5126 resultaten.
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Ik heb verkeerd geleefd,
mijn adem opgeteerd in de luchtbel
van een geloof. Ik schreef mijzelf
om veilbaar te zijn honderd jaar
na mijn dood. Zonder lust brak ik
mijn deel van het dagelijks leven,
verstrooid, bang om de eeuwigheid
te verspelen aan liefde en brood.
Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam.…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
De rozentuin der ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Laat me ademen
Laat me leven
Laat me om de lieve Liefde geven
Laat me stijgen
Laat me gaan
en op roze rozen zweven
Om te worden wie ik ben
Om te maken mooi en heel
wil ik alle woorden spreken
teder helder en bedreven
Laat me lachen
Laat me zingen
Laat me opgaan in de goede dingen
Laat me zwerven in je zwoele geuren
Laat me binnen…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.
Lieveling !
In de schemering,
Als alle dingen duisteren,
Heerst -dit lichte fluisteren:
Lieveling, lieveling!…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd in chaos
en levensloze melodieën, mijn
handen zwijgen zoals mijn lust
om steeds weer die adem…
mijn muze
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.100 Ik hou van jou, van je adem en je lach,
ik hou van jou heel de nacht en de dag.
Ik hou van je handen zo stevig en zacht,
ik hou van je zwakte en ik hou van jouw kracht.
Ik hou van jouw tranen en van jouw verdriet,
ik hou van jouw ziel, die niemand ziet.
Ik hou van jouw hart en van héél jouw zijn,
ik hou van jouw liefde en van jouw pijn.…
clair-obscur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
597 hen keek
gezichten
als getuigen van ingelijste leegte
nog leger dan haar gesloten mond
van leugens
hij zag haar zitten
bij de lindeboom, naast
een ongeboren zoon, zag het scharrelen
rond haar lijf
hoe ze
handen vulde
telkens in nieuwe verhalen
die de wind door zijn hoofd joeg
gespleten tongen markeerden
het zaaigoed, buiten adem…
GEREPATRIEERD
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 was zo mooi verder
De striemen vielen in het niet
Bij zijn donkere ogen
De smaak in haar mond als ze kusten
Was die van vreemde, verre specerijen
Hij was ermee geboren dacht hij
Jaren later, op het uit de vaart genomen
SS Rotterdam, met een vriendin, zelf
Een gordel van smaragd, het verhaal
Inlanders, jagend op halfbloed kinderen
Adem…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Zijn adem waait de woorden stuk
als in een draai van ongeluk
de glans zijn oog verlaat
en koud zijn hand gesteente breekt
er laveloos de draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt…
Minnezang
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 U bent mijn zicht
U bent mijn hartklop
U bent mijn adem
U bent mijn liefde
U bent mijn geest
U bent mij alles!
Dat bezing ik in mijn lied
Aan u opgedragen!…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.
Ontsprongen aan die dans,
eeuwig leven glanst.
Tijdloos ben je,
eeuwig is je bestaan.
Je hele gezicht die lacht,
de tijd is in jou hand.…
Dochter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Jouw adem gaat onhoorbaar zacht
als nauwelijks aangestreken snaren.
Kostbaar de beelden die ik wil sparen
van mijn kind dat woelend even lacht.
De dromen die haar begeleiden
in haar zo ademstille bastion
zorgen voor een onbewust bewegen.…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 ongeschreven boek
waar bladzijden wit
en ongelezen zijn
rode wijn zijn best gedaan
slipte spontaan in foute hoek
sporen van proberen aan te gaan
onevenwichtig uit cadans
poëtisch ritmische beweging
krijgt amper kans
spatten op de schoon gesneden rand
brengen alles uit balans
zuiver wit niet onbevlekt gebleven
want poëzie alleen als adem…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 De hemel straalt warm en fel, zomer
Lippen snakkend naar adem en prevelen om meer.
Dansende vormen komen tot extase
Bestaat er nog een mooiere fase?
De avond breekt dan aan
Ik zie de volle maan.…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
822 Je beneemt me de adem.
Jij bezielt mij.
Geen weg loopt nog dood.
Jij gebeurt aan mij.
Levend water dat mij doet bruisen
Teer en kwetsbaar maak je mij
Geen storm die mij breekt.
In jouw handen ben ik als was
In jouw handen leg ik mijn hart…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend.…
ZO ONSTUIMIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik eet uit je hand en
ik hang aan je lippen
Ik wil bij je stranden
en dan aan je nippen
Ik lig aan je voeten
en hang om je heen;
Kus je met spoed en
ik deel jou met geen
Ik kijk naar je ogen;
ik hang aan je mond
Hou ’t niet droog en
ik kus waar jij stond
Ik eet uit je handen
en adem jou zelfs in
Jij bent dé gigant en
ik heb toch…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel
Dat stilaan uitzonderlijk
Geworden is in wat ik als
Leven ervaar - ik haal
Diep adem…