2935 resultaten.
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Wie geen moed heeft om te sterven,
Zal de moed tot leven derven:
Steeds gaapt de afgrond aan zijn voet.
Om langs rozen mij te leiden,
Om mijn leger zacht te spreiden,
Als dit minnend hart moet scheiden
Geef o God! geef mij die beiden:
Levenslust en stervensmoed.
-------------------------------------
uit: Eerste Gedichten (1849)…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.585 Wij komen ritselend klagen,
Dat àlles sterven moet.
--------------------------------
uit: Maart-April (1936)…
Haft
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
783 Vijf uren had de langstaartige
nieuwgeborene de tijd om vluchtvaardig te worden, te paren en te
sterven.
Na een overmaat van regen loopt het water nu de spuigaten uit
en kun je er donder op zeggen dat de provincie het zwemmen verbiedt.…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen
het leven bloeit
maar ten einde ook,
onvermijdelijk,
het zekere sterven…
HEMEL-HOOG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 Na dit sterven rees g' uit het graf,
verlost' ons daarmee van de straf.
Een straf afkomstig uit 't begin,
toen Adam viel voor zijn vriendin.
God strafte hem met deez' woorden,
dé Adam zal 't kwaad vermoorden.
Deze Adam nu verschenen,
bracht ons vrijheid, nieuwe genen.…
Hemelhoog werd Gij geheven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Na dit sterven rees g' uit het graf,
verlost' ons daarmee van de straf.
Een straf afkomstig uit 't begin,
toen Adam viel voor zijn vriendin.
God strafte hem met deez' woorden,
dé Adam zal 't kwaad vermoorden.
Deze Adam nu verschenen,
bracht ons vrijheid, nieuwe genen.…
de tuinman en de dood
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.514 tuinman (hij uit Ispahaan)
passeerde mij met gulle lach
vergeten was die zwarte dag
toen, spoorslags, hij te paard moest gaan
toen ik, met zeis, mijn slag wou slaan
bevroor mijn hand (een hard gelag)
uit deernis door zijn zelfbeklag
ik waande mij Samaritaan
de tuinman bofte, hij ontkwam
die dag was ik een Robin Hood
hij houdt zijn sterven…
Cyclus over jou en mij
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.121 ik je
Nu spreken we met rauwe tongen
woorden die voor niemand
bedoeld zijn
rollen als knikkers van een houten trap
verdwijnen in echo
niemand te beschuldigen
niemand te vergeven
de enige waarheid is
alles is een leugen
Weet je dat
als ik tegen je aanlig
mijn voeten zich warmen
aan jouw harig onderbeen
ik vaak wens dat we beide sterven…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw,
Wanneer de aard' haar zal rondom de hemel strekken,
Wanneer de zon en maan verwisselen haar beurt,
Wanneer eens mensenhand die van de hemel scheurt,
Wanneer de Seraphim haar Schepper niet beminnen,
Wanneer de Heer Zijn kracht en goedheid derven zal,
Wanneer Gods zoon nog eens aan 't kruise sterven…
De narcissen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.107 Alsof ze wezen naar het eind der tijd,
wanneer allen die herboren mochten sterven,
vanuit de dood een Land zullen beërven,
dat bloeien zal van God's gerechtigheid.…
LANGS MOEDERS GRAF
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.325 ’t Was de eerste thuiskomst na haar sterven;
Wij haalden hem van boord.
Hij pakte en kuste ons honderd werven,
Maar sprak geen enkel woord.
Een tijdlang stond hij in gedachten,
En zag ons zwijgend aan;
Op eenmaal kreeg hij moed en krachten,
En zeide “Laat ons gaan!…
O Dood-zijn, liggend in een kist
poëzie
3.0 met 7 stemmen
5.008 'n Mens-leven is een heel traag sterven gaande
Naar 't groot geheim, waarvoor elk wezen beeft,
De dood, een grijns, die goedig steeds blijft slaande,
Omdat de dood weet dat een ziel niet beeft
Voor 't hoog-klaar triomfantelijkst Aanstaande,
Daar al wat leeft waarachtig eeuwig leeft.…
Laatste reis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
686 mist geraakt
en slachtoffers van onschuld
het bloed al uitgebraakt
de mensheid is zo wreed soms
het is vaak dagelijks te zien
wanhopig door zoiets oliedoms
de oorlog als een machine
van duistere wraakzuchtige machten
de dageraad reeds onvertrouwd
de dodentrein raast door de nachten
om de zwakken wordt gerouwd
de helden sterven…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 dorpshotel bij de graven
in gehaat geliefd Normandie
al zoveel jaren
in z’n stoel op het terras
verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over witte kruisen strijken
hier liggen zijn maten
herinneringen sterven…
terug naar af met jezelf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
566 op het punt
dat je naar buiten treedt
kom je jezelf ergens tegen
in het midden
zoals je linkerhand
de rechter nadoet
om zichzelf te imiteren
je voelt je dan kamerbreed
en weer eens buiten spel gezet
soms kun je je gewoon beter
een paar gedoodverfde handen aanmeten
dan lijken de dingen wat lichter te dragen
zou je denken
dat het sterven…
LEES COR
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
687 Hij ziet het lijden
en sterven van alle leven
en ook van zichzelf.
