Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Mobieltje (om bestwil)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Dat is goed, zo moet dat zei jij waarna we zwijgend tuurden [door de zandstorm] de verte af naar de horizon over de glinster van de zee en de meeuwen.…

Nabeschouwen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 315
De horizon was mijn beperking en de zee onoverbrugbaar en veel te diep ergens lagen hoge bergen tussen dalen waarin beken en rivieren gevoed door woeste watervallen.…

Dromende man

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 363
In een broze werkelijkheid waar niemand anders kan komen achter de doorzichtige horizon van een ongekend bestaan verzin ik hoe jouw ogen kijken: Ik heb jouw prille schoonheid getekend in alle bekentenissen van pure passie jouw fraaie naam in liefde gevonden wanneer het droomlied klinkt van liefde door volle hartstocht van een illusionair…
mobar30 juli 2025Lees meer >

vertrouwen op mijn handen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Je vroeg me zojuist een gedicht te schrijven over jou, we waren net klaar met intensief onze lichamen tegen elkaar aanwrijven; mijn ogen konden de horizon nog niet vinden, je straalde alsof jij in hoogst eigen persoon weer daalde, terug in jouw godinnelijk lijf.…
R.E.N.S.14 september 2025Lees meer >

WAT ALS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 263
Wat als Hamas zich echt zou overgeven Boven met bloed doordrenkte Gazagronden Vredessymbolen koerend de gewonden Troost zouden bieden, rust en medeleven Hun diepste leedwezen zouden betuigen Met het verlies dat beide kampen leden Het kroost van de aartsvader en Ismael Bloedbroeders, koppig, die niet kunnen buigen Al honderd jaar geen horizon…

Onbegonnen werk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 308
Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die verloren, zo zeer begeerde schat, die 'k al zo lang ontbeerde. Mijn queeste bleek onbegonnen werk, Wijl ik ben niet als Hercules erg sterk Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld, Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.…
Joris Olivier20 februari 2026Lees meer >

Onbegonnen werk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 161
Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die verloren, zo zeer begeerde schat, die 'k al zo lang ontbeerde. Mijn queeste bleek onbegonnen werk, Wijl ik niet ben als Hercules erg sterk, Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld, Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.      …

in ontkenning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 163
in welke fase dan ook, het ontwrichten van gewichtloze herinneringen brengt de dichter telkens verder dan het eindpunt dat statig als een verticale horizon de vleugelreizigers met hun gevederde dromen verwelkomt met een nederig buigend gebaar gericht aan de toekomst evenwichtigheid is slechts een ingeslopen idee van een onbekende materie…
elze14 juni 2026Lees meer >

het juiste pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 359
de tijd zal het leren, getuigde mijn beste wil en vertrok vroeg in de morgen nog onwetend of ik mezelf vertil doch aan de in te nemen horizon kende ik bij aanvang daarover geen zorgen .…

Treinen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 15
Door de vuile ruit zag ik de donk’re langgerekte wolk, onder haar witte watten op een lichte horizon Na de overstap sloeg ‘k maar geen acht op de witte proppen, ingeklemd naast mijn stoel en zag de lange wolk aan d’ ande’e kant de wolkjes onder wit weer Ik las het woord Welcome op deur naar eerste klas En zocht Welcome naar…
Ralameimaar17 november 2026Lees meer >

Slaappillen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 363
De nacht komt niet vanzelf meer. Ik moet haar lokken met kleine, witte leugens die smelten op mijn tong. Dus slik ik zwijgend in. Witte rondjes die beloven dat ik even niets hoef te voelen. Ze houden woord — iets wat mensen zelden doen. Ik lig weer klaar voor het gevecht dat niemand ziet, het gevecht dat ik altijd verlies. Daarom laat…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Volmaakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld, ik ben het stof dat uit handen wegleest. Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven, ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven. Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen, ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen. Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Totale onzichtbaarheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Ik loop naast jou, maar jij ziet niks. Niet mijn ogen, niet mijn stilte, niet dat ik breek in elke ademteug. Ik praat, maar m’n woorden vallen op de grond, als glasscherven zonder hoop. Ik besta niet meer, niet in jouw wereld, niet in die van hen. Ik ben vervaagd, uitgegumd, vergeten voor ik kon schreeuwen. Je liep weg alsof ik…
Nathan11 december 2025Lees meer >

Dans dag, dans .....

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.318
de dagen danst licht kust in de vroege morgenuren maan en sterren eerder weg zal sturen het vroege vogeltje zich niet verschanst open ik mijn hart dwars door alle muren woorden worden liefdevol tot bloei gebracht zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht zonnige dagen zullen eindeloos duren zakt de zon helderrood aan de horizon…
metha3 februari 2005Lees meer >

Lichaamslente

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.766
sprookjes met grote ogen worden natte dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit open in ogen op horizon, tongval taal verraadt kolkend bloed onder nagels - kan niet kruipen. kannen en kruiken van haar kind-zijn barsten onder regen van druppels levensdrang…

