3179 resultaten.
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Toch blijft hier ons hart aanwezig,
dat rood bloed stromen laat.
Er stroomt hier rozensap,
dat door groene stengels gaat.
Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer.
Gedachten veranderen in openheid.
Er schijnt een onwaarschijnlijk licht.
Samen leef ik met een aantal rozen.
Er stroomt sap hier.
Er stroomt bloed.…
RIVIER "LEVEN"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 In de brede stroom draaien wilde kolken
gulzig zuigend rond als een grote kluwen,
laten zich soepel dansend voort duwen
door onvermoeibare lucht- en schuim dolken,
vol balletglans uit zonnige wolken,
om heftig op te springen, dan te luwen,
mogen 't goede en 't kwade samen stuwen
naar hun einddoel, dat God zal vertolken.…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen,
een journalist kent talloze sneue en blije verhalen.
Ook van jou heeft het water dromen meegenomen,
maar toch koester je nog immer een handvol idealen.
Al laat je lichaam het soms lelijk afweten,
bovenin als in een vuurtoren straalt toch je geest.…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Om mijn magere hals hangt de loper
van een onderhuidse wereld, waar
de ongekuiste dromen stromen,soms
door euforie en door meridianen wijd
geopend, door nivellering gedijt in
een opkomend en afnemend getij, waarin
ik de tijd wil bedotten in het gloeiende
as tussen van zwart en wit waarin ik
uit het zelf, de emoties moet beknotten,
die…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 In een vermorst land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen hun handen in een
grijze zon en dekken hun
vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
en overvloed en blijven stromen
hangen een onwrikbaar taboe,
het ontneemt de intrinsieke
ruimte van ziel en geest, het
autonome recht van mobiliteit…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Wij dansen om de oude zerken,
van gekarteld marmer, waaruit
bloed en staal moest stromen
en spitte vloeibaar goud uit de
moederschoot der weelde.…
Leidijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 zijn niet wat ze lijken
gemaakt om te voorkomen
dat water uit het hoogveen
weg zou stromen
drassig moest het hoogveen blijven
vreemde legers te verdrijven
ondoordringbaar bolde
waterlinie Westerwolde
achter leidijken op
schansen soldaten
bewaken en kijken
dat die dijken niet bezwijken
weggegraven het begeven
in onze dagen
is het veen weg…
Boekweitveen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 boeren groeven
door de leidijk heen
om water uit het veen
te laten stromen
en hun boekweit
tot bloei te zien komen
wat niet ging
de commandant hield
het veen drassig
voor de landsverdediging
een pad van
betonnen platen
door de akkers heen
heet nu Boekweitveen
Over de Dijk
bij Jipsinghuizen
je ziet er geen
mens, alleen twee reigers…
Het geheim van de natuur, het wonder van buiten!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
630 gebeurt alles, echt alles
In de naam van de Vader des Vaderlands
W.A . zegt ook te balen als een stekker
En M. sluit zich daar charmant bij aan
Doch ik laat mij door somberheid niet verleiden
En veer op bij de gedachte straks de bladeren
In onze gemeenschappelijke tuin aan te harken
Neen ik heb geen bladblazer niet op benzine
En ook niet op stroom…
Waar ons ontstond
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
554 In the middle of nowhere
Waar ons ontstond
Één blik en alles ging stromen
De toekomst nog vermomd
Het hart geraakt
Warm, liefdevol en licht
Jij meteen zo dichtbij
Nog dichter met mijn ogen dicht
Overtuigd van opnieuw ontmoeten
Tijd en plaats nog onbekend
Dansend samen verder groeien
Vol vertrouwen in een happy end
De afgelopen…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 gaan
lezen heb mij hun
structuur eigen gemaakt
verzameld in
magische ogenblikken
opgeraapt uit hun
mystieke kringen in zeer
spraakmakende en
educatieve ontmoetingen
waar kinderlijke
zachtheid met
universele empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk
helaas kreeg een
liefdevolle bedding
door de constant stroom…
Merelnest op de vensterbank
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
663 Warme waterstralen laat ik lekker stromen
kletterend op de douchevloer terecht komen
sussend sop ik mijn spetterende kinderen
in het donker; ik wil merel niet hinderen
door het raampje zie ik haar zitten broeden
zal ze onze aanwezigheid reeds vermoeden?
merel, waarom bouwde je juist daar je nest?…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Koude adem strijkt over kale bomen
van 't Olterterper bos, danst als luchtkolk
tussen kruin en grauwe, lage wolk,
laat beeldhouwersdenken in zich stromen.