Hij hoopt op hemel
van goddelijk genieten
voor ieder ander.
Hij wil jou volmaakt,
gelukkig, al voor je dood,
ook nu je dit leest.
Via computer
poogt hij je te bereiken
en lief te hebben.
Het is zoiets als
het uitgeven van boeken:
ieder kan lezen.…
het elfde gebod
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 het doet pijn en doet je goed maar leer van de lach, ook al doet het soms zeer
de weg van lijden kent ook een andere kant van het leven
het vrijen eten drinken ruiken proeven strelen meedelen vergeten
herinneren lopen rennen spelen vliegeren heten streven sterven en leven…
Denkende gekte
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
508 Als eendagsvlieg geboren worden, groeien, eten,
voortplanten, sterven, een heel kort leven aan scherven.
Misschien beter zo, heel intens, want langer hier op aarde
kan je ideaalbeeld bederven.…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Ontwaken bij regen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.875 't Is regen, - 't regent aan mijn geest -
De regen wist wat is geweest
En laat maar een gerucht van leven:
Een zucht, een zweem van wat muziek,
De donzen vlucht van een wiek
Voorbij, voorbij mijn stille geest
0 — zo te mogen sterven!…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 Je EGO laten sterven
ophouden met een rol te spelen
maskers laten vallen
verbeelding laten varen
de prietpraat uitbannen
gewoon jezelf kunnen zijn
je afvragen waar dat zou kunnen
je plek nu helemaal niet meer kunnen vinden
in niets je nog thuis en veilig voelen
je terugtrekken naar je binnenste IK
nu begrijpen, dat je er alléén voor staat…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen,
Het sterven was voor hem geen strijd.
‘God dank,’ ontgleed het onze lippen,
'Die hem voor doodsmart heeft bevrijd.’
En vriendenhanden beurden teder
Eerbiedig hem van Moeders schoot
En brachten 't lijkje in de andre kamer;
't Was ijdle voorzorg, die ze ons sloot.…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Het leven is geleefd, de plicht vervuld,
maar sterven duurt eindeloos.
Achter haar rug, op het gammele altaar,
glimlachen de huisgoden
en staren in het niets.
Een verraderlijke windruk
breekt de rode draad.
Een papieren draak stort te pletter,
hoog uit de lucht.
Einde?…
Over geld
gedicht
4.5 met 2 stemmen
10.845 Dat je ooit berooid
zou sterven was verouderd kleingeld in je zak,
je speelde er mee, je kon er niets voor kopen.
Hoe lang heb je al geld? De eerste keer
dat je iets kocht, een wonder
dat zich bleef herhalen: brood voor beloven,
winst bij wisselen, geld voor geruststelling.
Iets voor niets.
Ze zeiden: geld kun je niet eten.…
De mierenkapel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Maar zij voelden een zekere kracht
Die zou blijven dragen
Een eeuwige macht
Aan wie alles was te vragen
Daarom bouwden ze een kapel
En, alle tijd, stopten toen met het werk
In dat bouwsel voelden ze de band, jawel
En de verbinding maakte hun weer sterk
Ze voelden zich uitverkoren
Dus meer dan anderen gezien
Beslist zou iemand hen na sterven…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader van de moderne
wijsbegeerte
achtte ooit René Descartes
zijn twijfel als start
als ultiem begin van wijsheid
'Ik denk, dus ben'
Tijd leert ons dat wij (ooit) sterven…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt terug
op de uitgesproken plek
onder je voetstap veert de vloer
lichter kan een dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 traan draag me
zwaar naar
de zee
golf geef me
gevoel geef
me pijn
laat me zijn
laat me zwerven
sterven
III.
kil stil
koud donker
verstijfd
vertwijfeld
verbitterd
alleen
geen
IV.
brandend
beklim ik
verover
buig
breek
heers
doof
dood
V.…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd getekend zal zijn
doordrenkt van bloed, regeert de angst
die kinderen volwassen doet ontwaken
ontslaan wij ministers over verloren bonnetjes
delen wij bonussen uit aan hen die nooit de
onderkant van de samenleving hebben geroken
sterven…