3749 resultaten.
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 wees niet bang voor het donker,
geloof in het leven, het is één groot wonder.
Kijk maar in de ogen van het kleine kind,
zie de tranen aan jou gericht.
Vang ze voorzichtig op in je hand,
want het zijn de parels van het licht.…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen
in de heilige
drie-eenheid geloof…
Het laatste lied
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 , in tranen
en gedeelde smart
naar jouw leven luisteren
lijk je met lachende ogen
van het leven lief te zeggen
het is goed, ik ben hier
heb elkaar lief, maak plezier
de wind ging liggen
tijdens gedempte snikken bij een laatste lied
het was je lichaam die de aula verliet
je liefde niet, want wat je niet ziet
maar voelt, is waar
geloof…
Vertrouweling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
506 nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het dromerige slingerpad
naar jouw vergeten niemandsland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een nauwkeurige werkelijkheid
die ik met mijn beladen verleden
als onbestaanbaar had verwacht
nu we vertrouwd zijn geworden
geloof…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Geef me schoenen:
zolang ik loop, leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten. Of ik hoop
wakker te worden uit de kou
weet ik niet, misschien
doe ik wat jij doet en duw
ik het naar de toekomst
Dan bestaat het niet…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
Hoop
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
269 Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen
en wijsheid vinden die geneest
van al te klein geloof, wacht op de Geest
die nieuw maakt, vrede brengt en troost.…
Return to Sender
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
743 Ooit waren
mijn lichaam,
mijn stem,
mijn geloof,
mijn balans
en mijn geluk
van jou.
Return to sender.
En eindelijk
de werkelijkheid.
Zichtbaar...
De tijd heeft je schoonheid
opgevreten.
Waar ooit glans zat,
is nu alleen
corrosie.
Mijn vinger
veegt naar links.…
Gevecht in Rivierenland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
123 Hij is een dromer, papa
Hij is zelf een fantoom
....Ik volgde hem het veld in
....Ik worstelde met hem
....om over de belofte te praten
....om de betekenis ervan te begrijpen
....Het was zijn opzet, papa
....Het was niet echt een ongeluk
....Waarom geloof je dat niet?
....Waarom pak je nu alles in?…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.474 Al je gedachten bij je,
In je hoofd geborgen.
Ga maar slapen oma,
Het is al bijna tijd.
Anders zijn al je gedachten,
Voorgoed bijna kwijt.
Ga maar slapen oma,
Er is niets aan de hand.
Je kunt me wel vertrouwen,
We hebben een goede band.…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 Verdrijf het licht, sprak een stem
tot Hem
en de zon versteende
straalde in zacht zilver
tussen vonken
die het vuur doofden
verstil het leven, sprak een stem
tot Hem
en het leven vond haar rust
geborgen in met huid
beklede ogen, even donker
als daarbuiten
met dromen over sterren en de maan
in een wreed ogenblik
verzwolgen door…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien zonder regen
insekten plagen met geweld
honger die de minsten velt
hordes spannen samen
voeren oorlog uit het niets
religies eisen ja en amen
verwijzend naar een later iets
kom vlieg maar weg van mij
je lichaam is geborgen…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Dan ben ik thuis, en als geborgen.
Nog nauwelijks begonnen
kijken straten voor zich uit
met auto's, fietsen - zo door de ruit
als voor gebruik verzonnen.
Het heeft iets weg van Legoland,
een speeltje voor een kind
dat elke dag opnieuw begint
met luchtkastelen aan de kant.…
Duizend schitterende zonnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Voel mijn hartstochtelijke liefde
geborgen
in de ingewanden
van mijn ziel.
Pijl de diepte
mijn dochter,
van de liefde
voor mijn liefste
waaruit je bent ontstaan.
Bescherm je oren
voor het oorverdovende,
je hart
voor het hartverscheurende,
je ogen
voor het oogverblindende.…
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 de wind streelde een liefdes melodie
de zon straalde hoopvol
harten vatten vlam
wijl ogen in een eerste ontmoeten
elkaar kusten
verlegen de glimlach
eerst aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald,
wrak op basis van tegenwind binnengekregen,
overlevenden der hartsoverstromingen, een
ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 Nu je weg bent, geborgen achter Hemelse
Gordijnen, had ik je nog iets willen zeggen.
