Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

verheffe de stem in Oranje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.132
als men de mens terugbrengt tot stem bij voorbeeld die van het vaderland dan valt de mens erachter op niets aan te spreken dan mogelijk een zekerige krakerigheid bij de overdracht van het gesprokene er komt dan meer ruimte bij grote publieken om de mens achter de stem in volle vaderlandse glorie te aanschouwen en adoreren mijn raad…

Wijkplaatsen voor de ziel

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 904
En even het kind in jezelf weer ruimte scheppen en durven vertrouwen.…
Adeleyd6 maart 2008Lees meer >

Loslaten

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.716
het pad Wezenloos de klappen vangen die het leven toebedeelt Bij de één wat meer dan bij de ander Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt De juiste stappen zetten in het leven Thuiskomen is het grote verlangen Adempauze van alle tegenslagen Even slachtoffer mogen zijn Genoeg van al het dragen Van stoerheid naar kwetsbaarheid en ruimte…

Hoop en Vlijt

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.612
Geen zwarte ruimte maar stralende zon langs de vaart een grutto zonder weet van leegte tussen manen, sterren, stelsels. Een zwaan broedt plechtig het leven uit, bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt dat zij en de dotters, kikkers linden er alleen staan voor de onverschillige kosmos.…

Toren van Babel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 844
Het doet me pijn Als ik mensen hoor oordelen Dat de ander verkeerd is Zonder daarbij zichzelf te zien Het maakt me verdrietig Als ik mensen hoor roepen Zonder elkaar te verstaan Mijn hart brandt als Mensen elkaar beschuldigen En de verwijten Geen ruimte laten voor begrip Ik voel angst als misstanden Het leven verstoren En verbinding…
Magali4 september 2008Lees meer >

Ribbels in het zand

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
voorbijgeraasd Bakken met rommel hozend De hemel vol met herrie Een donderende stilte achterlatend Versuft ligt het strand leeg en verlaten Voorzichtig streelt een warrelwind haar Slanke gouden zijde Strijkt de duizenden sporen zachtjes glad Een stoet zeilbootjes volgt in de schemering Het einde van de zomerzon In stille rust nodigt de Zeeuwse ruimte…
Magali10 september 2008Lees meer >

zand straalt de eonen terug

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
leven hardt en stikt in de natuur, door bevingen spuit bloed tegen de muur ploegen met een steen groeien zonder regen insekten plagen met geweld honger die de minsten velt hordes spannen samen voeren oorlog uit het niets religies eisen ja en amen verwijzend naar een later iets kom vlieg maar weg van mij je lichaam is geborgen de ruimte…

Hap slik weg

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
hoe toch blij te zijn met een heerlijk resultaat als lang tevoren vaststaat dat het razend rap verloren gaat als prettige belevenis het is als breed vertakte bomen snoeien die gelijk weer verder groeien, ruimte nemen zonder rem en die je dan met taaie twijgen in een snelle werveling zwierend om je oren slaan ik krijg het niet gedaan,…

schouwburg.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
niksvermoedend ging ik zitten naast het net geklede gezelschap op een houten stoel in de halfronde zaal, de muziek begon: het leek alsof ik door een vloedgolf werd geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen schrap op de grond zetten, mijn handen versteend op mijn knieën, jammer ik werd toch weggeblazen de ruimte in en onder mij bewogen…
c. paris28 april 2009Lees meer >

in ontheemde tijd

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 446
schone eenzaamheid waterruimte die het al omvat grijzende adem blauw getinte zee in zilverlamee vlakke zachte golven van winden ontdolven luchtende ruimte oogstrelende zichter zoute geur berichten ploegen watergolven aarde bewegingen rollend verglijdt de strijd in ontheemde tijd horizonten water voelend reinigende…

Dans van de verloren zielen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Altijd onwennig sta ik naakt als je woorden mijn wil masseren, langzaam inwerken op mijn lichaam, ik laat het toe De integriteit van je begeerte kapselt mijn geweten in, deze warmte laat geen ruimte voor het verderf, dat je in mij zaait Ik geef mij, samen betreden wij onze besloten werkelijkheid van liefde, zo denk ik, terwijl je mijn…
de buurjongen26 februari 2010Lees meer >

Liefste, Ik hou van jou

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Mijn hoofd lijkt over te lopen Gedachten vullen, en meer Mijn hoofd begint te bonzen Ad’ren zwellen meer en meer Mijn gedachten vullen de leegten Die er eerder waren geweest Mijn denken voert de boventoon Ontspanning geeft de geest Welhaast lijkt alles te ploffen Geen ruimte is er meer Mijn slapen die blijven kloppen Mijn hart die gaat…
JP8 mei 2010Lees meer >

Maidentrip van de 'Aardse Roos'

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
wetend dat ze niet terug keren in oneindige ruim worden begraven ver van hun aardse geboorte plaats De mens is gevoelens en behoeftes indien langdurig onbevredigd valt hij in ruimtedepressie en waanzin motivatie verdwijnt om te overleven snijden in z’n wortels doet de mens verwelken en als ‘n snijroos sterven we moeten om in de ruimte…

uitnodiging

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Ik wilde niet de ruimte voelen waarin ik vrij mag en kan dansen op een planeet waarvan het collectieve bewustzijn doordrongen is van dogma's en concepten, bestuurd door angst. Ik wilde niet incarneren op vruchtbare aarde. Te zijn zonder oorzaak nog belang hebbende bij een gevolg.…
pelgrim27 januari 2011Lees meer >

