529 resultaten.
vaart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 over de woelige huid van de diepe oceaan
met enkel de onmetelijke stolp boven mij
zo schommelt mijn broze bootje
op het ritme van de wind het leven voorbij
voortgedreven, gestuwd, overstelpt
door vergezichten, landschappen allerlei
aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij
zwemvogels en vliegende vissen ongeteld
hier en daar, waar wuivende…
Bleke schaduw
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.187 Te bestaan als bijziend dienaar
beroofd van oog voor 't vergezicht
is het mijn schaduw die ik nastaar.
Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht,
niet langer meer van schuilend zwart,
rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht.
Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart
vraag ik of hij zich niet met mij verwart.…
WATERBALLET.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
819 jaagd de wind de golven op
en het donderend geraas
van het aanstormende water
doorbreekt de sirene stilte
Dreigend verovert de zee het land
met een niets ontziende kracht
neemt de zee als overwinnaar
vele trofeeën met zich mee
En de zee weer tot rust gekomen
dromerig, lieflijk stromend
badend in de zonnestralen
is zij haar eigen vergezicht…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Als kind kon ik verloren lopen
in 't purper en het gouden licht
maar later leerde ik te hopen
en groeide ook het vergezicht.
De tranen komen nu, het trage weten
van wat voorgoed verloren lijkt te gaan -
hoe moet ik dan die andere droefheid heten
die niemand ook maar even kan verstaan?…
Vallei der verzuchtingen
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
1.131 hoe aansprekend het gezicht
dat als deelgenoot een schat
aan beelden brengt
jammerlijk verzonken
in de woeste nevelen
waar onwerkelijke vergezichten
niet worden nagekeken
maar in troebel water
worden gedrenkt.…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 op het klamme strand van haar huid
waar de lagune zich opent
huist het weekdier
in wier dat deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Nu lijkt een dag zo leeg en lang
Zij was voor mij de heldere ramen
Met vergezicht op mijn gedachten.
Zó stevig had zij mij - en ik haar vast,
Dat niets ons, ook geen andere machten
Zoals de dood, waar wij om lachten,
Kon scheiden. Haar vertrek heeft mij verrast.
Nu zie ik op tegen het wachten.
16-02-2008…
Sterrenlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 Half verscholen, onaantastbaar,
kleurig, magisch vergezicht.
De zomerzon laat me lachen,
plaagt mijn veel te witte huid.
De wind verwart mijn haren,
als ze blaast van noord tot zuid.
En de aarde blijft maar draaien,
om die gele grote ster.
Rustig drijvend in het vacuum,
onbereikbaar en mijlenver.…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten zijn gaan dragen
ik neem het roer
weer zelf ter hand waar
zon en licht de koers bepalen
naar een schitterend vergezicht…
MMXVIII
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
513 Geef mij een feestelijk gedicht
hier op dit nieuwetijdsgewricht
het hart, de lever en het bloed
willen bezieling, frisse moed
Kom, vul je nieuwjaarsvers met licht
Schets ons een zonnig vergezicht
dat is je dichterlijke plicht
tover juwelen uit je hoed
poëetjelief wees braaf en zoet
Geef mij een feest..…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 adem van de zee
streelde het lichaam en de ziel
je gaf je over met ontroering
de euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een…
Gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik zag in
kleuren al
het verhaal van
de stukjes puzzel
op het grote bord
heb ze bij
elkaar gelegd
met de rechte
delen apart voor
de lijn rond het hart
in gewijde stilte
zocht ik de
realiteit van het vlak
waarbij alleen de
vorm volmaakt past
zonder woorden
groeide het verhaal
onder mijn handen
een vergezicht met
boten en…
Geroezemoes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ik reisde meer dan vier uur
Om een uur bij hen te zijn
De volgende dag zat ik weer
in trein en bus voor nog een jarige
Toch was het doel niet het enige
Ook de reis was het waard
Zoveel gezichten,
vergezichten, gekleurd blad
Moeders die kinderen in en uit de trein
Mensen die hun mobiels lazen
Een pasgeboren baby in de kinderwagen jammerde…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
Stappenteller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
806 Opgaand in het landschap
en in het ritme van de muziek
zetten we in vloeiende cadans
onze voetstappen in vruchtbare grond
We wisselen gedachten uit
elkaar behoedend
voor al te grote sprongen
Vanuit het oude vergezicht
stijgt de mist langzaam op
en in de warmte van de zon
boven het kronkelend pad
wordt het voor ons helder
vinden we…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 ziener
het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 .
--------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
Zomernachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.644 Klaar
voor hoogtij en onbescheidenheid
De nacht geslonken tot een slanke maansikkel
transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel
Zo ijl en flinterdun de overgangen
de laatste stralen kussen al het schemerlicht
van de volgende morgen en het verse vergezicht
het duister is te kort voor hartstocht en verlangen
De zomernacht waarin de dag…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Nu groeit weer uit geheim een oude ceremonie
van eindeloos verwachten tot huilend licht,
zo weerloos kon in jaren niet als toen in februari,
't ontluiken van een wuivend vergezicht.…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Puik gebouw,oneindig licht,
horizon met vergezicht;
boven zeespiegel stijgt de toren,
wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Geen moederdag voor jou
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.024 zouden komen
de zon was voorbereid
de stoelen stonden buiten
* *
De klok van het middaguur
staakte de strijd toen ik
door haar lach
een beetje regen zag vallen
geen moederdag voor haar
terwijl haar hart de liefde
voor haar kinderen in
een eeuwigzijn bewaard
het terras is bijna leeg
de glazen van een vergezicht…
horen
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
632 niet
de wind alom
en hoe ik alles hoor vallen
het blaadje, bedekt met bedrog
de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder
waarvan ik het beeld verdrongen heb
dit land is niet van mij, antwoord ik
alles wat ik achterlaat zijn de muren
de vele muren in mijn handpalm
en de boom vol vogels, die nog steeds verlangt
naar het vergezicht…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 Leven op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt…
ziener
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 divers perspectief
is het zo dat mijn blik in het heden
meer wordt vermeden, of
is alles al vermeld, verteld
over alles wat mij bekoorde
ben ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare letter
die de geest zou kunnen voeden
ach neen,
het vergezicht…
Verbonden met elkaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 het water slaat schuimig
de glimmende puntige keien
van de rotsen, hongerige
meeuwen vliegen voorbij
boven de onwankelbare bergen
de rode stekende en de
barmhartige
liefdevolle witte zon
tot de einder de zilveren golfjes
verlicht het hoopvol vergezicht
met 't hemelicht op blauwe zeeën
opgenomen in de zuivere lucht
met balsem van de
genezende…