4934 resultaten.
schooltijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.239 waar een roomse broeder mij
ooit leerde schrijven, toen nog
met een kroontjespen
daar heeft de school al ’n tijdje
het veld moeten ruimen, mist
het pleintje zijn oude gezicht
maar soms hoor ik hier nog
de schoolbel luiden, zie mij in
een lange rij naar binnen gaan
alsof de voorbije beelden er
nog altijd schuilen, de school
bij…
Luna
gedicht
3.5 met 24 stemmen
15.226 Alsof het was bedekt met hevig licht
bleef haar lichaam mij weerkaatsen,
even zinloos dreigend
zoals de glans aan messen hangt.
Ik bedroog haar met geweld:
mijn lichaam liet haar voor de liefde leven,
haren werden touw toen ik ze opbond,
een verwonding opsmuk, een gevlamde tatoeage.
Voor mijn schoonheid moest zij dood.…
Sterven
netgedicht
4.7 met 134 stemmen
4.958 Af en toe beroer ik haar krachteloze hand,
bestudeer het reeds ingevallen gezicht,
alsof ik nooit eerder de gelegenheid,
of net zo als nu de moed heb gehad
om vertederd over haar haren te strijken,
terwijl haar neus steeds spitser en
het topje daarvan steeds witter wordt,
en mijn ogen zich vullen met tranen
vanwege alles wat ik niet heb gedaan…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
Kerstgedachte
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
802 Overvolle karren
hebberig in een rij
de één nog meer dan de ander
te dringen zij aan zij
alsof er oorlog op komst is
er voorraad moet zijn in huis
tegenstrijdige beelden
veel mensen hebben niet eens een thuis
verlichting knippert fel langs ramen
als compensatie wat ze zelf zo missen
steeds meer pracht en praal
maar wat de ander beweegt…
Broodkruimels
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.018 Wat pikt er tegen 't vensterglas,
Alsof het vroeg: 'doe open?'
Zo 't eens die kleine vogel was...
Die 'k op de plaats zag lopen!
Och ja! daar zit hij, koud en stram;
Hoe sjilpt hij om wat eten...
Och, dat ik nu mijn boterham
Maar niet had opgegeten!…
Als wat geweest is komen gaat
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.653 Die blik over je schouder
nèt voordat de deur dichtsloeg
zal ik nooit vergeten
ik wilde jou de sleutel geven
maar moffelde hem weg
bij je afwerende gebaar
het was alsof je toen al wist
wat ik niet wilde weten
niet wenste te zien
maar moest beamen
in die kille kamer
naast dat hoge bed
waarin je elke dag
dieper wit verzonk
tot je…
Geluk's wraak
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
2.653 Alsof ik al die tijd al wist
dat die momenten
zich zouden wreken
door me nu,
met elke traan
zoet of zout,
langzaam te breken.…
Even leek het wel...
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
653 Even leek het wel,
héél even,
alsof, aan mij gegeven,
die kleine ster,
naar aarde kwam.
Even leek het wel,
misschien,
waarschijnlijk fout gezien,
die kleine ster,
bij mij kwam landen.
Even leek het wel,
klein ding,
voordat ik verder ging,
die kleine ster,
zich gaf aan mij.…
Maar in wie?
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.709 Je deed alsof
Maar was zo onecht
Ik kan niet wachten
Op de waarheid
Het heeft mij veel te lang geduurd
Jouw onoprechtheid
Jouw toneel
Veel meer kan ik echt niet hebben
Ik vind
Je moet maar beter blijven
Waar en wie je werk’lijk bent
’t Valt mij zwaar mij te herinneren
Wie jij eerder bent geweest
Vreemd
Hoe een mens zo kan veranderen
Vreemd…
Weer was ik veel te hard voor jou...
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.830 Weer was ik veel te hard voor jou,
te stekelig mijn woorden
alsof ik niet begrijpen wou
wat we ooit samen hoorden.
Wat we ooit samen hoorden
en richting gaf aan onze ziel;
ik hoop dat het niet stoorde
dat ik zomaar hier binnenviel,
dat ik zomaar hier binnenviel
en jouw verdriet vergrootte...…
Hartstocht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.728 Maar toch voelt het alsof er een pijl recht door mijn hart is gevlogen.
Zo had het dan toch echt moeten zijn.…
Geen probleem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
754 Het gaat door
zomaar, om de lieve vrede
alsof het normaal is
en we met z'n allen de schijn op willen houden.…
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 Nooit ben ik om mijn uiterlijk gepest,
Nu lijkt het alsof iedereen blijft kijken,
En ik doe vreselijk mijn best,
Alle blikken te ontwijken,
Lang is het gelukt.. om alles te verbergen,
Mijn woede, mijn verdriet,
Op mijn gezicht verschijnen echter bergen,
En iedereen die het ziet!!…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt voort
Het lijkt alsof…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 Jij daar met jouw ogen vol pret
die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een…
ijle bloem op hoge wind
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
802 een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt
in de blijdschap van een kind
de dagen zijn uniek
in de uren klinkt het leven
zingen mensen nu het hoogste lied
of dirigeert een ander de muziek…
Examen
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
2.843 Hij is het met haar eens en noemt
autorijden een zenuwslopende, tijdrovende onderneming,
alsof je elke keer examen moet doen.
Het meisje beweegt constant haar blonde krullen op
en neer. Ze herkent zich in hem.
Tot dan toe gaat alles eigenlijk heel goed.…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.
Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 Jij sprankelende woestheid
dat eerder onbesuisd dan genadig
de aarde kust tot ze blauw ziet,
mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden
alsof…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Praat zich rond mijn lijf
alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte
verklaring.
Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten. Het is als een meeuw
in een mens leggen.…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.819 Ik houd zo van die lage palissaden,
die van de kust de grote zee ingaan,
alsof veel mensen van de oever traden
en tot hun schouders in het water staan.
De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten
grijpen de hoogte
alsof…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…