490 resultaten.
Geest en natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
603 Denkend aan haar
aan haar edele gebaar
Het gebaar waarin alles bestaat
Alles dat leven de moeite waard maakt
Alle gevaar laakt
Alle codes kraakt
Alle onrecht wraakt
Het geluk voor altijd bewaakt
Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid
die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt
Naar de onvindbaar geachte bron leidt
van existentiële…
de goedemorgenboom is kaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
979 de goedemorgenboom is kaal
een enkel blad is blijven hangen
ritselt in de vroegemiddagtaal en
valt voor wie de nacht heeft doorgehaald
de eerste vielen toen het licht
nog donker was, wekkers stilte
kraakten, stemmen zachtjes praatten
en het goedenacht langzaam vervaagde
als dan de klok de mensen drijft
en aan ontmoeten is niet te ontkomen…
Eigen berg
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
348 Bezit een kruiwagen-
dan kom men voort
in ons collectief bewustzijn
dat ons toebehoort
daaronder schuurt een breuk
dat de mens niet bekoort
hout dat kraakt
een kuip vol
verwachting
die zwijgend blijft
staan
maar ergens blijft
een wiel nog
rond en klaar
want hogerop,
zo fluistert men
elkaar
geraakt de eenling
zelden…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 De vergulde zetel kraakt van eigendunk,
de stemmen in de zaal zijn dicht gestikt met zijde
Men buigt voor ringen, voor de diepe ronk
van titels die de blik naar binnen leiden.
Maar op de tafel ligt een wit kristal:
een kale zin, ontdaan van elke praal.…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 ze haasten zich
hun blik neergeslagen
en ze staren star
naar voor gericht
de koude buiten kruipt
heel diep en kraakt
het hart, het lijf en leden
de ijzige regen druipt
ongenadig en vaagt
de modder van de wegen
de muziek huilt
tranerig hysterisch
en draagt
mijn ziel naar de hel
zoals die man daar
met de bel
op…
Glansrijk verloren
hartenkreet
2.7 met 57 stemmen
12.206 Het bed kraakt al lang niet door minnespel.
De taal van liefde is niet meer te horen.
Hun illusie spat uiteen als een luchtbel.
Het is een ander die ze weer mogen bekoren.
Al het opgebouwde, vervallen door verdeling.
De liefde heeft de strijd glansrijk verloren...…
Feest
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
4.199 vogels
uit onze straat en van het plein
gelachguirlande en bloemenperken,
opa's en oma's uit het park
schakers, honden en honden baasjes,
bonbonnetjesgeur en chocoladesmaak,
jongleurs en vuurslikkers,
koekjes en broodjes,
olifanten, tijgers en joggers,
straatmuzikanten en straatverkopers,
van de stilte drempel en
ene die van de liefde kraakt…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 Op het terras kraakt
het riet van de stoelen
kranten lezen rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 de winterzon zinkt koperrood
achter de bomen van het park
de slotgracht dichtgevroren
omsluit dit pronkjuweel
het licht tovert de buitentorens
tot een steekspel om
zij zonder schroom ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht…
Mijn Kamer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.739 spullen binnen
zodat ik star blind lopen leerde
Maar het duister werd te donker
zonder zicht een zintuig minder
ik liep richting het raam en vond er
mijn grote gordijn van al de hinder
Na veel passievol gescheurd te hebben
keek ik verlegen de kamer door die
na jaren weer licht te verduren kreeg
Niets van wat ik dacht was daar
het kraakte…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 er zweeft een kraai en zachtjes kraakt een tak…
Loslaten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.135 Als een schaatser in de bocht
Sla jij je benen over elkaar
Op het ritme van een pendelklok
Schommelen ze heen en weer
Nonchalant maar o zo zelfbewust
Kijk jij nu op mij neer
Je stoel kraakt onder het gewicht
Dat niet te tillen is
Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt
Te wachten tot dit overgaat
Tot ik werkelijk word herboren
In dat nieuwe…
Breekt en beukt
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
420 Je harde blik verstikt
woorden die je mikt
Loodrecht in mij ziel
geen dialoog geen deal
Mijn hart jankt kraakt
diep heb je mij geraakt
Alsof je me intens haat
nu je liefde mij verlaat
Geen greintje tederheid
jouw kil en koud beleid
Breekt en beukt me kapot
ik voel me gekwetst rot
Boos ben ik dat is zeker
jij roekeloze hartenbreker…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 zij sprak
met de trap
de treden kraakten
het geluid van lang geleden
ieder een eigen verhaal
in het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Weer jaagt gierend de storm
door de vrijwel kale takken
van de stokoude boom,
die nu echt kraakt en steunt;
de knoestige bast van zijn stam
vertoont zeer diepe scheuren.
Knarsend kreunend verliest hij
uit zijn zwaar gehavende kruin
de gebroken dorre twijgen.…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
plafpiep
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 je riep iets in m’n sloopgehoor
een woord dat kraakte, zacht en door
ik wou het vangen in m’n hand
maar het gleed als zand in slaaplandrand
snak
snoef
je stem bleef groef
nu zingt de klok in plok en plin
alsof ik zelf een flinter ben
ik zwaai naar niks, ik zwaai naar toen
en fluister stil: misschien, misschien…
De 5 minuten die voor altijd duren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
676 mijn stem kraakt in de drempel
tussen spel en stilte
ik hou mijn ogen open
alsof wakker blijven jou kan houden
mijn knuffel ruikt nog naar jouw jas
en het licht onder de deur
was vroeger genoeg
maar nu…
zijn de muren stil geworden
en de tijd zegt niks meer terug
ik blijf wakker mama
voor altijd wakker
tussen toen en nooit meer
ik tel de…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen
voorafgaande aan dit
beklagenswaardige
wat voor de aardigheid
nog een bestaan gelijken wil
De wind die geen woorden voordroeg
nooit door muren heen joeg
maar draagbalken
die stevig genoeg kraakten…
De tafel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.303 Zoals een ieder die kennis draagt,
te veel en te vaak kraakt.
Daar ligt hij.
Poten de stand van satellieten volgend.
Nooit geschilderde buik en schroeven
verbaasd kijkend
hoe de wereld,daadwerkelijk,
ondersteboven is gebonden.…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 rijm die op de daken van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve gaart schuine scherven nog van 't schaarse
licht -
valt een kleine rust maar op het jonge paar dat voorbij schuift
mij dinggesloten en vervreemd
Zo nu de kiezel niet kraakte…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 bloed die valt en viel
Een prins hakt zich door het struweel
zijn witte schimmel hinnikt vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast zich
over haar kalkwitte huid beroerd
door zijn lippen en gestreel
Hij doet zijn kleren uit, doet zijn zin
haar stroeve lijf kraakt…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de oude kar kraakt
in dezelfde voegen als
haar duwer, ze smeekt
om nieuw bloed, een laagje
lak aan antiek, de toekomst
is aan de jeugd, vers hout
de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door…
EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
895 we troffen alles onveranderd aan
vertrouwde luchten vulden onze longen
het was nog niet goed tot ons doorgedrongen
we bleven op een afstand even staan
en zagen hoe de mensen zich verdrongen
rondom het spit onder een volle maan
de avond viel en ieder leek voldaan
de danseressen dansten, barden zongen
totdat een takje kraakte en een jongen…
Verval
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.004 Onder het huis vreet schimmel aan de palen
waaraan het fundament is vast gemaakt
boren torren in het dakgebint dat kraakt
tracht de stormwind het neer te halen.…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 Mijn lieve zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter…