3533 resultaten.
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen
die voor vernieuwing willen buigen
mijn orde en mijn district
mijn verblijf mijn verdict
ik volg nu mijn eigen pad…
Eigenwijs, eigen wijs
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
488 Ik voel mij het beste
buiten de gebaande paden
ik voel mij het allerbeste
buiten, in de open lucht
dat is ook goed voor de mens
dat unieke wezen, die ongelijke
want alle mensen zijn ongelijk
dat maakt het gelijkheidsbeginsel
zo lastig, zo moeilijk, zo onredelijk zelfs
vaak worden allen op die grote hoop gegooid
voor jou, ja, jij, duizend…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Ze stampt de schelpen fijn
tot eigen paden, wind borstelt
helm en golvend haar, meeuwen
begeleiden dromen die haar zijn
voorbestemd, van geen kwaad bewust
waarop een aantal in het verschiet
nog geen zegen op rust.…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 zomerdag, nevelwind
in de duinpan zonder schuilhut
toen hij naast haar zat in dagdromen
uitgeput door een gehaaste eruptie
van doorwinterde corrupte emoties
een vertrekkende zon voorvoelde regen
die hen vergezelde toen ze terugreden
op roestige paarden door het bos
met overal fluitenkruid en lulletjesbruid
langs de inheems verdwalende paden…
Anders wit
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
436 ik heb te lang
op de sleep
van je jurk gestaan
bijna onmerkbaar
trekt het je hoofd
iets naar beneden
waar wij eerder
trots waren vol
verliefde gebaren
brengen tijd
en bedachtzaamheid
dat vuur tot bedaren
worden obstakels
zichtbaar op paden
die er eerst niet waren
aanpassen en
gedogen houdt de
relatie niet lang open
gaan…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 Tussen bloemen fladderen kapoentjes
Op het pad onder de zon komen
De herinneringen boven met de adem
Dat zweeft door kale en volle bomen
In het duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als hier.…
November
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 loslaten
bladeren waaien
dalen vlagen
in ritselende lagen
op de paden
bruin geel rood
ruikt als verse tabak
nog niet dood
paddenstoelen
de lucht staat strak
van de kou
die we voelen
nog geen nachtvorst
die zomaar ineens
komen zou
november
smaakt als gember
vallende bladeren
geen redding
de Ruiten Aa
in haar bedding
sleurt ze mee…
Trein der jachtigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Of wellicht een meer
vrijwillige assimilatie;
Vereniging van de gebaande paden en weer terug...
Want zó verlies ik mij in vliegende dagen,
dag na dag, week na week
dat zelfs de klok eraan bezweek en ik:
welke dag de dag? mijzelf moet vragen.
O de tijd vliegt door mijn hoofd.…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 het zal me wit
voor de ogen worden
stilletjes worden
we toegedekt
zorgen pas voor morgen
voor de kou ons toegezegd
herinneringen breken open
ik zie me sneeuwballen gooien
met een sleetje lopen
pa op het pad
de as rondstrooien
want het was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een…
Vreemde figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 de entropische
groei van vreemde
figuren in onze
uitgebalanceerde
maatschappij was al
enige tijd geleden voorzien
het raamwerk kraakte
in al zijn voegen door
protesten en mega
demonstraties steevast
culminerend zonder
enige logica en advies
de vrijheid die
corona gaf leek het
kant en klare pad om
alternatieven te tonen
waarvan…
Op steelse wijze
netgedicht
5.0 met 262 stemmen
398 je lange slanke
vingers manipuleerden
behoedzaam de tijd
met magie en vergetelheid
hun verlokkend
wenken gaf ruimte
en vorm aan een
nieuw creatief denken
waarbij intuïtie
aangesproken werd
die zonder taal zijn
eigen verhaal regisseerde
je miste routine
maar een artistieke
re-birth opende wegen
sloeg nieuwe paden in
waarbij…
Herfstfilosofie
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
727 Gemaskeerd door dode bladeren en de waterdamp van paddenstoelen
draagt de herfstwind een geur van nostalgie met zich mee
Een onmiskenbaar zoet aroma met een bittere ondertoon
Terwijl krassende raven ritselen door het gebladerte
bewandel ik een slingerend pad door mijn ziel
Dauwdruppels transformeren spinnenwebben
in kastelen van flinterdun…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien gaan op de stroom
Terug het pad…
Iets persoonlijks
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 in jouw winkel
is alles te koop
maar de prijzen
zijn niet bekend
wel jouw glimlach
voor ons als
consument die
ons meteen warm
welkom heet
wat jij hebt
geëtaleerd
transformeert
tot product en
draagt in vorm
en uitstraling
jouw talent dat bij
mij al een behoefte
heeft herkend
samen lopen wij
de paden na van
onze overeenkomst…
Oude vrienden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
675 Oude vrienden blijven hun idealen altijd trouw:
de vriendenkring wordt niet van het pad geraakt,
aan hun vriendschap pleegt niemand ooit verraad.…
Hemel van geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 handoplegging
genezen zonder
zwakke plek
in dat dossier
staat je leven
tot in de kleinste
details in jouw
taal beschreven
er groeien nu
nieuwe plantjes
met geluk geuren
zaden en vruchten
die de scherpste
kanten van het
leven ronden
het beter doen
smaken en meer
acceptabeler maken
honger dorst en
gebreken verdwijnen
in het samen op
pad…
EEKHOORN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 De kleine danser ziet hoe nieuwe paden
plotseling ruisend voor hem open gaan,
zwenkt opzij zonder zich te beraden.
