Alle inzendingen over kraakt

490 resultaten.

Sorteren op:

Geest en natuur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Denkend aan haar aan haar edele gebaar Het gebaar waarin alles bestaat Alles dat leven de moeite waard maakt Alle gevaar laakt Alle codes kraakt Alle onrecht wraakt Het geluk voor altijd bewaakt Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt Naar de onvindbaar geachte bron leidt van existentiële…

de goedemorgenboom is kaal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 979
de goedemorgenboom is kaal een enkel blad is blijven hangen ritselt in de vroegemiddagtaal en valt voor wie de nacht heeft doorgehaald de eerste vielen toen het licht nog donker was, wekkers stilte kraakten, stemmen zachtjes praatten en het goedenacht langzaam vervaagde als dan de klok de mensen drijft en aan ontmoeten is niet te ontkomen…
wil melker31 augustus 2003Lees meer >

Eigen berg

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 348
Bezit een kruiwagen- dan kom men voort in ons collectief bewustzijn dat ons toebehoort daaronder schuurt een breuk dat de mens niet bekoort hout dat kraakt een kuip vol verwachting die zwijgend blijft staan maar ergens blijft een wiel nog rond en klaar want hogerop, zo fluistert men elkaar geraakt de eenling zelden…

Het gewicht van de veer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
De vergulde zetel kraakt van eigendunk, de stemmen in de zaal zijn dicht gestikt met zijde Men buigt voor ringen, voor de diepe ronk van titels die de blik naar binnen leiden. Maar op de tafel ligt een wit kristal: een kale zin, ontdaan van elke praal.…

kerst verwensing

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.370
ze haasten zich hun blik neergeslagen en ze staren star naar voor gericht de koude buiten kruipt heel diep en kraakt het hart, het lijf en leden de ijzige regen druipt ongenadig en vaagt de modder van de wegen de muziek huilt tranerig hysterisch en draagt mijn ziel naar de hel zoals die man daar met de bel op…
Verdano15 december 2003Lees meer >

Glansrijk verloren

hartenkreet
2.7 met 57 stemmen aantal keer bekeken 12.206
Het bed kraakt al lang niet door minnespel. De taal van liefde is niet meer te horen. Hun illusie spat uiteen als een luchtbel. Het is een ander die ze weer mogen bekoren. Al het opgebouwde, vervallen door verdeling. De liefde heeft de strijd glansrijk verloren...…

Feest

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.199
vogels uit onze straat en van het plein gelachguirlande en bloemenperken, opa's en oma's uit het park schakers, honden en honden baasjes, bonbonnetjesgeur en chocoladesmaak, jongleurs en vuurslikkers, koekjes en broodjes, olifanten, tijgers en joggers, straatmuzikanten en straatverkopers, van de stilte drempel en ene die van de liefde kraakt…
Branka24 november 2005Lees meer >

Zwikken

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 790
Op het terras kraakt het riet van de stoelen kranten lezen rug aan rug elkaars letters en de koffie valt ditmaal niet verkeerd ogen staren onverbloemd duidelijke taal naar een rode blos waar wangen een lach laten vallen in dat ene kuiltje langs lippen bloot danst lonken naast verleiden ik voel mij even mooi en swijlens voeten vochtige…

kasteel

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
de winterzon zinkt koperrood achter de bomen van het park de slotgracht dichtgevroren omsluit dit pronkjuweel het licht tovert de buitentorens tot een steekspel om zij zonder schroom ontbloot charmeert in avondrood de middentoren fonkelt opgetogen de ophaalbrug kraakt zacht ik hoor een licht gekreun het ijs sluipt dieper in de gracht…
delius1 december 2006Lees meer >

Mijn Kamer

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.739
spullen binnen zodat ik star blind lopen leerde Maar het duister werd te donker zonder zicht een zintuig minder ik liep richting het raam en vond er mijn grote gordijn van al de hinder Na veel passievol gescheurd te hebben keek ik verlegen de kamer door die na jaren weer licht te verduren kreeg Niets van wat ik dacht was daar het kraakte…

Loslaten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Als een schaatser in de bocht Sla jij je benen over elkaar Op het ritme van een pendelklok Schommelen ze heen en weer Nonchalant maar o zo zelfbewust Kijk jij nu op mij neer Je stoel kraakt onder het gewicht Dat niet te tillen is Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt Te wachten tot dit overgaat Tot ik werkelijk word herboren In dat nieuwe…

Breekt en beukt

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 420
Je harde blik verstikt woorden die je mikt Loodrecht in mij ziel geen dialoog geen deal Mijn hart jankt kraakt diep heb je mij geraakt Alsof je me intens haat nu je liefde mij verlaat Geen greintje tederheid jouw kil en koud beleid Breekt en beukt me kapot ik voel me gekwetst rot Boos ben ik dat is zeker jij roekeloze hartenbreker…
car6 april 2008Lees meer >

Van een lang vergeten snit

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
zij sprak met de trap de treden kraakten het geluid van lang geleden ieder een eigen verhaal in het naar boven gaan ze vond in het donker het touwtje en licht schrok van het plaatje de poppen met ogen het haar omkranste gezicht nog altijd in hetzelfde gelid de tijd was ze kwijt knuffelde met woorden over jaren die waren verloren…
wil melker4 februari 2015Lees meer >

