3445 resultaten.
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 midden van treintoeristen in de Zoo
verstild blijmoedige blik in de glansogen
in een flits mijn bewustzijn rakend waar
zul je morgen zijn in het kille Hyde Park
in Engelands Big City of prefereer je
de behaaglijkheid van Barcelona’s brede
Ramblas of Gaudí’s Sagrada Familia
de gevoelswereld overstijgt de aardsheid
van nuchterheidwetten ruimt…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 het achtergrondkoor van grutto’s
en bonte pieten vult continu
de weidse ruimte van weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 vraagt ze liefdevol aan hem
hij knikt te gulzig in haar ogen
de kleine kwinkslag in haar stem
houdt hem nooit op zijn hoede
hij smelt
voor zoveel schijnbaar mededogen
Dan buigt hij,
ruimt de scherven van de grond
handen strelen grijze haren
haar teder kussen van zijn mond
smoort het dagelijks gemopper
zij straalt,
nog meer dan toen ze…
Nijhoff & ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.062 Er waren boten, bruggen, bouwterreinen
vervelend braakgelegen.Ik ben daar
naar een stadsrivier gelopen
om aan zijn kaai en waterkant
te overdenken:
Onder de zon niets nieuws:
altijd ruimte waar water is
en waterland, daar
zoeken uit een diep gemis
aan verte toch nooit
worden bevrijd
uit plaats en tijd
van alle oude dingen…
Ik…
Kinderland
poëzie
3.1 met 28 stemmen
4.125 Dan ga ik weer zoekende wroeten
In mijnen van ruimte en tijd;
Ik vrees dat van ’t eindlijk begroeten
Dier reinheid de dóód mij scheidt.…
Ogen keken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
858 Gevoelens krijgen alle ruimte.
Wat jij voelt dat geef ik
oprechte prioriteit.…
verloren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.426 Als ik zoek in flarden van herinnering
Naar het verleden zoals ik dacht dat het bestond
Kom ik soms deuren tegen die niet open gaan
En zijn er gaten in de ruimte waar het bestond
Ik mis mijn wortels, mijn thuis mijn ik
Sinds zij niet meer bij mij is waar zij behoort
Haar dood heeft alles wat ik ben meegenomen
Ik mis haar ogen, haar handen haar…
Huwelijk 3 - Vriendschap
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
4.395 meeuwen
ruisen der branding, kinderstemmen
die boven zee-geluiden uitkomen
Ze zwijgen, praten kun je overal
de jonge liefde werd vriendschap
elke dag blij dat ze elkaar zien
Incidenteel conflict korter dan 'n dag
ongemakken ingebed in stabiel geluk
beheersen ze de kunst van bewust leven
Meerwaarde huwelijk is de vriendschap
naast ruimte…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 kant te bereiken
het water kruist de weg in een schuimende goot
in alle gaten aan de overzijde zoek ik een lief
kniel neer om in kleine letters op de muur te lezen
“sie blickt aus dem Fenster während in ihrem Rücken die
letzten Blaschen des Seifenschaums zitternd vergehen”
mag ik er een in mijn hand vangen
om haar te bewaren die onze ruimte…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken
Licht, ruimte…
ontgoocheling.
gedicht
2.6 met 196 stemmen
45.378 Wij, die elkaar in dromen minden,
Buiten de dwang van ruimte en tijd,
hoe zullen wij bevreed'ging vinden
in dezë arme werklijkheid?
Uw hoofd, in mijne arm gedoken
lijkt als een vrucht zo broos en klein;
gij houdt uw ogen vroom geloken;
kan daar mijn héle wereld zijn?
Er ligt een troost van rustig weten
in uwer handen vaste druk.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het bestaan van armetierig leven
volg de waan als heerser op te treden
of ben je al in chaos weggegleden
de schepping is geweest en blijkt
een beest dat ook zichzelf verslindt
de aarde is te klein voor haar venijn
het wordt te groot en vindt de ruimte…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Ze houden me gevangen
in een onwezenlijke stilte,
binnenin mijn veilige ruimte.
Het wordt koud in me.
Ik herken de wereld niet meer
en neem afstand van
deze onverstaanbare klanken.
Een hevige leegte dringt
diep tot in mijn schimmige gedachten
en even fluistert de angst,
groeiend in mijn keel.…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte…
Dag droom
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
2.696 Wanneer jij overvloeit en ongekende stromen honingsap
mijn begerige mond met liefde vult
kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn
door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte
die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd
en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou
ik koester je en zal je zacht begeren…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 Achter mij, in het polderland,
de windmolens met wentelende wieken,
temidden van bezige vogels,
het paard dat zijn staart zwaait en het gras dat groeit,
sta ik op de scheiding van water en land,
rust en ruimte en het geluid van branding en vogels.
