3212 resultaten.
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 In de doorkijk van het kalend groen
ziet de wandelaar tussen licht en schaduw,
het Schollebos opnieuw geboren worden
in elke nieuwe morgenstond.
En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
Taal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
781 Stil is het
't Heeft nog geen woorden
vormen worden geboren
kijkspel krijgt indrukken
zoekt naar uitdrukkingen
Klankborden laten horen
muziekspel in tonen
typfouten in profielen
anders klinken heruitvinden
niet langer weerklinken
was het woord er
voor het vlees is geworden
was de materie er voor het spellen
zochten we de zinspelingen…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich. Schaduwen worden langer,
maar lichter, terwijl ik langzaam meestroom met de terugkeer van de zon.…
Groter dan stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Daar, in dat stille groeien,
wist ik dat sommige dingen
niet geboren worden uit geluid,
maar uit het ontbreken ervan,
en dat ze juist daarom
zo onmiskenbaar leven.…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof.
De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Geen speciale plek (I M Chuck Berry)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Jij sprong in de rode Buick
benzinezuiperd van naam en faam
jij ging graag mee naar de zee
of zo maar rijdend door de kleuren
van de geestgronden achter de duinen
van Noordwijkerhout, uitwaaien
met jouw rode, lange, gekrulde haren
Op de radio speelde Chuck Berry
‘No Particular Place To Go’ mee
Wat zong jij vals en ik iets minder
toch werden…
DICHTERBIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
487 de kieviten lopen hier
net een beetje anders
door de wei
ze voelen zich hier
zo lijkt het meer thuis
ach dat is onzin natuurlijk
dat slaat nergens op
maar toch ……….
ik voel me ook zo’n
vogel – ik vloog overal
de weiden waren overal
even groen maar hier
kan ik de mensen het
het best verstaan dit is
mijn eigenlijke thuis
't is…
HET VERHAAL VAN NEDERLAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik kijk TV, zie en ervaar het als
Het mooiste cadeau
Ooit voor een verjaardag gekregen
‘Het Verhaal van Nederland’ (Historische TV serie)
Niet voor niets
Had ik mij al uitgroepen (1-1-2022)
Tot de Rijksdichter
Van het Koninkrijk der Nederlanden
Want wat wordt ik
Daar in bevestigd
Wat hou ik van dit land
Wat ben ik veel en zo lang al…
Kruimeldief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Een kruimeldief uit Lutjegast
Had van zijn daden niet veel last
Hij stal wat hier hij stal wat daar
En had het aardig voor mekaar
Maar toen ontmoette hij een vrouw
Die wat meer luxe van hem wou
Hem werd verzocht flink aan te poten
Hij moest zijn arbeidsveld vergroten
Zodat hij zonder veel gemok
Met haar naar Gróótegast vertrok
Dus de moraal…
Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.462 Een engel straalde in de nacht en heeft groot nieuws verteld:
een Kind geboren in een stal en toch de Koning van 't heelal.
Wij zijn slechts herders, arm van geest, en zoeken overal.
Wij lopen hoopvol door de nacht, de wind waait kil en guur.
Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij een boerenschuur.…
Nieuw ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
857 het opnieuw , het heden
Ik ging gebukt onder de pijn
Nu jij er bent
Leer ik tevreden zijn
Wat ik mezelf zolang heb verweten
Nu jij er bent
Kan ik het eindelijk vergeten
Ik kan nu leven in het heden
Nu jij er bent
Kijk ik niet meer naar ’t verleden
Kijk vol verwachting naar ’t ochtendgloren
Nu jij er bent
Word ik opnieuw geboren…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Wij zijn geboren in een bange tijd,
een tijd waarin de stormloop van het kwade,
de mensen meesleurt langs zwarte paden,
een duistere weg, die naar de afgrond leidt
Wij, wij zijn zo machteloos en zwak,
de wereld willen wij maken tot Eden,
maar onze armen vergeten wij,
zij worden door sterken met voeten getreden.…
Weerloos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.744 Iets dat zegt ik weet het gewis
dat alles van waarde weerloos is
Kind dat schrijend word geboren
smart die eenzaam verder leeft
mensen zwijgend in de straten
'n lach die simpelweg houvast geeft.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…
Je ging toen je kwam
hartenkreet
4.3 met 52 stemmen
4.136 Je werd geboren, het was feest!
Helaas is het maar een half uur geweest!
Zie je wel, het heeft niet zo mogen zijn.
