21461 resultaten.
De oude boom
netgedicht
2.4 met 28 stemmen
443 Onder zijn beschutte takken
heerst een trage vrede, de lucht lijkt stiller,
de voorbijtrekkende tijd minder hard. Vogels landen zonder
schroom op zijn dragende schouders, alsof ze weten dat hij niemand iets ontneemt.
Wie even stil blijft staan, een
hand op zijn ruwe bast legt, voelt niet alleen
hard hout, maar iets dat ouder is dan denken.…
Geschiedschrijving
netgedicht
3.4 met 75 stemmen
471 ik zag
hoe uren
zich stapelden
naar soorten
en soms nog
levend in
doorgaande tijd
stukjes die
gecoupeerd
waren lagen
verspreid hun
beelden waren
de aansluiting
totaal kwijt
ook het
archiveren
heeft gefaald er
was niets van de
opnames in woord
en beeld nog
terug te vinden
en juist dit
experiment had met
veel knappe…
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Ballonnen varen boven zee
en in gedachten vaar ik mee
de wereld in, vaar ik over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken…
In overdracht
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
349 pasta
de strijd mee aanbinden
ook niet als het gedrenkt
is in tomatenrood
van de beste kwaliteit
ook rijst blijven ze de baas
zolang het wordt
gegeten met stokjes
de kruiden zal niemand
ontgaan ook al hebben zij
een onuitspreekbare naam
de waarschuwingen waren
veelvuldig de mens wordt
wat hij en zijn hele generatie
in de loop der tijd…
Op pensioen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 De koffiemok vult zich op tijd,
de krant ligt klaar, ik ben bevrijd.
Geen baas die roept, geen lijst vol taken,
ik kan nu eindelijk lang uitslapen.
En mocht je mij ooit nog eens zien,
is het vast op een terras met een glas wijn misschien.…
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
De vraatzuchtige vampier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
389 Tijd bestaat slechts uit een baken,
die jouw herinneringen in stukken deelt.
Daarom moet je ervoor waken,
dat deze niet de dood er plots aan kleeft.
Blijf dus vooral aandachtig luisteren,
naar de kinderen die leven in het nu.
Want al doet de toekomst lonkend fluisteren,
ze bevat ook het lot van elk individu.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Buiten beweegt, maar
raakt mijn ritme kwijt — tijd buigt zich naar de intensiteit van aandacht.
Verstilde herinneringen
kloppen als hartslagen in het heden,
hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur,
een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn.…
Pikante rimpels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
219 Er is niets officieels
aan het tergend langzaam
ouder en ouder worden
je ziet sombere leeftijdsgenoten
als vleugels met vogels vloeken
en vervolgens levenloos
wegvallen
in het landschap
ingelijst
onder de grondwet
diep begraven
pikante rimpels
overal.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Waar prikkels verzachten
en de tijd traag zijn scherpte verliest,
wordt elk gevoel een vraag die zich niet wil oplossen,
ik merk hoe vertrouwen en zekerheid geduldig plaatsmaken voor ruimte.…
POOSJE & POOSJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
416 Al een poosje...al een klein poosje
zit ik hier....
nou ja, eigenlijk twee poosjes
of eigenlijk....eigenlijk
.........al een hele poos plus 2 poosjes
zit ik hier te zitten.
In subtotalen gerekend zit ik hier
een poosje plus een poosje
zijnde één plus één qua poosjes
&
zit ik hier in de orde van de hele poozen
een hele poos
Zoals uitgerekend…
Zo blij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 dit viel mee
zo bleek wie rent die mist
soms het begin
ik reed niet door maar
kwam toch ergens in
precies op tijd bij mij-
en dat maakte me zo blij…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…
covalent
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
247 deze grandioze plek, alsof je
door een schilderij wandelt
deze belevenis, alsof je
door de poorten van het
voorstellingsvermogen gaat
deze tijdspanne, om
bij stil te staan, te herhalen
op een dag die gisteren
en morgen kan zijn…
Juist de ruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
314 Juist de ruimte weerhoudt mij niet
vanuit rondspelende invalshoeken
linies alom het bewegingsmoment
vóór de gaten zich galzwart vullen
in vertragende draaiing van de val
dwarse vermistingsbanken te slaan
Juist de ruimte spiegelt in haar ogen
als diepte waar oceanen van dromen
begrepen zij de kromming van licht
in opgeslagen achtergrondgerommel…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille ruimte van de tijd, wie gaf jou een plek
tussen ontelbare, trillende lichten? Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Zoveel gebeurt er in werkelijkheid,
Wat de verbeelding flink onder druk zet,
Tussen de snoeiharde grenzen van tijd
En een kundig aangeharkt zinnenbed:
Waar ik in het kussen kan verdrinken
En zon op haar lippen vrij laat blinken.…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
158 Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek
in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Als ik je zag het was
alsof de golven van de zee
zich diep in mij beroerden
en bij jouw oogopslag
de zon mij koesterde
hoe jij in mij als weelde omging
mij zo kon noemen bij mijn naam
dat ik van waarde voelde
totdat de tijd geruisloos
onze wegen splitste en wij te laat
beseften wat onomkeerbaar werd
maar ik draag je mee
zoals de…
Ik ben, maar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
124 Geef ’t de tijd,
en men zal leren.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Zo staat de boom als een zwijgende getuige
tussen de vaste aarde en de open hemel,
een symbool van innerlijke, onstuitbare groei
die standhoudt in de stroom van de tijd.…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 Lege uren druipen langs de muren
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen met de regen
en stampen in waterplassen
Het maakt de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 Golven dragen mij
stromingen van tijd en rust
zee vol echo's
Ik laat me meevoeren op de golven van het leven,
waar onverwachte wendingen mijn binnenwereld raken.
Soms brengt een stroming mij even tot verstilling,
en voelt het verre verleden dichtbij in het heden.…
Die tijd komt nooit meer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 De tijd, de tijd die gaat zo snel
en als je kinderen klein zijn, besef je dat dan wel?…
Ochtend en Avond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
495 Ochtend en avond
Dag en nacht
Dat zijn de kaders
Van mijn bestaan
Waartussen ik
Mag bestaan
Leven, noem ik dat,
Laat ze maar gaan,
Die onzinnige tijd,
Die zinloze tijd
Want tijd bestaat niet,
En zonder tijd kan ik verder gaan…
De platte wereld [Misvattingen]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
329 In 1935 was de toekomst plat
De orde stond op bezwijken
in gezinnen, winkels en fabrieken
In de parlementen en de cafés
werd veel en verhit gesproken
eerst met iedereen, al gauw
alleen met gelijkgestemden
Wanen en misvattingen in overvloed
burgers groepeerden zich
tegen elkaar, gingen op de vuist
Redenaars zochten conflicten en
verkeerde…
Komen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.071 De tijd van komen
is gegaan
en de tijd van gaan,
is niet meer!…
[ Ongeduldig zijn ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ongeduldig zijn
is slechts een kwestie van tijd:
te veel tijd hebben.…