Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Hemel

poëzie
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.097
De vorst, hoe hoog zijn roem mocht klimmen, Ziet eens zich door de dood begrimmen - Het Hemelrijk heeft luister in. Een zee vol stormen is het leven; Het einde is somber als 't begin. De mens, aan zorgen prijs gegeven, Gelijkt een schip, door wind gedreven - Het Hemelrijk heeft zielsrust in.…

Ochtendceremonie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
broodjes pelt sinaasappels en mandarijnen gaat douchen weegt zich digitaal en beraadt zich een moment op sinterklaascadeautjes doet kleren aan haalt de krant uit de bus verbaast zich over dode op parkeerplaats winst FC economische groei die ondermaats blijft geeft slapende vrouw vluchtig een kus…
Jan Blaauw25 november 2004Lees meer >

kringloop

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.563
de rivieren heb ik achter mij gelaten ik regen in zee ik zee ik water in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht alles behalve ik de grote klucht ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen dwaasheid in de vraag verstilt de vraag een lege schelp valt een moment lang dood tegen een warme kust…
rob flipse12 januari 2005Lees meer >

Bezoek aan Malang

gedicht
2.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 28.909
Zij is allang dood, maar ik weet waar zij wonen, haar geesten: in bloemen die trillen op wind- stille lucht, in de kruinen van bomen. Ik kon ze nooit zien en verdien dat ook niet. ---------------------------------- uit: 'Autogeografie', 1995.…

Archief

gedicht
2.8 met 164 stemmen aantal keer bekeken 24.178
De wind was even weg, de cinema om de hoek. Intussen: Benito met kogels doorzeefd, een Britse grap over dode lucht in zwarte rokken op tafel, en wit- gerokte dametjes met zwarte korrelogen weer juichend langs de kant van de weg.…

moeras

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.682
natuurlijk ben ik bang voor schaduw achter bomen het zuchten van de wind de geur van het moeras ik ben hier al te lang alleen met sombere dromen waar ik ook als kind voortdurend bang voor was natuurlijk heb ik angst voor wat er nog moet komen en wat ik hier nog vind of nooit vinden zal maar wellicht ben ik het bangst voor tranen die…

Een Feuerzauber, toen.

poëzie
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.845
Of was de wind, ‘T weerlicht, de wereld één schreeuwend verdriet, Dat in extatische Walkürenritt De dode zocht, tot waar waanzin begint? O, had de bliksem, soepel als haar vlecht, Zich zoet bedwelmend om mijn hals gelegd!…

OPGEHANGEN

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 897
draaien ze wat zachtjes rond Mijn verkilde romp voelt zo zwaar als lood Ben ik dan nu eindelijk toch werkelijk dood…
Propaganda9 januari 2009Lees meer >

Onheilsgodin

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
rij aan rij wijl zij in minder wakkere uren vol vrees afwacht in haar ivoren toren op het uur dat gewis gaat komen de maan lacht in zijn vuistje de zon doet een oogje dicht het uilskuiken roept “oehoe” wijl de wind stopt fluisteren verenigen zij zich in het uur der wrake…
windwhisper11 december 2009Lees meer >

poelen in het weiland

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 684
als oorlog voelt het aan rond mij wind ploft stemmen neer man- tot- man, de gang blootsvoets almaar roder dan stilte ik hoor ze, ze komen nader dag en nacht, in het oprukkend slaglicht van de waan mitrailleurs veroveren het succes van de dood in laatste woorden en aangezichten onbekend tot voorbij de dageraad wanneer een brandgeur…

Opgespoten land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd ontleent aan de herinnering, de dood ploegt de voren strak naar ander leven, het einde van de dagen draagt de sporen van een nieuw begin.…
pama8 oktober 2010Lees meer >

amien

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
vannacht een droom meer en meer voel jij dit het is geen speelgoed in een veld vol rubber en ik stik raam wind staal blaast zwart chroom slaat dood zeelui in de onmogelijkheid nagelvijl in staal leeft de dierenriem lekker belangrijk snap er geen mars van honden blaffen vol aan de kade zonder smart gevangen angsthaas haast zich niet…
mi28 februari 2011Lees meer >

In een wereld die slechts vraagtekens kent

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
’s Avonds in de betonnen stad waar de wind onze namen fluistert murmelt een lied in zachte zangstemmen en sluit ik de dag weer toe Kleine kinderzieltjes zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte en verhalen van tierelantijntjes in de jeugdige sprookjes die zij kleuren Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan die ons soms onaangenaam…

Zonnebruid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
fluiten door de zoetste dood getroffen, zonder maar een noot te missen.…
pama27 februari 2012Lees meer >

Wat ik op de vloedlijn vond..

