2623 resultaten.
alles voor de eerste keer
netgedicht
4.2 met 78 stemmen
6.878 voor Bob
22 oktober 1943 - 13 december 2006
Kerstmis
wisseling van jaar en
januari, guur en kil
‘t voorjaar, vol van licht en leven
jonge eendjes, kikkerdril
warme lome zomerdagen
open deuren, open ramen
langzaam ging jouw geur vervagen
storm verjoeg de maand september
oktober kwam met vallend blad
zonder de handenvol kastanjes…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Herinneringen worden kaal als de nervatuur van een afgevallen blad. Hij rooit weer even op z’n knietjes sneeuwklokjes, daar bovenop die begroeide tuunwal, maar waarom juist daar en wat was het gewin? Eens reeg hij tabaksbladeren maar de finesses is hij vergeten. Hij staat weer even in een kring rondom een vlaggenmast, maar met wie precies?…
Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.451 En de oestervloot van 17-zoveel vertrok, sloeg zich uit en haalde verhaal op het land
je was scherp als het blad vandaag de scheermes klapte open knier ik dat het op het strand
waar het land waar jij voor mijn voeten. Ik knier blauw bloed vandaag, as als de lucht
het verdampende.…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Terug op d' oudste weg,
tussen blad van roest, oranje-groen
staan aan het einde weer kastanjes, imposant,
hun stam geknot, geknoest,
hun zwarte takken grijpen, pakken licht.
Eenmaal thuis zie ik mijn dochter, ze eet bij mij.
Daarna bij buren is het zegenen op hoofden.
Dan overspoelen pas de golven.…
Groenlinkse Amsterdammer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
440 doch zonder Nederland als voormalig
kolonisator zou ik, zegt Seleky,
niet eens bestaan - dat zegt toch wat; is het een leemte of zwart blad? -
...En 21 vragen (aan 't Hart) tot slot
moet de literaire canon nu dan werkelijk op de schop?...…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 t-Is bijna dag, nu zal het niet lang meer duren
de schemering van de vroege ochtenduren
in een plas water zie je spiegels van verdriet
en blad van herfst, ze tellen kan je niet.…
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 De riemen dalen naar het water
het blad zoekt en zuigt aan het vocht
maar niet te lang
want daar komt alweer de volgende tater,
op naar de volgende bocht.
De brug zorgt voor strekking van de spieren
bij het café zitten mensen aan hun bieren
de graven van Alva verdwijnen in mijn zog
2:05.00 tempo 25, zegt mijn log.…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 acanthus
heel stevig en rank
steunen de architraaf
sterk en eendrachtig
statig, subliem van
gestalte en slank
Uit marmer gehouwen
ontmoeten twee zuilen
in eenheid verbonden
als hendiadys
in een sereen
trait d'union op niveau
voor een pikant
rendez-vous vis-à-vis
Getooid met acanthus
- een gulden snede
van bloesem en blad…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Een kind, haast zonder gewicht,
woonde eerst in een bloem,
vier bladen als muren,
een denken zo stil dat het niet bestond.
Tot verlangen haar vond.
Zij liet haar schuilplaats los,
de lente zonder verwondering,
alsof schoonheid haar niet meer hield
en kwam tot hem.…
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 Wanneer ik jou wil zien mijn vriend
Dan weet ik dat jij er ook zult zijn
Jij die mij rust en ruimte dan komt schenken
Jij die duisternis komt ruilen
Voor het scherpe licht van ‘t aards bestaan
Alleen jij mijn vriend,
jij leidt mij daar dan vandaan
Ik ken nu reeds 't gevoel
te kunnen vliegen zonder vleugels
te kunnen zweven als een blad…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Een enkele bloem
steekt onder het hoge blad vandaan. Hij ziet het wel,
hoe de groene struik groot als een klein huis, voorzichtig
in het bad van de waterlelies kruipt. Het fonteinwater suist
en slaat een zwart wak in de kroosgroene vijver
Hij schrijft je een kaart met een vierkante vijver.…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 D’ ontloken rode roos heeft niet dan blad en kleur,
Bij reukeloze neus, niet snuffende de geur;
De reuk des geurs verkwikt het kwijnend hart des zieken,
En bindt aan ’t lijf de ziel, die vlug was met haar wieken.
DE SMAAK.
De smakeloze tong wordt met geen lust gevoed,
Zij weet van wrang noch zout, noch bitterheid, noch zoet.…
Gek op zijn berg
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
702 Het tij van de verwachting in wisselende kleur van loze beloften, de juiste toetsing niet kon doorstaan en moest steeds herschreven worden in mijn beschreven blad tot een verkreukelde onvoltooide brief.
Ofschoon steeds aan mijzelf gericht, maar waarvan ik nog steeds niet veel wijzer geworden ben geworden.…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 En geen zomerluchtzwoelte
en geen avondwindkoelte
vermag iets op de aard
van het ijskoud gevaart’
waar zich bloemen noch bladen mosgroen op tonen,
en geen plant wordt gezien,
om des kruidkenners vlijt met een schat te belonen,
of de zeemeeuw een nest voor zijn jongen te biên!
Sombre steenrots!…
De badende herderin.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.429 Totdat een vallend blad de waterspiegel roert...
En, opgeschrikt, ze ontwaart hoe, door het loof der bomen
De stilte, van rondom, uit duizende' ogen loert...
Dan, plotsling, met een kreet, heeft, (weerloze bescherming!)…
Götterdämmerung
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.936 arrogant zich voortbewegend leeft
grijnzend vliedt en waait langs lange lanen van sensatie
zijn bolle buik gepropt met goudgeld en papieren
en lachend langs de houten ledikanten zweeft
laten wij nu daarom huiverend
lof bewijzen lies het gulden godenkind
dat zich met haar honingblonde haren
een plaats verworven in de fraai gebonden bladen…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 doolhof rennen
een bos dat heeft bepaald geen buitendeuren
wel dicht struikgewas en honderdduizend dennen
de bomenrand brengt mij straks het late licht
dat alles hier in tijd zeer groots deed groeien
het spoor sluipt zeer langzaam uit mijn zicht
het spel van bewegende geluiden blijft me boeien
‘k herkende plots niet meer de kleuren van het blad…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 genoeg geweest
of zal ik nog doorgaan met mijn stralende zonneschijn
in alles onbewolkt en onbezorgd, de mooiste dromen voorbij
er is altijd iets grillig, onvoorspelbaar en weemoedig
in het geelbruin verschijnen van herfstkleuren
die herinneren aan tochten uit onvergetelijke jeugd
en mensen geloven zoals de trotse bomen doen
groen in blad…
De wol en het lam, een fabel (La Fontaine nagevolgd)
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.395 Ik heb nooit geen vader of geen schoondochter gehad,
Sprak het lam, dat al beefde als een koortsig blad,
En bij deze gelegenheid zijn hele stamboom vergat.
Hou je me voor de mal? zei de wolf; ik zal je verleren,
Fatsoenlijke lui op zo'n manier te mystificeren.…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Nu buigen blad en bloesem naar beneên
Om háár te spreiden luchte baldakijn,
Haar, die aan 't hoofd van 't zuiver-spelend koor
Ten bos in schrijdt, de lentekoningin.…
BLADEREN
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.090 woorden toen gesproken
zijn door de tijd gemangeld en gebroken
de uitleg is nooit goed geweest
omdat je voor je mening vreest
terug is er nooit meer geweest
zwijgen leek steeds goed en gebeurt het meest
het vinden van het juiste woord
wordt vaak in de kiem gesmoord
door verdriet, kwaadheid en nijd
ontstond al altijd grote strijd
nu op dit blad…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 De randen van haar blad zijn scherp getand,
dit brengt ze ieder onbedacht diertje dan ook aan het verstand,
zonder een spiertje te verrekken.
Aan de lucht leek geen wolkje.
Keurig geland, klapt de deur op een kiertje,
begint het plafond naar beneden te lekken,
een kolkje in een kelkje.
Wie helpt je zoet miertje?…
De kapper, de dokter en de roddelbladen!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Als ik bij de kapper zit
blader ik altijd even door de roddelbladen
even maar
de Panorama, de Prive, de Weekend
heel even maar
want anders moet ik massaal depresief kotsen
overgeven om te overleven
het lukt me nog maar net alles binnen te houden
onderdelen van het zure opgerispte door te slikken
vanwege die bladen, die buitenkant van…
Bevrijding 75
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
467 hart plotseling
in het vuur van de brandende haard
Onze Belgische wachtcommandant
vliegt naar de kachel, verbrandt
heel verschrikkelijk zijn rechterhand
derdegraads ook, maar weet nog bijtijds
het papier uit de vlammen te redden
De vraag die hen brandt op de lippen:
staat er nog iets belangrijks te lezen
op die danig verschoeperde bladen…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 Geen één blad op de bomen! Af
is alles; vóór de vlagen
gevallen onder voet en van
de winden weggevaagd,
het schilderschone aanschouwen, dat
het bonte najaar draagt:
noch wit en zijn, noch groene meer,
de scherpe dorenhagen.…
De juffrouw van de retirade
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.564 waar, ik zit de krant d'r bij te lezen
Ik eet er fijn m'n prakkie op, ik smul d'r van m'n karbonade
Het gaat er net zo gladjes in, al zit ik bij de retirade
Ik heb m'n hele leven lang al menigeen bedrukt zien komen
En daarna opgeruimd zien gaan, en dan de fooitjes aangenomen
Wanneer ik ook 'es schrijven kon, dan kwam 't in de grote bladen…
De dag van vandaag...
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
598 Geen blad. Echt puur
(10/2003)…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 in verdwaalt
Het licht van de herfstzon is zwak
Het openbaart de laatste kleuren aan vrucht, en bloesem
Het korset van het najaar komt los
De strikken gaan ervan af
Wat overblijft zijn de sappen
In eeuwig groene stengels
Proefbaar
Stroperig en vol ijzer en glim
Groene verlaten stengels
In koude lichten staan ze
En zonder bloem en blad…
Kerstfeest 1940
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Dat 't nog nimmer vrede was;
Men steeds weer in de bladen las:
Van de strijd in de bedrijven.
Stakers met hun hongerlijven
Streden voor wat hoger loon.
Voelt gij niet de bitt're hoon?
Moest gij niet van woede beven.
Dat de mens als slaaf moet leven?
Iedere mens heeft toch zijn waarde.
En zijn recht, op moeder aarde?…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Judea's wijnstok groent hier niet;
Olijf, noch vijg teelt ons gebied;
Gij gaardet hier, in rauwer lucht,
Min weeldrig blad, min zoete vrucht;
En toch, gij zit, uw lot getroost,
Te midden van uw talrijk kroost;
Uw Feesthut staat bij ons geplant,
Als eens in 't Palestijnse Land.…