3212 resultaten.
Zomerweide.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
793 De blanke koeien waden 't weigras door,
Uit hoge hemel daar een wolkbank ligt
Straalt trillende op koe-ruggen zomerlicht,
't Gras ripplend krijgt een esmerauden gloor.…
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 Ik zie de paardenbloemen over de velden galopperen
het voorjaar loopt in hun kielzog mee
Wie zal hun durven of willen keren
bij ‘t veranderen van groen gras in goudgele zee?…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.504 Het vroege zonlicht trilt in de cipressen,
Drijft als een blonde schaduw over 't gras
En stroomt, huiv'rend in 't hoge vensterglas,
In 't blank boudoir der grijzende comtesse.…
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Platgebombardeerd
door zijn opgepookte angsten groeit er
zo hier en daar wat aarzelend gras
in mijn verlaten oorlogsstad. Zelfs
nu er intense vrede kabbelt door de
straten, huizen, schuilkelders. Mijn
hart bonkte als een bezetene, ik
gebaarde ernaar, zo van: kijk, daar
liggen de diepste wonden!…
Kijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
702 Het was een zonnige dag
en ik wilde erop uit,
maar eerst even rusten op bank
En toen was er mist
Toch verrekijker mee
je weet nooit,
ik die nooit een verrekijker mee
als ik op pad,
zelfs niet in de Oostvaardersplassen
liep ik daar in dichte mist
met verrekijker
zag ik een mol, die zich wentelde
in het gras
als een hond, als een…
Tot aan de einder in 't vergezicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 er naar bloed en occult zweet
de giftige wond van een slangenbeet
de ruimte omfloerst door zwarte rook
een toren met gruis vermolmd hout en een pook
op voorjaarswind zingt een kind uit 't duister ontslagen
rondom de geur van bloesem en insectenplagen
ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin
lelies teder wit, naar 't korte gras…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels zingen
En ´s avonds loopt hij een tuinfeest binnen
Weemoedig mijmerend bij 't houtvuur in 't licht
Ziet hij hoe zij dansen hurken springen
Onder de blauwe hemel
Tussen de gekleurde lampionnen
En de zoele zoete bloemen geuren
Rond de vijver liggend in 't gras…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 Waar we lagen in het
groenste gras vol madelieven
die na de daad geshockt maar
kranig weer zijn opgeveerd, wat
ik daarna te veel en vergeefs
getracht de tijd door mijn geest
te manipuleren onverteerd, de
ontgoocheling kwam later, bleef
ik achter in schaduw van de spiegel
staan en steeds verder van het mooiste
beeld vandaan, gespleten…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend…
God's own country
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Zie jij biodiversiteit nog
bloeien
Natura van 2000 gaat
ter ziele
Het gras van God's own country moet toch groeien?
Rij jij der keerlen god eens in
de wielen
Als boerendochter voel jij het toch broeien
Jij wilt toch niet met Wopstra blíjven dealen?!…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld
tegelijkertijd lees ik op het gezicht speelse simpelheid, vloeiende lijnen
Zo helderrood en zuurstofrijk het is hoor ik warm bloed stromen door het lichaam
aangevuld met breekbare en kwetsbare toetsen gelijk een vlinder verborgen tussen het gras.…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Cranberry's van Terschelling als delicatesse
mening die niet iedereen deelt
te kust en te keur in het seizoen
Zij laten zich echter minder
goed zien in lage
natte duinvalleien aldaar
Tussen heide en gras op kalkarme grond
Zure bovendien, met water, heel veel water zeer beslist vereist
Niet overal op Terschelling dus te vinden.…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 Het laatste jub’len van de merel
‘k kijk op en zie op ‘t dak,
hij ziet mij en zingt opnieuw
dan ‘n fatbromiel die ruw voorbij,
laat hem niet storen
weer jubelt hij
De sloot paarsblauw al,
waarin lantarenlichten liggen
zo licht zo zacht de lucht
ik ruik de sloot en gras
‘k schrik op van een geblaf
en dan weer rust
nog paarser schijnt…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Avond in het gras
een dun ritme tilt de lucht
boven de stilte
De avond sluit zich
langzaam rond mij heen. Ik voel elke
beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen
vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan.
Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Avondschemering
tussen wind en zwijgend gras
valt de dag uiteen
Als schemer neerdaalt,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verlaagt,
en elk detail dieper binnenkomt dan woorden kunnen dragen.…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht
De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.
Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren.…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 Met ogen toegeknepen,
tegen de eerste zonnestralen
van 's zomers zwoele dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Wervelwind
in het gras keert langzaam
één halm terug
Wervelwind streelt me
als een lichte trilling in de lucht,
zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe
een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan
de lengte van mijn haar is aangepast
aan een burgerlijke keurigheid
de rest is omhuld met stof
uit de loop van de kring, alom te vinden
immers de liefde is voor mij afgelast,
ben niet meer te binden…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Onder de warmte van
een zomerse dag vindt haar vlucht
een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en
wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.
Op een laatste bloemkelk
rust haar kleine gestalte, een moment
waarin de tijd zich opent, alsof alles wat bloeit en
groeit zijn eigen stille ritme mag behouden en zachtjes verder leeft.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Twee zwaluwen hoog
wind over het lege veld
de zomer valt stil
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar de vogels
wachten en de wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 Als boeren konden praten,
en luisteren werkelijk was,
dan hingen al die mooie vlaggen
met rood weer boven in het gras.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.
Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Distelvlinder rust
vangt nazomerse warmte
voor de verre trek
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar vlinders
wachten en wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne stengels rusten
ze tegen de wijde hemel, hun vleugels
vangen prille kilte.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
Slik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 Ik wrijf mijn handen langs de natte dijk
die als een dijbeen steekt uit ’t oerlandschap
en voel de familie pulsen onder ’t gras.
Drink, zegt de branding, drink voor ’t eindigt.
De wijnkan is een schedel vol met licht.
Vrouwen lachen met gezouten kelen
om en om gaat de nacht door onze lippen.…