26999 resultaten.
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 Ik hoorde van je komen
zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Maar wacht, er komt ook weer wat licht
van mensen die echt willen helpen;
dus sla niet zomaar deuren dicht,
en laat je niet eronderdoor gaan.
Vertrouw, 't is alles wat nu moet
en durf ook nog te lachen,
wat humor opent echt je blik
en plots zie je weer kleine kansen.
Het helpt, je ziel kan toch weer dansen!…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
Alternatieve troonrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik heb zo’n zin om op weg te gaan
en voor de ramen van het Binnenhof te staan
rinkelend met bellen en schallend met cymbalen
en sprekend in alle talen
Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan
door gangen te dwalen met rouwkleren aan
kloppend op deuren met sloten van goud
trappend tegen het hardhouten hout
Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Bij de glazen zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
673 bij de regenboog van smaragd
waar de man van jaspis en sarder
als de mensenzoon op mij wacht
dan werp ik net als de getuigen
mijn kroon aan de voeten van hem
voor wie elke knie zich zal buigen
die erkend wordt door iedere stem
dan hoor ik de stem van de rechter
die vonnis zal spreken die dag
tegen alle getuigen zeggen
dat ik door de deur…
Aan kinderen
gedicht
3.2 met 20 stemmen
9.435 Hoe moet ik uitleggen
dat op een roze kussentje
met vier roze kwasten
in ieder interieur
ieder konijnenhok voor mensen
tussen oude meubelen
en tussen nieuwe meubelen
achter de tralies van ramen en deuren
een hondachtige zit en groeit en meegroeit
met behagen en zekerheden
met het wel geloven en vergeten
wachtend vadsig wachtend tot ze
zo…
Kruispunt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
706 Vanaf Kattenburg over het plein
recht door het rode licht
naar het Scheepvaartmuseum gefietst
Dat nog jaren dicht bleek te zijn
met voor de deur twee oudere heren
die naar dat licht zaten te staren
Op hun knie ieder een briefje
met kader voor een turfrubriekje
Ik vroeg of ze auto's noteerden
Ze hadden er allebei één staan
Nee zei de…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Aan het eind de nieten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
606 de liefde gaat teloor
in dit vergeten huis
duikt weg, verschuilt zich
achter dichtgevallen deuren
want niemand waagt zich langs
de stille wachter bij de poort
zelfs niet meer in mijn tuin
tussen de rijkbloeiende rozen
waar avondkoelte lokt
met wijn, muziek
reikhalzend als een goede vriend
met weinig woorden
hoe zal ik dan nog kunnen…
Onverwacht bezoek
gedicht
1.9 met 56 stemmen
12.678 Wel, zijn Volvo staat hier voor de deur,
zijn groot licht gericht op de hemel.
Hij gaat juist vertrekken.
Van auto's houd ik alleen in de nacht.
Hun harde glans en de kracht van hun
brullende motor, hun draai in
het opspattend grind.
--------------------------------
uit: 'Het Stilteregister', 2006.…
de Analyse
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
683 Zij forceerden mijn geopende deur
drongen binnen in mijn diepste ik
legde bloot verborgen geheimen
gelijkhebbend niets ontziend analyserend
Mijn recht op een afwijkend gedrag
een eigen ik levenswijze te profileren
buiten de gehandhaafde norm te leven
werd mij ontzegd als psychotisch zijnde
Psychiatrische behandeling, de inrichting
direct…
Een beetje vreemd
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.055 Een beetje vreemd was het wel
dat ze die dag tegen hem
aanstond denkbeeldige
pluisjes van zijn jas plukkend
terwijl ze hem de dag ervoor
niet had aangekeken omdat
hij de deur openhield
voor haar giechelende vriendin
En toen ze die avond in de
bios zaten legde zij tussen de
bommen van de Hurt Locker door
haar hand op zijn knie
maar…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 De deur is achter een dikke muur van rook verdwenen.
Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
Heksenhand
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
845 Ik zal jouw gedicht begraven
in de grote ego-kist
als je hem alleen kunt dragen
heb ik mij in jou vergist
met flarden van de buitenkant
is nooit een kern beschreven
gemanicuurde heksenhand
door ledigheid gedreven
grotesk gewauwel over kleuren
die jouw zilte ziel ontbeert
leidt ons blind door open deuren
waar het ik-tijdperk…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 hoe gedegen is mijn trots
telkens wanneer het streven
me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede…
Absoute
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.230 van vreemden
zonder enig licht
nog wat resterende stuipen
toegedicht aan ontheemden
geblinddoekt op planken
tastend op weg
moe van spoorloos kruipen
soms is applaus
door zwijgzaamheid omhuld
het kent begrip op afstand
zogezegd monddood kil
de zaal stroomt leeg
of was hij niet gevuld
het was al zo stil
*
ik sluit de deur…
Gedrevenheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.057 Een hemel van verdriet
doemt zinloos aan ons op,
je bange hart vertrouwt het niet,
dat hoor ik aan je klop
op deuren die niet open gaan,
al peins je nog zoveel,
ik weet, jij blijft bestaan
in zuiverheid, een eeuwig deel
waarvan je droomt.…
Ziel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 De moeilijkheid om haar ziel te lezen,
maar het moet een plezierige, zwierige zijn
die al zo vaak haar nut heeft bewezen,
ze is een mooie romantische muze
voor mij, die altijd openstaat als een
deur nee als een geopend raam, als
een vlinder kan ze door de lucht zweven
en haar naam is mooier dan naamgenoten.…
Geestelijke rijkdom
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.187 Gisteren alweer een heerlijk gesprek, leerzaam en gevat
Oh, neen, ik loop uw deur niet plat.
Dan wandel ik huiswaarts, licht als een pluimpje, teer
Met opgelucht hartje en bergen ambities, mijn Heer!
Briesje door de wilde haren, regen of wind voel ik niet
Echtgenoot mompelt : nieuw jurkje gekocht?…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 langs de koude deuren van een winterdag
danst lentelust haar onbevangen dromen;
buitenbeentjes spelen mee
nu zelfs de knoppen trager openen
vergeet ik, dat het naseizoen al ouder
tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer
dan dagenlang geleden
moegestreden huilt de wind
een klaaglied voor mijn zomerkind
morgen, als de zon verschijnt…
Distichon 39. Parijs-Roubaix 2011
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
627 Dit open-deuren-distichon draag ik op aan mijn vaste vierengever/vierengeefster, evenals het volgende kwatrijn:
Dag vierengever, ga je gang.
Je vieren maken mij niet bang.
Op deze stroken van vijf sterren
hoort niemand jou je vieren blèren.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
- de vogel die een veer laat -
neerslachtig
Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.…
Mysterie van ons bestaan..
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
989 Teruggaan, waar mijn ziel ooit begon,
uit de mist, naar de eeuwige lichtbron,
niemand vertelt mij welke weg te gaan,
geen deur die ik werkelijk kan toeslaan.
Alles komt en gaat, in snelle verandering,
landschappen, met diep prachtige betovering,
laten mij verder wandelen in vertrouwen,
dat ik ooit het mysterie zal aanschouwen.…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Achter gesloten deuren, daar
voeren rivieren zonder oevers
woorden van leegte mee.
Uiteindelijk vloeit elk woord naar
een volle, woordenloze zee.
Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
techniek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Wat ik maar zeggen wil,
de grote Ingenieur,
die heeft het zo ontworpen,
bij een kozijn hoort wel een deur.
Mijn lieve beste mensen,
weet u niets van techniek,
blijf maar bij bout en moertje
ik denk dit is ethiek.
Leviticus18:22…
De laatste pont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Aan de andere kant van de deur
richt hij op harten, hoofden, handen.
De man in de zaal.
Met de laatste pont
voeren ze naar het kleine eiland:
de jongen en de man.…
Geduld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 ons hart was overvol van geluk
maar als men mijn deur passeerde
sprak men geen woord meer
wat gebeurde er toch? ze hebben
mij de weg getoond. ik luisterde
en was gewillig.
ze hebben me onrustig gemaakt
omdat ik het niet begreep….ik heb
naar wijze raad geluisterd die mij
werd toegefluisterd
ze hebben me de rug toegekeerd.…