2974 resultaten.
Erotisch erratisch
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.578 Zwervend over de globe
Via continenten op zoek
Naar jou
Kroelend voor de water-
spiegel
Droom jij jouw wens in
Mijn nabijheid
'k Zie en voel druppels
Vallen. 'k Hoor
Analyseer en duid
Jouw ademloos geluid.…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 het plafond
mijn gedachten gaan de kamer door,
jouw plek in bed is leeg en koud
Hoe lang hou ik dit nog vol
het maakt me langzaam dol
alles om mij heen is leeg
De koffie smaakt niet meer
het fruit wacht
tot jouw hand het weer beroeren gaat
en het wegneemt van de schaal
met herinneringen aan de geur
van jouw seringen
In de spiegel…
Het aanzoek
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.198 Een laatste blik in de spiegel vóór hij op pad
gaat. Hij is tevreden met wat hij ziet.
Zijn zwarte haren, zijn kleren apart en toch
stijlvol. Nog even zijn eye-liner bijwerken,
Dan besluit hij dat het goed is en het is tijd om
te gaan. Hoewel hij zenuwachtig is, ziet men
hem dat niet aan. Hij komt zelfs wat arrogant
over.…
Een en al sacherijn
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
612 Mijn kijkje in de spiegel
tja toegegeven
de weegschaal
geeft het ook al aan
net als de veelzeggende blik
van de huisarts
de te strak wordende jeans
ik ben te dik, te zwaar
dat dacht ik alweer ettelijke maanden geleden
tijd voor een dieet
want men zegt dan wel
het gaat om de binnenkant
om je hart
daar zit je schoonheid in
maar ja mijn…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 Zó vaart mijn leve' in vrede en waan van dóod begeren,
tot, wijlend in de spiegel-rust van dieper meren,
neigend, mijn aangezicht uw aangezichte ziet.
------------------------------------
uit: Het Vaderhuis (1903)…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 brood en wijn brengen in de restauratiewagen
en dankte god voor het grote geschenk,
Parijs, gedecoreerd met smaragden dennentakken,
fonteinen waar de os en de ezel gedrenkt worden,
bankovervallen, verkeersopstoppingen,
agenten met onbeschaamd witte handschoenen,
hoogmoedige jonge officieren, zeeschuimers
spektakel in het Cirque d'Hiver, spiegels…
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 bezeten
toen zijn hand de weg verkende
Haast aan alles had hij gezeten
toen hij stopte, dit stuk ellende
Haar benen holden als gekken
om de onheilsplaats te verlaten
Thuis wilde zij alles uittrekken;
wassen, waar die handen zaten
Haar voeten ijlden naar boven
tot de badkamerdeur zich sloot
‘t Meisje snikte vol ongeloof en
huilde bij de spiegel…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Als de spiegel spreekt, wil het gezicht
nog bijgewerkt, de ouderdom
gladgestreken, de kraaienpootjes
tot een lach.
Vergeef ons onze schelmenstreken,
sluit voorgoed de deur en vervolg
de sleur tot nader orde.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Weerspiegeld in de spiegel,
bekendheid opgeëist.
Ben ik beiden of ben ik jou?
Ben ik de middenweg, het compromis?
Gedachtes uitgevochten,
onzichtbaar niet bestaand.
Geen rivier maar de stroom,
de sleutel naar het vervolg.
Is alleszeggend zwijgen,
Nietszeggend over weten,
het einde van het open eind?
Bestemming onbekend...…
niemand kent me zoals jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 er toch gebeurd
in en om mij heen
dat jij nog wel weet
wie ik ben
Waar ben IK gebleven
tussen alles wat
ooit was en
is geweest
Jij kent mij zoals ik was
ver terug in de tijd
mijn eigenheid en
mijn echte ik
ik zoek mijzelf in alles
om mij heen, in ruiten,
glazen deuren en in
't glanzend wateroppervlak
Ik zie een gezicht spiegelen…
Sjamaan ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 , de acteur
souffleert het wiel van alledag, hij slaapt
er binnen, buiten slaat de tijd z’n slag
wat hem niet deert in de etmalen op
een rij, in de lege daluren is hij vrij,
hij ziet achter een glazen wijzerplaat de
verstilde raderen van verwachtingen in
aardse dromen opgedraaid, doorziet zichzelf
en betreedt de verbrokkelde spiegel…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Het Quin
--------
Schotse Hooglanders
Spiegelen zich in het ven.
Een voorbeeld van zen.
Afferden
--------
Het dorp Afferden:
De stroom, de grens, een kapel:
Wereld en hemel.
Duvelskuul
----------
Zie een klapekster
Hoog in de berk bij het ven!
Blijft hij er zitten?…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar 't geestje dwaalt nog om,
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In 't oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan 't heden -
Hij zoek' zich in 't verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.
1860…
Zon en Maan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 zusje een ochtendwandeling maak
zwaai ik naar de zon
want de zon in mijn leven dat was jij
En dat ben je nog steeds
Als ik met je zusje een avondwandeling maak
glimlach ik naar de maan
want de maan in mijn leven dat is zij
kwispelend naast mij
Mijn zon en mijn maan
zullen jullie altijd zijn
Mijn yang en mijn yin
mijn mooiste spiegels…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 Dwars door de spiegel
zie ik op een morgen in december
decennia verdwijnen.
Op mijn vaders knieën
rij ik spoorslags door de beemden
langs de kronkelnete
door de hoge gele rogge
over de Hodonkse akkeren.
Mijn moeders schoot is zacht.
Zij streelt mijn angst weg
voor gruweldromen en spookverhalen.…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Wat ik niet goed snap
Maar snel had ik door dat jij nu tot God sprak
Ik keek in de spiegel maar iets klopte niet
Zag jouw achter mij staan, zonder dat je mij ziet.…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Ben geen salamandermoeras,
spiegel van het onherkenbare niets,
ben geen naakte martelaar zonder oranje ondergoed:
Ik ben slechts in tuniek en sandalen.
Ik begiet mij met honing en was, tussen de borsten
gieten zij me borrelende kaas, op een speciaal
fornuis verwarmd.…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 De zon was iemand die hen tegemoet reed,
pas bij schemer werd hun willen minder,
de weg sloop uit de spiegel, een voorgoed voorbij gevoel.
Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast.
Alles zelfbedacht, eenzaam
als het begin van iets, gesprek
in een nog niet bestaande taal.…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Tegoed gestolen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 Totaal alleen gelaten op een dievenpad
Met mijn onvervreemdbaar beeld
De waarde wisselend ingeschat
Wanneer een spiegel letterlijk verdeeld
Die weerkaatsing wil van alles zijn
Dubbel ongenaakbaar echt
Alle drama uitvergroot in ’t klein
Bevestigd en tegelijkertijd weerlegd
De persoon is een absurde afgrond
Als onmiddellijk verhaal
Gelukstreffer…
Met pek of veren?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
394 loon naar werken,
het zicht gericht naar
onverrichte taken in
schuldvragen die ons
raken, het begrip van
recht zou echt zijn als
er geen onrecht zou
bestaan, onlosmakelijk
met elkaar verbonden
wie het onverhoopte
niet verhoopt te vinden
blijft onvindbaar en
onbereikbaar leek als
het is, hoe blijven we
zichtbaar in een spiegel…
Totstandkoming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 verfde daarover een soort ei
het bed niet meer te zien
de maan die was verdwenen
Ik op haar werk, dat onbestemd
wortels, sprieten, golf
Nu namen we ons werk terug
ik schilderde van 't ei toen
het vrouwelijks van mij
Op haar werk
spetterde zij iets groen
Mijn orgaan vraagt licht
daarom hangt 't in de gang,
weerkaatsend in mijn spiegel…
Teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 24 stemmen
569 Kinderen zijn toch een ouderlijke spiegel
Dat gezeur maakte mij elke dag kriegel.
Elke stap die ik mijn leven deed
Zorgde weer voor een woordenwisseling die je niet vergeet.
Al snel was voor mij duidelijk dat ik van de vrouwen was
Nou toen begon het huiselijk gedonder echt pas.…
de koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Wel is hij de spiegel van haar heimwee.
Van haar verlangen om gewoon te
blijven leven, nieuwe plekken te ontdekken.
Altijd op reis zonder ooit aan de laatste
reis te beginnen.
De koffer verdwijnt in de kast en komt
er pas uit wanneer ze naar huis mag.…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 de zon schijnt door de zwaarste gordijnen
ieder schaduwhoekje die ze met licht overwint
en ons hart, ziel en lichaam ware heling vindt
ook de natuur laat ze openbarsten in volle pracht
daarvoor werkt zij met sterke stralen en kracht
ze brengt vogels in de lente blij aan het zingen
laat mensen moedig een nieuwe start beginnen
wij spiegelen…
hard gaan - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 het is steeds alsof ik kijk
in de spiegel van de tijd
zoals ik jou nu zie staan
herinner je mij aan toen
elf jaar alweer net als jij
de tienerjaren eindigen
waar nu pubertijd lonkt
vol verwachting en hoop
wensen en uitdagingen
die in toekomst hangen
de speeltjes van gisteren
zijn vandaag achterhaald
net als jouw veilige bed
dat jij…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 we hebben
alles al gehad
gaan naar de
laatste evenementen
met vrienden en
bekenden van
vorige feesten
de gezichten
verlopen door
uitgetreden geesten
we hebben alles
al gedaan gerookt
gezopen en gesnoven
elkaar zo volledig
uitgewoond dat de
spiegel brak en ons
slechts scherven gaf
ook wij zijn opgevoed
ooit gaaf en braaf geweest…
de geletterde kapel, elders (proza)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
714 ik was er niet bij. daar waar woorden gewisseld werden. in intiem verband. mijn gedachten wilden iets verwachten van meerdere spiegelende zielen. Ik was er niet bij.…
Van achter bergen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
394 Alleen aan mij, zegt hij,
laat hij,
intussen en onderwijl,
van vlammen
de versleten tanden zien,
van giftige taal
de spiegelende elementen,
voor een slap verhaal
het juiste momentum.
Dat dan weer wel.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Blaadjes dansen laag
kleurig ballet in de lucht
pirouette valt
Wind streelt traag de kale
takken en fluistert geheimen van een aarde
die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende
bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.…