Hier ben ik onderdeel van onbedwingbare machten.…
Prijs !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 mama, zij zag direct wie het was
zij belde op en zei; ‘ het is Julio Iglesias’
niet veel later stonden er vrachtwagens
voor de deur, met de kastjes
Type Landhuis-style in vanille kleur
compleet met inductieplaat en
combimagnetron, een Amerikaanse
koelkast die nog maar net naar binnen kon
toen moest alles aan de kant
ze hadden alle ruimte…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch
lief je stilte
warmte voelbaar
na die jaren kilte
je hart is ruim
nog onbewoond
kijken naar jouw ruimte…
Sonja Bakker
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.557 Sonja Bakker, ons "licht"-idool
wordt beschuldigd van plagiaat
omdat er in haar "dun"-boekje
van een ander een zinnetje staat
Sonja wordt aan de pols gevoeld
door Bea Pols, gewichtsconsulente
nee, het is niet de kift
Bea zit niet op de cente(n)
dat is anders met BeaTrix
die gaat er in gewicht op vooruit
ruimte in het begrotingsboekje…
Naast het bed van de dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
504 beetje bedeesd, in korte zinnen
klinken zijn woorden, en ik luister
aandachtig, niet langer verlegen
hij vraagt me naar de zee
ik vertel hem over de golven
het zonlicht en mijn burgerplicht
geen poging tot ontsnappen
hij leest mij voor uit een boek
ik laat hem foto’s zien
hij pakt mijn hand, stevig
in de zijne, zacht en oud
waar is ruimte…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan die jouw vervoert
Naar jouw nieuwe leven
De tijd kent geen tijd
Voor jou is het leven
Een groot draaiend geheel
Waar een groep mieren
Wordt geselecteerd
Op grootte en breedte
De toekomst kent geen glazen bol
Waar jij en anderen
Naar de toekomst kunnen kijken,
Want met tijd en ruimte…
sliepe(slapen)
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
829 yn dyn binnenst
weachen fan leafde yn
romte fan dyn bistean
en sjuch troch in wale fan ferwachting
of ik dei al sjuch
it tsjuster is krekt sa opljeppend
as ik sels
Vertaling:
slapen zal ik vanavond boven je stad
ongezien ben ik aanwezig
ik droom mij in jouw lichaam
schrijf gedichten in je binnenste
golven van liefde in
ruimte…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Opeens verzwinden ruimte en tijd,
Er is geen toekomst en verleden.
Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 vierhoekige laden in koloniaal
dragen elkaar van onder naar boven
elk draagt een ovaal slot van staal
dat herinneringen beschut tegen beroven
ze zijn als mijn opgebouwd geheugen
iedere ruimte gevuld met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 Klauwend in 't rond voor ruimte
toen het verdict van
"niet goed genoeg zijn"
haar nietigheid aanduidde
en rakende harde woorden
het resterende beetje eigenheid
totaal de grond inboorden.
Leven hoefde niet meer.
Donkere regenwolken braken open.…
Slow Blues in A
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
712 Rokerige ruimte, glasgerinkel aan de bar
donkere hoekjes, gelach, mompelend gepraat
het kleine podium, ‘n geelrood verlichte vlek
de zachte tonen van een aangeslagen gitaar
zwellen aan, een slow blues wordt ingezet
ingehouden tikken vanaf een drumstel,
bastonen vallen in, zachte dreunen in je borst
plotseling de smartelijke kreten van de zanger…
het is nooit anders geweest
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
614 zie
hoe alles bezit van mij neemt
in wat glanst
glimlacht
wanneer iemand mij vindt
zoals jij naast me
graag in armen en de uren laat
telkens ik begin te dromen
in blauwe binnennevels
aan dezelfde kant van vleugels
en de ruimte die draait
soms
om te huilen, om weg te drijven
op regen
waar middenin, onberekenbaar, het begin
weer…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Spinnenrag vangt stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor…
Van de wereld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
517 later wakker
werd bevond ik me in een ruimte die
ik niet eens herkende omdat het er
te duister was, alleen met een aan-
steker kon ik met moeite op de witte
muur lezen: K.A.F.K.A. En ik schrok
en viel weer weg als een uitgebrande
kaars en herinnerde me ook daarna
niks meer, zo van de wereld ik was.-…
Zeg nooit nooit?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.080 Maar
zeg nooit nooit, ondanks alle heilloze toestanden
is er wellicht ruimte voor onze ware liefde!
Zo niet fysiek, dan toch wel psychisch!
Zeg liever 'Nooit gedacht!'.…