3107 resultaten.
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 Als ik het, na lang aarzelen, toch waag
om door de oude poort te gaan
blijf ik, getroffen, ademloos staan
ik word overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.7 met 9 stemmen
4.503 Het pinkoogt, of ‘t een meiske waar'
dat wenen wilt, van verre,
nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar
een' nieuwgeboren sterre.
Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om,
Gods legerwachten waken;
en, in dien eindloos wijden kom,
al ‘s hemels diepten blaken.
Hoe bang ben ik!…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 Waarover henen
Stemmen schateren en zuchten klateren
Met lachen en wenen! -…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.162 Geen route voor ontsnapping blijkt
Geen boete
Doof voor wat verder reikt
Dan de horizon
Die tot nu toe bepaalde
Wat hoorde
Wat door het plafond
Van plichtsbesef of ongeloof
Allemaal niets mocht beloven
Meer is dan een symptoom
Van de gure bries
Die uren ritselt
Gelijk koude noordenwind
Tussen de bladeren
Van de boom met de diepste wens…
oude gebruiken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.441 .
----------------------------------
Ik wens de mensen die me dierbaar zijn een blij en gezond
nieuwjaar
Wan switi kresneti nanga wan bun nyun jari…
Wintervlinder
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.414 liederlijk vervloekte soms
kon haten vanuit tenen
om datgene wat jij meebracht
soms liet knuisten in mijn hand
om hier te houden wat verborgen was
en lichtjes had ontbrand
om boerenbenen die ik trapte
door dit eindeloze leven
van mijn boerenland dat heenging
met de dingen die nooit bleven
om datgene wat mij raakte
en ik vasthield in mijn wenen…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen
lente zacht
langs mijn benen kroelt de poes
tevreden want hij kreeg zijn hapjes
en ik zie mezelf al wandelen
langs de Moerweg
je hebt er hoge bomen
vlug een bakje troost en een boterham
ben al in mijn schoenen gesprongen
de lentemorgen wacht
en ik geniet
in de spiegel
wens…
Voor andere vrouwen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.827 Dan zal zij wenen, als ik vroeger deed.
O voor die tranen vol verlossingskracht,
Wil ik nog zingen in mijn lijdensnacht,
Tot zacht de dood zegt: - ‘Kom, nu zijt ge moe’
En dekt mij stil met aarde en bloemen toe.…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 Geraldine van der Veer
het klosje vond
wat zij met moeite kon bedwingen
alleen was Geraldine te laat
de koning sprong er uit zijn naad
waarna het volk
Halleluja stond te zingen
Geraldine van der Veer
ging naar het hakblok als een speer
want met een steekje los
kreeg zij de guillotine
en met haar kop in het schavot
sprak zij haar laatste wens…
FC Pluche
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 terugdraaien van fouten
ontbreekt hen steeds de moed
publiekelijk iemand nagelen
dat was oprecht hun enig doel
"je kunt nu mee draaien en keren
zo niet houd dan je smoel”
er is hen geleerd niet te liegen
ouders hadden het goed met hen voor
zittend op het pluche gaan zij door met bedriegen
achter hen staat toch het "leugenaarskoor"
ik wens…
"Duikelaartje"
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
735 Zoon weer op de been,
moeder goed in haar lijf,
dat is mijn liefste wens
die ik hier beschrijf.
Dus ik recht mijn schouders
en dep mijn wang,
kijk in zijn stralende ogen
en ben niet meer bang!
Ik hou van jou kanjertje ,
je mamsie .
(Na je scheiding in je oude thuis je kind verzorgen is zwaarder dan ik dacht.)…
"mijn wereld van jou" uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.208 wel verder gaan tot jij roept “stop”
geen droevig afscheid, de traan die ik laat
is alleen voor jou, waar je ook gaat
en ook al zijn we straks apart
jij zit steeds in mijn hart
ook als je wolken donker zijn
kom dan terug voor het refrein
maar nu eerst een kus en een goed glas wijn
nog één keer lachen, gewoon even samenzijn
mijn enige wens…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 alles heilig
Die me kon redden en kon troosten
En in zijn advies leek ik zo veilig
Hij legde dammen, metselde muren
Om mijn prachtig paradijs
Al zijn woorden waren dure
En al zijn zinnen waren wijs
Mijn heilige raadgever is verdronken
Zijn mantel en staf zijn opgedregd
En met hem is de hoop gezonken
Dat uitkomt wat ooit is gezegd;
“wens…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 niet;
‘t gezang zoals zij vroeger deden…
Ze denkt dapper aan de deuntjes
maar een enkele aanhef laat haar breken,
Wie zal haar in haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt jezelf de hemel geven
omdat je echt- en waarheid fluit
Maar tussen werkelijkheid en wens…
Een glimlach, twee mooie ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 vonk, maar nooit die vlam
de brandstof ontbreekt
In het donker kijk ik toe
zie hoe zij lijdt
de draak die nooit zal spuwen
want de brandstof is mijn hart
Eén glimlach, twee mooie ogen
en mijn uitingen van onvermogen
Die lach is als zuurstof
voor mij nooit weg te nemen
neem weg en maak mij dof
zonder haar zal ik altijd wenen…
De eenzame oude man
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 Maar toch gooit men roet in de pan,
zwart, voor die oude eenzame man,
omdat ie het joch niet zien meer kan,
niemand die er bij komt hem te vereren
met een bezoekje, aan die eenzame oude man,
die nog maar een wens heeft en die luidt dan,
mocht ik hem nog maar een keertje zien,
mijn achterkleinzoon die jongen van dertien, .…
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Met haar wens om in een grap te sterven
met mensen lachend rond haar graf
kon ze eeuwig roem verwerven.