Op schommeltwijgen is het blijven staan,
deinend schouwen over voedselvoorraden:
heel het bos biedt smakelijke vruchten aan.…
Oudjaar kroniek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 woorden vragen voor
het verhaal van de dag
nog heb ik niet alles
afgesloten de korte
dagen hebben niet
lang gesproken
in het herfstige papier
kleurde chaos en afval
hun resultanten
de ongeordendheid in
de geest van mensen
was van erg naar extreem
zonder rust voor herstel
we weten niet meer waar
en hoe dat moet de natuur
heeft ooit paden…
Opnieuw geboren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
637 En vandaag word ik opnieuw geboren
laat mijn Hart van zich horen
spreiden mijn vleugels zich uit
zien mijn ogen de waarheid
voel ik vertrouwen voor mijn pad
En vandaag word ik opnieuw geboren
dat begint bij dit besluit: ja, ik wil
gevolgd door een openvallen: hier, ben ik
een zorgvuldig luisteren: hoor, wat klopt
en een moedig handelen: ja…
KIND ZOEKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 zijn ijzeren vrachtautootje
voort over zand gras en stenen
de hummel kijkt en peinst
gaat even voorbij de slagboom
bevindt zich in een ver land
dat hij snel zal verkennen
vermoedt loerende dieren
achter halmen en struiken
wil een bestuurder
vol heldenmoed zijn
zigzagt tussen kriebelstruiken
daagt alle gevaren uit
het smalle pad…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Hamsters en hoornaars
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Ze drijven bijkans dagelijks voorbij
De padden champignons en vliegenzwammen
In ons gezichtsveld, rood met witte stammen
Maar spillebeen komt zelden in 't gevlij
Wij horen roodkopzwartstaartmezen drammen
Op zoek naar hoornaars en een dwaze bij
Voor wie de imker korven uit
moet kammen
"De herfst is jong, maar vreemd," zoals ze zei…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 En zij, zij danst door het groene woud
over de paden als de hinde, als een ree
zij is een legende, een wonderschone fee
een schilderij gevat in een lijst van goud.…
De richting
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 De tijden worden ontsloten
in de grenzen van leven en zijn
en gaan steeds onverdroten
over paden met brood en met wijn.
Lopen wij daar met blinde ogen
zoekend en tastend naar de horizon
eens zal hij onze tranen drogen
die daar stond waar de schepping begon.…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
Iconen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Deze stad heeft sterren:
een Pad van Roem geplaveid
door onderheren en commissies
die professioneel gewichtig zijn
voor internationale eer
Wie aan hen ten prooi valt
is voorgoed zichzelf niet meer
wordt uitgewist en vervangen
door de icoon met zijn naam:
Gotama, de verlichte mens
Jezus, de liefdevolle naaste
Sokrates, de mens die zichzelf…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje, tinten van rood
het ligt voor het rapen
al wat geweest is:
schoonheid op apegapen
Een waterhoen schept deining
het diep zet zich schrap
oevers beroerd, riet schrikt nog na
en ik, ik vervolg mijn pad…
Scherven van een zelfgemaakte waarheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
341 En mocht je ooit besluiten
dat duistere pad te verlaten,
dan zweer ik:
ik zal,
ik moet,
ik wil,
dat zwarte pact met jou begraven—
zodat jouw schaduw
eindelijk rust mag vinden.…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 Ik laat los wat mij niet langer dient,
loop trager
op een pad van compassie.
Waar geen vijand wacht
en geen bondgenoot mij nodig heeft.
Ik zoek niet langer naar de bron van agressie
om haar te bevechten,
maar om haar te herkennen
en niet mee te nemen.
Wat ontbloot werd,
heeft hier geen macht meer.…