende mond.…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 Dat vreemd bedwelmen... zijn 't mijn harte-aromen?...
Is 't àl een toversproke, in lichte dromen
Eens stil gedroomd als wondre werklijkheid?...…