2935 resultaten.
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 De ingevallen gelaatstrekken van een maan:
de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 Men ziet zo schone rozen
Wassen*, als daar vergaên.
De schepen af en aan
Zijn vast in waardij.
Wat wil ik mij verslaan*?
’t Verzoeken* staat toch vrij
Een goed gezel?
Dus denk ik snel:
Wil de een niet, de ander wel.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Vaarwel, schone aarde! En gij, vaarwel en leef,
Wie ’k minde en moet begeven!
Indien ik soms u heb bedroefd, vergeef!
Het brandt me op ’t hart bij ’t sneven.
Wij scheiden, ja! maar zien elkander weer,
Waar allen zich verenen.
Daar scheurt de vriend zich van zijn vriend niet meer;
Daar is geklaag noch wenen.
Vaarwel!…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 Maar o schone tintelkleure
die binnen de grote lichtdeuren
van de zonzomer is,
en al de lichtlichternis,
de hoge heilige mis
van de dagen,
en goudlicht en avondschijn
in de rode kamer die zijn,
waarin zij toen was
met haar lichaam als glas
zo doorzichtig, zo lichtig, wilt wezen
samen altijd uitgelezen
in me die haar eenmaal zag…
Lente
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.177 Wij gaan juichen, wij gaan danken
Onze rijke God,
Die uit bloemen weeft ons lot,
Die ons harte vult met klanken
Van het blijdst genot;
Die zijn bloemen in uw gaarde,
In uw ziele strooit,
Hart en hemelen ontplooit;
Die zijn schone, bloeiende aarde,
En uw voorhoofd tooit!…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 Het is mijn thuis, ik kom er net van daan,
De Schone Slaapster van jouw Lotusstad.
Stil leg ik in de ziel je heel mijn schat
Van zelfgeschouwde God, geen mensenwaan:
Hoor, nu ik wakker ben, mijn fluist'ren aan,
Niet 't plechtigst org'len van de Oepanishad.…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 Het leven van de mens gelijkt
de blomme*, die haar zaad
doorborsten* en doorbroken heeft;
een tijdje in de stralen
der schone, lieve zonne bloeit,
en zwanger wordt, en gaat
het leven van heur kinderkens,
gestorven zij*, betalen.…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
U volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
Dat, zondig en ellendig als
ik ben, geliefde kroost,
Uw stem, waarin geen zonde zit,
Misschien een ander troost;
Uw stemme kan verblijden schoon,
hij droef zij die u miek,
Uw stemme kan genezen, zij
uw dichter nog zo ziek,
Uw…
Mijn Lief
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.431 Verlegen lokt ze me
haar zachte blik verleidt
als alles is zoals het zich vlijt
valt ze in mijn armen wijd
ze staat te wuiven tussen bloemen
op de geurende glooiende alpenwei
ze is om daar en nu hevig te zoenen
maar helaas het is nog niet voor mij
ze schreeuwt van boven op de berg
in kreetgeluid dwars door mijn merg
kom red mij schone…
wanhoop
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.472 Glazen vazen met helder water erin
bloesem zo schoon als de eerste bloem in het voorjaar
zo zal het zijn en ik u bemin
ook wij zoeken; is dat niet waar
Zo op de ladder; een wankele tree
armen reikend boven mijn krullend haar
pak ik mijn tak; daar is mijn zee
de vlam, ; de gevoelige snaar
Boven zijn gekomen
vlak bij de wolken zo blauw…
paradis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 meine gedanken sind so oft
durch erwarten befangen
ob du ob du noch kommen wirst
warum bleibt doch meine seele
so fortwährend nach seinem ideal verlangen
warum bleib, ich, mensch träume
will ich so gern vergessen
was immer gewesen ist
und durch meinen verdruss
schon viele male ist aufgegessen
damit ich flüchte vor dem was gewesen ist…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 En zo verblijf ik mijn lief verre van uw schone schoot,
ergens ten einder ginder op een eiland met spitse bergen, aldaar vervloek ik dit eeuwige verzonken ijs,
wens dat het verdwijnt om ooit nooit meer weder te keren in deze noordelijke niet te bevaren wateren...…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Toen was het plotseling of een vogel diep
in hem ontwaakte, die daar heel lang sliep,
en met een schone stem aan 't zingen ging,
lied'ren van blijdschap en herinnering.
En als een bloem uit 't verre schemerland
ontbloeide in hem herkenning en verstand.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 De zeewind komt, een blonde schone,
de verten toegesneld van 't land.
Ze wil het scheemrend blauw bewonen,
dat oprijst uit de waterrand,
het onbekende gaan verspieden,
dat in ravijn en dalkom schuilt,
en 't nog verhulde der gebieden,
waarop de morgennevel druilt.…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 Op Beppe's erfje met wat bomen
Stond een spitkeet laag en sober van bouw
In de kleine schone vertrekken
Woonde de eenzame wijze oude vrouw
De jaren gingen voorbij
Ze treurde om het heengaan
Van hare man en kinderen
Ze gingen naar elders
Ver weg van Beppe's stee
De kinderen namen bij het afscheid
Omdat het niet anders kon…
Van de wilde man
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.523 .'
Toen wachtte ik weer, en dacht: geen koorden
Binden zo stijf als zachte woorden,
Gesproken door een schone mond:
Zij komen het hart uit, snoeren zich rond
Het hart van hem die ze raken:
Zij kunnen leeuwen tot lamm'ren maken.…
Tineken van Heule
poëzie
3.7 met 7 stemmen
5.260 Tineken van Heule, mijn minneke,
mijn poezelig dubbelkinneke,
leg uw handeke in 't mijn,
en een bruiloft zal het zijn,
van een boer en een schoon boerinneke!
Liever dan een vis die in een goudzee zwemt,
liever dan een vogel die geen sparen kent,
liever dan een freule,
Tineken van Heule,
Tineken ons maartje in zijn hemd!…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Van 't najaar keren weer de schone dagen -
Van het hoeveelste? en hoeveel malen nog?
Tot het ontrijzen aan zijn nederlagen
Lokt den verslagene zijn zoet bedrog.
Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen,
Gerooide velden langs of door een laan,
Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open
Op herfstland en een edeler bestaan.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 werpt mij op de Praça do Comércio
als een offer op het altaar van de Taag
zij spreidt haar zwarte kleed
over mijn schokkend lichaam uit
haar stem heft aan in schoon gezang
en kerft als vlijmscherp mes
de fado in het hart
saudade en genade
haar adem streelt en fluistert;
jij wilde toch zo graag?…
Koffieliedje
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.077 Daar rommelt de trom
Al over het vier,
Daar schommelt zij om
Met geurende zwier;
De draaiende kolk
Ontwaaiet de wolk -
Gebrand is de boon,
Zo bruin en zo schoon!…
Kees op reis.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
805 Kees eist bewond'ring voor zijn tocht;
Men ziet het Kees wel aan,
Dat hij veel nieuws, veel schoons... bezocht?...
Neen, is voorbijgegaan.
1846.…
Moederschap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.268 Wie toch zal mij niet versmaden, noch de wrevel in zich voên,
schoon ik van ontelbre schatten
slechts een penning af kan doen?
Wie dan gij, mijn lieve moeder! heeft meer schuldbewijs op mij?
Maar wie is er meer inschikklijk en zo ras voldaan als gij?…
Don Juan Quichot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 De wijde wereld in, van het schone, het goede en het ware!
Was Don Quichot een woordenaar of andersom?
Na jaren ploeteren, puzzelen en peinzen kon het gebeuren dat hij op een dag ineens het licht zag. Bij anderen. De schellen vielen hem van de ogen...het was het mekka, het alfa en omega tegelijk...
'Yes, dat is het, het snelsonnet!…
WINTERMARKT, IJBURG-STEIGEREILAND, AMSTERDAM, en de MARIUS MEIJBOOM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
560 Op IJburg wordt menig ei uitgebroed
een vanzelfsprekend schoon gebeuren
in een jonge prachtig aangelegde wijk
ik zelf voel me nog een groentje
als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM)
een dynamisch woonoord voor beperkten
35 mensen met een meervoudige complexe handicap
doch in de meest dood gewone omgeving
gerealiseerd door ongewoon…
Bakvisjes van het gym
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
560 nog niet Mulisch lezen
hooguit vrijwillig Reve
en 's nachts in bed Turks Fruit
van Wolkers en natuurlijk stiekem
ook die rocker Ik, Jan Cremer
Zij waren zèlf die jonge korai
nog onbemind maar wel begeerd
verlangend naar een secret date
- hoewel dat woord nog niet bestond
in hun door Plato en Ovidius gedomineerde gym -
met schone…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 De straten worden schoon en vlijtig schoongeveegd,
Terwijl de harde stad de dode ziel verzwijgt.
Geen zerk zal later melden wie hier eenzaam lag,
Geen klok die treurt om zijn verloren levensdag.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 -
Als een verkwikkende dauw op de dorgeblakerde akker,
Zeeg deze troostrijke taal in de harten der zwijgende feestschaar,
Die, schoon vrij van bekrompene vrees, nochtans met ontzetting
’t Zwafelzwangere zwenk in barensweeën aanschouwde.…
De brievenbesteller.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.106 Zwart lak en zwarte randen,
Ze maken me altoos week,
Ik zie verbroken banden
En zucht, schoon 'k weinig spreek;
Maar denk: zo gaat het heer en knecht,
En rouw - vraag is hij wel oprecht?
Want waar hij spreekt, schoon 't hart niet sprak,
Daar is de rouw maar - lak.…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 zegt meer,
Dan ’t pootje, zo keurig, zo schoon!
Een hand zonder zenuw of leven of kracht,
’t Is onzin, ’t is laster, verraad!
Een ledige vorm, die de liefde veracht,
De vriendschap, de geestdrift versmaadt!
De hand, die mij treft, die mijn lijden verzacht,
Die hand zij een druk, zij een daad!…
de douche
netgedicht
4.2 met 77 stemmen
4.289 Allebei een zee van tijd
lekker niks te hoeven
"Zeg volgens mij ben'k nu wel schoon
misschien kun je even proeven."
Terwijl hij door zijn knieën gaat
wordt het allengs later
de stilte wordt alleen verstoord
door't geluid van vallend water.
Hij neemt haar traag en teder,
daar liggend op de grond.…