3333 resultaten.
Ziekenhuisopname van een oude dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Mijn voetstappen klinken zwak
Over de o zo stille gang
Klik klak, klik klak
Glimlachend zit zij op haar bed
Kijkend naar foto's van jaren terug
Met naast zich liggend haar krulset
Elke dag probeert zij er iets van te maken
De tijd verstrijkt toch wel
Door wat te breien of te haken
Soms zit zij voor het raam
Te mijmeren over lang vervlogen…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen
enkel een glimlach…
Uiteenlopende waarden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
748 Hoeveel anders zijn de banden, die je aan het leven bindt
welke waarde heeft een glimlach, kus of zelfs een traan
maar niet minder een gedicht, dat je ogen opent in
een ongekende ruimte en je anders denken laat.…
Onverwachts
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Je keek me aan
Zag je me echt staan
Keek je uit interesse naar mij
Het maakte me in elk geval even blij
Iemand die mij de moeite waard vond
En me zo af en toe een glimlach zond
Ik mis dat gevoel er toe doen
Ik voel me zo vaak een oen
Iemand die niet opvalt
En vaak haar vuisten balt
Om maar niet te worden gekwetst
Er wordt vaak slecht over…
Ik leg mijn oor te luister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 in het gras leg ik mijn oor te luister
daar waar jij nu huist
vingers grijpen in graspollen
om me dichter te voelen, dichter bij jou
ik draai me op me rug
wachtend, tot ik je hoor
zachtjes verhaal je
over hoe mooi het is
daar waar jij nu bent
ik knijp mijn ogen samen
en in de wolken verschijnt
jouw lieve glimlach, zorgeloos
je vertelt…
verpleegster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 klein en kind
ik zo graag speelde
tot later ik ontdekte
dat meer dan droom
het mijn roeping was
als anderen al sliepen
tot in laatste uurtjes
studeerde ik het vak
in mijn hoofd en hart
omdat ik zorgen wilde
voor de mens die lijdt
de tragedies die ik zie
zijn van klein tot groot
als er iemand wegglipt
stemt het mij verdrietig
de glimlach…
Mijn Nederland, mijn NEEderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 dat het opgeruimde, opgewekte wel weg is
ondanks het dagelijks ‘huis, tuin en keuken’ opruimen
ik merk dat ik af en toe ook angsten heb, bang ben
vooral als ik op m’n rug heb geslapen en ontwaak
ik bemerk, dat dit alles iets of wat beter zou gaan
als het RIVM ook dagelijks bericht over de herstelden
ik ga maar weer aan de slag, een glimlach…
Laten gaan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Soms zelfs met een glimlach.
Als je me vraagt waarom ik huil.
Dan zeg ik huilen is waaraan ik alleen kan denken,
en accepteren dat ik er geen verandering in kan brengen.
Ik weet niet wat ik moet doen...
vragen om je liefde en aandacht heb ik nog recht,
maar is 't zinvol als je me toch nooit 'ik hou ook van je' terug zegt?…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van de stuurman stuurt
Jij haalt je neus op aan de muskuslucht
van de bronstige spuiters
in mijn brandende bekoring
Je bespot hen met lede ogen
je legt lieve glimlachen…
Nelli Cooman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 En dan moet je dat extra duwtje geven …
de zaal wacht af, is stil, geen grinnik klinkt,
het is vanavond klatergoud dat blinkt,
de avondkleding ritselt als al zeven
minuten lang de stand-up grappenmaker
geen glimlach heeft teweeggebracht.…
Herinnering
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.030 mensen
Over haar dachten, zij wist wel hoe
Ze over een ander dacht
We hebben samen nog geluncht
En we hadden veel lol
Alleen ze was met de auto
Maar ze had niet betaald voor het parkeren
Ik zei dat ik dat wel wilde betalen
Nee zei ze dat doe ik later
En samen lunchen was al het beste cadeau
Wat je mij kon geven
En ze reed weg met een glimlach…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
Poëmen als remedie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
442 Schoolhouder
Den Tweeden Druk
_________________________________
SNAAKSCH
snaaksche quinkslagen
tegen de swaargeestigheyt
snedig puntdigje
koddige loopjes
in het vroegnieuwnederlands
klugtige respons
guitige knipoog
aardige bejegening
geestige glimlach…
Iets persoonlijks
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 in jouw winkel
is alles te koop
maar de prijzen
zijn niet bekend
wel jouw glimlach
voor ons als
consument die
ons meteen warm
welkom heet
wat jij hebt
geëtaleerd
transformeert
tot product en
draagt in vorm
en uitstraling
jouw talent dat bij
mij al een behoefte
heeft herkend
samen lopen wij
de paden na van
onze overeenkomst…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 gescheiden
Indien dit uw wens is
en dit uw spel
neem dan mijn vervagend vervlieten in ledigheid
vervul die met goud
en laat die zwijgend
drijven op wieken
van de wilde wind
en spreid die in veelheid
van wondere vormen
opgelost in het einde
der stille nacht
dan zal ik verzwinden
in 't eeuwige duister
of wellicht in de glimlach…
Een Bijzondere Vogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