Gespleten golven

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 872
gevouwen fluistert zij zwak om vergeten bidt om een luisterend oor wanhopig, haast verbeten klanken drijven op draaiende wind overspoelen het bewolkte denken even is zij weer dat onbevangen kind toch voelt zij woeste golven wenken leeg loopt ze naar het licht de schouders wederom gebogen verdwijnt plots uit het zicht door bedrieglijke horizon…
metha17 april 2005Lees meer >

De week die zeven dagen stilte scheurt

gedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.874
De late eenvoud van de meester, met vrees Begraaf ik eens het nooit meer spreken En gil of zieltoog, de geheimste stem Uit niets bewogen voor tijd De dadelijke horizon der schepping.…

Bloempje

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Soms voel ik me als Een bloempje in de wei Verborgen in het hoge gras En niemand weet van mij Wie ik ben of wie ik was Nee, ik zit stiekem, in me eentje Tussen het hoge gras Vanaf de grond kijk ik naar boven Ik zie wat vogels en de zon En een straalblauwe hemel Wolken drijven voorbij aan de horizon Vogels kwetteren als een stel ongeregeld…

voel koele kleur van groene schaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
ik ging weer even terug waar korte beentjes eindeloze wegen liepen in een zomershete zon de weg naar zee was recht nog krom omzoomd met kilometers vergezichten dat wat wij wisten lonkte aan de horizon duinen en het golvend koele water waar je eindelijk in zwom weer ruik ik dennengeur voel koele kleur van groene schaduw langs…

Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Zo lees 'k, als voor een hele nacht de zon Verreist, aandachtig langs de horizon Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph; En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld, Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld, Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.…

Hemeltranen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.437
schijn nog vol te houden en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw dat zich droef vol tranen zoog Waar wolken zich verweven tot dichte deken van de nacht die zich over het daglicht strekt en haar met duisternis bedekt als tijd de eeuwigheid verruild Mijn stille schaduw vleit zich moe en in berusting neer ver achter de horizon…
sacrajewa1 oktober 2003Lees meer >

Hoog op de kaap

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Neen, 't is een maaier: klankloos scheert zijn zeis De horizon; en plots'ling zilvergrijs Vliegt langs de ketting uit golvende schalmen: Hij, boven de aardewelving, machtig, zwaait Zijn cirk'lend blad - 't is of het suist - en maait De spokig vallende oogst van bliksemhalmen.…

Ik sprak enthousiast over 't Parthenon

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.583
Ik sprak enthousiast over 't Parthenon, Hoe 't op verende berg zweefde, als een blank Snaarinstrument, dat door zijn zuilen, rank, De wereldlucht tot aan de horizon Maakte tot één akkoord van marm'ren klank - Toen plotseling een draaiorgel begon Door de open deuren, dwars over 't balkon, Te spugen zijn kwijldraderig gejank.…

ons droompaleis

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.350
straks komt er een dag dat wij hand in hand ons droomeiland kunnen betreden alles achter ons laten zodat wij ons paleisje met verse liefde kunnen bekleden dan kunnen we samen naar de sterren kijken vanaf een romantisch beschenen balkon zodat er intense rust in ons lichaam heerst veroorzaakt door de prachtige horizon twee…
Bert Vos20 augustus 2004Lees meer >

zo had ik het niet verwacht .....

netgedicht
3.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 4.813
nauw’lijks zichtbaar onheilspellend net begonnen hemeltocht grijs vaal rood en onmiskenbaar langzaam rijzend van de horizon onbestemd nog dwalend droom ik jou al tegemoet zacht oranje avondlicht jij vroege bode van een late nacht warm geel tijdloos stralend voel ik even samengaan strelend wit omarm je als vanouds mij…
piotr linski29 november 2004Lees meer >

En Jozef schrijft…

netgedicht
2.5 met 152 stemmen aantal keer bekeken 41.269
Je glimlacht Het dorp, een vaag kontrast op de rand van horizon en hemel de laatste restjes van het daags gewemel worden samen met de late kaarsen opgebrand Vingertoppen markeren de nieuwe levenslijn onder jouw strakke huid.…
kees keizer20 december 2004Lees meer >

Extase in de oase

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Het donker kreunt, het zonlicht dreunt, een roodgekoonde horizon rolt aan over de heuvels. Fatima likt tergend traag de druppels van haar vingers, de nacht was wild, de ochtend naakt met dauwbedekte bloemen. De karavaan vertrekt vandaag naar het verre Marrakesh, maar Fatima legt zich te rusten op een kussen vol met goud.…

niemandsland

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
geliefden verdwaald Mijn moeder, mijn zuster Mijn vader, mijn broer Wonen wij in niemandsland Knielen neer in vreemde oorden Smeken om genadebrood Wachten in verlaten dorpen Deuren die niet opengaan Wonen wij in niemandsland Breken dagen nachten in de tijd Bouwen onze huizen in het zand En halen onze geliefden thuis Zien wij de horizon…
batsie15 oktober 2005Lees meer >

Het elfde gebod

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 796
Mijn ruis raast richting horizon waar de regenboog klaroenklanken kleurt het blazoen tekent nu nog de kim terwijl die andere einder verzuipt in dronken zinnen rest mij alleen nog de kater een blik op zeeen van gedachten danst door eb en vloed terwijl het zilte zout zwelgt in hoge golven smacht ik naar een…
metha20 oktober 2005Lees meer >