Die laatste mop was voor haar geen straf.
Die kostte haar uiteind'lijk wel de kop,
maar men richt voor haar een standbeeld op.
Juffrouw Bibeb met haar honderd jaar
heeft het nu dan voor mekaar.…
Het huis van duizend dingen ( A.O. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Haar diepste wens zou de wensen veranderen,
zodanig, opdat mensen gaan geloven
in haar geloven... en niet in een oude belofte.
Zíj kijkt rechtstreeks de toekomst in.…
Dichtergave.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Dichterwoorden zijn als tranen
Van wie almaar wenen moet
Om een liefde nooit verstaan en
Toch zò zoet.
Dichterwoorden zijn als lachjes
Van een kindje, zilver-klaar,
Spelensluid of mijmerzachtjes,
Innigst-waar.
Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.…
Dichtergave.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
997 Dichterwoorden zijn als tranen
Van wie almaar wenen moet
Om een liefde nooit verstaan en
Toch zò zoet.
Dichterwoorden zijn als lachjes
Van een kindje, zilver-klaar,
Spelensluid of mijmerzachtjes,
Innigst-waar.
Dichterwoorden zijn als draden
Van een fijngeweven werk;
Toch zijn ook hun teerste waden
Wondersterk.…
O, WARE IK MAAR EEN MAAIER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
911 Ik droog die rijke bloemenvracht,
Tot haar, die speelt in mijn gedacht
En die misschien mijn wens veracht...
Maar, God, ik ben geen maaier.
Heisa, tjink, tjank, taioh!
O, ware ik maar een jager,
ik trok naar 't geurig groene woud,
Waar 't wild zich vrolijk oponthoudt.
Trarah, pifpaf, haloh!…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 beukend op hun bange dijken
zonder ooit te overtuigen
Soms huil ik als een dolle hond
naar een bleke, wassende maan
mijn jankende jeremiades
sneuvelen in volstrekte stilte
hun sikkel is kil en koud
Maar zij zien niet dat ik
een vredige spiegeloceaan kan zijn
goddelijke geheimen en
verrukkelijke vruchten herbergend
die ik wens…
Mijn schat is weg
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.868 Mijn schat is weg, naar de vreemde heen -
Ik weet niet, ik weet niet waarom ik ween.
Misschien is hij dood, en stijf en stom -
Dies breng ik mijne dagen zo treurig om.
En als me mijn schat wou leiden ter kerk,
Veel nijdige tongen er deden haar werk.
Men zeide van dit, men zeide van dat -
Het maakt er nog heden mijne ogen nat.…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Dit is ondraaglijk
En dat je laatste dag op aard,
tenminste met minder pijn zal gaan gepaard
Ik wens je sterkte, en goede reis,
we komen elkaar weer tegen, dat is op zeker meis.
Liefs An…
Blomme
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.123 O, moedertjies wat in die verte nog ween
om blompies ontnome, wat God had geleen,
kom kyk, uit elkeen en elk bittere traan
is 'n heldere blompie weer opgestaan.
Dis net of die Vader sê 'Vertrou!
My blomme sal groei oor die kranse van rou,
Ek gee weer terug wat gegee is aan My:
waar blomme gesaai is, sal blomme gedy.'…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 Carthago viel en Tyrus zonk,
Venetië zag Lisbon wenen,
Toen 't zegelied aan d' Amstel klonk!
De Theems ontwaakte van 't weerschallen,
Hij rees — wij streden, — voor zijn stem
Zweeg de onze, — worstel nu met hem,
Neen, overwin: toch zult gij vallen!…
vreugdevol - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 soms vloeiend dan weer stroef
hoe jij naar buiten brengt
wat bijzonder binnen voelt
vreugdevol ervaren wij
jouw doen en jouw laten
vloeiend, staccato of chaotisch
precies zoals bij jou past
vreugdevol vieren wij
jouw kunst van aansluiting
groots en meeslepend
of klein juist en ingetogen
vreugdevol dansen wij
allen of samen
onze wens…
het bladeren genieten - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 jaren
vooral de momenten beelden
die jou tot betekenis maken
gisteren, vandaag en morgen
bladerend
in mijn levensboek
eenvoudig en dankbaar
herinner ik mij
de kruispunten van ons pad
die vreugdig vurend
als lichtpuntjes
onze weg bakenen
bladerend
in ons levensboek
schrijft zo mijn hand
vanuit het hart gestuurd
de welgemeende wens…
Mama
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
744 achteruit
toch breidde je nog altijd, met jouw liefdevolle
handen vol jicht, truitjes voor kinderen in Wit-Rusland
mama
jouw hart was groot
tot in december bleek dat je hartfalen had
in januari werd er een einddatum bekend
mama lieve mama
je hebt jouw tijd genomen om afscheid te kunnen
nemen van het leven, en ben blij dat jouw laatste wens…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.463 Het pinkoogt, of ‘t een meiske waar'
dat wenen wilt, van verre,
nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar
een nieuwgeboren sterre.
Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om,
Gods legerwachten waken;
en, in die eindloos wijde kom,
al ‘s hemels diepten blaken.
Hoe bang ben ik!…