Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Uitgestorven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Nee er is geen organisatie die in’t fris geschoren woud tussen het wegrottende hout van een subtropische natie oranje klontjes heeft gevonden waarin versteende bijterbijen -die ooit op raptorsap gedijden- door tijd en ruimte ongeschonden waarmee een maffe wetenschapper (die het idee kreeg bij de kapper) het dinosaurus klonen klaarde…
WOLF24 mei 2010Lees meer >

Waterkant

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
De schoonheid van dit groene woud brengt mij tot ontroering en merk dat de natuur mij aanzet tot ontvoering, want.. ik zou u allen willen leiden naar deze plek aan het water en met u ongestoord gaan zitten denkende aan later... om het beeld vast te houden ik wil het terugzien keer op keer want morgen is het er misschien niet meer!…

Herfsttinten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Ze voeren dronken laten leeg wat niet vatten kan verrijken het armste van de aarde blozen het bleekste van de dag De eeuwige dood van blad de sluipende ondergang van de in zwam verpakte stronk plukken ze tenger uit het woud Ze bouwen gespreide vlerken als kathedralen tegen het palet kerven en ketenen bos en mos onwrikbaar als…
Kees Keizer31 oktober 2010Lees meer >

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

Valse contrasten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
scherp schuurde vaal licht langs schrale takken valse contrasten schetsten niet bestaande unheimliche sferen het donkerde in woud en bos ondanks het gebrek aan bladeren nog priemde zon venijnig strak naar leven op de grond schijnwerpen creëerde een bewogen beeld omdat licht continuïteit doorsneed er gaat geen dood voorbij…
wil melker30 november 2019Lees meer >

Stapgewijs is wijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
naar mei een koude maand voorbij het diepe dal van een onpeilbaar heelal omgeven door nieuwe kracht voor onze vertwijfeling een lichtstraal van de ochtendzon glijdt verder als maar verder hier en overal 't licht der wereld door 't blauw heelal raakt de boomschors en verlicht 't doffe groen 't woud…

Honderdduizend: variaties op een thema

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
Alle seizoenen vervlogen toen B honderdduizend chansons had gezongen Alle wouden huilden toen honderdduizend bomen braken van verdriet Alle mensen woonden op aarde toen zij verstomden in het laatste lied Alle honderdduizend vogels vlogen tegen ramen toen oceanen verkruimelden tot niets Alle cent mille chansons van Frida waren gezongen…

LENTESTOET

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Zij streelt het sterrenmos met lichte tred, En tovert met haar ogen teed're glans Op 't schuchter-wuivend lichtgroen blaadrenvolk, En koost met zachte handen al wat sproot Om 't woud te tooien bij haar ommegang.…

Bosjesmandaat

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.796
Ik duik voor haar in rieten kragen, wouden, struiken, pollen, trossen. Ik trotseer hele bossen! Ze raakt er niet verlegen door en laat zich niet gekscherend plagen. Ze wil gewoon geen streepje voor.…
WOLF20 november 2005Lees meer >

’t onopgemerkte sterven van een mens

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
ik plukte kleine asters van je graf en wreef ze eindeloos tot aardebrokken voor plantentuinen volgend jaar, misschien wurgde ik met blote handen zelfs een tijger nam hem zijn bloed tot maan opnieuw het woud en ook de dalen vulde en uit elk lijk heimelijk de adem roofde ’k vermengde als met slagersvuist de ingrediënten in een zee van vuur…
sunset12 december 2007Lees meer >

Schuiftrompet,

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
De dromer gedenkt z’n wei, de paden leeg, de sloten bol, in het eerste daglicht zonder mij verstuiven paardebloemen vol, de wind bespeelt geluid met de trompet en jaagt de dromen uit, voorzichtig sluipen bomen naar hun bed, vangen de noten om weer in slaap te komen, de stammen blazen zich naar een eeuwig woud, van dat lange slapen wordt…
pama23 mei 2009Lees meer >

Beatrice

gedicht
2.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 27.627
opent voor de kamer, je ligt in bed, de stad is in jou aan het verdwalen, bang trek je deze grens toe als een rits tevergeefs: het onaardse zingen van de trams voert je mee, licht weerkaatst in de kanalen en scheurt je als een brug tussen twee oevers vandaan, hier heb je me ontmoet enkel om in jou te sterven: als in een donker woud…

Elfje

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 797
Hij stond zich aan haar te vergapen, terwijl ze in 't woud lag te slapen. Het duurde niet lang, of hij streelde d'r wang. Onberispelijk was ze geschapen! Ze zei hem vlak na het ontwaken: 'Ik droomde heel eng over draken. Toen wekte je mij en nu ben ik zo blij, da'k een elfje met jou wens te maken.'…
Aubrey18 juni 2010Lees meer >

lilith

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
is iedereen binnen de ceremonie gaat beginnen de reus en kinderen wie zal hen hinderen praat geen onzin hier is het begin geen eind in zicht sorry het is mijn plicht rechtstreeks uit het oude woud de slang is oud en koud vannacht was ik dichtbij een boek lag aan je zij ga geen gevecht met ons aan wij zijn kinderen van de zon…

