379 resultaten.
Het mystieke zeilschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
675 misschien had ik mijn eigenzinnigheid
aan zijn koppigheid te danken
we waren allebei kritisch
wanneer het ging om het geloof
nooit had hij echt de wind in de zeilen
maar hij vertelde me ooit
over het mystieke zeilschip
waarmee hij zou varen naar de overkant
het staat er nog steeds om de lucht te bevaren
dat handgemaakte bootje op zijn marmeren…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Bedaagd marmer prijkt zacht glanzend, verspreid,
schouwt door heel het gebouw, knipoogt minzaam
naar winkel en kantoor van de nieuwe tijd.
Samen klinken reizen en toeven vreedzaam.
Geschiedenis, voortgang: beide tonen vlijt.
Antwerpens spoor geniet de wijdste faam.…
Onder gele lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Een bomenrij langs het landhuis,
gehuld in vuilgele lakens
Over de straten liggen roodwitte linten,
als vergeten herinneringen
Ze rijgt de veter door haar hoge plastic laarzen,
en bindt een blauw strikje in haar opgebonden haar
Uren rekken zich langer dan een dag,
terwijl de wind de linten optilt,
een glimp van marmeren straatstenen onthullend…
SCHADE _ BEHOUDEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
296 Jezus Christus grote paleis Mensheid
wordt gedurende eeuwen opgebouwd
uit het edelste marmer en cederhout,
heeft alle geduld, slechts tijdloze tijd.
Het weidse gebouw krijgt dankzij geloofsvlijt
meer hechtheid, wordt daarbij telkens gedouwd
door stormwind, vallende stenen, en rouwt
om voortdurende schade. Vernielzucht bijt.…
FLUISTER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 Ik ben de vrouw die nooit thuiskwam
regenjas van tranen, Amsterdam ademt mij uit
drie kinderen gebaard, in de Schelde gegooid
ze zwemmen met mijn gezicht, roepen mama
water slikt het
de man zei: godin
pakte marmer dat bloedt
de camera zweeg, de bank deukte stil
ik kus pillen als minnaars
smaak naar melk die nooit kwam…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Zij eisen geen kansel, geen marmeren steen,
geen priesterhand die hun taal verklaart.
Schuif de tolken opzij.
De grond spreekt stroef maar rechtstreeks,
een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap.
Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.…
DE zon. De wereld is goud en geel
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.919 Haar voetjes hangen te bengelen,
meisjesmondjes blazen gouden fluitjes,
gelipte mondjes lachen goudgeluidjes,
lachmuntjes kletterend op dit marmer,
ik zit en warm m' er.…
Peer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.782 De stilte valt zodra de peer loslaat
Zachtjes knapt de navelstreng
Geluid gezogen in vacuum
Dompelend in water, de broosheid van het bordes
Waarover in stilte rollende peren pantoffels
- Glijdend door de tussenhemel
- Losgerukte stoeptegels uit vernedering
- Ellendige cadaverbeelden uit marmer
Geen haar op mijn hoofd en een kale hoofd uit haar…
Koffie
gedicht
2.7 met 16 stemmen
11.980 Ik was vier en viel met mijn scooter
van de trap met de marmeren tegels
bij ons in de woonkamer en ik viel
hard en met mijn hoofd omgekeerd op
de tegels en ik gilde en mama zag dat
er bloed uit mijn hoofd stroomde en
mama gilde en ik gilde en mama rende
de straat op om hulp te halen en het
deed nog steeds pijn en onze Egyptische
overbuurvrouw…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 Als een antieke fontein in marmer,
een heraldisch schild, minder belangwekkend
spankelen mijn woorden
en bedekken met kleine druppels inkt het lichaam
een poging, aan mijn oog onttrokken
de zachte sluier van bescherming
op te tillen
...heden ontvouwt zich langzaam
de werkelijkheid
en zwijgt over wat ze weet
Ik wil niet horen,
ik wil…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 Het pad in de heemtuin liep dood,
heb het zelf zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, er is geen voldoende
tijd meer om te belopen, we
komen elkaar wel ergens tegen,
een kringloop niet van willekeurige
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van marmeren zerken, deemoedig
mors ik de verweerde letters waar
de levens bewijzering…
Dictators sterven in het harnas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Geef de mens macht en hij die opgroeit
als nomade in een tent, bouwt paleizen
van marmer, leeft in een luxe die hij eens
verafschuwde -
delegeert bestuurlijke taken aan vazallen
die macht misbruiken om zich te verrijken,
hun lusten te bevredigen; aard van een
dictator maakt dat waar hij niet bij is –
gevoelsmatig niet bestaat,…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Aan de oever van de Yamuna rivier
Komt de geschiedenis tot leven;
Wordt een ode aan de liefde in een
Wit marmeren bouwconstructie beschreven.
