4130 resultaten.
Fatale vlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
467 Met zijn gedoofde toorts
achter groene muren
van gouden cypressen
daalt Daedalus' zoon Icarus
in een eenmalige
niet voor herhaling
vatbare teugelloze vlucht
aardewaarts
als helios' stand-in
vol elan en hete daad
hominidae verterend
neanderthalers sparend
in een door jeugdige overmoed
tot mislukken gedoemd
faliekant uit de…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 O morgen, met uw gouden, zachte handen,
raak aan het kleine, dat in schaduw stond.
Geef mij de rust, het licht om te belanden
waar elke nieuwe dag in hoop begon.…
Als een geslagen hyena
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 Gelijk de circe-ogende co-assistente
die stiekem van achteren mijn slip in kwam,
een gouden greep deed in het muilezelpaar -
een volledig nutt'loos gebaar -, constaterende
dat zich daar tussen de welvormige dadels
geen vunzige woekering voordeed,
doch slechts een verlangen -
niet warm,
maar heet
voel ik haar zwijgen
als een gebaar.…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Bier vloeit rijk in gouden glans,
ied’reen sjanst op een vrolijke dans.
De glazen klinken, hoog omhoog,
een glimlach breekt als ochtendrood.
Wie samen viert vergeet de tijd,
het feest omarmt zo wijd en breit.
De herfstwind draagt een warme lach,
de dag wordt feest, de nacht wordt zacht.…
Zwetcetera ad intimitum
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
294 uitloop van kakelende
kippen beperkende ophokplicht
die ons, schrijvende woordkunstenaars verplicht
om ons te houden aan de nederklankgeoriënteerden
die hier de rijmdwangmechanieken aanzwengelen, aan de knoppen draaien tot uw snorharen gaan trillen
en vibreren als zinteugende
blije vogels en zich verheugende jongejuffrouwen in de gouden…
SEGREGATIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 Ooit had Land of the Free een droom
Je kon er toekomstplannen stallen
Rijk worden, maar dat is vervallen
Het goud bleek schroot bedekt met chroom
Er is een top van welgesteld
Zich wijdend aan vergalopperen
De leider lijkt te dementeren
Is grof daagt uit en liegt en kwelt
Zijn stokpaardje; een kwade zaak
Hij hekelt donkere soldaten
Die…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wanneer het daglicht langzaam dooft,
en goud de verre kimmen raakt.
Buig ik in stilte even het hoofd,
terwijl de avond over ons waakt.
Ik zie je niet, maar voel je kracht,
als zonneschijn na een koude regen.
De tederheid die jij mij bracht,
kom ik in elk vergezicht weer tegen.…
Ware weelde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
438 Echte rijkdom is geen berg met goud,
of alles wat je in je handen houdt.
Het is de rust die door je hoofd mag dwalen,
en niet de cijfers in je bankverhalen.
Het is de vrijheid die je dag bepaalt,
waarbij je tijd niet uit de klokken haalt.
Geen dure spullen die je leven vullen,
maar dromen die de stille uren hullen.…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 Geluk ligt niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Geen goud kan terugbrengen
wat ooit vanzelfsprekend was:
een wandeling zonder pijn,
een hand die nog kan geven,
een stem die nog wordt gehoord.
Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren die beelden tekenen
in een steeds terugkomend refrein
en hoe ze me verleidt al ware ze de
nectarjager en bestuiver in één besluit
brengt deze bijendans mij weer de
vaste grond en landen we samen
op het kleverige zoete goud…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Galathea, wacht u wel,
dat uw vlechten
niet en hechten
met haar opgesnoerde goud*
onder de takken van dit hout.
Wakkere nimfe, wendt en ziet
eens terdeeg van wie gij vliedt,
sneller dan de
herten van de
honden, die ’r* met open keel
volgen tot hun achterdeel*.…
Lenen is met economie van morgen terug betalen.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
5.598 Het rond strooien van Emolumenten, aandelen, opties
en goude handdrukken komt vaak in het nieuws.
Erg rieel klinkt het ook niet om in een zwakke
economie met groot kapitaal te gaan gooien.
Over balken, want het gebouw is nog niet
helemaal af.…
DE BLAUWE STAD (3)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 De zon overgiet het grootschalige gebied
van de Blauwe Stad met klaterend goud.