Als de dagen lengen

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 708
langzaam trekt het zwart zo lang bevlekt geweest met uitgedroogd vocht weg uit de verdichte nacht; woud van een wederkerend en wezenloos gedrocht traag slinkt in eigen taal het vlies dat de dood bedekt terwijl vanuit de herinnering schuchter over het licht van morgen wordt verteld de geest is wederom met leegte opgerekt in…

blauwzuur

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
de zon zoekt zijn steile weg naar boven cassave brood op het open houtvuur een vleug van fijne prikkelende brandlucht op de akker struikjes met handvormig blad haar smalle vingers strijken langs het blad ze zijn tot elkaar veroordeeld: gif en voedsel ineen geen boom beweegt in de donkerte van het woud als…
J.Bakx10 december 2018Lees meer >

Als we wortels hebben, verkopen we ze

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Door de wouden, over bergen en zeeën reizen we, de wegen zijn vrij Wat bijzonder is, nemen we onderweg mee, in lange karavanen Langs de markten langs kusten en ravijnen door steppen, door stormen en rovers Wat goed is voor de buren is nog beter voor ons Het is welvaart Vrije doorgang, vrije handel zijn ons oorlogen waard We lachen…
Zywa24 oktober 2020Lees meer >

Hun dodelijke trommen

netgedicht
4.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 695
rood omhoog uit groen dat lucht geworteld aan de natte beademing lag het donkere gat dat krioelde vol bewegen onder een uitspansel dat alle energie gaf aan dit leven wij bloeiden niet maakten geen vrucht maar kleurden de hemel waaronder de schepping door de mens was gevlucht hun vurige vraatzucht was de dood voor het woud…
wil melker22 januari 2021Lees meer >

Knoppen en koppen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 451
je lach ging als een zucht door het woud van gedachten lieflijk geneuzel onder gepeuzel aan de info van alledag zij openen hun bladeren om knoppen en koppen te proportioneren zij schudden nog geen nieuws uit bomen die in het zomerse dromen maar onder het bladerdek driften gekleurde sappen hun al heerlijke oogst waar…
wil melker13 september 2021Lees meer >

Ode aan jou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 180
Als exotische vogel in tropische wouden tussen smaradgroen blad. Je gratie beweegt als hinde over uitgestrekte savanne. Je ogen glinsteren als twinkelende sterren vanaf diep blauwe hemelkoepel. Iedere dag zweef je als veel kleurige vlinder tussen bloemen in mijn tuin. Jij bent jij ik zou je nooit kunnen missen.…

warme zoenen in een koperkleurig woud

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken je ogen openden het weten niet vergeten hoe het was we spiegelden de uren we braken muren af en liepen uit de pas we vlogen goud het zilver schitterde in bloemen, de nectar zong van warme zoenen in een koperkleurig woud…

FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Wat macht'ge dromer en al-muzikant En beelder heeft zijn tent weer opgeslagen En weer betrokken na de winter-dagen? Of sliep hij toen ook op het barre zand En in 't nat loof, door koude onaangerand Of vocht, hij, die het alles kon verdragen: De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen Der Onbetembre, haar zo nauw verwant? En heeft hij haar…
Hein Boeken2 februari 2016Lees meer >

B o s s e n

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
waar echo's op stilten botsen in kruinen schuilende schaduwen fluisteren schrikverhalen van wezens die klaarte schuwen alsof bij het tijdloos verblijven onder een hemel van blaren wolven sluipend thrillers schrijven in een mantel van fruitig kruid loop ik de boomtunnels uit en leef diep verbonden met wie van vogels fluitende wouden…

Sonnet voor Mishka

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
de zomer is droog, heet en kort met botte bijlen en gebroken ruggen het woud vergeven van de muggen en de vrees dat het weer winter wordt de winter is zwart, wit en lang met zure stank en ziek gehoest mentaal geknakt, fysiek verwoest de dood is hier en gaat z'n gang in een horizon gevangen zal de Staat je niet vergeven dat je uitspreekt…
Stephan11 maart 2003Lees meer >

Struikrovers

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 976
Als de reuzen van het woud het mos vergeten Krijgen ze het aan de stok met Moeder Aarde Die ze binnen de perken houdt Dus kappen met die wildgroei Want vergeet niet dat elk milieu Op de natuurwetten vertrouwt…

drift in het stappen van mensen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.033
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen, hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle verdwazing…
wil melker26 januari 2003Lees meer >

Haar laatste wandeling

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.874
Het woud zal weer herleven In warme zonneschijn, De nachtegaal zal zingen - En ik, waar zal ik zijn?... --------------------------------------------------------------------- uit: Gedichten van Rosalie en Virginie Loveling (1870)…

opnieuw

netgedicht
3.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 920
roep ik jou als een kind dat niet kan spreken langzaam vervaag ik een golfslag vindt mijn hand tilt mij over bergen in vormeloos wit begint de aarde opnieuw opnieuw valt de regen verwaait het zonlicht hoor ik jouw hart drink ik de beker opnieuw proef ik jouw liefde waarmee jij geen raad weet en roei ik afwezig door een woud…

Dat is die minne die ewelic minnet

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.570
Kind, dat doet dat hoge Vergulde woud. Wat is - zeg - dat verre Zoete verdriet -? Kind, vraag dat de sterren, Vraag het mij niet!…