Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

horror

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 996
een harnas van opgepoetst chroom draag je leren teugel snijdt in eeltige handpalm te wankel, te loom, te lomp in het zadel zeul je de bronzen koets door drasland slikgas welt op in een weeë bel de malariamug zaait haar sporen talmend knal je de zweep op zijn flank stug van verveling tel je de schubben op het schild van een dreigende pad…
wim veen1 december 2006Lees meer >

Een adder

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.039
Hoe gloeit de bezie langs het holle pad, En schudt het bolle hoofdje heen en weder!…

Bij tent en kampvuur

netgedicht
0.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.783
- dwaal niet af van het pad, het kwade, de nacht, HET GRAF! volg mij, dapperen, JIJ OOK! angsthaasssssss WORDT DOLER, luisteraar, van.. relaasssssss VOLG mij, één stap, links twee drie volg mij vier, vijf, zeven PAS OP!…
WOLF18 april 2004Lees meer >

ik zie het steels bewegen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
ik zie wat vage vormen bouwsels zonder naam een hand wenkt me te komen wijst me waar te gaan ik loop de jaren terug de stenen zijn versleten het pad ben ik vergeten voel ogen in mijn rug muren zijn gebroken kleuren zijn verfletst zacht fluisteren de spoken die mijn jeugd hebben verpest slinkse blikken, het steels bewegen om me heen…

die alles wist van gisteren

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.030
ochtendmist die alles wist van gisteren ik ben je kwijt geraakt in de tweestrijd van je hart je kon het niet meer aan en moest me laten gaan ik wacht op je bewegen in flarden grijze kou je jas van bont omvat het lijf waar ik van houd handen die me warmte geven ogen die me weer doen leven lente bracht wat bloemen in het onkruid langs het pad…

MEDITATIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
gehuld in paradijs'lijke gewaden beginnen we ons duister ritueel stoutmoedig stappen we uit het gareel verkennen aarde die we nooit betraden de weg voert over slingerende paden ik vang je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond…

afscheid van de kastanje

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.118
, goede vriend, dat jij ging sterven je kroon viel af, je kon niet blijven staan de leegte nam bezit van onze laan we mochten slechts herinneringen erven je levenstaak verrichtte jij met verve de drukte zag je onverstoorbaar aan tabee ... barmhartige Samaritaan we kunnen nu geen hart meer in je kerven je broeders volgen één voor één je pad…

Vermoeidheid.

hartenkreet
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.303
tot geen poging meer tot inkeer want dit pad keert nimmer weer steeds weer verder naar beneden tot het onbegrensde dal waar tot de dag van heden nooit een mens je zoeken zal Ook dit leven heeft geen grepen dus steeds kansloos stort het neer nimmer wordt er iets begrepen en de mist keert telkens weer In nevel gaat het verder dwars doorsnijdend…
Chatfant23 september 2008Lees meer >

Vooruit

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Ze zijn weer daar De laatste maanden van het jaar Tijd om dingen op te ruimen Tijd om zaken af te handelen Tijd om boeken dicht te doen Deuren dicht, andere open Tijd om verder te lopen Even terugkijken, niet te lang Vooruit Is het enige goede geluid Voetstappen op het gele pad Naar de stad met de edelstenen En de tovenaar Die ook gewoon…

gaan we naar de knoppen

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 790
het lente Zijn ik ben het zat ik wil pijn en liefde van echt zomeren weer hitte voelen in mijn botten en al gaan we naar de knoppen het virtuele hebben we gehad wil je voelen en lachen om je gekke smoelen als ik een kabouter zie in het geven van je echte leven ontmoet ik weer je eindeloze fantasie we nemen nu een ander pad…

Leegte aan de overkant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Een kille wind wijst ons op onze plaats Dit kleine land met grote idealen Dat zich steeds opnieuw oprecht verbaast Over hoe we dwalen, dat we dwalen Want wij zijn bang voor het moeras En willen goedverlichte paden Willen terug naar hoe het vroeger was Door god en vader staat verraden De toekomst valt als een lange nacht Over onze tuintjes…

en doe de tijd voorzichtig uit

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
opgetogen in het waterspel breken de golven veel te snel we dromen zon en kleden ons met bruine kleuren ik voel de spanning in je huid en doe de tijd voorzichtig uit ik heb je zeeën laten zien bracht voor jou het water in het eindeloze later op het moegespeelde strand we kleven zand en zijn verbrand kraken schelpen op het pad…

Als hoog moet

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Hij schat het pad dat voor hem ligt in als klimop en richt zijn blik met vastberadenheid naar voren voetje voor voetje volgt hij eeuwenoude sporen die leiden naar het wijde zicht vanaf de top zijn wens om daar te komen stuwt hem hogerop van rust of stijgen met beleid wil hij niets horen de stenen die hem storen tuimelen verloren waar luide…

Nieuwsgierig

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.130
Een pad, een kikker, een slak vol slijm? Vertel, vertel het nu toch snel Een mes, een bom, een oude bel? Geld, een steen, een eierschel? Ik weet het niet, ik geef het op Playmobil, een zakje drop? Nee, het is iets dat je moeilijk raad Het is een brokje aluminiumhydroxide-magnesiumcarbonaat…

"Pijnstillers verboden"

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Het pijnmonster ziet de kans schoon, en scherpt zijn mes aan een steen, dan gaat hij op pad en prikt in spier en been. Met de rug tegen de muur, daar sta je dan, maar wat moet je, als het niet anders kan. Doorademen is een eerste vereiste, ik zet alles op een rij, ik moet datgene doen, wat het beste is voor mij.…
Atie Wegh28 augustus 2006Lees meer >