De doktoren zeiden dat het hen zo speet
Ze durfden je niet te vroeg te halen
En ja dat is nu balen, je was niet te vroeg
Maar gewoon......Too late!…
'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.382 'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant:
Mijn voortijd eer 'k in kunstige infuzoren;
'K vervloei, hen ziende, in schem'ring vreemd verloren,
Waaruit tot mijn ziel Brahman is ontbrand;
De vonkjes eer 'k, uit wier heilig verband
Ik ben, een vlam, meer dan hun som, geboren,
Zoals een Boeddhabeeld, dat als een toren
Over de wereld…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 Jij hebt mij immers verlaten
Droeve eenzaamheid wint ’t terrein
dat uit louter reine liefde is geboren
waar water proefde als zachte wijn
en elke blik op jou mij kon bekoren
Enkel eenzaamheid woont er in mij
zeggen druppels regen uit mijn ogen
want mijn verdriet loert van dichtbij
op de signalen van mijn onvermogen
Zwarte eenzaamheid…
late liefde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.136 zijn komst verontrust
in hoge mate
ik dacht o kon ik bij een vader schuilen
hij zou mij als een polder indijken
mijn onzekerheid op een boezem uitlaten
zodat er weer regen ging vallen
liefde mislukken
jij dacht o god kon ik nog maar een kind om-
dragen kleine vrede in vruchtwater laten deinen
tegen stom toeval of noodlot
tot er geboren…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Weg met de dag waarop ik werd geboren!
Ik ken geen rust, geen vrede.
En de paden blijven voor mij verborgen,
sinds jouw armen mij geen heil meer brengen
en jij mij niet meer bij de hand pakt.
Ik denk dat het nooit zal wennen.…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet voor ik het vatten kan
mijn leven pakt de dag
met beide handen
weer van gisteren af
vandaag zou
eigenlijk morgen zijn
moeite kost gewone dingen extra kleur
grauwigheid dwaalt als bewoner door
het huis waar ik geboren…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 kust gij mijn voeten
als ge wilt
misère, wat een misère
te weinig gedanst
te weinig gedronken
omdat ge geboren zijt
uit één bonk eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te…
Ruimtelijke ordening
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
959 Jij wordt er mee geboren of niet,
zeiden zij, de mensen met gevoel
voor oriëntatie en kwadraten
een doctrine, die hebzucht naar groter,
breder en hoger, die ik blijf hekelen
het komt door de maan hangend in mijn haar,
treurend, niet zoekende naar een ruimere baan
maar naar zijn schaduw, onder de kale takken
daar, waar de kustlijn is…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 denken de schepper te evenaren
reiken babylonisch hoogmoedig ten hemel
het schip raast in een waas van vervuiling
een onzekere toekomst tegemoet
de wonderen zijn de wereld nog niet uit
er fonkelen vele lichtjes van liefde
men stamelt ook woorden van geluk
muziek klinkt voor wie het horen wil
en in een schaam’le stal
werd eens een kind geboren…
het leven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 schijnen
En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen
En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach
Ik ging weer genieten van het leven iedere dag
Maar het tij lijkt nu te keren
En probeert de zon wanhopig de wolken te weren
Steeds is er ook minder die lach
En zijn er tranen iedere dag
Ik ben blijkbaar niet voor het geluk geboren…
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 Zij werd gehandicapt geboren
in het verre land Afghanistan
haar armen reiken veel te klein
en beide krom vervormde benen
bleken geheel verlamd te zijn
Haar ogen staren meestal dof
naar lege schellen in de ruiten
maar als ze vogels zingen hoort
trekt zij zich op d’r handjes voort
worstelt langzaam aan naar buiten
en zoekt een weg door drekkig…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Toen de gekroonde wolf de schaapkens nieuw-geboren
Met zijne wrede muil te Bethlehem verslond,
Een klagelijk geschrei steeg van der aarde grond
En kwam ten hemel in voor Gods gerechte oren.…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen spoelen door het zand
een nieuw strand wordt geboren…
klopgeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ik zie je weer mijn kleine meisje, nooit geboren toch veertien.
Ik word papa dan jij mama, samen terug naar Nederland.…
1993 (geschreven in 1982)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
892 Zo’n 7 voor Christus werd Jezus geboren,
Voor zijn tijd en voor altijd
Misrekend door een Romeinse monnik
In de eerste helft van de zesde eeuw.
Jezus kwam onze onrust verstoren,
Onverwacht – al werd hij verwacht –
En onverlangd. Dus werd zijn leven
In dertig na Christus vroegtijdig verkort.…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 Friedrichstrasse
zijn hart liet zich niet delen
hij was pas 32 jaar
Onvrijheid draagt altijd een gezicht
altijd een verhaal
altijd een naam
ook als muren er onzichtbaar zijn
Ik zucht
en twijfel aan de vrijheid
die vanzelfsprekend wordt geleefd
maar misschien is het ook beter zo
Ik weet het niet
ik ben een kind van de bevrijding
geboren…