27289 resultaten.
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 leven vrij
de wind zal stil gaan liggen
verdwijnt de storm in mij?…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 naar de rillingen
op mijn rug en de
pluisjes in de wind
langs de rand van
mijn ogen en het
stil schreiend bankje…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Haar vroeger naakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Wanneer de houten deuren wijken
op de tocht (op avonden van harde wind
en hoorbaar sissend water), is zij het steeds
die bleek & rechtop in de kussens
de kamer binnen komt -
ze zegt geen woord,
maar speelt haar weemoed in gegiechel
om een alledaags verleden (haar vroeger naakt,
ooit glad & harig van verlangen),
en laat zich gaan vanuit…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Nee, het altijd durend krachtenspel,
van wind en water boeien wel,
maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand,
trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
paradijs
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
551 er rusten mensen daar
uitgewaaierd over land en water
aan de ijsvogel kleven zomerkleuren
zelfs in winters, als de zilverreiger vliegt
langs de zwaluwwand zweeft leven
in de holle cirkels van vandaag, gebalanceerd
tot hoge ogen volgen
op de rondgang van de wind
mijn kind…
er rusten mensen daar, uitgewaaierd op het veld
niets doet nog…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 ik er in woon, benaderbaar
door warme wind
en het glimlachen van een kind
een zandrimpel schreeuwt
een rode veeg
ik vang alweer zijn echo op…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch.…
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 onder dik ijs heerst geen wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden.…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 gebleven
Zo heb ik uren gelegen
samen met de wind in het gras
Ik bracht de vertraging tot stand
De zon ging dalen
zonder te spreken…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 boven de verte
als het verleden als heden
dan dus ook de toekomst
in die ene kerker van tijd
de klokken onder peilstand
als vochtig vuur in de wind…
In voor en tegenspoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Wij zijn als de kinderen
die zeilen op de wind
wie zal 't verhinderen?…
Weet je nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.147 Weet je nog, dat jij me zei,
zittend aan het water,
waarin het zonlicht doofde,
dat we later, heel veel later,
voor altijd samen zouden zijn,
en dat je mij dit beloofde
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Neen ik tel geen rimpels meer op het water
maar de jaren die nog gaan komen
waar we samen naar uitkijken
samen van dromen....!…
WATERSCHAPPEN OF LANDMIJNEN?
snelsonnet
3.0 met 13 stemmen
1.612 Als mijn pensioen maar niet te klein is later
kan mij het echt geen ene moer verdommen
of men mijn spaargeld steekt in clusterbommen,
in plaats van dat men investeert in water.
't Is toch wel cynisch dat de een zijn dood
moet leiden tot een anders daag'lijks brood.…
Wilg, Noorderplantsoen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
577 Je gouden vingers strelen zachtjes met hun toppen
de heldere spiegel in het park,
en even...
doortrilt een huiverig voorjaarsbeven
de groene tule van je knoppen.…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
[ Bergen om me heen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Bergen om me heen,
stilte, de ruimte, de wind --
die ik hier kan zijn.…
Visser op het wad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Op het water
is gesnater
en ook vaart er
wel eens wat
In het water
zijn de vissen
en ook waadt er
wel eens wat
Langs het water
is de visser
en die staat er
wel eens wat
Hoort gesnater
op het water
ziet wadlopers
op het wad
Maar de vissen
komen later
uit het water
op het wad…
Vaarwel Michael (This Is It)
snelsonnet
4.2 met 16 stemmen
1.146 De man die heel de aarde kon doen trillen,
bleek niet in staat zijn eigen pijn te stillen,
ondanks het spul dat hij z'n lijf inspoot.
Net als zijn moonwalk ging hij tot besluit
niet langer vóór-, alleen maar achteruit.…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik maak me breed in het verkeer.
Aan de kant VLERK!
Ik moet aan het werk!
Als grote man laat je zien wat je kan.
Met m'n tanden in het stuur rijd ik naar het juiste uur.
Opeens was ik in gedachten weer 8 jaar.
Hoe ver heb ik het nu gebracht?
En schaam mij diep....
Vroeger op mijn trekkertje kwam het niet zo nauw.
En kreeg niemand een snauw…