2838 resultaten.
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Maar keert het licht, dan keert de fietser ook
de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht,
sneeuw op de buitenweg voor stadse prak.
Wat voedt nog zijn herinnering: de damp
die geurt bij 't uitdoen van een regenpak?
Ging ooit Sebastiaan naar Duivendrecht?…
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 vervagend in haar lach
Een eenzaamheid, groot en geheim,
verschuilt zich in de stille ogen,
geen mensenkind ooit zo bewogen
zij danst
zij zweeft
zij spreekt in rijm
Haar onberoerdheid, als een kind,
soms haast niet zichtbaar, toch zo stralend
zorgt dat je haar steeds wedervindt
Als ze niet vlucht zal ik haar halen
van takken dwarrelende sneeuw…
Het Elfje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
876 Een fijn penseel dat alles dekt met sneeuw
De herfst is ingeruild voor wintertijd
Een wonderbaarlijk toverachtig taferéél
En alles is zo sprookjesachtig mooi
Het raam is al wat mij van koude scheidt
Ik voelde mij bekeken door een ziel
Pardoes en plots verscheen voor 't raam iets vreemds
Een klein gevleugeld elfje heel fragiel
Ik knipper eenmaal…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Vult uw sneeuw de dalen?
'k Heb hier geen dooiweer aan de haard,
En geen brand te halen.
Blaast gij storm, door 't vliegend zwerk?
Muur en dak kan 't lijden.
Giet gij vocht in stromen neer?
't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht?…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal de hemel zien openbreken
in miljoenen witte wintervlokken en het
geluid van verre kinderstemmen te horen
omlijst door knerpend jonge sneeuw.
Ja, nog éénmaal mijn vroege kinderjaren
voor mijn geestesoog te doen beleven om
tenslotte voor de allerlaatste maal mijn ogen
naar de verre, blauwe lucht te laten gaan.…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je staan
wanneer jij jouw laatste herfst beleeft
sneeuw…
Elk volgens zijn natuur
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.396 De mus sprak van vorst en van ijzel,
En sneeuw zo schriklijk hoog,
Dat zelfs de schuwe merel
Aan ’t keukenvenster vloog.
En hoe zij soms van koude
Gemeend te sterven had,
En eenmaal, gepraamd door de honger,
Bijna in een vogelhuis zat!…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken
Met Hem zal Ze dansen en zingen
Als Zijn hand Haar uit het donker bevrijdt
Begint de koude sneeuw…
Als iemand mij nou maar
gedicht
3.6 met 18 stemmen
23.948 .
-------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke geuren
vernietiger van verzonken leed
dan gaat de zon het licht aanbidden
de kleurenkast opent zich wijd
explodeert vanuit het midden
met geel en rood en blauw bevrijd
je glijdt door jouw laatste sneeuw…
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 het lezen begon
waarschijnlijk
bij wat vogelsporen
van een waterkoet in de sneeuw
wist je dat die er niet was
wel was geweest en hoe lang niet
kon je waarschijnlijk ook zien
de mate van een verleden tijd
we lazen allang
voor we konden schrijven
het schrijven
begon met wat krassen
op een mosselschelp
hebben we gevonden…
die film
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 agressie
het geluid van soep slurpen
terwijl hij naar haar kijkt
voeren de beelden je mee
diep in China en ergens een ijsbaan
hij houdt van haar
ze is een moordenares
maar alles heeft nog iets
van het alledaagse China
zo onbelangrijk
maar onmisbaar
al die beelden:
een bus als restaurant
rij uit een tunnel
en alles ligt vol sneeuw…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 Kleurloos wit
ik kan het niet laten, ik wil het haten zei jij,
een verslaving, vechten ontwijken wil ik, dacht ik, zei jij
het houdt mij met een stille blik in zijn macht
het overtreft mijn geestkracht ongeacht de pijn
woekerend als een slanke witte slang, verleidt het jou,
teringzooi zo wit als verse sneeuw,
jij wankelt een reis in het…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Geef mij een moment lieverd en ik leeg mijn hoofd
Leg dat mes nu neer schat, zoals je hebt beloofd
Het zand in de loper verstrijkt al gauw
Ik kwam langs donder, de regen de sneeuw en de kou
Om jouw hier te zien in dit barre oord
Een lust voor het oog met een uitzicht op moord.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 De winter is dan gauw voorbij,
iedereen wordt vrolijk en blij,
als de zon weer gaat schijnen,
ijs en sneeuw snel verdwijnen.