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Weer jaagt gierend de storm door de vrijwel kale takken van de stokoude boom, die nu echt kraakt en steunt; de knoestige bast van zijn stam vertoont zeer diepe scheuren. Knarsend kreunend verliest hij uit zijn zwaar gehavende kruin de gebroken dorre twijgen.…

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
De zon brandt de wolken stuk de blauwe hemel kraakt het wit de lucht strekt zich lui uit de horizon valt uit het aardse bed. Ik voel me ijler dan de wind stijg tot ongekende hoogten smelt bergtoppen van ijs vrij waar alle woorden stil vallen.…

laat zacht haar ogen breken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 787
een kastdeur kraakt de klok verstaat het tikken van zijn slag de tijd telt uren rustig af op tonen van haar eindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in de willekeur van lucht de geur van lang geleden herkenbaar in gebeden we zitten stil gevangen in het broze lijden lippen smakken in het delen van de dorst zien haar…
wil melker7 november 2007Lees meer >

Mijn Grootje en de Grooten Oorlog

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
zij was het korenblonde meisje met sproeten als een sterrennacht op klompen langs het smalle pad de lange weg naar het oude dorp de hemel kraakt, de stilte kruipt Duitse ulanen op hoge paarden als moe geplaagde horzels in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw, het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…

blijven over zonder haar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
de kastdeur kraakt klok verstaat het tikken van zijn slag tijd telt uren rustig af op tonen van oneindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in willekeur van lucht geur van lang geleden herinnert weer aan vluchtig ziekverdriet zijn stil gevangen in broos lijden lippen smakken in het delen van de dorst een zuster drenkt…
wil melker7 september 2006Lees meer >

plafpiep

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
je riep iets in m’n sloopgehoor een woord dat kraakte, zacht en door ik wou het vangen in m’n hand maar het gleed als zand in slaaplandrand snak snoef je stem bleef groef nu zingt de klok in plok en plin alsof ik zelf een flinter ben ik zwaai naar niks, ik zwaai naar toen en fluister stil: misschien, misschien…

De 5 minuten die voor altijd duren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
mijn stem kraakt in de drempel tussen spel en stilte ik hou mijn ogen open alsof wakker blijven jou kan houden mijn knuffel ruikt nog naar jouw jas en het licht onder de deur was vroeger genoeg maar nu… zijn de muren stil geworden en de tijd zegt niks meer terug ik blijf wakker mama voor altijd wakker tussen toen en nooit meer ik tel de…
jacob h24 juni 2025Lees meer >

stormbreker

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
door de steden van weleer en de graven ten lande Het waren de kauwen en de meeuwen evenzeer zij schreeuwden het uit door de jaren heen voorafgaande aan dit beklagenswaardige wat voor de aardigheid nog een bestaan gelijken wil De wind die geen woorden voordroeg nooit door muren heen joeg maar draagbalken die stevig genoeg kraakten…

De tafel

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Zoals een ieder die kennis draagt, te veel en te vaak kraakt. Daar ligt hij. Poten de stand van satellieten volgend. Nooit geschilderde buik en schroeven verbaasd kijkend hoe de wereld,daadwerkelijk, ondersteboven is gebonden.…
Branka Korac28 november 2004Lees meer >

meubelmaakster

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.569
rijm die op de daken van de auto's ligt licht knisperen van woorden als ijspegel vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt dondert de hamer van Donar op een donker gezicht dan het een worden en deel van het al zwijg jij zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's verglijden…

ONBEWUSTE AVOND

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.980
hartstochtelik een vlam zich toewaarts als dees' rode beuk Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat - alleen een gipsen garve gaart schuine scherven nog van 't schaarse licht - valt een kleine rust maar op het jonge paar dat voorbij schuift mij dinggesloten en vervreemd Zo nu de kiezel niet kraakte…

Doornroosje slaapt door

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.671
bloed die valt en viel Een prins hakt zich door het struweel zijn witte schimmel hinnikt vol leven een kok heeft nog steeds de hand geheven Slechts de prins beweegt en trekt haar kleren uit en verbaast zich over haar kalkwitte huid beroerd door zijn lippen en gestreel Hij doet zijn kleren uit, doet zijn zin haar stroeve lijf kraakt…

stadsjutter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door…

EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 895
we troffen alles onveranderd aan vertrouwde luchten vulden onze longen het was nog niet goed tot ons doorgedrongen we bleven op een afstand even staan en zagen hoe de mensen zich verdrongen rondom het spit onder een volle maan de avond viel en ieder leek voldaan de danseressen dansten, barden zongen totdat een takje kraakte en een jongen…

Verval

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.004
Onder het huis vreet schimmel aan de palen waaraan het fundament is vast gemaakt boren torren in het dakgebint dat kraakt tracht de stormwind het neer te halen.…

Geen einde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.091
Mijn lieve zwager ook jij bent nu gegaan Je kraakte weerbarstige noten in de tijd die je nog was gegund lege doppen zie ik liggen waar jij ze moedig hebt gekraakt Ik heb je leren kennen gesproken woorden voorbij in de stilte achter de sluier waar altijd jouw waarheid lag De vredigheid van de natuur maakte jouw voetstappen lichter…