3942 resultaten.
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 de oude winter uit het huis gejaagd
de tafel, een wolk katoen.…
in sloten lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 op de berg
verbrandde
ik de winter
aan de
andere kant
van de wereld
klom een ezel
over de
verweerde krater
Aeolos god van de wind
gunde hij me een zak
met tegenwinden gevuld
zodat ik met alle
winden in de rugzak
vrijelijk reizen kon
ik de dag zou
plukken om de
zon te vangen?…
Het is herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Herfst wel op zijn retour,
want de winter
is in aantocht.
De zee in alle vrijheid.
Gelukkig maakt zij
deel uit van onze
levensbehoefte,
dat mogen we zeker wel
koesteren.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Vage woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 schaarse blad
zij zijn nog
uitverkoren om de
boodschapper te horen
als dadelijk ook op de
schoongeveegde grond
de mededeling komt
jij lacht en ziet
takken driftig zwiepen
in hun schrijverij
net als het blad horen
zij er in samenspraak
ook helemaal bij
ik zie jou de stammen
met liefde omarmen
voor gezamenlijke hugs
de winter…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 De winter is daar. Er staat ellende
voor de deur, je hoort de kou al in de
mensen kruipen, hoe zij van ellende
liefde prediken, haat, hoe er wordt hinde
gekeeld, en bos, daar waar ’t haar beminde.
De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.
en dauw. Dan zie in jou, net zo dapper
als ik, het schoolplein op gaan. Je zwaait,
en heel, heel de wereld wordt wakker.…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
Het nest
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
564 vertel me niet
van de buitenbeulen
ze slaan het merkteken
van de rode dood
ze lachen in jouw ogen
kom nu in mijn veilig nest
ik heb de takjes glad gevijld
de bodem zacht verdonst
vouw je vleugels
en vlij je neer
hier staan we
in onze vederlichte liefde
als het winteren gaat
de bomen kalend en jij
nog steeds van mij
en ik…
Jouw zonnevingers
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
449 het aards paradijs
ik had mij
komend uit het
langdurig grijs en
somber van de hel
voorzichtig opgesteld
zodat de eerste
confrontatie niet zou
uitmonden in schade
verfrissend stroomde
energie door mijn huid
die in tal van acties
als trigger en aanjager
werd gebruikt om
lente te updaten na
de vijandige blootstelling
aan het winters…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
echoklanken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
446 Vleermuizen omcirkelen grafstenen
een dans in winterse mistroostigheid
echoklanken uit een overleden vaderland
dieper in de nacht krioelt het ongedierte
tussen het door de kou vergeten gras
ritmisch klinkt de klank van hongervrees
in de machteloosheid van een dwalende wees
door dit land is ieder kind zwerver geweest
tussen de wandelgangen…
Afscheid van M.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 't Is winter nu en heel veel grijsheid,
zo weinig licht in dit bestaan
maar eens zal toch wel lente komen
en komen bloesems er weer aan.…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Ochtend in de winter.
Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
kerstmis
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
4.953 Als de nachten zijn lang en het daglicht wordt minder
Ik lig met open ogen in de nacht te staren
En weet niet hoe moet ik dit moet verklaren
Nu komen de donkere dagen er weer aan
Net als toen je van me weg bent gegaan
Weer een nieuwe koude lange winter
Maar toch de ergste pijn wordt al minder
De kerstlichtjes branden weer
Ook al ben…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Een lange winter met regen, sneeuw
en ijs. Maar met een klein gebaar wijst je staf
naar al die sterren. Het feest van jouw geboorte komt
er aan! Na de winter wordt het lente.…
Toneelhuis van de liefde
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
388 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
en de zon niet meer terugkeert
of afwacht om hier te komen
gedurende de herfst en winter
in de stilte van onze geheime liefde
ergens op een bibbereiland buiten de stad
midden in het woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
Toen werd mijn kleine moeder boos
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.766 De put,
zomer en winter
bron voor ons allen
van fris en helder water.
De putemmer,
vaste bode naar beneden,
om het water op te halen.
De soldaten,
ruwe klanten, onverschillig,
of uit de stad misschien,
spoelden hun borden af
in de putemmer.
Toen werd mijn kleine moeder boos
en sprak tegen de soldaten.
Het heeft geholpen.…
Kleur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
823 Plotseling maar heel voorzichtig
Verandert er iets in de lucht
Je kunt het zien, je kunt het voelen
De winter verlaat ons met een zucht
De mensen worden vrolijker
De aarde ontdooit en verspreidt haar geur
De eens zo vreselijk bleke snoetjes
Krijgen eindelijk wat meer kleur
Maar de lente de schuld geven
Heeft in dit geval geen zin
Mij ertegen…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou,
lieve jongen, ik hou van jou.…
Duivelsdans
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
935 Zij danst op koude voeten de strenge winters in.
.…