3863 resultaten.
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Mistroostige verten, verstomde
schimmen lui verstrengeld, niet
in één beeld te onderscheiden
dualisme van gedachten,
schuiven schaduwen tot
geformatteerde dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak…
waken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 uit doelloos duister opgestaan
de stijfheid weggetrokken door een buigzaam,
vroeg begin
het levenloze licht verrijkt naar meer
dan fletse beelden
weelderig begint de dag
mijn slappe buik verdraagt de trage stoelgang
van de eerste vaste norm
een arrogant geworden dichter
is in vorm; hij schrijft de daagse zaken af
ik schrijf en blijf…
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 als hete hangijzers
brandt de zon haar woorden
neem en lees daarvan en
zoek naar blinde zinnen
koel als ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 vroege vogels
zingen
de merel slaat in de dageraad
als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de pracht van beelden
voor de schilder open
met dichterlijk…
Voor of Tegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 ga je mening verder
bepalen via sociale mediakanalen
liefst vloekend tierend en ongezien
weet wat in het midden ligt
wat niet brullend wordt verspreid
dat wat verdwijnt uit het zicht
waar het vroeger altijd lag: de waarheid
ik ben voor – jij bent tegen
ik sta hier en jij daar
een bijstelling gaan we niet overwegen
we komen ‘no way’ dichter…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
552 Waarnaar dichters luisteren,
is lichter dan duisternissen.
Gaat door zwarigheid heen.
Is wat minnaars voelen willen.
Is luisteren naar ons verlangen.
Naar dat vrijgeworden verdriet.
Naar die tijdloos vrije stem.
Luisteren naar de stem van liefde,
die onze harten op doet springen.
Die energie weer stromen laat.…
de Volkskrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 O dichtertjes van hart en ziel
en pijn
Van bloemetjes, van bij en chirurgijn
Van droefenis, tristesse,
van mijn en dijn
O lezertjes van hebben
en van zijn
O dichter van de actualiteit
Van politiek, van afgunst wijd
en zijd
Van rampspoed, tweedracht, ruzie, haat en nijd
Van transgegendereerde man
of meid
O lezer van HP en van De…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 O stroom van zoete geurige
magnolia
weemoedige adem in de avondzon
stralend wit
zweefden de dichters
overal anders
strelen we de veer het papier
het doek
terwijl ik mijn tranen
uit de ivoren toetsen
voel stromen
en luister naar de
armzalige toon
want wat is ons loon
als de liefde is uitgedoofd
om in duisternis
verder te…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en boomtakken tonen zich bloot
dieren gaan schuilen of verhuizen
Of graven zich tot de lente in de grond
stadsvogels komen dichter…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Ik hoor het jou nu nog zeggen,
kom lekker dichter tegen mij aan.
Wij sloten onze ogen,
vertrouwend op elkaar.
Onze hoofden iets gebogen,
voorzichtig streelde ik door je haar.
Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk maken.
De dag is mooi
als rust en werk
verweven raken,
omdat even niets
in de bankschroef zit.…
Naslaap
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
615 Dus dichters, lezers, Antikezen,
ga es na of het gelezene
voor jullie inzichtelijk is geweest.
Scherp je eigen poëmen!…
Bestendiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik telde de
kilometers
proefde de sfeer
van de vele
gepasseerde
landschappen
wist me steeds
dichter bij jou
ook in het
delen van
ervaringen
zoals een koor
dat repeteerde in
een verlaten kerk
het spelend orgel
zonder organist
we daalden
en stegen op
onbekende wegen
in een zacht heuvelland
die zich rond een kerk
groepeerden…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Hij wil zich dichter
bij het volk voelen.
Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.
Elke dictator die oprijst,
zal ooit vallen.…
Zangen in het ochtendgloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
299 Nou zijn er voor en dichter ergere dingen
dan verstoord te worden uit zijn dromen
door een koor van vogels die uitbundig zingen
hem klankrijk noden uit zijn bed te komen.
Waarom zou ik dan nog zo nodig schrijven
en mijn woorden pennen in gedicht
zolang vogelzangen in hun schoonheid blijven
als dank bij het gloren van het ochtendlicht.…
Pas geboren
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
460 - nog nooit gehoorde woorden -
Weerspiegelingen van toekomstig verleden
glinsteren als dauw op de oude
wereld
Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren
wever van woorden, nooit gezongen in koren
Ontwaakt, met zijn blik op de
wereld gericht
getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag:
verwarmd door stralen van een
verre zon
een…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE.
Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit.…
Dichter Mohammed al-Ajami: 15 jaar cel?
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Eerst naar een gat in een woestijn afreizen
om daar de vrijheid van meningsuiting te prijzen
en dan zwijgen als de emir een dichter veroordelen laat,
die zijn verlichte despoot poëtisch heel legitiem
zijn "geliefde geitenhoeder" noemt. Koninklijk gezien
wijken, Alex, ook in 2013 mensenrechten voor de baat.…
Adem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
440 Ik heb mezelf
Niet gemaakt,
Mezelf de adem
Niet gegeven,
't Is de wind die
Me heeft aangeraakt,
Die mijn adem
Elke nieuwe dag
Doet leven…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?
de vogels
hebben gezworen
niet te slapen alleen…
ORAAL SPECIAALTJE
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.923 'n schim zonder enig schamen
zuigt bijt knijpt krabt
in en rond de tepel van de Dame
de Dichter is gesnapt:
’n tepelaar - geen lepelaar -
tepelt zijn melk op witte voetjes
eerst rukt trekt dan tepelt hij
zuigt en streelt
drinkt zijn melk zo zoetjes
neuriet van den minne
dommelt met goede zinne
verted’rende slikjes enkele hikjes
geeft…
dichten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
587 hoe vrij de beweging ook
moge lijken van verre
dichten staat bij mij te boek
als ambachtelijk vak
waarin ik volgens regels zoek
naar de kern
op een wit vlak
bij volle maan
onder tal van sterren
bij kreuk vlek en punt
kan ik er daarbij van op aan
dat men eerst strijkt en gumt…
Oersoep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
681 leven
Wie er precies die lichtstraal smeet
dat is me om het even
De evolutie deed zijn werk
wat blind, op het gevoel,
de keuzen waren onbeperkt
het spel met genen zocht een doel
De een die vrat de ander op
en er werd wild gepaard
want ook al kost het soms een kop:
Het Leven is een heilige zaak
Ten slotte rees vanuit de soep
een dichter…
zeuren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
472 leven snel zat
er zijn nu eenmaal herfstbladeren
in de winter en pegels van ijs
zij maken en breken de spoorwegen
elk jaar is het immers weer prijs
echt een hobbelvrij leven
zonder enig vertragen vervlakken diepere lagen
niets is dan nog echt fraai en het is een gegeven
de mens moet iets hebben om te klagen
zonder zouden er geen dichters…
Poezie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.201 commentaar maakt woorden minder lichter
meer zichzelf gelijk en meer gedachtengang
tussen regels verstopt, zich verradend feilloos
maakt het blijkbaar minder van een dichter…
Vermoorde zinnen .....
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.296 punt naar binnen, het vraagteken
valt, maar ze stapt er blind overheen
taal laat zij achter in mooie zinnen,
waren ze echter zinvol geweest, dan
had het alfabet niet gebraakt op de
regels van dat uitgelezen onderwerp,
daar waar het gezegde zwijgt, spreekt
het lijdend voorwerp al snel over
poëzie en zonder dat zij het ook maar
dichter…
Vleugelgegons
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
5.257 Even verder rijst voor mij de witte poort
van een oord vol vleugelgegons, vermengd
met een soort lichtvoetigheid, dat elk woord
onweegbaar met licht en liefde aanlengt
Een lenig land voor dichter en troubadour
waarin alles schijnt te buigen voor klanken
en de kleuren van wapperend pompadoer
voor de geur van wijnlekkende ranken
Ik wil mij…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Is ‘t waar dat ik, in langvervlogen dagen,
Geloofde in dromen en een dichter was?
Dat jonge meisjes met mijn verzen lagen
Zich te verzadigen, eenzaam in ’t hoge gras?
Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven
Wat van de liefde, aan hun bloei verloren?
Nu ik verminderd ben, na zoveel leven
Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren.…