3445 resultaten.
verheffe de stem in Oranje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.132 als men de mens
terugbrengt tot stem
bij voorbeeld die
van het vaderland
dan valt de mens erachter
op niets aan te spreken
dan mogelijk
een zekerige krakerigheid
bij de overdracht
van het gesprokene
er komt dan meer ruimte
bij grote publieken
om de mens achter de stem
in volle vaderlandse glorie
te aanschouwen en adoreren
mijn raad…
Wijkplaatsen voor de ziel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
904 En even het kind in jezelf weer
ruimte scheppen en durven vertrouwen.…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven
Thuiskomen is het grote verlangen
Adempauze van alle tegenslagen
Even slachtoffer mogen zijn
Genoeg van al het dragen
Van stoerheid naar kwetsbaarheid
en ruimte…
Hoop en Vlijt
gedicht
3.0 met 11 stemmen
8.612 Geen zwarte ruimte maar stralende zon
langs de vaart een grutto zonder weet
van leegte tussen manen, sterren, stelsels.
Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers linden
er alleen staan voor de onverschillige kosmos.…
Toren van Babel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 Het doet me pijn
Als ik mensen hoor oordelen
Dat de ander verkeerd is
Zonder daarbij zichzelf te zien
Het maakt me verdrietig
Als ik mensen hoor roepen
Zonder elkaar te verstaan
Mijn hart brandt als
Mensen elkaar beschuldigen
En de verwijten
Geen ruimte laten voor begrip
Ik voel angst als misstanden
Het leven verstoren
En verbinding…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft ligt het strand leeg en verlaten
Voorzichtig streelt een warrelwind haar
Slanke gouden zijde
Strijkt de duizenden sporen zachtjes glad
Een stoet zeilbootjes volgt in de schemering
Het einde van de zomerzon
In stille rust nodigt de Zeeuwse ruimte…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien zonder regen
insekten plagen met geweld
honger die de minsten velt
hordes spannen samen
voeren oorlog uit het niets
religies eisen ja en amen
verwijzend naar een later iets
kom vlieg maar weg van mij
je lichaam is geborgen
de ruimte…
Hap slik weg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
949 hoe toch blij te zijn met een heerlijk resultaat
als lang tevoren vaststaat dat het razend rap
verloren gaat als prettige belevenis
het is als breed vertakte bomen snoeien die gelijk
weer verder groeien, ruimte nemen
zonder rem en die je dan met taaie twijgen
in een snelle werveling zwierend om je oren slaan
ik krijg het niet gedaan,…
schouwburg.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
684 niksvermoedend ging ik zitten
naast het net geklede gezelschap
op een houten stoel in de halfronde
zaal, de muziek begon:
het leek alsof ik door een vloedgolf werd
geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen
schrap op de grond zetten, mijn handen
versteend op mijn knieën, jammer
ik werd toch weggeblazen de ruimte in
en onder mij bewogen…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
Dans van de verloren zielen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
649 Altijd onwennig sta ik naakt
als je woorden mijn wil
masseren, langzaam inwerken
op mijn lichaam, ik laat het toe
De integriteit van je begeerte
kapselt mijn geweten in, deze
warmte laat geen ruimte voor
het verderf, dat je in mij zaait
Ik geef mij, samen betreden wij
onze besloten werkelijkheid
van liefde, zo denk ik, terwijl
je mijn…
Liefste, Ik hou van jou
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.573 Mijn hoofd lijkt over te lopen
Gedachten vullen, en meer
Mijn hoofd begint te bonzen
Ad’ren zwellen meer en meer
Mijn gedachten vullen de leegten
Die er eerder waren geweest
Mijn denken voert de boventoon
Ontspanning geeft de geest
Welhaast lijkt alles te ploffen
Geen ruimte is er meer
Mijn slapen die blijven kloppen
Mijn hart die gaat…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 wetend dat ze niet terug keren
in oneindige ruim worden begraven
ver van hun aardse geboorte plaats
De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de mens
verwelken en als ‘n snijroos sterven
we moeten om in de ruimte…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik wilde niet de ruimte voelen
waarin ik vrij mag en kan dansen
op een planeet waarvan het
collectieve bewustzijn doordrongen is
van dogma's en concepten, bestuurd door angst.