Maar oog in oog met mijn herinnering vallen
mij de woorden maar niet in. ‘Waarom
overkomt het jou en niet een ander?’ vroeg ik,
waarop jij zei: ‘waarom een ander en niet mij?’
Ja, mijn geheugen is goed, als de dag van
gisteren weet ik het nog.…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 rug zich draait
onomkeerbaar de deur zicht sluit,
het fijne haar, een laatste keer geaaid
onomkeerbaar de stap naar consequenties,
eventuele blijvende schade,
woede eindelijk definitief
onomkeerbaar, stervensdruk als tolerantie
hoogstwaarschijnlijk het kleine wrange kantje
onomkeerbaar wordt nu ook geconcludeerd
dat het defect niet geborgen…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 tegen de muur ..in het lover
in een wereld van honing, liefde en ambrozijn
lopen woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen
witte lelies leiden mijn waar bestaan,
zonder vreugde tel ik ze telkens weer,
eenzame geborgenheid…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Daar woont niet meer de liefde
die ons als een zachte schoot
zoveel warmte
en geborgenheid bood.…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 saluut van geknotte wilgen
Het riet zwaait me toe
Mijn hart dat naar me lacht
Paarden grazen in het veld
Vol met blauwe bloemen
Vandaag spreek ik niemand
Deze dag is van mij
Wat is het hier stil
Een monument krijgt mijn aandacht
Ik sta even stil
En word het van binnen
Plots hoor ik de vogels
Zomaar uit het niets
Ik weet mij geborgen…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Maar in uw liefde geborgen,
was ik als een weerloos kind
in de ontzaglijke morgen
van licht en van ruimte en van wind, -
en voor mij uit, - in de zachte,
in den onvatbare vree
van ons geluk, - mijn gedachten,
als zeilen over de zee.…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars
krioelend en vol verrassing
tenslotte zijn ze verloren
boven het knipogende Pikmeer
dalen doelloos kringelend neer
vinden _ langzaam verdwijnend
geborgenheid…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen, muur voor muur
en bouwt tempels uit segmenten
van bovenmenselijke horizonten
Ongenaakbaar is zijn rechtvaardigheid
onsterfelijk zijn liefdevolle natuur
Alles weet zich geborgen…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 De velden liggen stoppelbloot,
geplunderd en geschoren;
geborgen in der schuren schoot
ligt dorsensklaar het koren.
En wat geen schuur, hoe breed en hoog,
kon bergen in haar wanden,
staat veilig daar, gebermd en droog,
in mijten op de landen.
Geen halm meer wiegt; 't ligt alles kaal.…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Mijn toorts verwekte geen enkel aards kind;
neen, het bood, gaf en geeft veiligheid en
geborgenheid voor ieder.
Het nam haar woord- en daadkracht
om met deze, geheel nieuwe lans
alle misselijkmakende machten te doorbreken.
Ik droeg mijn kind, vol koorts, door de nacht...…
Arcanum XVI De Toren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
627 om me heen
uit het zicht
en uitzichtloos
is ingestort
de koperen koepel
die hem kroonde
weggebliksemd
door hevig hemelvuur,
woeste storm- en hagelbuien
vlammende tongen
verkruimelen
de wankele muren
van mijn zekerheden
ik ben herboren,
uit chaos en verwoesting
in felle barenskramp
gestoten
uit de knusse schoot
van geborgenheid…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de nietigheid
van heerser dienaar en zwerver
in deze ruime wijde wereld
's avonds zit de toekomstig koning
in 't grote gerieflijke gastenhuis
bij knus knapperend haardvuur
voelt zich het boerenjongetje
dat vroeger tijdens winters duister
geboeid _ geborgen…
Vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
515 Meer dan een aardse vader kan zorgen,
Zorgt God voor al zijn kinderen,
Bij de Hemelse Vader ben je geborgen
Wat kan ons dan nog verhinderen?
Dank God, dat Hij onze vader wil zijn
Dat wij leven mogen naar zijn gebod
Eenvoudig, eerlijk, oprecht en rein.…