Met op iedere hoek een minaret
Werd op een plateau een mausoleum
Neergezet; kreeg de laatste eer van
Een man aan zijn vrouw symbolische waarde,
Bij zijn afscheid van hem aan haar op aarde.…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Wij dansen om de oude zerken,
van gekarteld marmer, waaruit
bloed en staal moest stromen
en spitte vloeibaar goud uit de
moederschoot der weelde.…
Aan alle de KAPITEINEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 O dierbare Offeren de Vrijheid opgedragen,
In wie een fier gestarnt de krijgslust had verspreid,
Die, zelver nooit versaagd, door wijze moedigheid
De stoutsten voor u deed versagen:
Men kan aan ieder Held geen stoflijk pronkbeeld wagen,
Maar zo de gunst mijn pen door vleikunst niet verleid,
Zal mond nog eeuw uwe eer, wordt 't marmer u…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger
een ruime zitkamer
onder een dak met opening
waar welkome regendruppels
rook uit de haard zoenen
neerdalen in een bak
van gepolijst marmer…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 noodkreet
Een gegorgel
Gesis als van schuimend bloed
Het bleef bij een gerucht
Dovend in de wandelgangen
Zo ook dat zij aan haar rozenkrans
(Die zij tegen alle voorschriften in
Onder haar habijt droeg)
Een hangertje verborg
Een bronzen schedel
2
Maar nu
Nog voor zij kon rijpen
In de lichtkegel
Die door glas-in-lood gefilterd
Op de marmeren…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het eentonige tikken van
de klok aan de wand haalt
hem niet uit het grauw
beschimmelde verleden
verloren ligt het blauwe pakje
zware van nelle op de marmeren
schouw maar legt juist die dag
geen gewicht meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 In het schrale licht, ingeklemd
tussen de winternachten
lig ik naast hem op het marmeren bed
dieper kunnen we de slaap niet vatten
zo ijl zijn de afstanden
onraakbaar dichtbij gedachten
van weleer, gevangen in de weigering
om volwassen te worden
een koperen voorhoofd weerkaatst
de voortjagende donderwolken
rond het wegvluchtende levenslicht…
geen dissonantie
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
753 uit het stille heldere water,
rijst haar spiegelbeeld hoog
statig komt zij langszij
haar lange hals gestrekt,
de blik op oneindig, zo
glijdt zij minzaam voorbij
majestueus, als een galjoen
haar vleugels als zwaarden
rond de boorden gevouwen,
het boegbeeld, mooi van vorm
lijkt witter dan wit
als uit marmer gehouwen
in alles rustig en…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Eitjes, uit wit marmer gehouwen druiven,
verwachten lijdzaam hun opwekkende wond,
die zacht openscheurt, met ijl getik verkondt:
" 't Mensennest mag nieuw leven overhuiven!"
Het gezin van achter dat brede raam
legt voedzame zaden naast ouders en jongen
als nagerecht bij wilde weidevruchten.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 “ Ons is ook de Dood gegeven “
Hoe voelt het als haar oude handen marmeren
in een gebroken gelaat?…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Een nieuwe ozonlaag het
bitterzoet van zonnestralen
doopt in lankmoedigheid
toebedeeld, wordt geaderd
marmer vloeibaar door het
bioritme van een visioen.…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 zeker ergens komen we elkaar wel tegen, een
kringloop niet van herhaald gevaar ontbloot, het
torst het kruid van marmeren zerken, deemoed vermorst
de levenstekens waar een wegbewijzering voor staan.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Sage
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 De treurwilg in mijn ziel
is een beeld van marmer -
onbeweeglijk.
Ik volg de zwarte rokken
in mijn drang naar veiligheid -
onbekommerd.
Bij klanken van Chopin
breekt de stam in tweeën -
bevrijdend.
Domme slaaf van dikke torens
en zij rijgt mij aan haar mes -
genadeloos.…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Ooit knielden we in misten wierook ter bezinnen
Goten marmeren helden in kathedralen
Kochten angst in gebed, deelden avondmalen
Reikte glorie hoger dan ons hemels tinne
Devote stilte bij hostiewaarts geschuifel
Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 We slaan de boeken open op de pagina’s die schuren,
voelen het koude marmer van namen die we niet kenden,
zien de breuklijnen in de straten van de stad.
Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.…