Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Juffrouw Bibeb.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
Met haar wens om in een grap te sterven met mensen lachend rond haar graf kon ze eeuwig roem verwerven. Die laatste mop was voor haar geen straf. Die kostte haar uiteind'lijk wel de kop, maar men richt voor haar een standbeeld op. Juffrouw Bibeb met haar honderd jaar heeft het nu dan voor mekaar.…

Reizen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
Huilen doen de dolfijnen die mijn leven hebben verrijkt Lachen doen de meubels die mij zacht omhelzen De regen is thuis gebleven De zon geeft liefde als honderd egelpelzen Vechten doe ik nog steeds Al is het maar voor even De Jordaan vindt haar weg wel Net als een naakt leger van Chinezen Soms denk ik wel eens Zal de rode zwaan nog sterven…

Zwaan Kleef Aan

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.274
De oude prins zal pas sterven Bij zijn laatste zwanenzang. Zwaan kleef aan, Alweer een jaar er aan. Witte zwanen, zwarte zwanen, Zij reikhalzen bij het hoogste lied. De diva van de opera zingt over sterren, Die je zo zelden lachen ziet. De oude eik tussen de olmen, Is pas geveld bij de laatste slag.…

Arcanum XII: De Gegangene

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
lijden is mijn deel op dit verdomde pad kille regen en angstzweet gutsen langs mijn rug een terugweg naar de bronnen van de oerzee ontbinding de rotting van het vlees verlossing door de dood zaaien de kiemen van nieuw leven de toekomst is het kind van de vergankelijkheid van het verleden in bevrijdende onthechting lokt sterven…

Arcanum XIII De Dood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
obligaat hun knekeldans de zeis hakt knopen door en maait het rijp gewas tabula rasa voor een nieuw begin ik vrees hem niet hij brengt verlossing en een nieuwe kans het begin bijt het einde in de staart en ook de dood is niet het einde maar een nieuw begin de feniks zal verrijzen uit de as bevrijd van de ballast van het verleden sterven…

De moeder

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.488
.' Terwijl gij elke dag te sterven staat, niet met mij Samen, ben ik niet, ben ik niet dan in uw aarde. In mij vergaat uw leven wentelend, gij keert Niet naar mij terug. Van u herstel ik niet. -------------------------------------- uit: 'Oostakkerse gedichten', 1955.…
Hugo Claus18 januari 2016Lees meer >

Begeerte.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.269
‘ô Neen, ik leef en sterve Wel tienmaal in een uur.’ Vaarwel dan, gij Begeerte! Ja, vaar voor eeuwig wel! Geen rustbegerig harte Wenst u tot Metgezel. 1797.…

moederlief

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 667
je koos om te zwerven, een triest en zielig bestaan je vrienden, die lieten je maar begaan in je leven van verdoken scherven, geen plaats… om liefdevol te sterven.…
metske27 september 2016Lees meer >

Eenzaam moederhart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
kamertje opgeruimd, geen spelletjes op de grond netjes op een rij hangen weer de pakjes en jasjes foto’s op de kast, toen ze vol energie was en gezond Weemoedig zit zij nu bij ‘t lege bedje in haar kamer en streelt liefdevol herinneringen van haar lieveling zij kan niet meer verder denken aan wat later… haar mooiste levensdroom die zomaar sterven…
Greta Casier12 november 2016Lees meer >

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.463
Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschoone verven zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, helder peers weldra; en, blauw- en blauwerwendig, door al de hemelen heerst daarna één duisterzijn bestendig.…

Dat kerkhof vol met namen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Jij spreekt opeens over het mogelijke sterven over dagen die soms ook zomaar flauwvielen en hoe je samen het leven steeds doorploegde. Zegt: zet niet te vroeg de spa in de geboortegrond ingevet in de krochten rusten immers veel verhalen van de vergulde haan, doorlopers en volle kerkhoven wij galopperen ook domweg deze dag gewoon door.…

Een oud dagboek

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Maar idool en droom gingen spoedig sterven in tranen van bittere ontgoocheling. mijn roze geluk viel aan scherven en het blauwe verlangen dat in weemoed verging. Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen?…

Zwarte Lelies?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
dat lekt, komen we sluizen tekort die de stroom scheidt tussen zout en zoet, als de antwoorden zwijgen in de potpourri van verloren dingen Ongeacht afkomst of positie in getal keuzes zijn bepaald door het vergrootglas van overtal, men legt zich er niet bij neer in voorspelde nacht die ieder wacht om geboren te worden om te moeten sterven…
Pama12 april 2020Lees meer >

Jouw Beeld

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
Maar hoe en waardoor kwam jij toch plots te sterven spreek jij mijn hart en ziel nu nooit meer aan. en ik die dacht: dat ik je nooit meer moest derven ineens is dat beeld... ik weet niet waar naar toe gegaan?…
Greta Casier10 februari 2021Lees meer >

