7765 resultaten.
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 meeuwen dobberen
op een doodkalme zee
onrustig het hart
Ik zie de eerste springers in zee, ik zie de eerste gezinnen
zeulend met tassen vol voedsel en speeltjes. Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen.…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…
grote grijze zee
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
666 hier niet –
mens is er,
knallen en
snelle dood
door, weer door
achter ginds
is eten
en rust
volg zon, sterren
vlieg erheen,
met ons mee
op en neer,
vliegensvlug naar
grote grijze zee…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Ja, en als er gedachten
opkomen in mijn hoofd
geef ik ze de zee van ruimte
van de uitgestrekte velden
die ik voor me zie.
Langzaam en voorzichtig
vliegen dan de gedachten weg
want ze hebben hier geen thuis.…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 hier op de plas
mijn scheepje
dobbert barende
kapitein Ahab
zou tevreden geweest zijn
midden op de plas
geen spiegel, dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit…
de zee en de oude man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 rollende golven
het strand bedolven
onder schuimende koppen
het moet wel kloppen
een oude man
duinpan, het klotst
aan de rand van het strand
de oude man, ziedende zee
een verloren land…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
Aan de zee bij Katwijk-Binnen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Aaan de zee bij Katwijk-Binnen
stond een vrouw alleen.
Diep wanhopig buiten zinnen,
want haar lief ging plots'ling heen.
Tranen stroomden uit haar ogen.
Ook van ond'ren werd zij nat.
Langzaam kwam de vloed naar boven.
Zij zuchtte: "'k Ben het leven zat".
Reeds omspoelden zilte golven
haar middel en haar leest.…
zee - zand - zondag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.075 zalig zinderende
zonnige zondag
ziltzoete
zeedromen
zorgeloos
zwijgen zij
zijgen zij
zandzeker
zoenzoekend
zalig zotte
zoele
zwoele zuchten
zonnen zij
zoemen zij
zoetzoute
zingende
zeezilte
zonzalige
Zondag…
Zonsondergang boven zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 ik sleep de zonsondergang
tot vlak achter je hoofd
je haar lijkt wel van ebbenhout
in de waaier van rood licht
de lucht trilt en weeft zich
teder rond je zachte huid
ik raak je aan, je heupen
raak verstrikt in je armen
zeewater bubbelt
als champagne…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 De zandeilandjes verbonden door een sprong
of een natte schoen,
de zee grauw golvend,
ver de pijpen van IJmuiden.
We liepen op een duinpan af,
ik wilde er wel wat met jou,
zomaar in je jas en in de kou......
maar die gedachte kwam niet bij je boven.
Al gauw stond je bovenop de kam.
Behoedzaam betraden we de ruggengraat van ‘t duin.…
Het is weer stil aan zee
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
487 Alleen de schittering drijft nog op het water
en zo af en toe dan gaat er
in de verte nog een schip voorbij
dit voortvarend leven is het beeld voor mij
gisteren scheen zo fel de zon
dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon
nu valt de regen mij niet tegen
zie ik de grond al ademend bewegen
hier leer ik in alle overgave heel bewust
mijn…
De zee neemt ze mee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 De zee telt oneindig
Veel golfjes waarin mijn
Spaarzame woorden vervagen,
Hun vorm verliezen
Even goed als
Hun betekenis -
Waarna ze alleen nog
Gedachten zijn die
Oneindig ver worden
Meegevoerd tot aan
De verste horizon…
Bij dag uitzicht op zee
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.518 Bij dag uitzicht op zee
en op het hospitaal
-twee oceanen onrust
op andere schaal-
als het stil is
's nachts
kun je ze horen worstelen
- zonder onderling verband -
de zieken met hun dromen
de golven met het strand.
-------------------------------
uit: 'Omgeving', bloemlezing.…
Waarom is de zee zo hees?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 'Kort gezegd omdat ik sinds
Jules de Corte
nog maar nauwelijks genees
van mijn verontwaardiging:
wasmachine voor
de expansie van de mens...'…
Een kwal licht op in zee
gedicht
2.4 met 5 stemmen
6.304 voor Tonnus Oosterhoff
een kwal licht op in zee
roep niet
een stoel staat leeg in de kamer
kan niet tegelijk op de stoel en de bank
we gaan naar de brug naar
geleidelijk een nieuwe toonsoort
kom je de zon roept
ja ik ga mee
'hello texas'
de bureaustoel roept ook
armleuning trekt ze
een bedelkleed aan
het licht helpt met…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 De eerste moet slechts nog even wachten
Op 't niveau van de tweede, dat negatief is
Mijn schreeuw om hulp wordt dus echt geenszins gehoord
De wereld is Oost-Indisch doof voor d'ander
Verliezen in een oorlog worden groter
Gezamenlijk huilen moeders rivieren
Uitmondend in een zee van extatisch* bloed
Wraak hedentendage het codewoord
Van de '…
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Ballonnen varen boven zee
en in gedachten vaar ik mee
de wereld in, vaar ik over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken…
Herrijzen op het ritme van de zee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
727 Zij zou haar gezicht naar het leven keren
de pijn doorvoelen als ze haar ogen sloot
zij heeft alles gezien en opgeschreven
haar woorden deinen op het ritme van de zee.
In het zwart huist het licht
dat zich een weg naar boven vecht
net als gras dat door cement
zich naar boven worstelt.…
20.000 uren onder zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Stil stil stil stil
De ruimte schiet weg
over het panoramaraam
Nevels om onze spiraalduik
terug de oceaan in, Captain Colin
zweeft ons door echos van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van…
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
243 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen vliegen
om vervaarlijk te jagen
op onderliggende straten…
De kabels los
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.995 Een Hollands kind, dat is bekend, die vindt in zee zijn element,
Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho !
Die vindt in zee zijn element.
En zijn wij zo geen banjers meer als in verleden dagen,
Toen ieder voor Jan Companie een flikker had geslagen,
Toch zeilen wij op ied're zee zo goed nog als de beste mee,
Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho!…
Paradijs
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.080 De nacht is weer gekomen
Ik hoop van jou te dromen
Over golven van de zee
Die nemen ons beiden mee
Naar wondermooie plaatsen
Maan en sterren weerkaatsen
In het water van diezelfde zee
Als begeleidend Licht voor ons twee
Als doel de Hemelse horizon
Ontzettend mooi als dat eens kon
Daar aangespoeld op een strand
Zijn we in het hemels Paradijs…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 Als zij jou vanaf zee zagen wisten zij, onze vloot is weer thuis, de reis was klaar.
Een zee van zout heb je overwonnen.
De zee van vuur maakte een triest einde aan je bestaan.
Gestaag liep het dovende water de haven in,
als tranen die ons met lege handen deden treuren.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…