Alle inzendingen over goud

4130 resultaten.

Sorteren op:

Fatale vlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 467
Met zijn gedoofde toorts achter groene muren van gouden cypressen daalt Daedalus' zoon Icarus in een eenmalige niet voor herhaling vatbare teugelloze vlucht aardewaarts als helios' stand-in vol elan en hete daad hominidae verterend neanderthalers sparend in een door jeugdige overmoed tot mislukken gedoemd faliekant uit de…
Maxim29 maart 2025Lees meer >

De Morgenstilte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
O morgen, met uw gouden, zachte handen, raak aan het kleine, dat in schaduw stond. Geef mij de rust, het licht om te belanden waar elke nieuwe dag in hoop begon.…

Als een geslagen hyena

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Gelijk de circe-ogende co-assistente die stiekem van achteren mijn slip in kwam, een gouden greep deed in het muilezelpaar - een volledig nutt'loos gebaar -, constaterende dat zich daar tussen de welvormige dadels geen vunzige woekering voordeed, doch slechts een verlangen - niet warm, maar heet voel ik haar zwijgen als een gebaar.…

Oktoberfest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Bier vloeit rijk in gouden glans, ied’reen sjanst op een vrolijke dans. De glazen klinken, hoog omhoog, een glimlach breekt als ochtendrood. Wie samen viert vergeet de tijd, het feest omarmt zo wijd en breit. De herfstwind draagt een warme lach, de dag wordt feest, de nacht wordt zacht.…
Johny Donovan25 september 2025Lees meer >

Zwetcetera ad intimitum

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 294
uitloop van kakelende kippen beperkende ophokplicht die ons, schrijvende woordkunstenaars verplicht om ons te houden aan de nederklankgeoriënteerden die hier de rijmdwangmechanieken aanzwengelen, aan de knoppen draaien tot uw snorharen gaan trillen en vibreren als zinteugende blije vogels en zich verheugende jongejuffrouwen in de gouden…

SEGREGATIE

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Ooit had Land of the Free een droom Je kon er toekomstplannen stallen Rijk worden, maar dat is vervallen Het goud bleek schroot bedekt met chroom Er is een top van welgesteld Zich wijdend aan vergalopperen De leider lijkt te dementeren Is grof daagt uit en liegt en kwelt Zijn stokpaardje; een kwade zaak Hij hekelt donkere soldaten Die…

De koestering

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 369
Wanneer het daglicht langzaam dooft, en goud de verre kimmen raakt. Buig ik in stilte even het hoofd, terwijl de avond over ons waakt. Ik zie je niet, maar voel je kracht, als zonneschijn na een koude regen. De tederheid die jij mij bracht, kom ik in elk vergezicht weer tegen.…
Pitsikato27 januari 2026Lees meer >

Ware weelde

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Echte rijkdom is geen berg met goud, of alles wat je in je handen houdt. Het is de rust die door je hoofd mag dwalen, en niet de cijfers in je bankverhalen. Het is de vrijheid die je dag bepaalt, waarbij je tijd niet uit de klokken haalt. Geen dure spullen die je leven vullen, maar dromen die de stille uren hullen.…

Nanacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
De soldaten komen plotseling, ze schieten de straten leeg, wij vechten niet, we schuilen en kruipen door de kamers We verbergen ons en doorstaan de aanval, bang te sterven dromen we van dood en ellende Smeulend wordt het stil Slierten rook, honden ruiken aan buiken likken aan lippen aan koud braaksel in de goot, een gouden ring…
Zywa1 maart 2026Lees meer >

Binnenzicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 247
Geluk ligt niet in verre velden niet in goud dat blinkt en wenkt niet in wat de wereld zelden zonder voorwaarden aan ons schenkt Het woont niet in bezit of namen niet in dagen zonder pijn maar in hoe wij, stil en samen met ons eigen kijken zijn Een regenbui kan zacht verstoren of de aarde vruchtbaar maken hetzelfde water — anders horen…

Wat rijkdom niet kan kopen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 137
Geen goud kan terugbrengen wat ooit vanzelfsprekend was: een wandeling zonder pijn, een hand die nog kan geven, een stem die nog wordt gehoord. Een sterk gestel is een stille rijkdom, de kracht om te bewegen, de ruimte om te ademen, de verwondering om te zien wat dichtbij gebleven is.…

Nachtwoud aan het oeverland

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 172
Het matte licht der rust daalt neer waar gouden bladeren zachtjes sterven ik zocht jouw blik nog éénmaal weer om milde troost voor ons te werven te lang bewaarde ik het zwijgen uit diepe eerbied voor de plicht terwijl de nieuwe wensen stijgen naar 't nachtwoud in het oeverlicht In droeve herfstwind van weleer klonk reeds de echo van de…

mijn bloem

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 49
mijn meeldraad en ontvangt haar stempel de stem van verantwoordelijkheid en is de ze kelk die me bevrijdt van geuren die beelden tekenen in een steeds terugkomend refrein en hoe ze me verleidt al ware ze de nectarjager en bestuiver in één besluit brengt deze bijendans mij weer de vaste grond en landen we samen op het kleverige zoete goud…
elze10 oktober 2026Lees meer >

Vluchtige nimf, waarheen zo snel?

poëzie
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.364
Galathea, wacht u wel, dat uw vlechten niet en hechten met haar opgesnoerde goud* onder de takken van dit hout. Wakkere nimfe, wendt en ziet eens terdeeg van wie gij vliedt, sneller dan de herten van de honden, die ’r* met open keel volgen tot hun achterdeel*.…

Lenen is met economie van morgen terug betalen.