Zo gaat het steeds jaar na jaar,
en het is en blijft voorspelbaar.
God heeft dit zo in de natuur gelegd
en heeft dit in de Schriften gezegd.…
Theatervoorstelling 'De Vader', bezoekersverslag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 "Ik heb het gevoel dat ik al mijn blaadjes verlies"
sprak de oude boom
waar men het allerbeste mee voor had
waar alles goed mee zou komen
maar die niet wist of hij de herfst zou doorkomen
met ongekende stormen en zure regens
laat staan de winter
met sneeuw, ijs en bittere vrieskou
Maar uiteindelijk zou alles goed komen
ondanks de ontkenning…
OostvaardersPlassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Als slechts één van de 1830
kleurt zij de sneeuw rood.
Het was een keuze:
De kogel of de hongerdood.
Die hongerdood zullen wij niét beleven.
Zij,
worden nu door topkoks,
naar 5 sterren niveau verheven.
Gedrapeerd tussen
cranberries, spruitjes en gestoofde peer,
is zij op haar best:
Hét "zalige" van onze Kerst.…
Weergoden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 talmen de waarheid, je voelt het kolken
in duistere diepten van achteloze volken
en mensen als dwergen vluchten in huizen
het klimaat aan verandering onderhevig
zorgt voor een levendig debat
ligt het aan ons of aan een ander
wordt het tijd dat ik verander
verdwijnen we allemaal in een gat
weergoden hebben het weer niet mee
regen, geld, sneeuw…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw willen zingen
over nog even genoeg dingen en zeker nog geen kastanjebruin.…
WITTE TULPEN, ROZE HYACINTEN
hartenkreet
4.9 met 13 stemmen
1.223 In het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als het communiekleed
waar alleen een kinderhart is mee bekleed
Roze klokjes van hyacinten, zijdezacht,
Heerlijk geurend als een milde zomernacht.…
intens leven - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 vier de uren de maanden jaren
elke minuut het hele jaar door
je kunt het leven niet bewaren
als sneeuw immers is onze tijd
tijdelijk en vergankelijk vooral
vier dus vandaag wie je lief hebt
de vergaarde herinneringen ook
in de ontmoetingen met anderen
die jouw geluk en verdriet delen
als echte vrienden voor het leven
ontdek hoe geluk tevreden…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 dewelke wij ervoeren
doch, het weerzien had geen
“ statement “, paden werden
gekruist en belangen
verstoord door eigenzinnigheid
van ons beiden
maar harten dragen geen wrok,
slechts wat stille woorden
die in mij als onuitputtelijke affirmaties
werden geuit, zo ook jij, groot en sterk
maar uitgerust met de zachtheid van vers
gevallen sneeuw…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 lucht
met kleine schapenwolkjes
op een warme zomerdag
zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de blaadjes
van de bomen
in de eerste lentedagen
zwierend als in een ballet
de takken van bomen
in het licht van de
rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Diepe winterkou
een pad onder witte sneeuw
maakt de dag stiller
Kou omhult mij terwijl
ik blijf staan, een aanwezigheid
die niets eist en niets verbergt. Ze laat de dag
verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.
Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.
Demeter's vreugde wedergekeerd.
Nakend, het nieuwe begin.
De ijzige troon eindelijk afgeweerd.
Laat ons dansen nu. Zingen en dromen,
van een eeuwige zomernacht.…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Hij schildert want woorden
Zonder antwoorden is hij moe
Zeggen hem weinig
Beletten zijn emoties vrij te laten
En te bepraten
Dat woud heeft hij achter zich gelaten
Maar nog groenen
Drogende bomen
In de stromen
Van zachte zinnen om te bezinnen.…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu in 't poolgebied gelijk.
Ik laat geen gaven na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.…
de 20 kilometerloop van alphen 2005
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.254 in een winterwitte droomwereld
op weg naar alphen aan den rijn
maarten’s prater is de kater
drie kouters in een groen autootje
wij zongen stilaan viel het stil
maarten zag hazen in het witte veld
we hebben er vier geteld er was er een
die rechtop stond en naar ons zwaaide
wat schoon en mooi de sneeuw
hoe pittoresk het torentje van
Rijnsaterwoude…
Dat bloemetje
poëzie
4.0 met 48 stemmen
9.173 De sneeuw is gevallen,
De hei die wordt wit, -
Daaronder - daaronder
Dat bloemetje zit! -
Als 'k dood ben dan bloeit er
Zo'n bloempje op mij -
Mijn lief is begraven,
Ik lig er gauw bij!…