4809 resultaten.
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 De troost slaapt, maar waakt over mijn verdoofde geest.
Want hij weet,
en ik, ik leer
dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.
Zo is mijn troost ontwaakt en warmt mijn voelen, tot ik slaap……
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Over zijn leven had 'n stoffige laag gelegen
van intrinsieke religiositeit en Godsverering
alles stond in het teken van Zijn Schepper
maar nog meer van Christus de Verlosser
door het kruis op Zijn Heilig Golgotha
en de uitstorting van Zijn Heilige Geest
Zijn zijn was Zijn Zijn!…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar nodig.
Toe, breng mijn zon terug,
voordat de wolken wenen.
------------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan' (1994)…
Ruizelt zacht vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 jij bent volgroeid
een markante boom
karakteristiek in de omgeving
toch draag je
de laatste jaren minder
bladeren en meer dood hout
jij bent nog echt
niet oud en versleten
maar ruizelt zacht vergeten
de screen
is al geweest voor het
lichte falen van je geest
verborgen wortels
komen langzaam bloot
in het fysiek mankeren
het…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.
Het zoet van de regen
valt in druppels gestadig
zodat het de zee is tot zegen
en het zout ongenadig.
Bomen groeien tot hemelsblauw
in rijen aaneengesloten
opdat niemand vergeten zou
of uit het paradijs verstoten.…
Grafschrift
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.738 Zijn geest is ook als rook omhoog gedreven,
Gelijk zijn rif hier is tot as gebleven;
Alsof het maar verbrande toebak was.
---------------------------------------------------------
Mr. F. - Focquenbroch was meester in de medicijnen.
kas - kist
rif - lijk
toebak - tabak…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 Pijpleidingen, elektriciteit, water, gas, alles
om een basisleven te hebben, geesten zullen
je hier niet wekken zegt de helderziende, de
houten vloeren kraken lekker vertrouwd.
In de kelder heb je lang vertoefd, het was er
duister, donker, benauwd, met een klein kaars-
licht om je overeind te houden.…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
Consensus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 mijn natuur beschrijven als natuur
het doen verplaatsen in de wolken
welke mijn fantasie bevolken
overdrijven wat ikzelf bestuur
het is vandaag weer transformeren
in profielen die de geest oproept
wisselend waar stemming aan voldoet
ik zal het moeten uitproberen
bliksemschichten door een aggregaat
botsend warm en koud de dader is
als het…
BEIDEN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 Het denkerswerk vol zoeklust
der bewonderde wijsgeren schrijvers
en hen die met getallen hun kunst tonen
geniet dikwijls meer achting
dan het nuchtere spreken en handelen
dat men ziet bij arbeidende mensen
of zwoegers die de grond bewerken
God verspreidt zijn zegenbrengende geest
over veel verschillende bezigheden
geboren uit noeste handen…
Als de zon opkomt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.948 Met mijn idealisme, geest der gerechtigheid,
voor liefde en vriendschap,
begrip, warmte en hoop.
Vrienden zijn niet te koop.
Zij zorgen, dat de zon elke dag opkomt:
de mooie momenten van de dag opsomt.
Zij zijn het, geven me vuur om voor te vechten.
Om verdriet en wanhoop te beslechten.…
De zee
gedicht
5.0 met 2 stemmen
16.837 Doe uw geesten mij bouwen een woning
diep in uw schoot,
waar ik zingen zal als barenkoning
tot mijne dood.
Want geen keel die aan wal uwe zangen
ooit navertelt,
en geen mensenbrein ooit zal vervangen
uw effen geweld.
----------------------
uit: Verzen (1934)…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
De voorhang die kansloos scheurde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
667 Men was je al bijna
Vergeten, visser aan
Het kruis die zojuist
De geest gegeven had
Nadat je in je doodsstrijd
Luid om je Vader geroepen had,
En waarom jouw God, jouw Vader,
Je toch verlaten had, dobbelden
Soldaten om jouw kleding die jij
Nu toch niet meer nodig had -
Toen uit het niets de wereld
Aardedonker werd en een
Felle…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of bruidegom van mijn werk
hoe triest ik nu alweer ben
jouw sympathie niet zal kunnen beleven
en vooral niet mag voelen
als jij knielt bij mijn graf?…
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met vergane glorie
terwijl in het bloed
nog wat chocolade…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Sonnet
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.953 en de witte van uw jongste dochter
het papaverveld is voor de helft omgeploegd
de witte hond heeft eindelijk wat gegeten
rijst en pindaboter, maar hij wacht nog
op de naam die hij zal dragen
in kwangsi heeft het zwaar geregend
er was een hevig onweer en daarna heeft
het zwaar en lang geregend
in de wilgenbomen zweefde vanmorgen een geest…
AAN DE POEZY.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.682 Volzoete geest der poezy!
keer in mijn doffe boezem weder!
Beziel opnieuw de ziel in mij,
en in mijn hand de zwanenveder!
Met traagheid klopt mijn smachtend hart,
wanneer gij 't opgeeft aan de smart
van een ondichterlijke wereld!…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld
De wakende ogen wende.
Dan schijnt de wereld mij zo klein :
Mij lokt die hemelverte.
0 kon ik vliegen! doch waarheen,
Waarheen, gij kloppend herte?…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Universum
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
887 Het hart dat tikt, dat klopt
gaat verder dan enig medicijn:
ziekte en pillen zijn slechts hulpmiddelen
alles gaat
veel en veel verder
dan welk besef van de geest
dan de intelligentie van mensen
in de hersenen.
Het hart is uniek in zijn bestaan.
Het hart stopt pas
bij voleinding en voltooiing
van elk leven in liefde.…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Jij hoort hier niet,
Zegt de getroubleerde
Geest in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,…
Verdronken in later
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 De onschuld van het
Spelende kind dat
Geniet van zand en water,
Zon en buitenlucht,
Wordt bij het groter worden
Vervangen door de ernst
Van dit leven: zorgen voor
Later, alles op zij voor later,
Voor de toekomst die er
Hoe dan ook geslaagd uit
Moet zien - met het oude lijf
En de oud geworden geest
Als levend bewijs dat later…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog
en spinrag als een deken
bedekt de vraag
naar het waarom
gordijnen waaien
uit stukgeslagen ramen
ik hou van de geest…