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.598
Het rond strooien van Emolumenten, aandelen, opties en goude handdrukken komt vaak in het nieuws. Erg rieel klinkt het ook niet om in een zwakke economie met groot kapitaal te gaan gooien. Over balken, want het gebouw is nog niet helemaal af.…
herodin30 april 2003Lees meer >

DE BLAUWE STAD (3)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.291
De zon overgiet het grootschalige gebied van de Blauwe Stad met klaterend goud. Glanzen doet het niet. De gekwetste bodem slaakt zacht een jammerklacht. Omfloerst, maar duidelijk hoorbaar voor hem of haar, met beide benen op de dierbare dalgrond, in bulten (te koop!) of lintvormig langgerekt als dijk aangelegd, reeds groen uitslaand.…

tot de wierook is verkracht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.063
de stiksels lieten los je rok op half zeven de tijd had goud corrosie mee gegeven schone schijn werkt maar heel even de kerkdeur waaruit de geur van volle aflaat is te proeven je kwezelige stemmen over God hoort snoeven nodigt je gebed gebrandschilderd etst licht je ziel herinnert je waarvoor je viel en proeft de sfeer, je voelt…

Café-chantant I

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.585
En onder 't zuiver-gele gas-licht blozen Blanke arme' en halze', en glanst het gouden haar, En kruise' of spreiden zich in roze hozen De fijne slanke benen, paar naast paar.…

Groothertoginnelaan 1963

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Maar het moet toen al zichtbaar zijn geweest, daar in de residentie waar de zomerstraten onverklaarbaar vol met goud kwamen te liggen: schatten voor jaren en jaren later.…

Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Zo lees 'k, als voor een hele nacht de zon Verreist, aandachtig langs de horizon Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph; En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld, Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld, Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.…

De aarde ligt in de armen van de zon

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.027
Zo ligt de aarde stil in het azuur, en 't gouden bed waarin de zon haar won. Zacht speelt de wind. De zoetste melodij stijgt van het paar op dat ons allen schiep, en dat na zoetste wellust nu weer rust. Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust, langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij, en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…

zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
de zomer vangt de spelende kinderen en propt ze vol met zijn liefde tot hun huidjes langzaam overlopen van het als maar groeiend plezier hij vult het landschap met zijn kleuren lustig hier een stipje, en één daar de bloemen wekt hij uit hun slaap wrijft zachtjes over hun neuzen met de gouden vingers van zijn zon het water schenkt…
tim balthazar28 augustus 2003Lees meer >

Meedogenloos geplukt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Het gele rokje volgt haar passen deinend als het spel van eb en vloed De lange blonde lokken glanzen alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrijke wei waar mams boeket snel geplukt zal zijn Het…

Blauw, licht en stilte tot de horizont

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.227
. - Vroom luistert 't onbeweeglijk voorjaarsland Naar gouden profetie, die, zon-gezant, De wind herhaalt met nadruklijke mond. Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond, Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand: Beslist gebaar van zegenende hand Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.…

Klein kindje heeft verdriet

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat Voor hem een mooi geel balletje in een kring Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring - Aan een onzichtbare, elastieken draad; Dan met een hamertje op een gam'lang slaat Ze wijsjes, uit heel verre herinnering; En 't draaiend balletje en 't metaal-geting Leidt-af het kindje, en 't zingt en…

Het gedicht is eenzaam

gedicht
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 12.132
Het gedicht is eenzaam de mens is eenzaam de gemeenschap het ordentlijk alfabet de marcherende wereld de kreupele waarheid die jankend neerligt en dagelijks door de leugen wordt ingehaald en getrakteerd op dorst ik val langzaam uit mijn gedichten zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt er komt geen goud bij te pas in zulke termen ben…

En 't is alsof, gekazuifeld met statie

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.805
En 't is alsof, gekazuifeld met statie Van sterrenevels en laaiend met kronen En goud van geheimzinnige Orionen, Mijn Zelf's gedachten staan in kontemplatie; En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie Van zaligheid en trots en adoratie, In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen; En 't is alsof…

Kindje

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.973
Op de peul mijns herten rust uw hoofdeke van goud... 't Is of ik uw frêle zielke tussen bei mijn handen houd: Lijk albasten bloeme licht uw teer gezichteke en uit elk' azuren kijker blikt een blauw gedichteke... Kon ik vatten, kindje, van die dichtjes ritme en rijm; mocht ik, van uw broze wereld, raden het subtiel geheim.…
Alice Nahon9 augustus 2026Lees meer >

NOEM GERUST MIJN NAAM.

hartenkreet
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.619
Je mag gerust mijn naam nog noemen ook als ik er niet meer zal zijn denk dan aan mij zoals ik vroeger was stralend als de gouden zonneschijn. Laat niet te vaak je tranen stromen maak voor jezelf niet alles stuk ga dan door met je nieuwe leven en vind opnieuw een groot geluk.…
Moeke29 augustus 2004Lees meer >

NU GIJ VER WEG ZIJT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.575
En als ik stille paden wandel, lopen Dagen mij na met uitgestoken handen, Dat 'k voor mijn goud hun povere praal zal kopen, Prijzend hun waar met stemmen van ellende.…
P.C. Boutens25 september 2020Lees meer >