5774 resultaten.
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Ik ben die ik ben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 Maar meer dan woorden nog,
had hij de stille uitingen van zijn gemoed.
Handen wrijvend
en koffie drinkend
voelde hij
nog voor hij dacht.
Een oude vriend
die hij al gisteren verloren was,
verloor hij daar en toen nogmaals
in een misplaatste lach.
Hij gniffelde zijn voicemail
aan elkaar:
“Ik ben
die ik ben.”
Ja en wee.…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
690 wie hun onschuld werd gestolen
wiens kleren zienderogen vergrijsden
bij het opspelden van een ster
werd het licht in hun ogen gedoofd
toen angst zich meester maakte
was het leven nog speels de ene minuut
werden ze weggerukt bij de volgende
vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie
die de wereld verstilde
achterbleven knuffels stille…
Op de melodie van engelen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.183 Jouw passie geeft het ritme aan
je handen het refrein
met je mond laat je stille woorden
zelfsprekend voor mij zijn
Samen zingen we het hoogste lied
een eersteklas duet
jij geeft de maat, ik volg
met gepaste tegenzet
In liefde voor elkaar geschapen
de mooiste tonen om ons heen
op de melodie van engelen
smelten wij van twee naar…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het blozen
van de aarde verbreekt in het
stille zwijgen van de maan, kan mijn
schaduw zo onrustbarend zijn?…
STERREN EN BLOESEMS...
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.415 Sterren en bloesems, en het zoele suizen
Van lentewind; en, uit de wijde nacht,
Langs kleine tuinen tussen stille huizen,
Geur van belofte voor een hart dat wacht.
Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden
Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt,
Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden,
Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
Een gouden glans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
693 hoog vloog een vogel
langzaam wiekend
op de koude wind
soms een gouden glans
als de zon scheen
op een schuine vleugelkam
een verre schreeuw
markeerde nog gebied
een mededinger was er niet
wit in blauwe lucht
oranje rood het licht
op stille vlucht na drukke dagen
nooit meer die
verantwoordelijkheden dragen
in de eindelijk ondergaande…
Natuur
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
585 Het is hemels wandelen
in dit helder warme licht
schaduwen spelen als kinderen
onder dwalende wolkenlucht
bomen blozen onbeweeglijk
als stoere nobele reuzen
met bloeiende natuur
in al zijn groeikracht
dringt de zon
door clichés
van eigen schijnsel
vol wonderbaarlijke energie
zonder woorden
in zijn daadkracht
als stille getuige
van wat…
Vertrouwen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Een zeemanslied dat mij ontroert,
het is het onkenbare dat mij voert
naar een stille plek om deze
weer te verlaten.
Onzeker van top tot teen, maar
het lot is mijn maat en dat leidt
mij ergens heen...…
Goed teken ( J. )
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
668 Vanuit de donkerte
straalt het Licht je tegemoet
vanuit de stilte
komt de mooiste muziek
je ten gehore
vanuit het stille hart
komt de zoete liefde
vanuit onwetendheid
bereikte mij elk inzicht
vanuit de verlatenheid
kwam ik jou tegen
jij, die me dit alles gaf
jij, Ster aan de Hemel,
die mij de juiste weg wijst.…
Stil worden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Als wij mensen
stil worden
op deze aarde
en met deze aarde
zal ik kennen wat me
beweegt, om mee te voelen
met de stille, eenzame mens.
