5060 resultaten.
Ik zou zo graag nog eens....
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.468 Je was met alles veel te vroeg
en leefde altijd vrij en blij.
Later werd je een goeie sportman
je voetbalde en deed aan atletiek.
Toen kwam die "vijand" in je leven
maakte jouw hersens zo ziek.
Je bent de foute kant opgegaan,
ging alles in de wereld verkennen.
Kon de klok nog maar even terug
kon ik jou nog maar even verwennen.…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw op vrouw
bezield door te geven
maar als haar kind te vroeg…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol werd gebrouwen dat
de smaak ervan de lippen verdooft
en nog eens schenkt hij bij
de namiddag verliest zich
in een veel te vroege…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 De zilvren eilanden van Denemarken,
In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag,
Lagen als perken in de waterparken
Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag.
Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.…
examentijd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
4.165 de moderne mens is
al vroeg aanwezig
klokslags half negen
eerste tot en met
de achtste groep
citotoets rapporten
dat gaat maar door
steeds pauzes
met een briefje
certificaat diploma
voor later
om te weten
wanneer je
ook al weer
stil stond
tot je binnen
vol hangt
met herinnering
aan pauzes
vanaf dan
ben je aflopend present
algemeen…
Bedscene
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
934 Ze vroeg 'm zijn bewering uit te leggen.
Het irriteerde haar in hoge mate,
want hij probeerde zich eruit te praten.
't Zou beter zijn geweest 't niet te zeggen.
Ze toonde haar misnoegen onverbloemd,
toen hij 'r asfaltbloempje had genoemd.…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen
rompen zakken
in een bidgebaar;
uit de moederbuik
blaast de ochtend
nog een laatste adem
over hun ziel
en vroeg…
Levenslust
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.399 Soms moet je afscheid nemen,
Onverwachts en veel te vroeg,
En in alle troost die wordt geboden,
Is dan geen enkel woord genoeg.
Het leven bestaat slechts uit momenten,
Samengesmolten tot een lengte van tijd,
Sommige mogen voor altijd duren,
Anderen ben je liever nu nog kwijt.…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 In mijn zitzak keek ik zomaar wat TV
Ineens keek Verlangen met mij mee
En ergens vroeg ik: wie ben je?
Aan het ontbijt zat ik te mijmeren
Verlangen schoof zachtjes aan
En ik wilde toen spontaan eens vragen: wat ben je?…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
Recessie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 , vroeg een hoekje bokkenpoot,
"Nu moeten de mensen koekjes blijven kopen",
adviseerde een wijs geworden brokje speculaas
"Als er echt geen koekjes meer zijn?", paniekte een
puntje langevinger.…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 die de maan schilderde
tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen
hij vroeg…
Jaloers
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
974 als ik praatte met iemand, werd je jaloers
en vroeg je om met jou te praten.
ik wil weer een vrij persoon zijn,
weg van jouw jaloersheid.
maar mijn hart zegt: ik hou van hem,
wacht maar even op je vrijheid.
Liefde kan zo mooi zijn, zo puur.
Maar soms is dat tikkeltje vrijheid dat je vraagt
gewoon veel te duur.…
Onveranderlijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Een rechtzinnige reformator
vertelde graag over god
dat doe ik zei hij
zonder beeld of metafor
want sprak hij
keek zeer verstandelijk
god is onveranderlijk
tja om daar een vrij-zinnig
antwoord op te geven
is niet zo moeilijk hoor
dat duurt maar even
ik vroeg hem in onwetendheid
als god onveranderlijk is
ben ik het even kwijt
waarom…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 Kaal tot aan het naakt
is deze nacht zonder stem
en ik mag slechts hopen
dat de sterren komen kruien
gelang het getijde dat zonder
voorwendsels gelegen is
tot zeer diep en aan het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet…
Provinciale
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.465 Een vrouw, nog ver van ’t graf,
Vindt de zondag ondraaglijk,
Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk,
Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld.
En lang als ’t regenruisen
- Slepende begeleiding -
Houdt de klacht van de kuise
Aan, om ontwijding
Waar de ziel niet in deelt.
Zij overweegt: “Zoek ik smaadlijk
In omhelzing bevrijding?…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
Het jaar 2012
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
670 Er wordt tegenwoordig veel over gepraat
Eens zal het toch gebeuren vroeg of laat
Dat deze goede aarde niet meer zal bestaan.
Maar zal het einde in 2012 komen
Zoals de wetenschap heeft voorspeld
En door deskundigen is vastgesteld
Moet dit serieus worden genomen?…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Het regent deze ochtend
maartse buien in vroeg april.
De hemel is zwart en het
prille gras lijkt groener
dan vóór de bui.
Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.…
Requiem voor een meisje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.033 Je leven werd vroeg in de kiem gesmoord,
nog voordat je één seconde had genoten.
Te jong nog om de wereld te kennen,
om te zien wat je kon doen in dit leven.
Geen kans om aan het leven te wennen,
om te nemen, maar ook om te geven.
Ze zijn stil gezet, de wereld en de tijd,
niemand die weet wat de dader dreef.…
Stoned in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 De brug bracht
mij terug naar huis en ik
zocht alweer in het telefoon-
bestand naar mijn dealer
en belde hem en vroeg om
een vlucht met beren, deze
trip was mij te voorspelbaar.
Hij zou eraan komen, dat
wist ik wel, ik was er goed
voor (geldsgewijs, dig it?)…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 Omringd door de geur
van verse natte straten
verdwijnt de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel…
De engelbewaarder
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.179 Ik bedank hem op mijn kniên,
Schoon ik hem niet moge zien,
's Morgens vroeg en 's avonds laat,
Als mijn beê tot Gode gaat.…
toen ik hier kwam wonen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.026 toen ik hier kwam wonen
zo in een heel groot huis
vroeg ik me ineens af
waar is meneer muis
hij was mijn liefste knuffel
zo zach en ook zo lief
hij was ook zo klein
echt een hartedief
ik miste hem steeds meer
en begon toch maar te zoeken
tot ik ineens een oortje zag
achter oude doeken
ik keek er echter achter
want ik was nieuwschierig…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil
genoeg, taalgrenzen voorbij
toen je er naar vroeg…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.
Zo moedeloos,
zo troosteloos,
zo inherent en onweerlegbaar reddeloos
was er op aarde nooit een.…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Arm, oud pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan…