3938 resultaten.
KATSPIN (Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.394 Ek voel nie meer jou asem teen my ore,
die uitgerekte vreugde sug,
‘n sug van volmaakte bevrediging,
is weg. Jy’s weg. Ek’s weg.
Alles is sommer net, weg, weg, weg ...
In die weg, soek ek na ‘n krieseltjie hoop
ek sien, hoe jou kloutjies, loop en loop en loop...…
STIL GEMOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.2 met 6 stemmen
3.310 So ook die mat
waaroor my naakte sole
gierts-gierts gaan
vandag is hier niemand op die Sondagmôre
en ek voel hoe
die kriekies, barste in die mure,
die kraak in die meubels
met my gaan
my lewe is so onstuimig woes
my liggaam voel oud gedaan
soos ‘n sinkplaat wat
teen die herderson lê en roes
hierdie kalm stilte
wat nou hier heers…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Avondland, de winter klopt op je deur,
je zal het als Holland niet overleven
'k zal samen met je ten onder gaan
of liever de lucht in, je zegt 't maar
het is jouw eeuwig prachtig lijf.…
In het donker
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.525 brandnieuwe mensen wakker, nog
met geen herinnering belast
offers aan een vertrokken god
op zoek naar het eigen lot
Het helpt soms door in een rivier
te gaan zitten bij volle maan
en per minuut een wit rozenblad
naar binnen gewerkt, opdat zich
in water het vet en zonde verdunt
bevrijd van het gif dat leven heet
Als dat nog niet werkt, ten…
klokgetik
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.259 gretig, één voor één,
Neemt ge elke vreugde mee, die mijn zijn verblijdt,
En trekt ten lest mij onder de aarde – alleen!…
niet te geloven
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.797 wat ‘k bijna zou vergeten
voor dit jaar ten einde loopt
is simpel maar mijn leven
en brede open ramen
voor elk gesproken woord
- niet nieuw voor ‘t lijf
groeit jouw bloem in grootte
als blijft het lentetijd
en waar wij ons ontmoeten
zien onze ogen hagelbuien
liefde opwaarts vallen
in ons hart terug
wensen wij vruchtbare regen
neervallend…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Sponsae aeternae*
Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
Meeloper uit Great Britain
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 Op de weg terug eerste dag
naar de Waalbrug bij Lent
zocht een bejaarde vent
op de tast traag zijn weg
met een stok vast op koers
op zijn rug de Britse vlag
Wandelen deed hij nochtans stoer
toch dacht ik die man zo alleen
weet je wat ik spreek hem aan
om als gezel gelijk op te gaan
Hij bleek blind uit engeland
gentleman van top tot teen…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
dichter wordende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.245 en diftong als voelspriet
met aarzelende zorg stem je de geringste beroering
van licht en verlies in klank af
onmiddellijk zie je jezelf geknield
aan de hoorbaar kloppende wand
van een woord – zoekend naar het precieze
moment waarop een versregel volloopt in klank
wanneer de betekenis van een woord zwicht,
begint te verschuiven en zich ten…
blad gevonden van den Eijkelboom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 weet
dan is hij een secreet
maar discreet
--------------------------------------------------
Toelichting:
Jan Eijkelboom als juryvoorzitter in '..het geluid, de stilte en het woord', bundeling van winnaars van de Dunya Poëzieprijzen 1993-1995:
"Dichten is niet zozeer een gevoelsuitstorting, maar een ambacht" en de amateurdichter denkt ten…
Negentienhonderdveertig - vijfenveertig
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.317 Wanneer men een hele wereld ten grave draagt
weerklinkt ook niet meer het roepen van de doden.
Het kerkhof, door distel en brandnetel belaagd,
weerspreekt snel de term 'onder de groene zoden'.
Hier heeft de stilte zò de overhand, lieve Heer,
dat men zelfs niet Uw taaie tijd voortschrijden hoort.…
stoer op toer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.789 hoe raak je dicht bij een pronte dame
waarbij je voelt mijn haan slaat aan
ga dan zachtjes op haar tenen staan
fluister sorry schat we zijn nu samen
je lacht een beetje linkebal brutaal
vraagt of je mag raden naar haar naam
met een blik vanaf nu ga ik monogaam
teder luchtig diep op kleine schaal
je praat zacht steeds inniger tot haar…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
