2736 resultaten.
IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Wist je dat mensen in een notenbalk leven
want voor je hier was, was je iets als dood
Die do kun je de naam van aanvang geven;
na achttien jaar ben je toch eindelijk groot
De ré komt, dat is jouw tweede balk noot;
die ré staat voor het beginnend redeneren
Hij is die eerste stap, op weg naar de dood
maar zulks moet je echter veel later leren…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 Jij wacht op beweging—
maar wat zou je doen
als ik eindelijk bewoog?
Als ik openscheurde
en jou toonde
wat jij werkelijk bent?
Ik ben geen leegte.
Jij bent dat.
Ik ben geen gewicht.
Jij draagt dat.
Ik ben geen stem.
Jij schreeuwt in fluisteringen
en noemt dat stilte.
Jij noemt mij
onbewogen.
Maar ik ben alleen
een spiegel.…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 Wij vierden de zomer – wij stoeiden en gloeiden,
Tot we eindelijk, vermoeiden, als beekjes vervloeiden. –
Maar één had geen lust en geen rust en geen duur,
Geen smaak in de room en geen oog voor natuur,
Geen lach voor de lach van het glunder boerinnetje,
Geen arm voor de arm van een geestig vriendinnetje...…
Negen maanden
hartenkreet
4.5 met 46 stemmen
5.622 Eindelijk is het zover, het komt eraan
Ja, je bent zwanger nog 8 maanden te gaan
Dan een echo voor de zekerheid gedaan
Vol vreugde en geluk, het is waar!…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 Lentelicht is nu gekomen,
eindelijk is het gekomen,
o laten we toch lachen
lachen zo licht als dagen,
want hij is er, hij is
en gij onz' droefenis
val toch in tintellichttranen
als bleke vallende manen
stil in de lichternis.…
Ballade van de boer
poëzie
3.7 met 328 stemmen
62.790 De boer lag in het gras,
Toen droomde hij deze droom:
Dat er eindelijk een rustdag was
Naar apostel Johannes' woord.
En de kwaden gingen hem links voorbij
En de goeden rechts voorbij,
Maar de boer had zijn naam nog niet gehoord
En de boer hij ploegde voort.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de glooiingen geleiden
in die eindelijke rust,
waar de stilte voor ons beiden
stilster wordt van leed en lust -
en het diep genot te drinken,
van de wereld vrij te zijn.…
MORGEN IN 'T VADERLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.160 en de woedende orkaan
Rafelde 't zeildoek, brak steng en bezaan,
Maakte d'ontredderde koopvaarder prijs,
Monsterde 't volk voor een andere reis -
Eindelijk was 't morgen; - de schoener gestrand;
Janmaat in 't vreemde, 't omnevelde land!…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 Zijn diertje verzocht hem eindelijk maar eens mededogend en lief te zijn voor angstige kindertjes.
Maar daar trok hij zich niets van aan,die nasischijf!
Deze man onderzocht mij op mijn schoolprestaties.
Geen kleurboek durfde ik bij hem te tonen op zijn schietstoel.
Mij aan het boren en mondspoelen met beker water lauw en een zeep.…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 De schilder wilde eindelijk eens breeduit,
niet gebonden zijn aan maten
op zoek te gaan naar het monumentale,
het ambacht achter zich te laten.…
aan alle Nederlanders schrijft Mark Rutte in een open brief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 in de duurste wijken van Den Haag bestaat nog steeds geen betaald parkeren
nee, Mark Rutte,
leef je leven
wees wie je bent
maar wanneer je eindelijk weer ons land herkent
word dan Geen Europese, maar weer een Nederlandse vent…
Door bomen en in huis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
820 Eenmaal wakker word ik rustig want de dichter is slechts spook,
het is al jaren geleden, ver weg aan de Dodeweg in Leusden,
dat aan begraafplaats Rusthof eindelijk de koetsier opdook
en de intocht eindigde tussen doodstillen en gekneusden.
Was hij geen psychopaat geweest bij leven,
dan had hij nooit rondgezworven in mijn dromen.…
Leven is geen spel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 bijtanken
Een beetje hulp zou fijn zijn
Dan kom ik misschien weer met mezelf in het reine
Ik wil helemaal geen uitgang en bij de finish komen voor een doel
Ik houd mijn hoofd liever luchtig en koel
Wat zou het heerlijk zijn als de weg altijd vrij en luchtig is
Dat is toch wat ik echt wel mis
Een leeg hoofd en gewoon mogen gaan
Dan kan ik eindelijk…
AL 58 JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 In een zeer, zeer te grijs verleden tijd
stond ze ooit onaangekondigd voor mij
Ik raakte hals over kop uiterst verliefd
ja die schone maakte mij oprecht blij
Eerst gingen we een knokpartij voeren
met, die ons huwelijk niet zagen zitten
Echter liet ik ze lullen en ouwehoeren;
ik had aan elk maling; lag fijn te pitten
Eindelijk bleek onz’…
Gezeik
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
823 een MLK lintje waardig
Een droom die in drieduizend stukken aan diggelen ligt
Europa als één grote wond
Waar de grote jongens lekker zout in strooien
Een vleesgeworden etterende roos
Met dodelijke doornen door eindeloos ge-emmer
Als iedereen nou eens ophoudt met zeiken
Als al die mensen die denken dat ze aan het regeren zijn nou eindelijk…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Bloemen vallen me eindelijk op.
Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
De maandag nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.250 les weer uitgestuurd op weg naar de afdelingsleider
De afdelingsleider is op school een soort spelleider
Maandag 8.25
Daar sta ik dan voor een gesloten deur
Heb geen zin in dit gezeur
Ik ben gaan zitten op de grond wachten op de opening van die grote zware deur
Ben bang voor van een van de leiders haar ochtendhumeur
Maandag 8.40
Hehe eindelijk…
Verandering
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.717 Ik wil je niet verliezen
Ik denk dat ik nu eindelijk mijn ‘soulmate’ heb gevonden
Met jou wil ik mijn toekomst opbouwen
Met jou wil ik verder
Soms voelt het alsof het door mijn vingers glipt als ultra fijn zand
Soms voelt het alsof ik in een trein op ramkoers zit en ik kan er niet vanaf springen
Ik hoop ik dat ik niet iets doe waardoor je je…
O vrouw
poëzie
4.8 met 6 stemmen
2.531 totdat eindelijk zij rusten
als sluimerende lusten
albast blanke banen,
roerloze lianen
waaraan Uw handen dan hangen
als bleke bloemen, geuren zwaar.
De zon....
de zon is een lont,
die steekt in brand
de aarde, het land
de smachtende grond.
0, de zon is Uw mond
en Uw hijgende zucht
is de trillende lucht.…
Vrijheid bestaat niet (rapgedicht)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 koekeloeren
Tot het avond is
En als je vier wordt
Roept de basisschool
Weg bij je moeder
Weg bij je idool
Zo blijft dat tot je achttiende
En o wee als je niet gaat
Dan staat een leerplichtambtenaar
Bij jou in de straat
Zo sukkel je verder
Gaat op zoek naar een baan
Maar heb je ooit iets uitgevreten
Kun je het wel vergeten
Ga je eindelijk…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 willen ademen
in haar nabijheid, haar stille verlangen
het is heimwee, de heimwee naar iets
dat nog staat te gebeuren, in een verte
een onbekende tijd, waarin het water
over en dwars door haar lichaam stroomt
langs haar af glijdt, zoekend, meanderend
om loom en langzaam in ijs te veranderen
haar lippen bevroren, is zij wit als papier
eindelijk…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Je zou Golden Bay
verlaten en nog even goed afscheid nemen,
maar je laatste wandeling werd jou fataal,
de afschrikwekkende hoogten loerden je aan,
je wilde niet echt weggaan, omdat je hier
eindelijk wat gesetteld was. Je onrustige
hart ging tekeer in je ribbenkast.…
Overwerk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.152 Eindelijk na veel proberen,
Wisten obers en wat heren
Dora in een hoek te trekken,
Waar ze met een zucht in slaap viel
Met een dweil om toe te dekken.
Dora moest wel drie keer vragen
Waarom Dora werd ontslagen:
Dora zelf had niets gemerkt,
Maar haar plicht gedaan: gewerkt.…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 O eindelijke vredesteê!
Hier is de ziel stil en gedwee,
En ziet, bevrijd van angst en waan,
Het breken van de wereld aan.
Hier is zij zo gerust en stil,
Eenswillens met des Heeren wil,
Dat zij niet bidt voor have en bloed,
Maar zegt: wat God wil, dat is goed!
Verslokt de vloed ons, zengt het vier,
Wij hebben Uwe hemel hier.…
vriendelijke piraat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.013 met gespreide armpjes hol jij
om ze lekker nat te knuffelen
of om kusjes te brengen of te halen
van pappa naar mama en iedereen
van rotterdam tot frankrijk vloog jij
naar opa en oma op de camping
waar jij van jan en oude alleman
de harten stelend smelten deed
wekelijks nu wachten ongeduldig
jouw trouwe vriendjes duuk en ollie
tot eindelijk…
leef sarah-linda | van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 het deerntje
bedeesd door aloysius geschoold
waarna als bakvis het verder leerde
tot het puberbrein ontrafeld was
en uiteindelijk toch na jaren
de keuze kwam voor serieus beroep
kundig als verpleegster wilde zij
als florence nightengale of zuster clivia
in mensenredders voetspoor treden
waarna zij de jaren komen zag en gaan
tot eindelijk…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 doorsneden
om vrij te zijn
ze drijven nu in mij
met natte haren, open monden
ze fluisteren door mijn longen:
ren
ren
ren
zelfs als de bergen je naam al hebben ingeslikt
zelfs als de wind je gezicht heeft gestolen
zelfs als de maan alleen nog maar een natte doek is
ik rijs op
als stof dat brandt
als een ei dat eindelijk…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Bloemen vallen me eindelijk op.
Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
Afkomst
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 Van porulan en porgel
Daar zit je even mee
Als kleine blauwbilgorgel
Valt zo'n afkomst niet mee
Maar kijk ik naar de mijne
Da's ook een raar verhaal
Bepaald geen rechte lijnen
Niet dat ik er om maal
Ik ben gewoon de dochter
En ja, ik zeg het fier
Van een echte oerheks
En van een marinier
Want op een heel klein bootje
Ergens…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Nu kon hij het touw eindelijk laten liggen, want hij wist inmiddels precies waar de bewuste plek zich bevond.
Trots was hij.
Op zichzelf en op deze plek,
die hem heel veel houvast bood.
Wie had dat gedacht?
Ja…inderdaad…
Hij.…