Ik wilde niet incarneren op vruchtbare aarde.
Te zijn zonder oorzaak nog belang hebbende bij een gevolg.…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Je hartslag klopt nog in de ruimte
met tussenpauzes van net niet opgeven.
Wat bindt je nog in dit leven
dat je krampachtig vasthoudt?
Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen
en jouw huid voelt klammig koud.
Hoe cynisch is dit wachten,
wachten op jouw heengaan.…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Maar in uw liefde geborgen,
was ik als een weerloos kind
in de ontzaglijke morgen
van licht en van ruimte en van wind, -
en voor mij uit, - in de zachte,
in den onvatbare vree
van ons geluk, - mijn gedachten,
als zeilen over de zee.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 ’s Avonds in de betonnen stad
waar de wind onze namen fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 Ze ligt daar zo stil
In een gekoelde kamer ritselt
het vouwen van gekreukte lakens
Een laatste blik wordt geworpen
op de tijd die voort kruipt
in een sfeer van breekbaarheid
Voor anderen, onbekende gezichten
sieren de ruimte om haar heen
Fossiele gestalten die als verlate herinneringen
voorbij schuifelen geven pas
voor even
Ze…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 Dan wèg - als lichaamloos - zuilen en tuilen
Van slapend loof; wèg in 't aldonkrend zijgen
De ruimte in 't rond.... Zwarter het zware zwijgen.…
Aanjager
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 als ik je strak vastbind
Mijn verbeelding sleurt ons mee
ik weet zelf niet waarheen
Ze trekt banen in het ijle
Jagend op dat ene
die enkele klank
die alles verklaart
De vraag dient zich aan
Keuze uit een rij loten
Ik trek er maar aan een
Ik zeg wat van je haren
en plots hemel je op
Compact als een atoom
krijs je nu rond mijn ruimte…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 De grond, naamloos wat naar uitzicht
streeft,wat aan een verbeelding
kleeft,zich verwant voelt aan de
ruimte van het woelig water en een
altijd vragende wind, wat alles
overweldigd maar in andere zetting leeft.…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Kostbare drank wordt geschonken in een dampende
ruimte van rook en men eet zich zelf vol.
Onderwijl worden zaken afgehandeld en de een
heeft nog meer dan de ander te bieden.
Een harde concurrentie ligt er aan ten grondslag,
maar de feestvreugde is daarom niet minder.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zie je, ik hou van je
ik leg een vers neer
van Gorter en wens luidop
het minnekozen
*
'n golfje op mijn wang
waai me zonder schroom
naar de ruimte van de zee
opdat ik kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte,
de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.
Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.…
alles is liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.499 de kamer is klein, haar
grove gestalte vult de
onpersoonlijke ruimte
men noemt het gezellig
omdat zij dat zegt:
gezellig he?…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Al is de weg te lang om nog vanavond aan te komen,
de top te hoog om hem vandaag te overwinnen,
de krappe kleinheid van mijn leven wil ik ruilen,
voor ruimte om te barsten uit mijn pantser.
Reis met me mee,
want kracht en vreugde kan je
dubbelen door delen,
en wat je geeft
krijg je in meervoud terug.…
Lila aster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Jij vulde heel de ruimte.
Nog waaiden berkenblaren
voorbij mijn venster
en de hond blafte.…
nachtzee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 de zee kwam als een rimpelend vel
naar het strand toe glijden
mantels dekten momenten gedachten
sloegen over het talmen een lange golf
de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel
zee veegde tijd aan
plooide die tot ruisende ogenblikken
geduldig uitlopend in dunne zomen
de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid
naar het strand toe…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Daar dringen zij dooreen: de harde boorden kraken,
zodra een druk rumoer zich opzet in de lucht,
totdat de wachters weer de poorten open maken,
en al dat ongeduld ver in de ruimte vlucht.…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 er liggen uien
bleek in de middagzon
ze liggen op tafel
naast prei en rode kool
en wat bruin brood
zeker belegen kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen…