Alle inzendingen over reikt

678 resultaten.

Sorteren op:

Valltorta

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.536
Een vrouw op sterke bodembenen heupenwiegend bekwaam tot dracht en jagen De romp een spanningsboog, met licht geheven armen die evenwicht bewaren tussen de lucht en aarde Het kleine hoofd met vlinderogen is nooit te zwaar en reikt voorbij de wolken naar wat worden kan De spitse tong likt maan en sterrenstof en steelt daarmee de toekomst…
Zunrita28 november 2004Lees meer >

Ja, jij

hartenkreet
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.578
deel de lucht met me mijn kind en de wolken en de toppen van de bomen want gisteren zomaar door een paar woorden liet je mij de zomer zien je weet dat ik voor jou zou willen sterven mijn kind jij, die de zon voor me reikt door de hoge vensters van je jeugd gaf mij met je wondermooie ogen jouw wereld jij, mijn kind zei :…

ik orakel labyrinthen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 695
ik orakel labyrinthen spoorloos zonder hinten spreek alleen met zon en wolken om me heen de hemel is gesloten de ruimte is te groot maar ik ben vastbesloten een weg te vinden uit de dood handen reikten trokken terug omdat de hitte te intens was om te leven ze keerden mij de rug nog zie ik je lach, ogend naar de horizon herinner…

toekomsttranen

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.433
als verlangen in tranen geslopen mij vertelt van de mooiste dagen waar het heden reikt naar morgen onze toekomst vol liefde wacht zoek ik een lach in vertwijfelde ogen ligt er diepverborgen hoop waar de belofte van enkele tranen het verleden achterhaalt maar bitterzoet en ongebroken sluipt verlangen zacht nabij elke toekomst huilt zijn…
danny cant.20 februari 2004Lees meer >

Symfonie van de tijd

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Er zweeft een rust door stervend groen een onzichtbare wind voelbaar en zacht een okeren licht dat tussen twijgjes reikt tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht. Uitgeklede zomerwoorden tussen leven en dood dwarrelen als droomkristallen en de aarde kleurt rood.…

In iemand anders

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 493
Zo-even ontwaakte ik zo zacht, ik dacht dat ik kon zweven, waar eindigt de dag en begint de nacht tot hoever reikt mijn macht van leven?…
pama12 juli 2009Lees meer >

Zwaartekracht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
Zo-even ontwaakte ik zo zacht, ik dacht dat ik kon zweven, waar eindigt zwaartekracht tot hoever reikt de macht van leven?…
pama6 juni 2010Lees meer >

’n dialoogje met de liefde

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 729
jouw ogen wanneer ze mijn wereld raken zachter in verbazing, jij mens; man van duizend dromen je kleurt me in het klaverveld, het verlangen welwillend bevrijd ik fluit naar herfst en hoe hij ruist en reikt naar stille rust naar de vogel en zijn maatje die samen het antwoord voltooien in de warme ruimte van hun nest jij…

Herdenken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug te halen En altijd is er in het diepste van de stilte weer die merel die met zijn zilveren tonen naar de hemel reikt…

dirk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
deze handen reikten en grepen het leven vast alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten want van binnen weten wij, jij komt niet terug daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen dan zegt zij,…

gedachteloos bijna

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
het huis heeft geen deur en één klein raam papa is groter dan het huis zijn hoofd reikt tot de wolken boven het dak wapperen zijn lange handen het zwarte pad een rechte lijn tussen zijn schoenen van huis naar schuur schuur naar huis AqAq in spiegelbeeld heb ik je geschreven getekend sta je op de muur de nagels…
J.Bakx17 maart 2019Lees meer >

VERBINDING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
De Almachtige God is niet te zien als 't geloof zelf van mensen vertrouwen op de Heer is een ladder staande op harde grond vol stenen en distels die tot de Hemel reikt bij alle treden zweven eng'len rond zenden vragen omhoog laten zegen dalen het begrip geloof zal steeds stijgen om weer de aarde op te zoeken vertrekt en komt…
Han Messie8 augustus 2023Lees meer >

Reader's digest

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Diep in de krochten van de smaakpapillen ligt reader's digest - voedsel voor de geest een stalactiet reikt halzend naar het licht een stalagmiet is hemelwaarts gericht de helicon, ik ben er vaak geweest en zou voor leesvermaak nooit anders willen Pleziergedichten in een bouillabaisse van lightverse godenspijs en ambrozijn en…

litanie

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 548
Als de wilde wind door lege straten raast het water naar de top van de dijken reikt Als wilde ganzen het luchtruim zoeken de ekster slechts oog heeft voor bling Als zwaluwen laag over het land vliegen een dansend muggenleven verdwijnt in de late avondstilte Als in de sporen van de storm de zachtheid in de smeltende stilte jouw…
J.Bakx3 januari 2025Lees meer >