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
De noorden wind orakelt in voorvluchtige en duistere vlagen, het getij is haar zekerheden kwijt, vergeten naar de bekende weg op het strand te vragen.…
Pama31 december 2012Lees meer >

ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Hoe kan passie doven als het kleed van verlangen in heftigheid de wind laat aanwakkeren en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt en er dansend wordt gewalst omdat er niets te doven valt?…
katty30 september 2013Lees meer >

Allerzielen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.613
'k Heb bij woeste windgeweld 't geel gebladert dwarren zien en onwetend op de knien neergezakt en nagedacht dat de dood met 't mensdom lacht lijk de wind met 't dorre blad ... Kranke mensdom, sta hier wat bij de graven. 't Wormgekriel knaagt aan 't lichaam; maar de ziel, waar is zij?…

Bladzijde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Uit haar ging iets vandaan een geluidloos dwarrelende wind, vacuüm van een berustend verleden in het licht dat kort de werkelijkheid bewaart.…
Pama18 februari 2014Lees meer >

Splinters uit een houten hoofd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Een satijnen kind passeert in volle breedte de dode stammen schrikken van zoveel onschuld een wolf stopt met huilen langzaam komt het bos in beweging is het de wind of zijn het mijn vragen die bedwelmend de dagen losschudden en het licht bevend ontsteken?…

Wolken van beschaving?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
De meeuwen mengen zich met zwervende gedachten laverend op de duizelingwekkende toon van de wind zijn hoon wuift de vooroordelen weg, hij heeft de gestolen zielen van de wereld ingelijfd, dan is het verhaal van de ruïnes snel verteld en jaagt op de overgebleven wolken van beschaving wat dood leek komt tot een wederkerend leven er gloeit…
Pama27 augustus 2014Lees meer >

Ballade van de zee

gedicht
4.1 met 565 stemmen aantal keer bekeken 10.601
De doden in zee, ook zij worden een lied. Het zingt niet, het huilt. En toch hoort men het niet. ------------------------------------------ uit: 'Bewoond door iets groters', 2015.…
Charles Ducal21 september 2016Lees meer >

als het dromen voorgoed begint

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 761
die gorgelt in de keel van tijd om langzaam uit te wijken naar dat waar we vaak niet naar durven kijken: het sterven en toch, met het oog op dit grote mysterie, is, ondanks open wonden, niets zo geheel als het leven waarom zou er dan voor de dood geen haast volmaakte perfectie bestaan…

Machteloos Kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende om talen te doden en toch te verstaan Als je bomen doet buigen, wolken doet jagen, kruinen doet kreunen, in een ootmoedig klagen.…
Lucia20 april 2018Lees meer >

Luister even

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Wellicht ergens politiek bedrijven met verschillende winden meegaan. Kan hij ook in deze tijd nog bestaan. Ik zag vandaag nog fier een populier erg doods staan, met een fraaie zwarte zangvogel gewoon alhier. Ik zag een ander wit dier in de wei van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar, een door iemand geschapen exemplaar.…

Herfstsonate

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Ik heb mezelf nog van geen onzekerheid bevrijd er is haast geen tijd meer voor mij over er razen bassen door de radeloze wind, in de kruien in a capella kreunende bomen uit het zwarte water is een witte eend gekropen, door het oeverriet schijnt een messcherpe zon .…
Pama3 oktober 2019Lees meer >

Herfststilte

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
De dood speelt geen theater met de stilte zeg maar niets meer is nu bittere ernst en alles wat er toe deed is fout gegaan alsof heimwee speelt met het vergeten liedjes veranderen door een aai van de wind de herfst heeft nu zijn eigen heilzame stilte je slaapt niet, je bent niet herrezen je zweeft ergens rustig en sereen in de gedachten van…

Vaert wel ende levet scone.

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.229
Rest mij nog: “Vaert wel, de wind vanachter en misschien tot weerzien, in dat andere mystieke leven.” Benefacite.…

Warmwatervisjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
ze vielen als witte papiertjes fladderden traag nog rond in vage vlagen op cirkelende wind hun lege magen verdroegen geen warmwatervisjes uit de voedselkring die daarmee deze en vele andere diersoorten om zeep had gebracht hun sierlijkheid en kracht was alleen terug te vinden in de genenbank die hen als combi wisten het was gedaan…
wil melker21 oktober 2023Lees meer >

Vuurvogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Vrijgevig vlucht in de gure noordooster boven Golán een vn-gezant een koerier als symbool van licht en van vrede Gedwarsboomd door tientallen dronebardementen en honderd hamastunnels, ondergelopen Panta rhei panta rhei in de goot van de dood, door Gaza's puinhopen een streepje licht Uit Pisa komt de inquisitie voorbij woordwaaiend…
Maxim10 december 2023Lees meer >

Viertal

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
De kleine bende geeft ruimte aan wind en stroming het zoete leven en de teugels worden uitbundig gevierd een stel stoeiende jongens gewoon een vriendenkwartet.…
J.Bakx12 januari 2026Lees meer >