27289 resultaten.
Een rare vraag- of toch niet?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Elke dag worden we geconfronteerd met
opwarming van de aarde.
Iedere week is er daarover wel,
een discussie of praatprogramma.…
Vrij worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 We kunnen ons voorstellen,
dat mensen als wolken drijven.
Dat we afzonderlijke wolken zijn.
We kunnen bewustzijn ervaren.
Dat we de heldere hemel zijn.
Dat we wolken kunnen zien.
Mensen die werkelijk beseffen,
dat ze wolken en hemel zijn,
kunnen bewust kiezen.
Ervaren liefde.
Worden vrij.…
Panta Rhei
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
686 Ik las dat juli (hooimaand) van dit jaar
De warmste was ooit door de mens gemeten,
Maar wat u ook nog eventjes moet weten:
Augustus 6, was weer het koudst, echt waar!
Zo wordt er continu en ongemerkt,
Elk jaar aan het gemiddelde gewerkt.…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 heel stil stond ze nu
roerloos
haar handen gevouwen
als in een smekende bede
aan de schepper van het heelal
of was ze aan het dromen
hij wist het niet
maar suste zijn geweten
hij keek naar de vrouw
van een ander
meer deed hij immers niet
doch hij behaagde
de wind wakkerde aan
ze boog voorover
water scheppend met haar beide handen…
Zon boven nevel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Als nevel over een beek
vloeit verlies door mijn leven,
met alle winden mee,
ongrijpbaar, maar wel zichtbaar
(maar jij niet, mijn broeder).…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 ze staart in het donkere water
alsof er een antwoord in drijft
er drijft niks, behalve een dode vogel
de ochtendmist hangt
als goedkope rook over de kade
alles verdwijnt in die trage, smerige rivier
die de geheimen verzuipt in dronken water.…
Struikrovers
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
976 Als de reuzen van het woud het mos vergeten
Krijgen ze het aan de stok met Moeder Aarde
Die ze binnen de perken houdt
Dus kappen met die wildgroei
Want vergeet niet dat elk milieu
Op de natuurwetten vertrouwt…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Dolend
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.034 Soms loop ik door een rookgordijn,
en stap ik met zevenmijlslaarzen
door een onbekend moment,
tegen de wind in.
Aarde en hemel bewegen.
Bid en doe maar wat,
op hoop van zegen.
Ik kan krachten verzamelen
en staan als een rots,
als een dolle tekeer.
Sla een deuk in poëzie.
Spring een gat in de lucht,
Slaak een zucht,
gooi de beuk erin !…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Kind, de zon doet de aarde
In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 alleen de zwarte aarde weet
de pijn van zijn bevroren tranen.…
Gebroken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
900 Als brandhout wordt de liefde aangewakkerd
Droog en vurig is haar aard
Gloeiend is de hitte van de hartstocht
Zwaaiend is de scherpte van het zwaard
Knetterend springen vonken
Loeit de kracht door ’t verliefde lijf
Smeulend gloeit het steeds weer verder
Tot ik plotseling verstijf
Koud tot op het bot
IJs in alle hoeken
Giert de wind…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 vlokken zweven
traag voorbij weven
een gordijn uit stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 nieuwe aarde, waarin de oude
wordt begraven en een geheim
bewaarde, niet toegankelijk voor mij.…
NIEUWJAARSLIEDJE
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.369 Op de dwarse ribben van de aarde
onder de adem van de wind
bloeit een schoot vol vruchten
geen seizoen verbindt
Gedragen op aandachtige handen
onder de klanken van de stad
passeren kleine nieuwe liedjes
op een eigenzinnig pad
Op ribben,adem,schoot
en vruchten
op handen,klanken,liedjes
pad
heft nu het glas
en drinkt tezamen
wat wijngaard…
Vlokje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.395 koud en kil
eenzaam en stil
Vlokje zweeft
bibbert en beeft
zachtjes naar benee
een vlokje zweeft mee
nóg een vriendje er bij
samen zijn wij blij
en sterk als een storm
een echte sneeuwstorm
guur de wind
bang elk kind
aarde prachtzicht
lieflijk, zacht licht
een kaarsje brandt
Vlokje landt
op een witte deken
warmte geven
Kind…
Als heemlen blauw en heuvlen groen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.330 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al wat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
Ongrijpbare dwarrel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 jij glijdt door mijn vingers
ontglipt me steeds weer
wat ik ook probeer
bent de veer van een vogel
hoog in de lucht
ongrijpbare dwarrel in vrije vlucht
de lach van een kind
mijlenver hoorbaar
gedragen door zomerse wind
schijnt als de zon
onontkoombaar in schaduw
jouw licht is alom
jij bent de ziel in dit leven
de hemel op aarde…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 breekt mijn hellevaart af
bungelend boven de bodem
tast ik vergeefs naar vaste grond
de aarde aanraken kan niet meer…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Bevrijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 we dreven op
dezelfde wind
heel even voelden
wij ons nog een kind
onbekommerd
naar de zon
aarde groenig blauw
diep onder ons
jij hebt nu
alles losgelaten
eindelijk kun jij
zonder zorgen praten
lachen en
genieten van bestaan
al is het in die andere
vorm al gedaan
geen belemmeringen
of zwaarwegende zaken
in deze nieuwe entiteit…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 je wuiven
mijn zakdoek droog wuiven
wit en droog als een witte vlag
met zwarte letters in de milde wind
Rust in vrede…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 uit regenbogen spaar ik kleuren
om zwarte gaten te verlossen
uit hun donkerte
het blijft een dingetje
op mijn bucketlist
met snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel…