10496 resultaten.
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
Overweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Het oude jaar heeft iedereen geraakt
voor groot en klein werd alles anders
en wereldwijd valt nog een traan.
Daarom de wens dat in het Nieuwe Jaar
Corona wordt verslagen.
Voor u heb ik een aantal letters toegevoegd
en schrijf daarmee naar hartenlust
uw wensen en uw dromen
ga met wat u zelf geschreven heeft,
voor 't mooiste wat het nieuwe…
Waar angst moedig wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Verandert hopeloos in hoop.
Komt inzicht weer in zicht.
Wanneer we klimmen uit de put.
Wanneer we stijgen uit het dal.
Wanneer we uit de tunnel zijn.
Van duisternis in het licht.…
De Brugwachter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Hij wacht
aan de oever van de rivier
die wel een oversteekplaats kan gebruiken.
Links en rechts
speurt hij de horizon af.
Er zou een brug gesignaleerd zijn.…
Achtentwintig Februari
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
469 ik voor je
Maar dan met een ander, onder zijn vlag
En dat doet me…
Pijn,
Hoop dood,
Maar ik hou nog steeds van je, ook al vind je dat niet fijn
Als ik het leukste meisje, leuk vind?…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
Rode kimono
netgedicht
4.9 met 38 stemmen
1.114 Haar ongedwongen moment
losjes gevangen in rode kimono
deed hem versteld staan..
omgeven door een wazig kleurbeeld
wordt haar verlangen zichtbaar
zacht gedragen door het licht.…
Ommuurd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 als je even niemand
meer wil zien
stapel dan muren van
losse stenen om je heen
en als de tijd daar is
breek dan het bouwsel
weer langzaam af
steen voor steen
maar geen dak zal er ooit op komen
want de blik op vogels
die langs de hemel scheren
en een stukje ongebonden
vrijheid suggereren
die wil niemand zich ontberen
zij vervullen immers…
WACHTEND ANTWOORD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 O Lieve Heer
waarom worden de landen
Syrië en Turkije
door mateloze ellende
beroerd met aardbevingen?
wordt U uitgedaagd
door Uw bestrijder
steeds rond loerende Satan?
laat Uw machtige hand
alle kracht schenken
aan hen die hulp verlenen
aan de arme berooiden
getroffen door
dit vreselijke gebeuren
de wegen van de Hemel
zijn voor…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 Als bomen hun takken versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door…
HOREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 Het spreken tot God
uit zich zeer verschillend
in smeekbeden
lofprijzing
en wijze vragen
welke
niettemin gearmd voortgaan
gezamenlijk omhoog zweven
zonder enig onderscheid
de Hemelpoort bereiken
daarachter
met brandend antwoord
worden aangestoken
wellicht
als uitgestrooid zaad
stil hun tijd afwachten
zich in welke gedaante ook…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 Grijze leegte slaapt
golven zwijgen in de nacht
sterren houden wacht
Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb
waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar…
Een nieuwe dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Een traan, een lach,
wat viel, gaat staan.
Een fluister groeit
tot stemgeluid.
Het licht ontwaakt,
een nieuwe dag.
Een nieuwe dag is daar.…
Afscheid van M.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Toch wil ik hoop bewaren
al voel ik me alleen;
't Is of ze nu voorgoed verdween
en nergens plaats meer heeft
in mijn bestaan.
Haar lichaam rust nu op het kerkhof
maar waar is ze nu echt dan heen?
Ik voel verdriet en rouw en pijn
en spijt om waar ik haar ooit griefde.