Ik wil weten wat men overdacht
in het stilste moment der afvragen
en vertwijfelen: 'was ik geliefd?'…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 Als ik aan geliefden denk
die zijn heengegaan,
verlaten zomaar spontaan
stille tranen m'n ogen
die als parels rollen over m'n wangen
dan vraag ik me af of er een formule bestaat
voor gemis en verdriet
is het dan tijd die het draaglijk maakt
of niet...?…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Boos
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
927 het leven
Op alles mij gegeven
Want ik lust het verdomme niet
Ik wil het niet vreten
Ik kots het eruit
Als diarree gescheten
Komt het mijn lichaam uit
Misselijk van de oorlog
In 't klein en in het groot
Ellende niet te verteren
De grote en kleine dood
Hou alle troep maar bij je
WANT IK WIL HET NIET
Ik heb genoeg aan mijn eigen
Stille…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
televisie uit vanavond
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
496 het knopje" uit" gedrukt
vanavond geen tv voor mij
te veel oorlog en razernij
mijn laarzen aan en ingerukt…
de avond valt zo mooi gestaag
wandelen langs de waterkant
het maanlicht schittert zo charmant
zo'n stille avond die voel ik graag
vogels zingen hun laatste lied
zoeken slaapplaats in de bomen
ik luister en… begin te dromen
over…
Incompleet aanwezig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
509 Ik was die kleine
stille kapel binnen gegaan
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus mond
en schouders
meer was er niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven
wat allemaal de bedoeling
van de kunstenaar was
er kwam iemand binnen
ging onder de beeltenis staan
vanaf dat ogenblik zag ik pas
dan is jouw complete…
waterballet
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
603 een witte zwaan alleen
spreidt zo naarstig haar vleugels
kleine rimpels vormen kringen
dansen gelijkmatig op het stille water
de avond valt nu langzaam
het wordt een donkere nacht
alleen sterren aan de hemel
verlichten het spektakel
de zwaan danst met haar schaduw
een waterballet van pure klasse
ontstaan in alle stilte
ergens… aan een…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Wie gebloeid heeft en gedragen,
Houdt herdenking tot genoot –
Hij heeft God niet meer te vragen
Dan de stille dood.…
locked in
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 in het ziekenhuisbed
strijken zijn
gedachten neer
in troebel water
zwom hij de
fuik binnen
gekluisterd nu
aan de geur van
dennenbomen
aan liedjes van het
kindeke en een
Stille Heilige Nacht
hoe houdt de
losgescheurde mens
zichzelf bijeen
niets om zijn hoofd
op te leggen als
hij kopje onder gaat
in de taal van de
dokter…
Valentijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 als jij mijn roos was
dan zou ik jouw zon zijn
jou regenbogen schilderen
wanneer het regenen gaat
als jij mijn wereld was
zou ik jouw maan zijn
als stille beschermer
de nachtlamp in het duister
als jij mijn eiland was
dan zou ik de zee zijn
die het strand streelt
bij elke wisseling van getij
omdat jij mijn liefde bent
ben ik jouw…
Huwelijkstragedie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
761 Aan een stille weg verscholen
staat een ruïne met holle kamers,
vervallen in de tijd,
waar op regen en stormdagen
de geesten nog dolen
die gierend huilen
van wrok, verdriet en spijt.…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Uit onverwachte hoek
blaast de wind glanzende sneeuw
door stille straten.
Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.…
grondtaal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
575 onder de oude olmen
staan ze stil doen een
stapje terug uit het landschap
in de verte blaft een
getergde kettinghond
zwermen kraaien spatten op
hardhandige westenwind
beukt door de bomen
door de weerloze lijven
op deze verloren plek het
stillen met zachte woorden
een rite in grondtaal
ze gaan het landschap in
kraaien zwermen…
Droombeeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 Er hangt een lage grauwe wolk
boven de kale kruinen
van de wuivende bomen
in de getroffen straat
het is nu herfst
in mijn gedachten
Even ben je terug
in diepste kern
van mijn gevoelens
en ik koester je
in stille bewondering
droombeeld van liefde
ik koester je
Bescherm mijn zoet verlangen
laat nu geen regen vallen
het is al…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
VERLIES IN STILTE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.024 je zult mij niet
horen over verlies
ik zal het met
de stilte delen
de stilte die
alles omkleedt
en samen met jou
het verlies denkt
te kunnen beperken
het nooit helemaal
kan oplossen als in
een kalme stille zee
zoals een vis zal het zich
erin verschuilen
en af en toe zal het
zich laten zien
en zal ik toch weer
aan het verlies…