2974 resultaten.
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Ik voel de winter wegen
Spijts al 't geflonker,
En zie in liefs gelaat,
Dat mij tot spiegel staat,
Mijn hoop op lentezegen
Nog immer donker.
Steeds moet de dag gedogen,
Bij strak verstrengen,
Wanneer hij over 't land
Zijn grijze bogen spant,
Dat hij niet kan verhogen,
Alleen verlengen.…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 bloemblad
een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen
lente zacht
langs mijn benen kroelt de poes
tevreden want hij kreeg zijn hapjes
en ik zie mezelf al wandelen
langs de Moerweg
je hebt er hoge bomen
vlug een bakje troost en een boterham
ben al in mijn schoenen gesprongen
de lentemorgen wacht
en ik geniet
in de spiegel…
Aansporing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Ga maar lekker jezelf zijn en
bekommer je niet om de versteende
hersenen van verdwaalde zielen die
zelf voor een eerloze afgrond kiezen,
blijf de spiegel van een God die
volstrekt nieuwetijds is, die boven
alle anti-menselijke krachten uitstijgt.…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Maar zeiden veel
Het innerlijk vuur was uitgegaan
al toonde ze elkeen 't tegendeel
Twee ogen keken het meisje aan
ze lagen in de koude ondergrond
Ze zag zich in haar spiegel staan
met in haar hart een diepe wond
Twee ogen keken het meisje aan
ze staarden stil in de eeuwigheid
Haar arm en het geslachtsorgaan
hadden al teveel bloed geschreid…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 De hemel telt z’n spiegels,
waarop het licht zich deelde, de
sterren baden zich in de weelde,
bewezen in de stelling van
Fermat, in het karakter van
het kind in haar natuurlijk besef
wat met dit axioma speelde,
verspreidt zich een ideaal in mijn
gedachten, leef ik in het heden
op gespannen voet, hongerig
naar waarheid houdt mij nog…
ZIJ (SHE)
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
716 , die ik betalen moet
zijn kan het lied zijn, dat de zomer bezingt
kan ook de kou zijn, die de herfst ons brengt
kan honderden dingen vol met tranen zijn
dat alles binnen de 12 uur van een dag
Zij
zij kan de schoonheid en het kwaad zijn
kan de hongersnood of een feestmaal zijn
kan elke dag veranderen in een hemel of een hel
zij kan de spiegel…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’…
Morgen ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 De zon lijkt dichterbij te schrijden, soms
weer verder af, na zelfbedrog in een grootse
act worstel ik het denken vrij, geef mijn
ziel bloot in de spiegel van oneindigheid,
of dat uur morgen komen zal ?…
Onverschillig vergaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Schimpende schoonheid voor de spiegel
de leeftijd met tanden des tijds heeft
het lichaams uiterlijk verweerd en vergaan
plastische oplossingen van borsten, buik en billen.
Wankelend op wrakke enkels, gepropt in
Spike heels Prada’s.…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 Had hij zijn spiegel toegesproken?
Maar met verjongde hartenklop
is hij toen weer in 't Werk gedoken.…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 Hier schraap ik mijn angsten bijeen
wordt het een lange nacht waarin ik
vel over been mijn laatste krachten meet
met de Hellehond, met de wonden die de natuur
als een vuurproef heeft aangebracht
Want hij wacht mij op, Anubis
immer weer als ziekte, twijfel en Dood
mijn pad kruisen
Hij is de spiegel van de Ziel
en als ik durf te kijken…
tafel 11
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 Situatieschets;
kroonluchters weerkaatsen in spiegels
gekletter van borden doorsnijdt zacht geroezemoes
obers flitsen elegant jonglerend
met stapels borden op fluwelen schoenen.…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 Blote voeten, grote passen,
zonnestralen opgetogen
Zo omhelsden wij het duin
met korrels zand en ochtenddauw
Zo droegen wij de mooiste vliegers
aan een lijn ondersteboven
En verdronken wij de schelpen
die de zee zo hebben wou
Ik hield je vast om wie je was
en keek je aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 De maan beschijnt de nachten feller
Zonlicht tintelt sterker licht
Op mijn zoektocht naar herkenning
Ontdekt de spiegel een vertrouwd gezicht.
Dan stap ik dapper uit de schaduw
Durf te tonen wie ik werkelijk ben
Niet louter leven maar béleven
Wat ik van mezelf, stiekem, al wat langer ken.…
Doorschijnend zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Gewortelde in de voeten van de levensoceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur, schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Staande voor de spiegel
drinkt hij de beker
tot de laatste druppel bitterheld:
de dollekervel is de straf
van wie het leven tart door liefde.
Hij hoopt dat je gelukkig wordt:
is één verliezer niet genoeg?
En winnen minder wreed?
De inkt verbleekt nog niet
maar:
is hij niet al vergeten?…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.
'k Zag er lieve rozen in,
Een verheven torentin,
't Goud der morgenzon
En de hemel en het springen
Van zo menig bron.…
Mevrouw de microscoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 voelt altijd de erwt onder haar matras
Haar geschonken trouw is haar niet voldoende
Ze is een piskijker en in de donkere nacht ziet ze waar de voeten wel naar toegaan van haar man
Naar de verkeerde vrouw gelooft ze
Wil ze graag geloven
Ja ze ziet elke vlek op de ziel van haar man
Want mevrouwtje is een microscoopje
Goed gericht haar spiegel…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 luisteren
van het hoofd naar het hart
het is een startpunt slechts
waar jou het pad van leven
ons zichtveld voorbij
voorbij de einder voert
naar eeuwig blijven
ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn
waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Prachtig ragfijn spinnenweb,
spiegeling van heelal,
broos vochtig parelland
hangend tussen heggenpoort
waar klimop het hout overwoekert
en bladeren de kleur van been en zilver dragen
beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Spiegelvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.046 toekomst voor hem klaar lag
zwanen vlogen over de oevers
spiegelvriend je schreef mij
over toekomstdromen
het schip met gevoelens
voer met het innerlijk kind
langs herfst bomen
naar november haven
waar je vroeg
of ik nog heimwee kende
naar verregende droom zomers
waarover jij mij schreef
omdat de winter zou beginnen
met gladde spiegelende…
Ons eigen grondgebied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Kregen woorden
Het graven in ons verleden
Gaf geen antwoorden
toen ik jou in het begin zag staan
Was onze liefde een vulkaan
Blijkbaar
kon in de stroom van het leven
De kus die we elkaar gaven
Niet overleven
onze liefde
dreef boven de aarde
Het heeft in mijn hart
nog altijd
Een bijzondere waarde
In ons kind zie ik jou
Hij is de spiegel…
Het Mooiste Sprookje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.177 geboren
Want jij gaf iets ongewoons door
En betoverde met woorden
En veroverde mijn hart, zo mooi
ik kende je maar pas
Want jij was, zoals ik was
Een sprookjesmaker eersteklas
En je strooide kruimels liefde
Als Klein Duimpje steeds naar voren
En je toverde jezelf
Tot de aller- allermooiste
En je zag steeds dat het goed was
In mijn spiegel…
meisje van 15
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 meisje van 15
kijk eens even naar jezelf
als kijkt een spiegel je aan
alleen jij kent jezelf
beter dan wie dan ook
zie die stralende ogen
boven een wondermooie lach
naast soms tranen daaruit
die natuurlijk mogen vloeien
laat nooit je pa en ma gissen
waar je gaan wilt of staan
anders zullen ze je missen
zoals goede ouders doen
vertel…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
Morgen al misschien ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 We kunnen ook in stil verdriet
tussen de regels lezen, verlies met
door afkomst of afgunst wat we niet
van binnen niet willen zien, kloof
in een onderhuids gevoel, begrip te
laten helen een spiegel van onszelf
wat je telkens weer moet herlezen,
of dat uur morgen al komen zal?…
Reflecties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Hoe de vogels van allerlei pluimage met hun gestrekte
vleugels de oevers oversteken, een blauwe reiger aan de rand
van het water gekleefd waar haar afdruk dompelt in een wondere wereld
een heldere spiegel beluisterd met lieflijke gezangen en aantrekkelijke gezichten.…
Knopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Kijk, daar is meisje Leah in lente-blauwe knoopjes
En mooie Perle spiegelend in een knoopje van parelmoer
In roze-rode rozenknoopjes ritselt Raise
En Zarah zingt vanuit een zonnebloem-knoop
Op de witte wantjes van kleine Wanda
Prijken twee knoopjes met wasbeertjes
Van de bruine broek van Berend
Valt bijna een bruine-beren-knoop
Daar…
negentig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 leed
tijden van vredig groot geluk
naast het donker van oorlog
het uit de liefde geboren leven
deed de familieboom groeien
met geënt op de loten daarvan
steeds weer nieuwe generaties
met wat ooit onmogelijk leek
zag jij de wereld veranderen
die jij en jou te omarmen wist
door het moment te genieten
door het dierbare te betekenen
spiegelen…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Toen stoorde de muziek even,
wilde 'k een andere zender,
liet het desondanks zo
De behoefte dat op te schrijven
Maar ook te kunnen laten,
oplossen zoals alle gedachten
bij yoga,
zie ik mijn gestalte in de spiegel tussen twee gordijnen…