Wat blijft is enkel nog de liefde.…
Daadkracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
696 stille winter
donkere dagen
beur mij op
wees mijn zon
neem mijn schaduw
zonder vragen
stille winter
onverwachte dromen
beur mij op
wees mijn licht
neem het zeer
mocht het donker komen
*
heel even maar
tot het vroege voorjaar
als ik het fluitende
vogeltje mag horen
en vol vreugde naar
de sneeuwroem staar
© Hilly Nicolay…
Mumbai
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
441 Pas met een vreemde
de man die ik verzorgde
en met wie ik sprak
alsof hij het was
na al die jaren
van vergeefs wachten
terug in de stad
van mijn dromen
waar jonge mensen oud
worden van hun lot en
hun boosheid inslikken
hopend
op verlossing, pas daar
met die man kon ik
afscheid nemen
van het wachten…
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Nu lente, straks weer zomer en dan herfst
wanneer de warme zon weer uren scheen,
maar droefheid blijft wanneer de hoop verdwijnt
en enkel nog de daagse dingen tellen;
waar zijn de bloesems en de vreugde heen
of zien we niet het nieuwe water wellen?…
Aster*sken
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
575 Ergens in de schaduw van
het Al
Vertoeft het amoregoloze
Niets
Ontsnapt aan het moment
dat nimf Pandora
Haar brainbox opent en bloemgodin Flora
Het firmament bestrijkt met asterisken
in nucleo sterren planetoïden
Egoloos doorschijnend als
het Iets
Dat voor het mensdom achterblijft als Hoop
Op de verlossing in hun Wederdoop…
vrede bestaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 vanachter een waas van tranen
kus ik de bruiden van Israël
omhels ik de vaders van Palestina
op mijn knieën
smeek ik om verdraagzaamheid
iedere molecuul
heeft recht op vrede
rampen en ziekte
eisen hun tol
maar ik kan niet anders
dan hopen èn geloven
dat
haat en afgunst
het afleggen tegen harmonie
terwijl de storm buldert…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Gij die als een stille gloed
in de ziel wil vonken,
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.
Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.…
Nog eens herfst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Toch is er hoop want eens wordt alles anders
en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
Ad nauseam
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
161 Mijn vermoeide gelaat kraakt
Bij elke zucht die ik slaak
Ontdaan van mijn jeugdige moed
Aanschouw ik de sleur nog eens goed
Ben ik dan iets kwijt geraakt
Met elke zucht die ik slaak?
In de ochtend, als ik weer moet
En de sleur mij wederom groet
Kraakt mijn zuchtend gelaat
Tot ik eens - met moed ontwaak…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Zij is het soort meisje
dat zich verontschuldigt
voor dingen die allang geleden zijn gebeurd,
alsof schuld blijft kleven aan haar vingers.
Zij is het soort meisje
dat zich herinnert wat anderen vergaten te bedoelen.
Een opmerking,
halfluid gelachen.
Ze lachte mee.
Maar iets in haar brak
op een plek waar het al stil was.
Zij is het soort…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Zie hoe de hemel zich ontvouwt,
intens en vol hoop,
waartegen niets is dat bestand.
Flarden mist die mij omhullen,
als ware het een spel van zoek en vind,
verhullen zacht, maar onontkoombaar
de geneugten, als die van een spelend kind.…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 In mijn handen zie ik
een kind dat blijft zoeken,
dat blijft breken,
dat blijft hopen op iets
dat nooit komt.
Toch bijt ik verder,
want loslaten is erger,
en de tijd –
die wrede trage meester,
verslindt alles wat ik ben,
zonder genade.…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 De nacht komt niet vanzelf meer.
Ik moet haar lokken
met kleine, witte leugens
die smelten op mijn tong.
Dus slik ik zwijgend in.
Witte rondjes die beloven
dat ik even niets hoef te voelen.
Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.
Daarom laat…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Ik steek een kaars aan
voor wat er niet meer is —
de liefde,
het vertrouwen,
de illusie van morgen.
En ik lach,
omdat huilen vandaag
te veel eer zou zijn.…
Volwassenheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Ik dacht dat volwassen worden
iets was met sleutels, rekeningen,
met een grijns die zegt
dat je het allemaal wel begrijpt.
Maar het lijkt meer op wonden
die niet genezen,
op stilte dragen zonder vragen,
weten wanneer je moet zwijgen
omdat niemand echt luistert.
Volwassenheid is leren
mensen te verliezen zonder geluid,
leren lief te hebben…
Jupiter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
561 Weet je nog
Hoe we vroeger alsof deden
Op een leeftijd van zeven
Op oude bezemstelen zweven
Een interpretatie van grote mensen
Die onze verbeelding beplakten als verdwijnende wensen
Hoe onwaarschijnlijk ze het achtten
Bleven we elk jaar op elkaar wachten
En in kartonnen dozen
Herbeleefden we dagen die jou deden blozen
Ik weet nog
Hoe we…