15016 resultaten.
Dit is de tijd
gedicht
3.6 met 56 stemmen
18.121 Dit is de tijd, de tijd om te zorgen,
zorgend staan met je rug naar het vuur,
bloot aan de dood, in het leven geborgen,
lezen de schaduwen van morgen
spelender-, spellenderwijs op de muur.
Dit is de tijd. God zelf staat zonder
zich te verroeren andersom.
Dit is de tijd.…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 fee van de vervulling
trek je toverstafje aan
want ik doe je een onthulling
ik wil de zon en ook de maan
ik wil sijpelend van regen
dansend naar de hemel rijken
ik wil op een zeemeeuw lijken
wil op golven voortbewegen
ik wil zilte zwoele zanden
aan een eindeloze zee
ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil vuur…
Aap af
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
825 Stap één was zelf maken van vuur
daarna dat beheerst leren opstoken
om voor vlotter vertering te koken
basis voor de eerste structuur
We spraken af tot vertrouwen
wie waar wanneer met wat klaar stond
om niet steeds te hoeven blijven kauwen
zo kregen huishoudens vaste grond
Veel energie ging in uitstel steken
afzien straks staan thuis…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Daarvoor was grote moed nodig:
voorbereidingstijd, met weemoed
terugblikkend, een verzonnen omweg;
hij had voor hetere vuren gestaan.
De bagage die hij meedroeg
had de wereld iets te vertellen:
klare taal, toch op de loop gegaan;
mensen verleidend na te denken.…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 als je ’t wilt horen
zou ik je zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die op een dag
op je schaduw hebben gelopen
listig zijn geweest met jouw valstrikken
op jouw leed hebben gedanst
Vertel - de gebroken spiegels
de bevuilde muren
de bevende handen
de hasj die jou vernielt
hier in Zwolle
Het vuur…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Geen vrolijkheid slaat botter op dit uur
dan het gekletter van de koperslager
dat mij benoemt tot onbezoldigd klager,
een blaasbalg blazend zonder gloed of vuur.
De warme smid, de onverdachte drager
van licht en warmte in mijn winterschuur,
versmoort de kilte van dit rillend uur
en maakt de armoe voelbaar minder mager.…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan de horizont, -
in de statige avonduren
ligt gij met de wijde vuren…
Levenslang afgestemd
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.269 zij hebben zich afgestemd
op hun natuur en vuur
zwarte ogen mededogen
anders gelukt het niet
ongelijke passen naast elkaar
liever niets opvallend
niets dat aandacht trekt
of ontkoppelt
zwijgend tussendoor
met weinig woorden
zijn zij van zichzelf
ontdaan
voordat zij de eer
naar zich toe trokken
wederzijds
te krijgen dat zij niet…
Vertrek 2009
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.888 De jaarwisseling zit eraan te komen
met al zijn bollen en vuur-gevaar
Dan is ook dit jaar weer ten einde
vol emotie, vol liefde vol met van alles wat
Zeggen we over een paar dagen:
zo dit hebben we gehad.…
in eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 d'eeuwigheid
Mijn lief, mijn dagen en mijn nachten
Voelt mijn hart dat naar je smacht
Kom en rust in liefde bij me
En blus mijn hartstocht nimmer uit
Vlucht, oh twijfel, volg het gevoel
Sterk mijn diep verlangen naar je
Laat me liggen aan je zachte zij
Kus de lendenen in genot van bei'
Hoe is eenheid tot elkander
Brandend tot één enkel vuur…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen aan de plas
in warme hitte dromen
die in rietkragen komen
zong hij de branding in het gras
laaf lief
laaf de lust langs
lommerende baaien
in zeeverbanning
zoeken wij
voortdurende vuren…
J. Bernlef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 Boten zinken naar beneden,
zinken roerloos, vermolmd, schrijft
een vurig dichter met vuur in de
sneeuw op de noordpool, zodat de
walvissen, als zij omhoog kijken,
niet alleen verwonderd raken, maar
ijsbeerbootjes stijgen op door hun
brede reddingsbootruggen en ijs
breekt in de de wereldnacht,
in de eenzame zielen.…
Schoothondje
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
930 het roofdier werd een trillende neuroot
een prooi voor rusteloze vrouwenhanden
soms gromt hij wat, ontbloot verward zijn tanden
maar meestal vindt hij vrede op haar schoot
ze maakt hem van geheimen deelgenoot
van smeulend vuur dat nimmer fel zou branden
de dromen die als wrakhout telkens strandden
al strelend wordt de trage tijd gedood…
Beeldvervorming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 De dames, enthousiast vol vuur,
verhoogden toen de temp'ratuur.