Levenslang zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Hij ziet haar droef verdriet, toen zij sterven moest, en hem verliet. Hij ziet de sterke ketting, die ieder mens verbindt. Hij bleef een spelend kind. Hij is een oudgeworden man, die zijn bestemming vindt. Die zijn eigen vader vond. Zijn moeder nooit verloor. Hij ziet de verre toekomst niet. Weet dat verleden niet bestaat.…

Ongeschreven bladeren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Dat sterven geen doel is. Dood geen angst en beven. Alleen middel van bestaan? Al wat leeft is bioloog. Mensen zijn biografen. Dragers van ons leven. Wie ervaart wat wijs is? Wie kent zijn eigen leven? Wie weet wat ons leven kan? Wie weet bepalen wij zelf wel, wie jij en ik worden wil, dwars door hormonaal.…

Mijn oude huis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 782
gaat Als er dan nieuwe bewoners komen dan weten zij geeneens van mijn bestaan Ja, ben ik het eens met mijn zonen Dat ik niet meer zelfstandig kan wonen En dat ik veel vergeet Maar weten jullie niet meer waar jullie opgevoed werden en wat voor plezier jullie hier hadden Ik herhaal dit steeds Natuurlijk weet ik dat ik binnenkort ga sterven…

Vogelgezang

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 560
Aubades drijven als dauw door het ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht. De fluiter spreidt zijn zanglijn als een sluier van verlangen, een teder lied dat bloeit op het ritme van de lente.…
CB14 april 2025Lees meer >

Aanklacht

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 570
met de huid is zeer gevaarlijk who cares Philip haalt zijn schouders op 22 dagen onafgebroken 11 uur per dag werkt hij voor een uurloon van €3 o ja er komen weleens controleurs maar de boer weet al maanden van tevoren op welke dag zij zullen komen er is ruim voldoende tijd om de zwarte landarbeiders weg te sturen jaarlijks sterven…
J.Bakx7 september 2025Lees meer >

t Kan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
over verbod van vrije meningen weet ik dat ‘t kan dat ideeën toch doorgegeven, ongezegd, dat dingen opgevangen Terwijl er dikke mist hing, webben lagen op hagen, wist ik dat ‘t allemaal kan Dat er rebellen en stilzwijgers positievelingen tegenover pessimisten Dat alles naast elkaar kan bestaan Afbraak tegenover opbouw Geboorten en sterven…
Ralameimaar21 december 2025Lees meer >

Domies Toen en de wind.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 314
Daar is de thee, geuren sterven op het gras en de Clematis bolt zich op tegen de muur. Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge, Breede, zij allen staan verweerd op de wind, hoor het zingen op het land. Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…

Levenslust van de Vlieg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 186
Laat mij sterven zoals ik leefde – brommend, ontwijkend, onvermoeibaar gonzen tot het allerlaatste ogenblik, levenslust die stoort en stervensmoed die blijft zoemen als alles zwijgt.…

leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 158
Voorjaar hof, hoofd aan borst, lust en moed, moed herhalen, herhalen wij, groen wit bloesems, haar teer glimlach, levenskracht strijden, sterven, leven, wonder opwijst, dageraad waakt, lippen troost, troost en lust, lust eeuwig, ontwaakt, ontwaakt in ritme, ritme van bloesem, borst, brood, brood geurt, moedig sterven, leven smaken, smaken…
dabda15 april 2026Lees meer >

Voorjaarsliedje

poëzie
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.461
Nu, de kranke mag weer hopen, – Kan men sterven in de Mei? Zijn gevangenis gaat open, En hij ruikt de groene wei!…

Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 973
Dat we leven en sterven, dat wolken verdwijnen. Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen, omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen. De honger om de macht waarover vaak is geschreven, is de spil van hun spil, is de bittere pil van hun leven.…

kerstmis

hartenkreet
3.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.953
hart en ziel verkilde Zacht voelde ik je vertrekken Je leven konden we niet meer rekken Je lag daar zo stil in eeuwige rust Toen ik voor het laatst je lippen heb gekust Ze waren niet meer zacht en warm Ik voelde me zo ontzettend arm Omdat het belangrijkste in mijn leven Voor altijd en eeuwig af moest geven Misschien is het goed te sterven…
Rita de Jonge12 december 2002Lees meer >

Voorjaarsliedje

poëzie
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Nu, de kranke mag weer hopen, – Kan men sterven in de Mei? Zijn gevangenis gaat open, En hij ruikt de groene wei!…

IN MEMORIAM

gedicht
4.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 32.697
Voor hem en mij een herfst, die niet kan sterven: Zon, mist en stilte, en dan voor immermeer. ------------------------------------------------- uit Verzamelde Gedichten…
J.C. Bloem20 september 2022Lees meer >

doodstil

netgedicht
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.183
lijsterslaan de vroege ochtend in te zingen seizoenen zullen blanke toetsen tot een dof en okergeel polijsten het pedaal verbeidt zijn tijd in ruste ontbloot kan ook 't notenschrift zijn kruis bewaren 't huis waarin hibiscus zijn bloemenkelk al voor het droog verwelkensuur in koude achteloosheid vallen laat steenrode schoonheid doemt tot sterven…
Reineke Gevers22 september 2007Lees meer >