3050 resultaten.
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot…
Terug naar zee
gedicht
2.8 met 4 stemmen
4.834 iemand werpt relatieadvies over de schutting
het laagje latex is relatief
onze geur plakt later niet
dit zijn mijn eerste buurkinderen
ze heten Sky en River en
schreeuwen kanker-DHL naar de postbode
ze worden met succes
naar volle zee gedirigeerd
----------------------------------------------------------------
uit: 'Hoe ik een bos…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Het openbare leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 per dag)
Hij lacht naar de mensen
die hem bezoeken, nieuwsgierig
naar deze man en deze plek
zonder geheimen
Tien minuten lopen van hem vandaan
doet de herberg goede zaken
Er zijn bomen om op te zitten
(de schors is ruw)
In de dependance zetelt de ambtenaar
bij wie je kunt trouwen
Bij goed weer eet je tussen de vogels
buiten in het bos…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Politiek; dat is het leven niet
Teleurstelling; dat geeft verdriet
Wij luisteren en kijken tussen onze muren
Naar beelden die de woonkamer in gluren
Het volk kiest zijn boze en goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn…
Reset-plek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Sellingen zit je
op het fietspad
Groot Koolwitje
neem het voetpad rechts
vlak vòòr de Vossenweg
er staan paaltjes
met een wit-gele
en een witte kop
even verderop
een bankje aan een plas
het vredigste bosven
dat er ooit was
alles wat stress gaf
valt van je af
je komt weer tot leven
libellen zweven
boven een strak
rimpelloos watervlak
bos…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 Ik dank God voor de liefde
die met zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los
en monnikskappen fleuren in het bos…
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 toen de zeearend boven het wad zweefde
toen de kiekendief naar de grond zwenkte
toen de vink naar de graanstrook fladderde
en de sperwer vanuit het bos tevoorschijn schoot
toen de zeearend te pletter tegen de wieken vloog
en de kiekendief laag zwevend een kikker greep
en de vink zijn vinkenslag liet horen
en de sperwer met gekromde klauwen…
Flashback
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
572 The Genius, met soul
Gestoofd uit gospel, r&b en jazz
Met op de achtergrond zang van Raelettes
Het podium was waar zijn kracht in school
De man, niet van la Mancha, maar Madrid
Wie kent hem nog, wie weet nog wie hij was
Die zoetgevooisde Don Iglesias
Hij scoorde millionsellers,
hit na hit
Ook jarig is Bruce Springsteen, bijnaam Boss…
Ree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 En we liepen over bruggen,
langs water, een bos en een pad
en ik zag je een ree naderen
Waarschuwde om stil, wij allebei
Zo lang...ik zei wacht tot hij gaat
Eindelijk toch nam ik een pas
Zag toen pas zijn jong
Waarschuwde je weer
Hij is niet echt, zei je
En ik..zag toen het verroeste metaal
En ik bleef zeggen: verroest!…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Maanden vele uren verder veegt hij
bezielt en trilt iets los
ziet zwijgend zwoegend gaandeweg het bos:
daar staat een kunstwerk, recht.
Wat er dan nog verder moet?
De race is immers - bijna nu - gelopen
de verf al ietsje uitgehard en nagedropen.…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht
Begint met stralend glanzen aan d’ horizon
Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon
Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht
De wereld opent traag de ogen na de nacht
En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld
Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld
Bewondert heel de aarde om…
De boekverkoopster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Wat goed, kom kijk maar even’ ja
Dan was er leven
De bloemen hangen voor de deur
De kelken neigen neer
De ruggen staan er onverstoord, bordkarton en leer
Een rottend bos in schijtgeel licht met krulletjes van teer
‘Condoleren donderdag, Marieke is niet meer’…
Uren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 er waren eens twee dozen
die zaten vol met uren
er was een doos met fijne
en een doos met nare uren
de fijne uren waren boos
omdat ze vlug voorbijgingen
ze wilden langer blijven
maar werden snel herinneringen
de nare uren daarentegen
duurden altijd heel erg lang
de mensen waren daar niet blij mee
voor die uren waren ze zelfs bang…
eindeloos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
525 terugdenk weer
aan toen wij elkaar
eens in liefde overgaven
ik ervaar dankbaarheid
voor hoe wij samen
in voor- en tegenspoed
steeds weer opnieuw
hand in hand stonden
ik voel intens opnieuw
de innige hartstocht
waarmee wij in liefde
elkaar met nieuw leven
het mooiste schonken
ik koester de momenten
dat wij met en om elkaar
blij of boos…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
Oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Op drie boomstammen
zaten we in ‘t bos
De zon scheen op het water
waarin twee zwanen
Walnoten zouden we
die morgen rapen
Eerst koffie uit een thermos,
hoe het dorp nu verder,
over yagyas en raad
ook over vermeende wanen
‘k Filmde de plek even,
dan liepen we ‘t dicht
omzoomde pad met riet
Vonden de bomen en de noten,
vulden…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 De lucht ontvlamt, als welkomstgroet,
vol vuur en tintelende hoop,
terwijl het bos fluistert:
Hier is de tijd even vergeten.
In de doorkijk van het kalend groen
ziet de wandelaar tussen licht en schaduw,
het Schollebos opnieuw geboren worden
in elke nieuwe morgenstond.…
DE JORDAAN SUST, BLUST EN KUST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 Jan Jacob Krediet Van den Bos
JordaanDichter…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen haar hart en longen het begaven
ze ligt nu eenzaam in een bos…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht
of idealen mislukken
en ik werd boos…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
675 berging is 't een vernuft
aan bakkies, laadjes, dosies en hakies
figuurlijk
mijn geest: geestelijk, geestig, open en (h)eerlijk
en uiteindelijk niet te vangen, laat staan gevangen gezet
de traditionele wereld vergroot met die van de digitale
als schrijver, dichter met wisselende namen:
Jan Jacob Krediet, Jan Jacob Krediet Van den Bos…
De zon is fel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
199 De zon is fel
zoals de werkelijkheid zijn kan
en elk geluid moet zwoegen
in deze golf van hitte
Straks kook ik eieren
in mijn hersenpan
en verstop me dan in het bos
als een witte wolf
Het is de genadige aarde
die mij verkoeling brengt
de bla’ren van de struik
de schaduwen vormen
mijn blik op deze wereld
welbewust verengt
en ik…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 De gure wind van maart sloeg tegen de ruiten,
een gitzwart bos, de wereld ver daarbuiten.
Geen luxe stof of dure kant die telde,
toen in de kou de twijfel langzaam smolt.
Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden,
vonden wij rust in elkaars warme handen.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De stem van het bos
ontwaakt in de najaarswind
en fluistert jouw lied.…
Een lieve dans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Ik wil verder met je dansen mijn aardige monnik tot in het bos.
Daar waar dennen en sparren staan.
Waar bomen de macht hebben.
Daar waar de maan van geel en lichtoranje papier is,ja van vouwpapier is boven de hoge bomen zo eng hoog.
Bomen zo eng hoog,zo onaantastbaar hoog als eeuwige kaarsen met lichtjes aan.…
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend
Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht
Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken
Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht
Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken
Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 vatte vuur, voor bomen niet gezond
alle dieren renden voor hun leven
paniek alom een ware marathon
maar Khee, de eekhoorn loste van het peloton
en verdwaalde, hij wiste het niet meer voor even
hij holde vol van emotie door het grote bos
wilde zijn vrienden vinden, maar hoe?…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft
wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij
zichzelf weinig steekhoudend met zelfs nooit een ruzie
hij houdt van de grote open ruimtes in het bos…