Glanzen doet het niet. De gekwetste bodem
slaakt zacht een jammerklacht. Omfloerst,
maar duidelijk hoorbaar voor hem of haar,
met beide benen op de dierbare dalgrond,
in bulten (te koop!) of lintvormig langgerekt
als dijk aangelegd, reeds groen uitslaand.…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 de stiksels lieten los
je rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt…
Café-chantant I
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.585 En onder 't zuiver-gele gas-licht blozen
Blanke arme' en halze', en glanst het gouden haar,
En kruise' of spreiden zich in roze hozen
De fijne slanke benen, paar naast paar.…
Groothertoginnelaan 1963
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.183 Maar het moet toen al zichtbaar zijn geweest,
daar in de residentie waar de zomerstraten
onverklaarbaar vol met goud kwamen te liggen:
schatten voor jaren en jaren later.…
Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.811 Zo lees 'k, als voor een hele nacht de zon
Verreist, aandachtig langs de horizon
Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph;
En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld,
Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld,
Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.…
De aarde ligt in de armen van de zon
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.027 Zo ligt de aarde stil in het azuur,
en 't gouden bed waarin de zon haar won.
Zacht speelt de wind. De zoetste melodij
stijgt van het paar op dat ons allen schiep,
en dat na zoetste wellust nu weer rust.
Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust,
langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij,
en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 de zomer vangt de spelende kinderen
en propt ze vol met zijn liefde
tot hun huidjes langzaam overlopen
van het als maar groeiend plezier
hij vult het landschap met zijn kleuren
lustig hier een stipje, en één daar
de bloemen wekt hij uit hun slaap
wrijft zachtjes over hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt…
Meedogenloos geplukt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.979 Het gele rokje volgt haar passen
deinend als het spel van eb en vloed
De lange blonde lokken glanzen
alsof zij met de zomer sjansen
stralen verbinden in gouden gloed
Welvend lachen de volle lippen
witte tanden in blinkende lijn
ogen blikken verwonderlijk blij
bij het zien van de kleurrijke wei
waar mams boeket snel geplukt zal zijn
Het…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 . -
Vroom luistert 't onbeweeglijk voorjaarsland
Naar gouden profetie, die, zon-gezant,
De wind herhaalt met nadruklijke mond.
Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
Het gedicht is eenzaam
gedicht
3.4 met 32 stemmen
12.132 Het gedicht is eenzaam
de mens is eenzaam
de gemeenschap het ordentlijk alfabet
de marcherende wereld de kreupele waarheid
die jankend neerligt en dagelijks
door de leugen wordt ingehaald
en getrakteerd op dorst
ik val langzaam uit mijn gedichten
zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt
er komt geen goud bij te pas
in zulke termen ben…
En 't is alsof, gekazuifeld met statie
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.805 En 't is alsof, gekazuifeld met statie
Van sterrenevels en laaiend met kronen
En goud van geheimzinnige Orionen,
Mijn Zelf's gedachten staan in kontemplatie;
En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen
Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie
Van zaligheid en trots en adoratie,
In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen;
En 't is alsof…
Kindje
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.973 Op de peul mijns herten
rust uw hoofdeke van goud...
't Is of ik uw frêle zielke
tussen bei mijn handen houd:
Lijk albasten bloeme
licht uw teer gezichteke
en uit elk' azuren kijker
blikt een blauw gedichteke...
Kon ik vatten, kindje,
van die dichtjes ritme en rijm;
mocht ik, van uw broze wereld,
raden het subtiel geheim.…
NOEM GERUST MIJN NAAM.
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.619 Je mag gerust mijn naam nog noemen
ook als ik er niet meer zal zijn
denk dan aan mij zoals ik vroeger was
stralend als de gouden zonneschijn.
Laat niet te vaak je tranen stromen
maak voor jezelf niet alles stuk
ga dan door met je nieuwe leven
en vind opnieuw een groot geluk.…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 En als ik stille paden wandel, lopen
Dagen mij na met uitgestoken handen,
Dat 'k voor mijn goud hun povere praal zal kopen,
Prijzend hun waar met stemmen van ellende.…