Valse hond

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Hij was het achterlijk geblaf en diepe huilen meer dan zat van die verlaten hond die achterbleef in nachtelijke uren en dus sloop hij op een nacht naar het daarnaast gelegen pad en gooide losjes uit zijn hand iets door de bus nog van de buren Het was een chocoladeletter die hij ooit gekregen had nog van zijn moeder -maar niet lustte want…
jan haak23 maart 2009Lees meer >

Bruiloft - Gouden bruiloft

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Zij schuifelen langs 't versierde pad. Mensen wuiven hen toe. Fluisterend vraagt hij net als toen: 'Hou jij nog veel van mij'? Zijn stem klinkt ietwat moe. Zij antwoordt liefdevol en teder: 'Maar liefste man van mij, je weet toch dat 'k dat doe'.…

De verte afstand wordt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
het zout van samen drogen opgetogen in het waterspel de golven breken veel te snel we dromen zon en kleden ons met bruine kleuren ik voel de spanning in je huid en doe de tijd voorzichtig uit heb je zeeën laten zien bracht voor jou het water in het eindeloze later op het moegespeelde strand we kleven zand kraken schelpen op het pad…

de Bergen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Verderop slingeren paden zich als als grote lussen om de hoge en majestueuze wanden, terwijl hun toppen en met sneeuw bedekte wanden de hemel bijna kussen. Overal zie je die wonderschone dalen tussen grillege rotspartijen in gebed, schijnbaar achteloos daar neergezet om alleen te kunnen pralen.…

Omwegen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
Het pad in de tuin liep dood zelf zou ik het zo willen kiezen, om uit alle omwegen niets te verliezen, ik denk, we komen elkaar toch wel ergens tegen, een willekeurige kringloop niet van gevaar ontbloot, ik tors het kruid van blanco zerken, deemoedig in het mos waar de bewijzering staat, in het voorspelde rood der rozen, wat knelde…
pama31 augustus 2009Lees meer >

Agressieve tred

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Het park is aardedonker mijn voeten stappen straf ongenaakbaar over paden vol drammen in de benen. Knisperend kraken zolen ik plet de slakken dood die groene onderkruipels moeten subiet vermorzeld. Het adellijk loof kaalgevreten door het vunzig ongedierte van horden rups en bladluis in walgelijk wuft gewemel.…

Aanroep

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.273
In gans verduisterd woud droomde ik van sterren… en een maanlicht pad, naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest. Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd? Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat, en samen gaan wij verder, onbevreesd.…

Jezus wil meer tijd

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
Dat ik "de weg, de waarheid" ben dat heb ik wel geweten zei Jezus toen hij hing aan 't kruis enigzins verbeten Had ik maar wat tijd gehad om dit uit te leggen: want ieder die een lichaam heeft kan precies hetzelfde zeggen Iedereen op deze wereld is voor iemand wel het pad die hem leidt tot overgave dat ie nog niet heeft gehad die hem…

Vijf voor twaalf

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
De wereld is, in haar simpelheid, nog voor menigeen complex en haar draden, over weg en drassig pad gespannen, zijn als struikeldraad. Vrouwlief kijkt op de klok. Het is al bijna vijf voor twaalf en de jonge César zei, net als zijn vader, dat om twaalven de zondvloed komt. Hij komt.…

zoals het is

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
er komt een dag waarop de seringenboom zich zal afvragen waar de wereld is, de halfgewiste paden met geestverwanten en gewonde stenen voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden misschien door een enkel beefgebaar dat zich naar buiten buigt ik kijk naar hem en naar de klaarte, rondom verlangen blijf met mijn hart in zijn oude takken…

Stuifmeel,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
Twijfel zaait onnavolgzame schaduwen over stoffige paden, doelen die in de loze engten van de verten lagen, bleven verscholen achter luchtkastelen en onbereikbaar bleken, zorgeloos was ik vertrokken, met gebonden handen aan weerszijden van de akkers, strijkend langs goudgele aren, verwaait het stuifmeel van rusteloze zielen tot waar…
pama28 juni 2010Lees meer >

Aan een pessimist

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.324
O ja, dat was te duchten, Zo ik mijn regenscherm niet had, Dat 'k altijd meeneem op mijn pad, Bij 't zien van donkre luchten. -Maar als uw regenboog verdwijnt, De regen door blijft stromen; Als giet- op gietbui nederstort, Uw scherm ten laatste nutloos wordt... 'k Zoek dan een onderkomen.…
Nicolaas Beets20 september 2010Lees meer >

Oergrond

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
vergeten aan de rand van de oergrond de ijstijd bracht heuvels van hei daar in het oergeweld geboren vluchtte de horizon in haar schoot de schotsen drongen diep het land binnen sloegen voorgoed een eiland van stilte ver van de bossen waar het verdwaalde een stad zonder geboortegrond lokte de stille aanbidding van vogels van het gejaagde pad…

Rifraf

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Laat het sneeuwen in het hoofd nieuwe maagdelijkheid ontdekken voorbij blijft, het is geweest zout van tranen, het doet slakken wijken van het eeuwige pad Vliegend tapijtje met mot kijk er vormen zich gaten Men roept hosanna in den hoge verbindt zich met hemel en jawel met een stotterende hel Het is zoveel om te omschrijven Er past een…

Kunst van het weglaten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Om in dit labyrint te falen, voor zover de muze mij dit toestaat, ben beducht voor eigen ademhalen, slaat mijn gedrevenheid op hol strooi ik slechts de fijnste zaden, stof voor nieuwe ongerepte paden.…
pama11 februari 2011Lees meer >