780 resultaten.
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 Lopend in uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes…
dementie 2, alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
732 Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Haar man was gestorven,
maar dood was ie niet
Hij was er gewoon
stilletjes vandoor gegaan
en zonder dat ze alleen was
was ze alleen komen te staan
Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Ze had niet eens gedag kunnen zeggen
toen hij haar verliet
Ze mistte zijn armen…
Per radio
gedicht
2.0 met 29 stemmen
11.653 En denk eran, hier bij ons
is onze haan ook gestorven
door een teveel aan kippen.
Ik moet nu sluiten.
Wij moeten buiten van de regisseur,
hij staat al bij de deur.
------------------------------
Uit: ' ik schrijf je neer', 2002.…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
In stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 In stilte hebben
We je gekregen
Waar wij je
Met zoveel vrolijkheid
Verwachtten -
Voor je geboren werd
Was je al in stilte
Gestorven,
Zijn we onverwachts
Bevallen van de dood
In liefde opgedragen aan onze zoontjes
Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989
Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990
Van papa en mama…
Uit toeval bedoeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 Zo ook trekken gestorven mensen,
nog ongeboren kinderen aan.
Zo ook ontstaan gedichten,
die nog niet bestaan,
uit het bijna niets.
Uit leegte en stilte,
wordt het ongelofelijke geboren.
Uit haat liefde.
Uit toeval bedoeling.…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.536 .-
Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
huiswaarts omlaag gedwereld,
het sneeuwt, wij zijn gestorven,
het sneeuwt tussen de korven.…
Brute kus
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
926 S trijdend tot de laatste ademsnik
E enzaam vechtend om een waardig bestaan
M aar brute kussen laten geen traan
I s zij naar een vrije wereld gedwongen
R esten van een waarheid worden gedoofd
A fgelopen is haar leven, van vrijheid beroofd
(Semira Adamu, een Nigeriaanse vluchtelinge,
gestorven voor een zucht van vrijheid)…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
Woordenstrijd
netgedicht
4.3 met 165 stemmen
22.734 Ik heb slechts woorden
Want iets scherpers
Mag niet van de wet
Kon ik maar zo hard schreeuwen
Dat ik je breken kon
Zodat je op zijn minst gebukt zou gaan
Onder mijn pijn
In mijn gedachten
Ben je al duizend maal gestorven
Trouw rouwend vloeiden mijn tranen
Terwijl je ziel lachend
Zijn vleugels uitsloeg
En jij jouw woorden tot echo maakte…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
De tijd heelt.
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.375 Een tijdlang, nadat je was gestorven,
was mijn hart een harde zere klomp.
Alsof het was gekrompen,
ik niet meer voelen kon.
Nu, na vele jaren,
is het zacht geworden
en zie ik weer jouw ogen.
Zo trouw, zo blauw,
dan zucht ik in mijzelf:
"Wat hou ik veel van jou".…
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 zo schuchter is het vogeltje
in natte winterbomen
het weet niet of het al gestorven is
in zijn of een andere wereld
dat hij er is
en dat elders de levenden zijn, hun gekwetter
veelal leeg in een steeds weer herbeginnen
doch onbereikbaar voor hunzelf
in een hijgende seizoenendrift
het vogeltje, ik hoor zijn geroep
en hoe het in de nevel…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Soms is 't, of je bent gestorven.
Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.
Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen
Zomaar ontstond een gedachte
die nu onherkenbaar
en verloren in het lijf
niet te herleiden is en
uiteindelijk is gestorven…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Loon op zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
658 Mijn dagen zijn al lang
een stille dood gestorven
ik voel niet meer de pijn
van wat had kunnen zijn.
Mijn zakken zitten leeg
beroofd van alle werken
waarvoor jij vangsten ving
maar de verdienste zweeg
van daden en vol roem
de handen weggenomen
waarin het werk wel lag
dat geen beloning kreeg.…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
EEN BOOM GEVELD
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
805 gedachteloos
de takken zijn geknakt
liggend, langer dan rechtop
terneergeslagen
in dat besef
gebroken
bukkend, tel ik
ring na ring
jaar na jaar
staren mij nu aan
geboorte, oorlog, dood
te lezen in zijn ziel
gegrift zijn
lief en leed
gekerfd,
een hart, een pijl
een schok gaat door mij heen
daar staat mijn wieg
een boom gestorven…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 een wolk snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
Dat ik nog steeds niet geloof...
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.852 .
'...dat ik in de deuropening van de keuken stond,
dat mijn langzaam weglopende, bijna gestorven vader
zich in de tuin omdraaide om naar me te kijken
en dat ik, terwijl ze van alle kanten op me af kwamen
en ik ze -uit alle macht- van me afsloeg,
tegen hem riep: "Gá nou - ze pakken mij ook!…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
onlangs
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
801 onlangs
dus nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken
het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten
in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken
het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 .”
-----------------------------------------------
Ter nagedachtenis aan Gilles, gestorven 11-02-2004…
Vileine teksten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 hult in de leegte
van het verlaten landschap
of neem het zoals het sterven zich
verrijkt aan tranen, de geur
van gestold bloed waarvan het
blad nooit liefde heeft gekend
geen profeet schrijft nog nostalgie
op zijdeglans met vileine teksten
zonder oorsprong, maar kerft zijn
geweten met nodeloos geweld
in het matzwart op zijn reeds
gestorven…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…
Weeekend in Metropolis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
5.707 Zo dikwijls als ik over de lange
populierenlanen liep zacht zingend,
denkend aan de avond haar witte
plaveisel waar ik gestorven ben. -
als ik je weerzie ben je toch een ander
ik ken je je blijft niet lang bij iemand
in steeds andere spiegels behaagt het je
steeds andere mensen te zien steeds jezelf.…