2935 resultaten.
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Met haar wens om in een grap te sterven
met mensen lachend rond haar graf
kon ze eeuwig roem verwerven.
Die laatste mop was voor haar geen straf.
Die kostte haar uiteind'lijk wel de kop,
maar men richt voor haar een standbeeld op.
Juffrouw Bibeb met haar honderd jaar
heeft het nu dan voor mekaar.…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 Huilen doen de dolfijnen die mijn leven hebben verrijkt
Lachen doen de meubels die mij zacht omhelzen
De regen is thuis gebleven
De zon geeft liefde als honderd egelpelzen
Vechten doe ik nog steeds
Al is het maar voor even
De Jordaan vindt haar weg wel
Net als een naakt leger van Chinezen
Soms denk ik wel eens
Zal de rode zwaan nog sterven…
Zwaan Kleef Aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.274 De oude prins zal pas sterven
Bij zijn laatste zwanenzang.
Zwaan kleef aan,
Alweer een jaar er aan.
Witte zwanen, zwarte zwanen,
Zij reikhalzen bij het hoogste lied.
De diva van de opera zingt over sterren,
Die je zo zelden lachen ziet.
De oude eik tussen de olmen,
Is pas geveld bij de laatste slag.…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 lijden
is mijn deel
op dit verdomde pad
kille regen
en angstzweet
gutsen
langs mijn rug
een terugweg
naar de bronnen van de oerzee
ontbinding
de rotting van het vlees
verlossing door de dood
zaaien de kiemen van nieuw leven
de toekomst
is het kind van
de vergankelijkheid van het verleden
in bevrijdende onthechting
lokt sterven…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en maait het rijp gewas
tabula rasa voor een nieuw begin
ik vrees hem niet
hij brengt verlossing en een nieuwe kans
het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven…
De moeder
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.488 .'
Terwijl gij elke dag te sterven staat, niet met mij
Samen, ben ik niet, ben ik niet dan in uw aarde.
In mij vergaat uw leven wentelend, gij keert
Niet naar mij terug. Van u herstel ik niet.
--------------------------------------
uit: 'Oostakkerse gedichten', 1955.…
Begeerte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.269 ‘ô Neen, ik leef en sterve
Wel tienmaal in een uur.’
Vaarwel dan, gij Begeerte!
Ja, vaar voor eeuwig wel!
Geen rustbegerig harte
Wenst u tot Metgezel.
1797.…
moederlief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 je koos om te zwerven,
een triest en zielig bestaan
je vrienden, die lieten je maar begaan
in je leven van verdoken scherven,
geen plaats… om liefdevol te sterven.…
Eenzaam moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.063 kamertje opgeruimd, geen spelletjes op de grond
netjes op een rij hangen weer de pakjes en jasjes
foto’s op de kast, toen ze vol energie was en gezond
Weemoedig zit zij nu bij ‘t lege bedje in haar kamer
en streelt liefdevol herinneringen van haar lieveling
zij kan niet meer verder denken aan wat later…
haar mooiste levensdroom die zomaar sterven…
Laat mij maar Gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Kunt je thuis zonder "slangen" sterven.…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.463 Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschoone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Jij spreekt opeens over het mogelijke sterven
over dagen die soms ook zomaar flauwvielen
en hoe je samen het leven steeds doorploegde.
Zegt: zet niet te vroeg de spa in de geboortegrond
ingevet in de krochten rusten immers veel verhalen
van de vergulde haan, doorlopers en volle kerkhoven
wij galopperen ook domweg deze dag gewoon door.…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 Maar idool en droom gingen spoedig sterven
in tranen van bittere ontgoocheling.
mijn roze geluk viel aan scherven
en het blauwe verlangen dat in weemoed verging.
Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen
alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek
maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen?…
Zwarte Lelies?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 dat lekt, komen we sluizen tekort
die de stroom scheidt tussen zout
en zoet, als de antwoorden zwijgen
in de potpourri van verloren dingen
Ongeacht afkomst of positie in getal
keuzes zijn bepaald door het vergrootglas
van overtal, men legt zich er niet bij neer
in voorspelde nacht die ieder wacht
om geboren te worden om te moeten
sterven…
Jouw Beeld
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
669 Maar hoe en waardoor kwam jij toch plots te sterven
spreek jij mijn hart en ziel nu nooit meer aan.
en ik die dacht: dat ik je nooit meer moest derven
ineens is dat beeld... ik weet niet waar naar toe gegaan?…
Levenslang zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Hij ziet haar droef verdriet,
toen zij sterven moest,
en hem verliet.
