9413 resultaten.
Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Nog zijn het schimmen
en nevelslierten
dunne draden die horizonten
spinnen
naar onbekende verten
in een tijd nog sluimerend
in cocon
hier is nu, daar is later
stemmen die zullen klinken
leven dat zich een weg zal zoeken
ongebonden
en beweeglijk als water.…
Natuurherstel
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
770 Een polder, door een bomenrij omzoomd,
Wil men moedwillig onder water zetten,
Omwille van verdragen en van wetten,
Opdat daar Westerscheldewater stroomt,
Waaruit, zo hoorde ik die and’re dag,
Je jaarlijks maar één visje eten mag.…
Klankschaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Misschien heb ik zoveel verhalen beluisterd,
van de zijkant meebeleefd,
en ook zelf beleefd
dat ik mij heb willen oefenen
dat verhaal bij iemand,
bij ons
naar het nulpunt te brengen
Verlost van die interpreteringen
Het waterige deel tot trilling,
te resetten
En dat mensen daar ook om komen vragen
Zo nu en dan…
hemelstorm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
460 lief vergezicht
onbekende van veraf
je kunt je naam nu wel
verklappen
louter mijn notentuin
vol met amorfe schaduw
zo diffuus dat vogels
blind verdwalen
tussen bladerdek en
bergen van water…
Woeste zee
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
189 Golven kletsen tegen rotsen,
schuim schuift over het strand,
en wind trekt strepen in het water.
Meeuwen schreeuwen om wat spijs,
schepen wiegen heen en weer
en de horizon ... blijft eeuwig grijs.…
ziedend
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
224 en wij
keer op keer
elkaar uitdovend vuur
elkaar verdampend water
wij
telkens weer
elkaars zon
elkaars zee
ziedend weer
onze zilverwitte golven…
een lege stoel op de boulevard
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Rook van de veerboot
blijft hangen tussen
de lantaarns en het water.
Niemand stapt aan.
---…
Overkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 Rook van de veerboot
blijft hangen tussen
de lantaarns en het water.
Niemand stapt aan.…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 koud of
lauw of warm maar
alles wat ze hoorde
was het akelige
gesis van kranen
zonder water
en mensen
die kermend
om haar vielen
en zij als laatste
dacht aan deuren
die knarsend
en hermetisch
dichtslaan
het blauw
sloot zich eens
te meer als een
kil lichaam om
haar nog
warme lijk…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 dat ze barsten
bomen lijken dwars verdeelde monsters
water snijdt als laag gevallen scherven
maakten ze zich kenbaar, ik zou dansen
op bewaard gebleven vergezichten
ik zou schreeuwen over witte toppen
grijze dalen zou ik nog bezingen…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende wijs:
'het schip van de wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 duister
beneden het Noordeinde houdt hij rust
en luistert naar het politiek gefluister
het klare water wordt vertroebeld sop
de stille stroom is oud en uitgeblust
een zwarte vijver slokt hem gretig op…
Nog eens Holland
gedicht
3.6 met 42 stemmen
20.563 Bij ons schept Waterstaat
water uit land, en land waar water staat.
We plassen in de plassen met een boogje
en hebben er ons natje en ons droogje.
----------------------------------------
uit: 'Lachen in een leeuw', 1993.…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 borrelt, donker en koud
Na wat bellen blijft het vlak en zwart
Ze staart naar het water en wacht
Helemaal alleen in de donkere nacht
Geen prins te bekennen
Geen prins te
Geen prins
Geen…
Het sterkste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.482 Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken
En voor de kracht des Waters wijken.
Sterk is het Water; maar, hoe sterk,
De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk.
Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen
Des Stormwinds kunnen haar verjagen.
Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’,
De Man spot met zijn overmoed.…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?
Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.
Het is met me gedaan.…
De doopfontein
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.579 Een druppeltje water rein
Op jouw hoofdje, kindje klein
Gods zegen wordt je beloofd
Met symbolisch, water op je hoofd
God neemt je mee op levensreis
De rust kun je vinden in zijn zegen
Van baby'tje tot oud mannetje grijs
Je begeleidend op al jouw wegen
's Avonds al ga je naar jouw bedje
Nog even aan God een klein gebedje
De herder waakt…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 aan het water staat de stramme reiger
een grijs en heilbegerig quiëtist
ademloos te wachten wat ik weiger
op wat verschijnt en altijd wordt gewist
ik wil verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit…
Fontein
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 zoveel diamant
als schepen die er zijn vergaan,
maar weer komt bovendrijven
wanneer opnieuw een hoog geluid
het water in de hemel spuit,
als iets dat gaat - en toch zal blijven.…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 was een triest gezicht, de pen toch op ’t perkament,
maar zijn woorden hadden het leven, lachen en huilen
vergeten, hij dichtte, maar zonder oprecht sentiment,
als spattend kil water, zelfs ’t papier kon niet schuilen……
Dierenleed
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
759 Met droge vinnen
Het water in gesprongen
En toen, met de druppels nog in het gezicht
De horizon betast.
Een lastdier noemt men hem,
Maar zijn hoeven,
Ogen, oren
Zijn minder nog lastdragend
Dan de lasten van de vinnen in het water.
Miauw.
Het is een kater.
Botsende daken
En balkonnen
Die de regen van beton niet dragen konden.…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Geen zware haarknot drukt mijn achterhoofd,
Ik heb koud water in een zilveren kan
En laat het voluit op mijn hoofdhuid plassen;
Zoals een nieuw door Boeddha's wet gedoopte
Herleef ik door dit water op mijn schedel.
En weet waarom de priester, rustbehoevend,
Zijn hart bevrijdt door eerst zijn hoofd te scheren.…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.
De Lindt is een zijtak van het Aduarderdiep.…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De lucht verzwart en smijt zijn water
in striemen tot de aarde zwelt
stromen gorgelen dan tot beken
en water vlucht voor dat geweld.
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.…
het duikzwempak
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
972 het vlot
Dook kopje onder met dof kabaal
Spetterend naar mijn strot
Kopje onder was geen succes
Lachen ging niet meer
Mijn eerste zwemles
Het gebeurde een keer
Verlegen uit het water
Het natte shirt plakte om me heen
Had toch liever de aanbieding
Liever de korte pijpjes om mijn been…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 het zinken
onverwoestbaar ben je
alsof je nooit was verdwenen
zwijg niet
want water kiest altijd
de minste weerstand
zul je me onthouden
of zul je me vergeten
het sterrenlicht spat vonken
het steen is geslepen
en lijkt jouw blik weggespoeld
in de oneindigheid..…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Langs de oever
zijn aangespoelde voetstappen
weer door woelend water gewist.
Wellicht heb ik mij ergens
in de weg vergist.…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Pas als we met onze neuzen bovenop de spiegel staan
Zien we hoe stil en ondiep het water is.
De rotsen van de bodem hangen boven onze hoofden.
We scheuren ons los.
We keren terug naar het licht.…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 En als een rooswolk in een gouden rand,
Lachte in een lijst van goudhaar zijn gelaat,
Terwijl hij sprak: - ‘Zo gij door 't water waadt,
Draag me op uw schoudren naar dat schone land!’…