Sierlijk zwaaiende gereedschappen komen:
fijzinnige beitels, soms een harde dolk,
treffen tere twijgen, zijn alle een tolk
voor arbeidsklank voorbij de boszomen.…
Ik heb de moed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 Ik heb de moed
me over te geven
aan de lusten
van het leven;
Ik open mezelf
brandend van verlangen
naar jou, om jou
te mogen ontvangen
op m’n gevoeligste,
meest kwetsbare punt
neem ik gretig
wat me wordt gegund;
Ik laat intens zinnelijk genot
door mijn lichaam stromen
en word kronkelend opgetild
boven mijn stoutste dromen,
ik laat…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van
de stroom…
GEDULD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 oceaan
je bent de oceaan in een hele druppel*
welke weg je ook heb te gaan
heb geduld lieverd heb geduld
wees de vlam die overdag niet opvalt
maar in de nacht z’n ware licht toont **
en hul je altijd in oprechte onschuld
dan komt alles goed
* citaat van de dichter mysticus Rumi
** gebaseerd op een citaat gelezen in het boek
‘er stromen…
ChatGTP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 mensen bedachte antwoorden
een computer met eindeloos geheugen
verbindt de geschiedenis met het nu
door ideeën sneller dan snel te delen
stimuleert zij de creatieve mens
in haar schaduw schuilt ook het gevaar
van vervagende wijsheid en fouten
door waarheid die wordt verwrongen
waardoor ethiek geen grenzen meer kent
wie stuurt haar stroom…
Binnen die grenzen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
514 Vertel mij waar het geluk dagelijks zal stromen
In een spiegelgladde vredesrivier
Waarin geen zware wind of storm zal komen
Slechts schepen zeilen onder kruisbanier.
Breng mij daar, waar die grenzen liggen
De zangen klinken in het stille hart
’t kwaad, angst en spot niet binnendringen
Haat en jaloezie de vrede niet verwart.…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 mag ik
een klein stukje
van die warme
hand van jou
als we samen
kijken naar de
horizon om
onze ogen te
laten rusten
van die blikken
vol schittering
en onze warm
beladen reflecties
naar elkaar
ik had je hand
al gepakt
voordat ik hem
zag zoeken naar
zijn al even grote
steun en toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar dartelt speels door morgengloren,
een stroom van klanken, licht en lucht,
waar stilte nieuw wordt uitgevonden.
O kleine karekiet, zo vluchtig,
zo trouw aan riet en zonneschijn,
jouw lied laat water zacht weer ademen,
en maakt de wereld even klein.…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 De vogels zwijgen, hun zang is vergeten,
de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt,
geen vissen meer die zwemmen,
geen schildpadden die eieren leggen,
de aarde huilt om wat is verdwenen,
en de schaduw van de mens, die is verrot.…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik verjong niet door
jouw zeurende beekjes
in mijn oude aderen
stromen woorden zwak
in brakke zinnen
door het duinlandschap
dat mijn nacht nadert.…
Hertenjacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
161 steentje in de slinger is mijn
milt die ik voor de gelegenheid
bekleed heb met iets als zuiver ijs
In hun hart zal ik ze treffen deze
dieren in hun hart van suikergoed
dat driftig spitse hoeven voedt
Zij veren als verloren dromen die ik
niet gebieden kan door wouden met
geexalteerde sprongetjes
Nu bereiken zij mijn uiterwaarden
en ik stroom…
Vervangen van oude ruimtes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
185 van plaats verandert
Ruimte is geen lege plek,
ze neemt voortdurend waar
Ze draagt de tekens van
een omgeving,
maakt het ene vanzelfsprekend
het andere zwaar
Een lichaam staat niet los
van waar het staat,
het leert de ruimte
te verstaan,
wat daar verwacht wordt
kan al vóór het denken
tot beweging gaan
Plots verandert de stroom…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 In het zachte licht van een late middag
waar stilte zich hecht aan elke beweging,
blijft jouw aanwezigheid een trage stroom
die onder mijn huid haar weg naar warmte zoekt.
Wanneer je spreekt, verschuift de lucht
alsof een verborgen bron zich opent,
een plek waar woorden niet hoeven te dragen
maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.…
natte sokken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
147 een dwarsdoorsnede van goden
doorklieven wilde voordat leven
mogelijk was in m’n eigen ogen
met die blik op dat gericht wat
zelfs met natte sokken nog gaat
want het water mag dan komen
om zich voorgoed te nestelen in
de dagen die zich kennen laten
als parodieën van zwarte gaten
op alles wat van waarde wil zijn
maar de richting van de stroom…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 Schreeuw niet zo luid, meisje
hou je mond maar stil
ook al denkt je hoofd iets anders
dit is de route waar je heen wil
Raak niet in paniek, mijn kind
doe gerust je ogen dicht
alsof je morgen ‘t licht weer ziet
de mooie toekomst in het zicht
Kom op, laat je tranen niet stromen
je bent zo’n sterke meid
al zal deze nacht nog lang duren
we…
Lingerie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 De stroom reikt tot aan het grote plein,
midden in ons uitzicht,
op deze bijzondere plek op aarde.
Laat de onrust zich begraven.
Het leven staat voor alles
wat er is verloren aan onschuld.
Achter het oude stenen huis
ligt de prachtig achtertuin onder de zon.
In een bloeiend zomers zwijgen
ligt ze te zonnen in haar roze lingerie.…