Hij ziet de sterke ketting,
die ieder mens verbindt.
Hij bleef een spelend kind.
Hij is een oudgeworden man,
die zijn bestemming vindt.
Die zijn eigen vader vond.
Zijn moeder nooit verloor.
Hij ziet de verre toekomst niet.
Weet dat verleden niet bestaat.…
Ongeschreven bladeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Dat sterven geen doel is.
Dood geen angst en beven.
Alleen middel van bestaan?
Al wat leeft is bioloog.
Mensen zijn biografen.
Dragers van ons leven.
Wie ervaart wat wijs is?
Wie kent zijn eigen leven?
Wie weet wat ons leven kan?
Wie weet bepalen wij zelf wel,
wie jij en ik worden wil,
dwars door hormonaal.…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 gaat
Als er dan nieuwe bewoners komen dan weten zij geeneens van mijn bestaan
Ja, ben ik het eens met mijn zonen
Dat ik niet meer zelfstandig kan wonen
En dat ik veel vergeet
Maar weten jullie niet meer
waar jullie opgevoed werden
en wat voor plezier jullie hier hadden
Ik herhaal dit steeds
Natuurlijk weet ik dat ik binnenkort ga sterven…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Aubades drijven als dauw door het
ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht.
De fluiter spreidt zijn zanglijn
als een sluier van verlangen, een teder lied dat
bloeit op het ritme van de lente.…
Aanklacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 met de huid
is zeer gevaarlijk who cares
Philip haalt zijn schouders op
22 dagen onafgebroken
11 uur per dag werkt hij
voor een uurloon van €3
o ja er komen weleens controleurs
maar de boer weet al maanden van tevoren
op welke dag zij zullen komen
er is ruim voldoende tijd
om de zwarte landarbeiders
weg te sturen
jaarlijks sterven…
t Kan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 over verbod van vrije meningen
weet ik dat ‘t kan
dat ideeën toch doorgegeven,
ongezegd, dat dingen opgevangen
Terwijl er dikke mist hing,
webben lagen op hagen,
wist ik
dat ‘t allemaal kan
Dat er rebellen en stilzwijgers
positievelingen tegenover pessimisten
Dat alles naast elkaar kan bestaan
Afbraak tegenover opbouw
Geboorten en sterven…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Daar is de thee, geuren sterven op het gras
en de Clematis bolt zich op tegen de muur.
Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge,
Breede, zij allen staan verweerd op
de wind, hoor het zingen op het land.
Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…
Levenslust van de Vlieg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
186 Laat mij sterven zoals ik leefde –
brommend, ontwijkend,
onvermoeibaar gonzen
tot het allerlaatste ogenblik,
levenslust die stoort
en stervensmoed
die blijft zoemen
als alles zwijgt.…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Voorjaar hof, hoofd aan borst, lust en moed, moed herhalen, herhalen wij,
groen wit bloesems, haar teer glimlach, levenskracht strijden, sterven, leven,
wonder opwijst, dageraad waakt, lippen troost, troost en lust, lust eeuwig,
ontwaakt, ontwaakt in ritme, ritme van bloesem, borst, brood, brood geurt,
moedig sterven, leven smaken, smaken…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 Nu, de kranke mag weer hopen, –
Kan men sterven in de Mei?
Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!…
Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
973 Dat we leven en sterven, dat wolken verdwijnen.
Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen,
omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen.
De honger om de macht waarover vaak is geschreven,
is de spil van hun spil, is de bittere pil van hun leven.…
kerstmis
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
4.953 hart en ziel verkilde
Zacht voelde ik je vertrekken
Je leven konden we niet meer rekken
Je lag daar zo stil in eeuwige rust
Toen ik voor het laatst je lippen heb gekust
Ze waren niet meer zacht en warm
Ik voelde me zo ontzettend arm
Omdat het belangrijkste in mijn leven
Voor altijd en eeuwig af moest geven
Misschien is het goed te sterven…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Nu, de kranke mag weer hopen, –
Kan men sterven in de Mei?
Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 Voor hem en mij een herfst, die niet kan sterven:
Zon, mist en stilte, en dan voor immermeer.
-------------------------------------------------
uit Verzamelde Gedichten…
doodstil
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
2.183 lijsterslaan
de vroege ochtend in te zingen
seizoenen zullen blanke toetsen tot
een dof en okergeel polijsten
het pedaal verbeidt zijn tijd in ruste
ontbloot kan ook 't notenschrift zijn kruis bewaren
't huis waarin hibiscus zijn bloemenkelk al
voor het droog verwelkensuur in
koude achteloosheid vallen laat
steenrode schoonheid doemt tot sterven…