5.064 Alles kraakt van stem tot teen.
Er rest alleen
de kartonnen glimlach
van de Mona Lisa.…
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
poëzie
4.1 met 40 stemmen
22.865 Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon
Over mij-zelf en 't al, naar rijks-geboôn
Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten. -
En als een heir van donker-wilde machten
Joelt aan mij op, en valt terug, gevloôn
Voor 't heffen van mijn hand en heldre kroon:
Ik ben een God in 't diepst…
Beginzin gejat van Kylie
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.681 Ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen PUNT
Griekse zwart en rood figuurde kylixen, schalen,
zijn niks bij de schaduw van jou kleine teen punt
Zelfs pentagrammatische mediallonnen erin
kunnen niet méér bekoren, en dat lijkt wel raar
aangezien ik nu van dichten hou, dus ook van
pentametrische verwikkelingetjes, maar
momenteel laat ik zien dat…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
Elfjes
hartenkreet
1.1 met 29 stemmen
1.404 Bal
driemaal stuiterend
klimt ten hemel
suist vervolgens naar hel
Tennis
Rennersbenen
flink gemasseerd
tegen bonkige koersewegen
zachte sneeuw als manna
Ontgoocheling
Woorden
geregen letters
gescheiden door tekens
binden alles aan elkaar
taal!…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 Hun knieën zwart gezwachteld,
want groot was ie onbetwist
De tocht komt hier ten einde
bij die hele zware steen
en als die straks boven op hem ligt
kan hij echt nergens meer heen
En met een allerlaatste rep
in een allerlaatste squat
laten zij hem zakken
in zijn allerlaatste gat.…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Geen wonder dat 'k van schepen hou
die mij passeren in de nacht,
want hij die aan de kade wacht
vindt ooit wat hij eens vinden wou:
de schoonheid van herinnering
aan een schip dat op de oceaan
voor altijd in hem bleef bestaan
en nooit in storm ten onder ging.…
In het stof zult Gij bijten (2)
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.136 valt aan de mens te helen
als hij zo is
waar uw schepping
het zicht in dag en nacht deed verdelen
of aan zijn aard, ongevraagd,
mij dus, de zwakte zocht toe te bedelen
ben ik de kroon op uw schepping
als mijn vel verdroogt
onder ooggeklepte mensen
en vrij als ik zie
dat wij door kwetsbaarheid
worden gedoogd
en de levensaderen
ten…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn vervaagt, als oude foto’s
geelt zacht uit antiek gekarteld sepia weg
wat blijft is goddank selectief geheugen
moois wordt onschatbaar mooier
een milde lach breekt oude gezichten open
zodat herinnering zich ten…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde lach tekende
mandala’s in de lucht
de groei was wonderlijk licht
zoals hemelwater is
en bedekken kan
III
lichtluchtig is de dans
van zwijgzaamheid
de proeve van geluk
ten…
Doucherotiek
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
3.780 daar staat ze
bijna naakt
met enkel mijn witte hemd aan
komt ze dichter bij me staan
haar kraag omhoog
haar mouwen opgerold
haar lange, slanke benen
veroorzaken vuur tot in mijn tenen
daar staat ze
hoe ze naar me kijkt
bijna ontvlammend
veel sprekend en verlangend
het witte hemd
langzaam nat wordend
steeds verder onder de douchestraal…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Nu mijn zoektocht
ten einde loopt
sta ik stil
en verloren
als aardling
in deze nacht
zonder einde
Verwonderd toch
in bange verwachting
richt ik mijn ogen
naar de hemel
waar in het
nachtzwartfluweel
sereen flonkerende sterren
mij toefluisteren
wees niet bevreesd
nu het einde
van uw wil nadert.…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 ijlheid schiet door gaten ozon
zonlicht laag vertraagd
de lange bergen kruiend ijs
spanning kraakt
als stilte decibellen vreet
anonimiteit zijn naam vergeet
in desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt…
Nachten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.509 Nachten rijgen zich aaneen
worden uren, minuten in voorbij gaan
seconden tellen zich heen, één voor één
de slaap is ten einde gegaan
Nachten waarin dromen niet bestaan
gedachten vol en soms verdrietig zijn
weer een nacht die is heen gegaan
waarin geen rust mocht zijn
Nachten lang wakend lijden
waarin vreemde hersenspinsels ontstaan
die…
verdwenen stilte gilt hysterisch terug
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
640 wereld lachte naar je voeten
tenen krulden na applaus
hatend klapten ze hun handen
vergaten zelfs hun dank voor jou
kwetsend schudden ze hun hoofden
fluitend jouwden ze je uit
je wilde ze meer warmte geven
maar ze schreeuwden je de kou
ogen blikten slechts jaloers zijn
woorden haakten in je hart
pijn die je toen voelde leek
alsof de…
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 De boten doorklieven het mediterrane water
Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven
Verbannen naar het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik…