3063 resultaten.
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 “Die verschuivende duur
van lopende jaargetijden;
de terugtrekking der paarden
en uw sprongen in het duister, -
beste juffrouw, ik sta boven u
en uw geveinsde onwetendheid!
En beantwoord eens helder nu,
de vraag naar uw invloed.”…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht
langs bomen die geen zucht aan 't duister geven;
geen late vleugel snijdt de stille lucht
waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
Proeve van dichterlijke waarnemingen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.124 Een onwederlegbre waarheid
Is het, dat bij middag klaarheid,
De avond zelden duister spreidt;
Daarentegen biedt het duister
Ons zeer zelden zonneluister;
Dit is zelfs een duidelijkheid.…
Fotolijst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Het duister sluiert de verdampte tranen.
Nu het vocht oplost en transparant weerspiegelt
leven zintuigen in wanen
De geur van amber ontspant mij door het droombeeld.
Jouw gesproken woord fluistert zacht in mijn oor.
De smaak van appel siert onze verboden vrucht
dat was altijd jouw metafoor.…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 zand en jij met mij verenigd in orgastisch vloedend tij
vrijen wij aan elkaar geklonken tot aan de avond van de tweede dag
waar traag bewegende - leisteen grijze luchten onheil spreken
het waait en donkert - wolken trekken samen
en zwangerzwaar behangen zij het zaad van liefdesdromen
jij wordt steeds groter en ik kleiner en verder zwelt het duister…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
11 Maar diep in de spelonken waar de heimwee vroeger sliep,
is iets veranderd door de gloed van het korte samenzijn:
het duister dat zo lang vergeefs om elke glimlach riep,
draagt nu een stille vonk — een klein, ondoofbaar schijn.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Brekend als kristal en krijsend
week je voor het duistere eiland
waar de rouw sluimerde
in een herberg van verlangen
in het snijpunt van strelingen
Woelig gretig vond ik de hitte
in versmolten lijven
de rare paring van mogen en opgetogen
happen naar tederheid
Vluchtig als zand in een vuist.
Jij bent bestemming en reis.…
Herdenking.
poëzie
3.4 met 35 stemmen
5.039 Ons dekte vreedzaam wilgenlover;
De scheemring was voorbij;
Het duister toog de velden over;
En dralend rezen wij.
Leef lang in blij herdenken voort,
Gewijde stond! geheiligd oord!
----------------------------------
uit: Gedichten (1820)…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 Ik lig op mijn zij
en kijk naar jou
wimpers trillen licht
in het duister
heel zacht kus ik
het puntje van je neus
terwijl er een glimlach
om je mond verschijnt
raak ik jouw lippen
als een zwoel briesje
even vlinderlicht aan
zuchtend streel ik
de kleine rimpeltjes
rond jouw ogen
tel de sproeten
op je wangen
tintelende vingers
glijden…
Stof stof stof
gedicht
3.6 met 44 stemmen
13.697 wij spreken graag voor duistere halflege zalen.
wij dragen fier de ons geschonken bokalen van afgunst.
wij spiegelen ons niet aan elkaar.
wij zijn eenzaam.
wij ontvangen ons fortuin van de streamlined stropdas.
wij halen een mes las de hals die daarin zit.
wij zijn en blijven tegendraads.
ons universum rafelt.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Het is voorbij, de tijd schrijdt voort,
na elke dag komt weer die nacht,
dat duister dat mijn rust verstoort,
er blijft er één waar ik op wacht...…
Vuur schietende ogen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.173 Als een doffe knal in de verte
Waardoor de vloer begint te beven
en alles begint te trillen
Daar staat ze en houdt me vast
in haar hunkerende pupillen
Ze brengt het voorhanden
Een plotseling smachten
naar iets nooit eerder gevoeld
Als licht in het duistere
voorbestemd, exact zo bedoeld
Het hart haar dichterbij smekend
In een verliefdheid…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte;
geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt:
het duister-wijs gelaat der tijde' is stom, dat heelt
na lange dage-taak de waak der lange nachten.…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Ja, wond of heel; verhef, of druk mij neer:
‘k Aanbid uw wil, hoe duister in mijn ogen:
Ik offer me op, en zwijg, en wens niet meer:
‘k Berust in U, ziedaar mijn enigst pogen!
Ik zie U met kinderlijk ontzag:
Met christen-hoop, noch lauw noch ongeduldig.
Ach, leer Gij mij, hetgeen ik bidden mag!
Bid zelf in mij: zo is mijn beê onschuldig.…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 Zijn zware mantel is gesnêen
Uit duisterheid en mist,
En ruist hem slepend na, gelijk
Een lijkwade een kist.
Zo schrijdt hij over berg en dal
Heel langzaam en heel stil;
En waar hij komt en ademhaalt,
Wordt alles dor en kil.…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 je houdt vertekend van jezelf
in mij nog en niet vergeten
geef je weer, steeds meer en meer
vertoon je nooit jezelf
en ik zie jou in mezelf
als jij en ik verstrikt doorheen het eigen
de wereld gevangen in onze ogen
samen gedeeld, toch zo apart
gebonden door lucht en niets meer
zijn wij onafscheidelijk in licht
verbroken door het duister…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
Spiegelschrift
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 stift
waarheen de weg zal gaan
het leven schrijft de nieuwe dag
we horen het verhaal
verstoten door de arguslach
begraven we ons oud gedrag
en queesten voor de graal
we geven alle hoop het licht
maar eenzaamheid verblindt
het hart dat zonder open zicht
vertwijfeld zoekt naar een gezicht
die hoop en hart verbindt
de demon valt in duister…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 woorden,voetstappen verstommen als ik naar je zoek
Versteend als een pilaar blijf ik staan
bang om deze spanning te doorbreken
Dan uit het niets voel ik je zachte rondingen
tegen mijn rug wrijven in een vragend smeken
Langzaam voel ik je sterke schildershanden
de knoopjes van mijn blouse losmaken
Mijn handen zoeken,vragen om het duister…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 Van de hoog omgroeide toppen
naar de vlakte, - als uit een kreek
van geheimenis en duister
en verborgen koelte, - bleek
en onzeker in het krieken
van de morgen, vloeit de beek.…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de duistere hemel bewoekert het Oosten,
En daaronder bukt zich de donkere wereld,
En daarin verdwijnen de toppe' en de torens,
En daarachter leven de lelijke steden,
En de mense' en hun witte gezichten -
Dan rijst vaak uit die verten
Een vlucht van muziek.…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 ‘t Is of de zee door het duister bruist,
Een zee, waarin ik verga.
In brede baren van duisternis
Sluit over mij de zee,
In een afgrond van geheimenis
Slip ik geluidloos mee.…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 De lange zomerdagen die eindeloos leken
omdat we al moesten gaan slapen
eer het duister volop gekomen was.
Stiekem nog even lezen, wat eigenlijk niet mocht.
Het sneeuwballenfestijn na uren zeuren
om toch naar buiten te mogen,
al vroor het stenen uit de grond.…
IK HEB DE LIEFDE LIEF
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
841 omdat ik haar zo lief
Toon mij vergeten weten
waarin de zerk noch steen voorziet,
het dekkleed reeds versleten;
verlijmde ogen enkel nog
het smachten naar ontwaken
mij volgen om het niet
Mijn lippen prevelen een hymne
nabij Aurora’s luister
als zou de dauw doorheen mijn huid
een koestering, voor al hetgeen
mij wank’len doet in duister…
Gevecht binnenin mij!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
972 Ik voel wel hoe je telkens naar mij kijkt
op mij aast en gluurt wanneer ik op mijn zwakst ben
In duistere nachten, in de diepte van de nacht
overdag op stille plaatsen
en op vrolijke dagen, ik zal je niet ondermijnen
Ik voel het geprikkel in mijn zij
in mijn ziel en in mijn hart
het geworstel heen en weer, laat je toch zien
ik aanschouw waartoe…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 de schemering voorbij wil ik
zoals die laatste nacht
waarin jij weet - elk duister tart
terwijl de dood al spreekt
zo luid dat je mijn hand - mijn hoofd - mijn hart
die hele lange nacht
wiegen wij elkaar tot nooit meer pijn - nabij
beloven wij weer jij en ik
tot ons - in eeuwig samen
Jij bent altijd alles - zei je
zoals toen bij 't bruisend…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 Hij ziet toch, als de bleke dag
Voor 't lange duister zwicht,
De sterren aan de hemel staan,
Hij heeft het licht der klare maan,
En 't rode noorderlicht.
Waar ook de mens zijn woning vest,
Gaan lief en leed gepaard :
De vreugdestralen van 't gemoed,
Zij zijn de ware zonnegloed,
In elke streek der aard.…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Dan weer, als moed der wanhoop
mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen
verdwijnen...
was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht !
Het was en is mijn Licht. Het blijft het Licht,
dat een kaars aansteekt; ontsteekt !
Mijn Licht leerde ik ontdekken; de kracht ervan
te kennen...: door jouw Licht !…