3338 resultaten.
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 stukje strand
sporen worden uitgewist
in dit onvoltooide verhaal
van zandkorrelregels
vrouwelijk wiegend
achter lichte blauwe wimpergolven
(vergeet ik je niet,
die me lief is)
langs een kersvers zandpad
in het heden
ik ben ik, jij bent de ander
met waterhanden wil ik je dragen
op witte stranden
ergens aan de waterkant
aan tien vingers…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar blijven de vinger…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Haar bevallige
gestalte drukt met
slanke vingers op de
zwart-witte toetsen van de piano. Für Elise
geeft de maat van mijn erotische verlangen aan.
Geboren in een kom van zuiver water drink ik haar.
Mijn ziel drinkt door tot genoegen van God. Hé!,
jongedame, inmiddels oude vrouw, zou je nou wel
met me willen vrijen? Ik niet met jou!…
zondagochtend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.162 je tikt een eitje , met trillende vingers haal je de schaal ervan af,
drinkt in stilte je koffie
en kijkt mij peinzend aan
wat zie je ?wie zie je ?
we zijn alleen,zonder ring,zonder trouw belofte,
duizenden herinneringen aan haar ,aan hem.…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Het ‘zijn’, heeft een nieuwe
betekenis en woorden nodig,
om te bekeren en de leegte
te omarmen, de hemel taant in
kracht als ze veroudert, vingers
wijzen naar de voortekens dat
werelds macht verkeken is voor
leken, wanneer je goed z’n
bleekheid leest, vloeien tranen
in het tanend schemerlicht als
vrijgeleide, naar een eindpunt…
Moderne kunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 We lopen samen door de acht etages
van het hypermoderne kunstmuseum
waarmee ze Antwerpen
opnieuw ontwerpen
tot een lachtheater
althans voor ons
Bij een monsterlijke handgranaat tikt
de beveiliger ons op de vingers
omdat we te aanrakerig zijn
wat gepaste eerbied uitsluit
volgens zijn kijkraampje
bij een mondzoen blijkt hij toch te kunnen…
Food-art..
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.680 Dat hebben we mooi gedaan, dochterlief,
creatief plezierig in quality tijd,
vingers nog klevend van al de lijm,
'samen' is mij heel dierbaar toegewijd.
(creatief bezig zijn met je kinderen, schept een band..)…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Je handen gevouwen als een sleutelset
Je vingers bewegingsloos
in deze akelige gereedschapsdoos.…
oude tradities
hartenkreet
1.7 met 77 stemmen
3.654 liefhebben is er een misdaad
voor een alleenstaand meisje
geen ring aan haar vinger
gemaakte beloftes negerend
haar zusters smeekten haar
doch ze wilde niet luisteren
ze sloeg haar Vaders trots in de wind
ze trilde van passie en liefde
je kon er op wachten er kwam een kind
ondanks traditie, in een land waar
een vrouw haar gezicht…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 hun pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf niet meer zien
zelfs niet wanneer hun mond
het onderdrukte licht opvangt
ik betreed hun slaapstal
zie namen waarvoor geen woorden zijn
gekrast met de laatste horizon
uit mijn vingers…
ACHTERBLIJVERS
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.547 Haar handen gevouwen; de ogen dicht
wijl haar lippen fluisterwoorden spraken
Stroomden tranen haar over het gezicht
‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken
Haar woorden hortten; de nacht viel stil
terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen
Stroomden gedachten; haar hart werd kil
Het leven, ze kon daar niet langer tegen
Haar vingers kneedden…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Aan het einde van de bar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.310 Je zou hem geen stuiver geven
als je niet wist
dat hij een expert is
op het gebied van Anne Frank, WOII en Mokum
als je niet wist
dat hij bezoekers rondleidt in de Hollandsche Schouwburg
delinquenten met een taakstraf begeleidt
publiek om zijn vingers windt
wanneer hij de microfoon ter hand neemt om het leven te bezingen.…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 Vieze vingers brengen de mededeling:
"Edel werk blijft in onze vuilheid branden!"
Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.…
De jammerende wolf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 De einder heel ver
in tijd geenszins te verbinden
Vleugellam, maar bovendien verblind
is het lot haar geenszins goed gezind
Kruist zijn vingers, kijkt omhoog
realiseert zich vrijage
het mooi liefdesavontuur dat
in een tijd met kwade dagen
allengs tot nacht verworden
zich afspeelt zonder trucage
De wolf jammerde de uren
in het licht…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 je ademt bloemen
terwijl het groent en
plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk…
Mannen in jurken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Mannen in jurken tezamen,
een handjevol
zij delegeerden bij gebrek aan tijd
Ze hadden nog zo’n klein rond dingetje over
vier vingers, nee vijf!
Hersenen schonken ze, een gift
sommigen beschadigd
anderen besmet met nacht
of ijspegels, de vrieskou
De creatiefste verzon
guitige diersoorten
slurven, wat geestig!…
Sterfdag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.286 Klopt
Een bleke vinger op de glazen deur,
Of is het wenend hemelen-getreur,
Dat lijze uit leiegrijze wolken dropt?
In 't haardvuur smeulen turven, murwe geur
Van rottend loof, dat in den slijktuin sopt,
Dringt door de ruitereten, afgetobd
Kreunt zwak de wind, een kind gesteld teleur.…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 De treurwilg bij de rand van het eikenwoud
heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs.
Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs,
die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt.
Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 We likken
vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht.
Het is november. Traag fietsen we naar huis en horen slechts
de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok.
Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren
speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Je weidsheid is blik verruimend
Je kerken en zerken prediken nog
Standvastig een eeuwenoud evangelie
In de geur van je rozen schuilen retraites
Barbaarse kruistochten, vrome pelgrimages
En bedevaarttekens van lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille
Je kloosters weten de vinger…
Recht op lust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
620 We wijzen met de vinger
hoe erg het is,
en willen de meisjes
van hun eigen cultuur redden,
want het is barbaars en mensonwaardig.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Een dief
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.221 Ik voel je adem in m'n nek
je fluistert zachtjes een gesprek
Je vingers strelen mijn hand en armen
je voeten die de mijne verwarmen
Je hart bonst wat ik door mijn lichaam voel
dit is wat jij bedoelt
langzaam streelt mijn hand jouw gezicht
en zie onze schaduwen in het licht
een man en een vrouw
vol genoeglijk trouw
Ik fluister zachtjes…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
Niet genoeg tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je ervaart, dat veel zaken
door je vingers glipten voordat je er
goed en wel grip op had. Je achteraf
bent gaan beseffen, dat je niet tijdig
hebt toegetast toen de kans nog iets
vertrouwds en rustgevends bezat.
Niet genoeg tijd, maar laat het leven
niet verder uit frustraties bestaan om
al die gemiste kansen.…
Geboorte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
688 Hield je handjes vast en jouw vingertjes mijn vinger.
Er stroomde gelijk zoveel energie tussen ons twee.
Ik ben je oma zei ik tegen je, mijn lief kleinkind.
Je keek me aan met je prachtige kleine nog blauwe oogjes.
Terwijl je me nog niet echt kan zien.
En je luisterde naar mijn zachte stem die woordjes tegen je zei.…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 ik weet van al het goede
doch deze reis laat ik de koffer
gesloten maar pluk het slot van het leder
om dan toch een doorbraak te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…