564 daar zit ze vanuit een boom
behaaglijk vredig te koeren
zo moederlijk bedeesd
uit een ooghoek met een glimlach
naar mij te loeren
en laat alles z’n gang maar gaan
ach die vogel met z’n bezorgd
behoedzaam afgewogen gedrag
zo niet bijzonder en een wonder
dat ze me soms even doet denken
aan mijn moeder die ons ook zo
van een afstandje…
Bloemenkracht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
677 tijd had alle tijd
in die jaren toen jij
met bloemen in je haren
woorden overbodig vond
en hoe je met een glimlach
en smokey eyes elke zoen
als een nieuw liedje
drie liedjes lang duren liet
en wat waren wij uitverkoren
en een heel klein beetje
burgerlijk ongehoorzaam
en we bezongen de liefde
met onze lenige lijven
met de zachte ‘g’ van…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 achter vriendelijk ogende voordeuren,
verbergt zich soms pijnlijke waarheid
in de stilte van gesloten kamers
klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking…
VET VAN BINNEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 natuurlijk baalt hij
vloekt alles bij elkaar
schopt stoelen onderuit
beukt met z’n vuisten op de muren
natuurlijk is hij blij
met die meevaller
en houdt hij meer van
haar dan hij laat blijken
natuurlijk beleeft hij
dat allemaal
maar hij uit dat slechts met
een frons of een lichte glimlach
hij kan het moeilijk delen
breekt niet door…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 (voor Alexei Navalny)
Wie staat op na jou
met dezelfde moed van onverschrokken leeuwen
onuitwisbaar de glimlach om je mond
en ogen die keken dwars doorheen verdorven zielen?…
Het alledaagse leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
567 ik kijk
zie nog net
de vage glimlach
op het gezicht
van het lijk dat
ik ooit worden zal
ik ben op tijd
voor mijn
ochtendwandeling
waar wij in
zelfgenoegzaamheid
op het schelpenpad
luisteren naar
het geknisper
en gefluister
van zee en wind
mijn vrind zingt
altijd luidkeels mee
ik houd mijn
stok stevig vast
hij geeft mij…
HET STEEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Antwerpens trotse burcht
staat met krijgshaftig aanzien
stevig en onverwoestbaar
wenkt echter glimlachend
mensen binnen te komen
toont verrassende beelden
van roerig verleden
hedendaags streven
vele kunstwerken
van de krachtige stad
het kasteel aan de Schelde
ziet twee kanten op
zijn blik volgt de rivier
vult zich met werklust
van…
boom vol herinneringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 herinnering
met altijd groen blijvende bladeren
die bladeren kleuren immer fris
ze spreken fluisterend wat wezenlijk is
het leven dat jij hebt geleefd omarmend
met de liefde die je ons was en blijft
de mooie slingers die je achterliet
geven hoop en maken onze pijn klein
in grootse daden en kleine momenten
toveren zij ons telkens weer een glimlach…
Contradictio in terminis, een vrije interpretatie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 handelen, daden, activiteiten
wat mijn ogen zien
kunnen mijn handen niet
dat is de spijker op z'n kop
doch de hamer op m'n vinger
Maar ik kan wel meesterlijk inschatten
zowel in materie als in mensen
ik ben zelf geenszins een schat
maar liefde heb ik te over
die straal ik dan ook uit
word doorgaans vriendelijk beantwoord
met een glimlachend…
Gezond verstand
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
322 prettig
is dat sommige identiek
zouden kunnen zijn
zij komen uit de horeca
en dachten alles gezien
en gehoord te hebben wat
voor gangbaar doorgaat
in algemene zin
lichtelijk eigenwijs
hun mening moest
zeker vaak prevaleren
boven het al eeuwen
gevestigde dorpse denken
later zijn wij er nog eens
geweest de zaak is aan
de glimlach…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 De glazen klinken, hoog omhoog,
een glimlach breekt als ochtendrood.
Wie samen viert vergeet de tijd,
het feest omarmt zo wijd en breit.
De herfstwind draagt een warme lach,
de dag wordt feest, de nacht wordt zacht.
Tussen de sterren, groot en klein,
zal vriendschap altijd met ons zijn.…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 En toen zag ik het,
de manier waarop hij staat,
de glimlach die ik herken.
Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.
Om te weten
dat dit genoeg was
om niet te springen—
vandaag.…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore hove
rust so sottecke op miene herfste,
droomt van unne lange soomer
daer icke nog jaege,
renne langs ’t strande
ende om unne glimlache vraoge,
sie om unne reikende hande.
die afstand drieft al dunne ferre,
’t slape is dieper as ooit,
sezoene nervet miene vel,
jonkhede verdwijnt,
miene toekumste dooit.…
Contact verbod
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Ik wil het kussen zijn
Waarop je slaapt
Het likje verf op de muur
Dat jou ziet als je ontwaakt
Ik bespied je vanuit
De ramen die je glimlach
Weerkaatsen
Ik wil naar jou kijken
Door alle ogen
Die je gaande slaan
Wat, zelden,
Tot achterdocht
Zal leiden
Wil ik nog deel uitmaken?
Van jouw servies?…