Herdenken

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 275
gewijde uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug te halen En altijd is er in het diepste van de stilte weer die merel die met zijn zilveren tonen naar de hemel reikt…

dromen op sterk water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 900
Ik bewaar dromen op sterk water verzuring zal ze houdbaar maken verstand verdringt alle persoonlijkheid het duistere puntje in het licht reikt haar charmante hand naar mij uit ontkenning stroomt langs mijn aders terwijl ik kloppende onjuistheden opsom openen haar gesloten ogen dichtheden vertrouwde geborgenheid verscheurd mijn hoofd draait…

Volle maan in oktober

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De lichtbaan reikt van mij naar ’t andre kussen, glijdt naar die mond in ’t nu zo vreemd gezicht, verlicht de donkre holten met de groef ertussen van man die, ‘t wonder missend, vast te slapen ligt.…
Leidje Berg14 november 2002Lees meer >

rijpend in je warme schoot

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.092
ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…
wil melker26 november 2004Lees meer >

rijpend in je warme schoot

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…
wil melker25 november 2004Lees meer >

Besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Zover het oog reikt, de blik intens Naar verder, naar meer, maar Tenietgedaan door de droom, het Vergeten. Het even verdwenen door wat Je zei, niet meer gelooft, niet Meer ziet. Is het niet anders, een impuls, nog Net niet handelen.…

het sterven beminnen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 868
als het jaar zijn einde nadert verblijf ik wat dieper vanbinnen de hemel duikt dan ongevraagd in mijn ziel alsof ik het sterven, haast gedwongen moet leren beminnen het hangend grijs dringt zich door mijn huid om de maakbaarheid te vertragen en de winterslaap te verkiezen tot mijn allerlaatste bruid als hoop verder reikt dan het…

Ondergesneeuwd

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 933
kou vat aardse tranen samen in schittering van wit kristal verhullend als een liefdesmantel overheerst het schonende grote getal elk vlokje toont complexe tekens voor wie eenvoudig dieper kijkt het is de massa die verdoezelt hoe de eenling om zich reikt uniek in hun eigen signalen dalen bevroren druppels neer om als de dooi komt te…
Ludy Bührs12 januari 2009Lees meer >

Ik wraak de lat

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
steeds meer negeer ik bij het lezen de middelmaat waartoe ik zelf behoor de lof aan dichters door mijzelf geprezen zijn al te vaak bewijs daarvoor ik wraak de lat door mij zo hoog gelegd dat moedeloze streven naar wat ondoenlijk en bij lange na niet haalbaar blijkt dus wordt het tijd om bij te stellen op ware hoogte die niet verder reikt…
annabel9 maart 2009Lees meer >

Wonderschone waaiers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 466
vriespunt de avond legt zich neer na volledige overgave aan de ondergaande zon in het holst van de nacht ontstaan wonderschone waaiers worden bloemen geboren die nimmer zullen geuren beperkte houdbaarheid doet niets af aan hun fonkelende pracht die schittert in het ochtendlicht totdat de zon groen ziet van jaloezie zodanig haar stralen reikt…
LadyLove26 november 2010Lees meer >

Vertraging

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.580
komt het vertrek waarin iedereen elkaar bekijkt tot stilstand Voorzichtig tikt de regen vergrendeld blijven de deuren vingers betrommelen een raamkozijn voorzichtig tikt de regen nog Langzaam begint het te dagen: dit is geen kamer maar een doorgang tot een eindpunt dat op afstand blijft een moeder haalt haar targets niet een hand reikt…

Envoi

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.382
Reikt het tot zwerk, dit zachte oog dat sap weent van dorst? Rijst er een horizon als ik u mijzelf reik, versmachtend? Fata morgana, dorst naar ons. -------------------------- uit: 'Landgoed', 1989.…

De beeldbedenker

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
De beeldbedenker die vorm geeft Aan gedachten die zo maar opkomen Als de taal met woorden en klanken Te kort schiet, het volledig af laat weten, Die een zilveren spiraal maakt Die tot in de hemel reikt, En de diep doorleefde druppel door hem Gehouwen uit doorzichtig albast Dat met zijn gefilterde licht In de voren van moeder aarde…

terra incognita

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
ik kijk door het venster ik zie mezelf staan op een dunne muur die die onaards tot de wolken reikt beneden kijkt niemand er van op er is geen beginnen aan van onwaarschijnlijkheden wordt men kribbig en moe onverwacht stoot de wind me om zwiept me van ongekende hoogte brengt me in een tuimeling waar geen einde aan lijkt te komen abrupt…
J.Bakx19 maart 2015Lees meer >

Eén zwaluw kan me raken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
ze trokken weg de vogels toen… in de herfst vliegensvlug waren ze weg voor ik er erg in had kennen ze mijn missen weten ze wel dat ik in de lentenacht naar ze op de uitkijk zal staan… zien ze mijn vreugdetraan wanneer ik hun vleugels hoor de zachte slagen ruisend door het morgenblauw… mijn verlangen zo groot reikt naar het leven…

De droom in het avondlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…