Stervensstrijd

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Je hartslag klopt nog in de ruimte met tussenpauzes van net niet opgeven. Wat bindt je nog in dit leven dat je krampachtig vasthoudt? Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen en jouw huid voelt klammig koud. Hoe cynisch is dit wachten, wachten op jouw heengaan.…
Katty17 april 2011Lees meer >

De Zeilen

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Maar in uw liefde geborgen, was ik als een weerloos kind in de ontzaglijke morgen van licht en van ruimte en van wind, - en voor mij uit, - in de zachte, in den onvatbare vree van ons geluk, - mijn gedachten, als zeilen over de zee.…

In een wereld die slechts vraagtekens kent

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
’s Avonds in de betonnen stad waar de wind onze namen fluistert murmelt een lied in zachte zangstemmen en sluit ik de dag weer toe Kleine kinderzieltjes zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte en verhalen van tierelantijntjes in de jeugdige sprookjes die zij kleuren Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan die ons soms onaangenaam…

De roos op de kist

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Ze ligt daar zo stil In een gekoelde kamer ritselt het vouwen van gekreukte lakens Een laatste blik wordt geworpen op de tijd die voort kruipt in een sfeer van breekbaarheid Voor anderen, onbekende gezichten sieren de ruimte om haar heen Fossiele gestalten die als verlate herinneringen voorbij schuifelen geven pas voor even Ze…

Woud bij nacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Dan wèg - als lichaamloos - zuilen en tuilen Van slapend loof; wèg in 't aldonkrend zijgen De ruimte in 't rond.... Zwarter het zware zwijgen.…

Aanjager

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
als ik je strak vastbind Mijn verbeelding sleurt ons mee ik weet zelf niet waarheen Ze trekt banen in het ijle Jagend op dat ene die enkele klank die alles verklaart De vraag dient zich aan Keuze uit een rij loten Ik trek er maar aan een Ik zeg wat van je haren en plots hemel je op Compact als een atoom krijs je nu rond mijn ruimte…
Tom Yum Kim1 augustus 2011Lees meer >

"Benedenloop",

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
De grond, naamloos wat naar uitzicht streeft,wat aan een verbeelding kleeft,zich verwant voelt aan de ruimte van het woelig water en een altijd vragende wind, wat alles overweldigd maar in andere zetting leeft.…
pama7 september 2011Lees meer >

Gewoon helder water.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 918
Kostbare drank wordt geschonken in een dampende ruimte van rook en men eet zich zelf vol. Onderwijl worden zaken afgehandeld en de een heeft nog meer dan de ander te bieden. Een harde concurrentie ligt er aan ten grondslag, maar de feestvreugde is daarom niet minder.…
martin valk27 februari 2013Lees meer >

lentesprongetjes

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
zie je, ik hou van je ik leg een vers neer van Gorter en wens luidop het minnekozen * 'n golfje op mijn wang waai me zonder schroom naar de ruimte van de zee opdat ik kan zien * aan de rand in een vuistvol licht richt een vlinder zijn vleugels net boven de dood * vaas voor het vensterglas gevoelt een roos de lente en…

Onder de sterren geslapen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.613
Lang in de tijd liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte, de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept. Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen. 'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.…

alles is liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.499
de kamer is klein, haar grove gestalte vult de onpersoonlijke ruimte men noemt het gezellig omdat zij dat zegt: gezellig he?…
fairouz5 januari 2014Lees meer >

gesternte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
Al is de weg te lang om nog vanavond aan te komen, de top te hoog om hem vandaag te overwinnen, de krappe kleinheid van mijn leven wil ik ruilen, voor ruimte om te barsten uit mijn pantser. Reis met me mee, want kracht en vreugde kan je dubbelen door delen, en wat je geeft krijg je in meervoud terug.…

Lila aster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Jij vulde heel de ruimte. Nog waaiden berkenblaren voorbij mijn venster en de hond blafte.…

nachtzee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
de zee kwam als een rimpelend vel naar het strand toe glijden mantels dekten momenten gedachten sloegen over het talmen een lange golf de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel zee veegde tijd aan plooide die tot ruisende ogenblikken geduldig uitlopend in dunne zomen de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid naar het strand toe…

De Schutsluis

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Daar dringen zij dooreen: de harde boorden kraken, zodra een druk rumoer zich opzet in de lucht, totdat de wachters weer de poorten open maken, en al dat ongeduld ver in de ruimte vlucht.…

op tafel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
er liggen uien bleek in de middagzon ze liggen op tafel naast prei en rode kool en wat bruin brood zeker belegen kaas de hele ruimte ruikt naar kaas en knoflook en er zijn stemmen ze praten over bijna niets het weer en de bewolking die of die die te laat komt weer terug is uit een ver land waar we verder niets van horen…