Elk beeld vervormde zo.
Het werd al gauw een foute boel.
Ook Bea kreeg een rare smoel.
De leiding kwam erachter.
De wasbaas, die het spijtig vond,
zei: 'Deze hete vrouwenbond
werkt als een wasverzachter.'
De zeer ontstelde directeur
verwees de vrouwen naar de deur.…
Beeldvervorming
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 De dames, enthousiast vol vuur,
verhoogden toen de temp'ratuur.
Elk beeld vervormde zo.
Het werd al gauw een foute boel.
Ook Bea kreeg een rare smoel.
De leiding kwam erachter.
De wasbaas, die het spijtig vond,
zei: 'Deze hete vrouwenbond
werkt als een wasverzachter.'
De zeer ontstelde directeur
verwees de vrouwen naar de deur.…
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 Slijp mijn nachten
en de pennen in elk
uur, wet de tijd op
slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Vroeg bloesemtapijt sneeuwt de bühne
onder, sneller wat ik had verwacht,
bewonder ik het schrale vuur al was die
wat kwijt, las de liederen van de blind -
gedoekte jaren, schreef de teksten in as,
die weer te vegen, onthul de zinnen
dieper achter elk woord, souffleur
en acteur in een laatste act, voor het
doek zal vallen om samen op te…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Verlangen reikt verder dan begeren
warmte geeft zoveel meer dan vuur
geen zee die deze diepte kan bevatten
in beken vindt men water nooit zo puur.
Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.…
Geprevel van orakelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
522 pas als de avond valt
en dauw het gras nat maakt
kom jij tot leven
is de matheid in gebaar
en ogen snel verdreven
in het lonken naar de maan
steels zoek je de bezem
en waar schaduwen de bomen
raken ga jij ons verlaten
snel als een vage veeg
langs gelig licht zoek jij
de kring van paddenstoelen op
het gezang en dansen rond het vuur…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Maar 'k heb mijn onbevangenheid verpand-
diep in mij laait de vlam van het verlangen:
een vuur dat niet in kinderen ontbrandt.
-------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Vlam*
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
3.344 Uiteengespat
jouw droom, ons vuur in een vonkengericht.
Hoe hoog laait de smart op in deze stad,
verliefdheid die grote verwarring sticht,
de liefdeloosheid aan mij toegedicht,
met ’t licht dat weer kwam toen ik tot jou bad?
De vlam in mij voor jou woedt nog steeds hier
diep in mijn hart, een vlam die nooit uitgaat.…
FABELDIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 in, schorsen en kruiden
Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen
Hoe leven zich versnelde na vertragen
Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden
Ik zag de wetenschap de dingen duiden
Ik zag de lege en de volle magen
Ik zag de bataljons hun levens wagen
Vereenzaming van vele verre bruiden
Mijn nest is af, ik ga het nu betreden
Ik weet het vuur…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Zo bezocht me ooit een engel,
terwijl jij koortsig sliep,
en op het vuur een pan
die jaren blonk van avondlicht.
Verlicht ons, Muze,
versnipper onze levens.
Omhels me, jij,
je vingers ruiken
en ze beven.
*) ajuin: ui
-----------------------------
Uit: 'Muziek voor de overtocht', 2006.…
Oost west, thuis best
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.496 De bloem in mijn venster,
het vuur op mijn haard
Zijn al uw tonelen
en lustoorden waard.…
aan C. ter LINDEN (02)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 De Hemelen zijn van een andere orde
Veel esoterischer dan ooit verwacht
Maar ja, er moest een sfeer worden bedacht
Aannemelijk en nodig voor de horde
Opdat het volk niet ontevreden morde
Over het klerikale goud met macht
Na ’t aardse tranendal wachtte de pracht
Of Hel waar Lucifer het vuur opporde
Nu weet ik er zijn vele werkelijkheden…
OSCAR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 zoals jij jouw ogen vol vuur
en tsunami van kritiek
over mij heen kan laten gaan
die door geen Dench of Streep
is te overtreffen
glimlachend en niets zeggend
ik de weg kies van de minste
weerstand omdat jij vindt dat ik
ook weleens de kamer zou kunnen
stofzuigen
smelt ik alleen al voor jouw grote
vurige ogen vol van temperament
die vanuit…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…
schitterende herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Dooft het vuur nooit uit?
Rimpelloos
doorschijnend
is de hemel bloeiend.
De storm zwijgt stil
en lost op in niets.
Ademloze woorden
in de morgen
weven
een schitterend web.
Om te vangen
een ieder
die bidt,
danst of vecht!…